bilsot - AMATEUR PHOTOGRAPHER - ...Λείπει μια Καρυάτιδα! Μα εμείς θα την φέρουμε πίσω!

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ... ΣΟΥΣΤΑ!

 Οι νησιώτικοι χοροί Μαμούνι, είναι απο τους πλέον χαρούμενους, αισιόδοξους και ερωτικούς παραδοσιακούς χορούς μας!
Τώρα που σε λίγες μέρες θα φύγεις για τις Καλοκαιρινές διακοπές σου, θα βρεθείς σε αρκετά πανηγύρια, στα νησιά που θα πας γι'αυτό είναι καλό να γνωρίζεις λίγα πράγματα για τα τραγούδια που θα ακούσεις και θα χορέψεις!
Σήμερα θα σου μιλήσω για την Σούστα.
Είναι γνωστός κρητικός χορός αλλά συναντάται και χορεύεται πολύ στα Δωδεκάννησα, όπως Ρόδο, Κάλυμνο, Κάρπαθο κ.ά.

.Ένας χορός  που χρειάζεται  πάθος, δύναμη και αντοχή!
Η φυσική κατάστασή σου πρέπει να είναι δεδομένη αν θέλεις να τον χορέψεις!
Λέγεται ότι κρατά τις ρίζες του  απο  την αρχαία πυρίχην .
Αργότερα  το γύρισαν στο ερωτικό παιχνίδι του καβαλιέρου με την ντάμα.
Στην Σούστα λέγονται και φράσεις η μία βγαλμένη απ΄την άλλη.
Στην Κρήτη αυτό λέγεται κοντυλιά ενώ στην Ρόδο τσάκισμα.
Τα τρία βασικά βήματα, που μοιάζουν με πηδηματάκια και κάνουν τα σώματα των χορευτών να φαίνονται πως ωθούνται από κάποιο ελατήριο, είναι πιθανόν νάναι και  ο λόγος που ο χορός μετονομάστηκε την περίοδο της Ενετοκρατίας σε «σούστα», από την ιταλική λέξη susta που σημαίνει έλασμα, ελατήριο.
Δυστυχώς δεν μας είναι γνωστό  το προηγούμενο όνομά του.

Μ'αρέσει πολύ γιατί είναι ζευγαρωτός χορός και χορεύεται απο ζευγάρια ανδρών-γυναικών!
Για μένα ιδιαίτερα χαρούμενος, με πολλές φιγούρες που εκφράζονται μέσω των χεριών!
Γίνονται κινήσεις με λεπτότητα και χάρη που αποπνέουν μεγάλο ερωτισμό!

Τα βήματα των ποδιών παραμένουν σχεδόν πάντα ίδια, γίνονται σταυρωτά εναλλάξ στο κάθε πόδι.
Ο κορμός δεν λικνίζεται, όπως στους περισσότερους νησιώτικους χορούς, στέκεται ορθός και σταθερός, διαφορετικά  κινδυνεύει να εκχυδαιστεί!
Με τον χορό αυτό δινόταν η   ευκαιρία στους νέους, διαφορετικού φύλου, όχι μόνο να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο αλλά και να αγγιχτούν (στα χέρια) και να εκφράσουν με κάθε κίνηση και βλέμμα τον ερωτισμό τους. 
Στις πατριαρχικές κρητικές κοινωνίες του παρελθόντος, που ήταν όλες αυστηρών ηθών, σούστα  μπορούσαν να χορέψουν συνήθως συγγενείς (αδερφός με αδερφή, ξάδερφος με ξαδέρφη), παντρεμένα ζευγάρια κ.λ.π., ενώ το χορευτικό ζευγάρι μεταξύ «ξένων» νέων χρειαζόταν προσοχή, γιατί προκαλούσε κοινωνικά σχόλια. 
Κατ’ εξαίρεσιν μπορεί να χορευόταν από δύο κοπελιές μόνες τους (ως χορευτικό ζεύγος), όταν «δεν είχαν καβαλιέρο». 
  Στην Ρόδο και στα υπόλοιπα Δωδεκάννησα χορεύεται ομαδικά.


Εκεί έχουμε τον μπροστάρη, ο οποίος συχνά κλείνει τον κύκλο και κάνει βόλτες τους υπόλοιπους χορευτές με καθίσματα και συνεχείς στροφές


Υπάρχουν διαφορετικά βήματα απο χωριό σε χωριό και η μουσική πολλές φορές αλλάζει διάθεση.
Αλλοτε γίνεται γρήγορη και άλλοτε αργή!
.Όταν κουραστεί ο μπροστάρης παίρνει τις ντάμες του και ακολουθεί ο επόμενος άντρας.
 Αν αισθανθείς χορεύοντας την Σούστα πως η καρδιά σου πάει  να σπάσει, τότε μόνο  να ξέρεις πως την χορεύεις σωστά και ....δώστου να καταλάβει!!!



Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Κρίνει φίλους ο καιρός, ως χρυσόν το πυρ..!




Φίλοι μου αγαπημένοι!

Δεν έχω ποτέ σβήσει ανάρτησή μου!
Οι αναρτήσεις μου γράφονται πάντα μετά απο μεγάλη επιμέλεια τόσο απο  δικής μου πλευράς όσο και απο  πλευράς του Μαμουνιού!
Σήμερα όμως θα το κάνω και αφορά την τελευταία που έκανα χθες με τίτλο:"OI ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ..!" και δυστυχώς  θα σβηστούν όλα τα σχόλια που μου κάνατε την τιμή να μου αφήσετε και να συνοδεύσουν αυτή!
Ζητώ ένα μεγάλο συγγνώμη απ'όλους σας, αλλά φαντάζομαι ότι  θα με δικαιολογήσετε, αν σας πω πως το κάνω μόνο και μόνο  για να ικανοποιήσω επιθυμία αγαπημένου φίλου μπλόγκερ!

Πάντα πιστή στην ΦΙΛΙΑ που την θεωρώ ιερή και δώρο στους ανθρώπους...!
Οποιος πιστέψει σ'αυτήν και την τιμήσει  επενδύει  όλο του  τον πλούτο!

Σας αγαπώ όλους!

Γειά σου φίλε κι όποιος είσαι δώσε βάση
αν υπάρχει η υγεία κι η χαρά
λέγε πάντα ότι βρέξει ας κατεβάσει
και μην την παίρνεις τη ζωή στα σοβαρά.

Κι αφού μιά μέρα θα πεθάνουμε αφού
ότι σου λάχει λέγε πάντα ζα μαν φου!

Αδερφέ μου πριν σε πάρει το ποτάμι
αν η τύχη δεν σε θέλει η στραβή
φιλοσόφησε και μη σε νοιάζει δράμι
και μη σκοτίζεσαι για ότι κι αν συμβεί.

Στο ντουνιά αυτόν που είμαστε χαρμάνι
την καρδούλα σου να μη στεναχωρείς
όλοι βράζουμε στο ίδιο το καζάνι
και ψύλλους στ άχυρα μην ψάχνεις για να βρεις.

Άκου ρε φίλε και τη γνώμη του σοφού
ότι σου λάχει λέγε πάντα ζα μαν φου!

 ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ...!


Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

ΠΕΝΝΙΕΣ ΚΟΜΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΡΑΜΜΕΝΕΣ..!

 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ! ΕΝΑΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ!
 Γεννήθηκε το 1961 στην Καισαριανή.
"Πρώτ' απ' όλα  είμαι Καισαριανιώτης. Όσον αφορά τώρα την Καισαριανή, πρόκειται για μια ιδιαίτερη συνοικία με πολύ μεγάλη ιστορία. Είναι συνοικία - σύμβολο της Δημοκρατίας και των αγώνων του ελληνικού λαού την εποχή της Αντίστασης... Η Καισαριανή ήταν ένα κάστρο απάτητο. Δεν πάτησαν οι Γερμανοί εδώ μέσα... Σήμερα βέβαια ο τόπος αλλάζει. Χτίζονται πολυκατοικίες, γίνονται δρόμοι... Όμως η ιστορία δεν χάνεται. Η Καισαριανή έχει δύναμη, χαρακτήρα, προσωπικότητα, ευαισθησία..."

Η πρώτη του επαφή με το μπουζούκι ήρθε σε ηλικία 9 χρονών, όπου απέναντι από το πατρικό του υπήρχε ένας ξυλουργός που έφτιαχνε και μουσικά όργανα. Όπως λέει χαρακτηριστηκά και ο ίδιος : "Εγώ από μικρό παιδί ερωτεύτηκα το μπουζούκι οπτικά! Και μόνο που το έβλεπα! Ήταν μια μεγάλη μου επιθυμία να πάρω μπουζούκι. 
Κάποια στιγμή ο πατέρας μου μου πήρε ένα τρίχορδο μπουζούκι από την Ομόνοια.  
Μετά με το πέρασμα των χρόνων, έμαθα πάνω σε αυτό το μπουζούκι
."Το πρώτο του μπουζούκι, τρίχορδο, το απέκτησε σε ηλικία 11 χρονών, στο οποίο πέρασε ο ίδιος χορδές.
. Συνεχίζοντας λέει : "Στην αρχή βέβαια δεν έπαιζα ρεμπέτικα, αλλά τραγούδια της Μεταπολίτευσης, του Θεοδωράκη, του Λοΐζου και άλλων. 
Εγώ ήξερα τα ρεμπέτικα ακούγοντας να τα τραγουδάει ο πατέρας μου και άλλοι συγγενείς μου.
Από το στρατό και μετά ασχολήθηκα με το κλασικό λαϊκό τραγούδι, αυτό που πολλοί λένε "ρεμπέτικο". Εμένα πάντως αυτή η ετικέτα, το "ρεμπέτικο" δεν μου άρεσε ποτέ. "

Βαγγέλης Κορακάκης

Η πρώτη δισκογραφική δουλειά για το Βαγγέλη Κορακάκη έρχεται το 1985.
Γνωρίζεται με τον στιχουργό Τάσο Σαμαρτζή, ο οποίος τον σύστησε στον Απόστολο Καλδάρα.
Έτσι, με παρότρυνση του στιχουργού κυκλοφόρησε από τη εταιρία LYRA, ο δίσκος "Σε στρατόπεδα και πλοία", στον οποίο ο Κορακάκης έβαλε μουσική σε 3 τραγούδια του Τάσου Σαμαρτζή.
Τα συνολικά 12 τραγούδια του δίσκου ερμνηνεύτηκαν από τον Κώστα Αντωνόπουλο.
Το 1988 εκδίδει, μετά από πρόταση  της LYRA,  τον πρώτο του ουσιαστικά προσωπικό δίσκο με τίτλο, Οι Άρχοντες.
Ο δίσκος αυτός περιλαμβάνει την πρώτη του ερμηνευτική απόπειρα του Κορακάκη, η οποία πλαισιώνεται από την ερμηνευτική συμμετοχή του Γιώργου Τζώρτζη.
Τα τραγούδια αυτού του δίσκου όπως αναφέρει ο Κορακάκης, γράτηκαν στην πλειοψηφία τους στο «πακέτο του τσιγάρου» και παιζόντουσαν, πριν την κυκλοφορία τους, στις λαϊκές ταβέρνες της Καισαριανής
.
Το 1995 κυκλοφόρησε το δίσκο Πικρό Φιλί από τη δισκογραφική εταιρεία LYRA, με το Γεράσιμο Ανδρεάτο και το 1996 βγήκε ο δίσκος Εκεί που σβήνει ο άνεμος.
Το 1998 συνέθεσε τα 7 από τα 15 τραγούδια στο δίσκο του Δημήτρη Μητροπάνου "Του έρωτα της φυγής", ενώ στις αρχές του 2002, κυκλοφόρησε από την εταιρεία ΔΙΚΤΥΟ, ένας βιωματικός και αντιεμπορικός, όπως τον χαρακτηρίζει, δίσκος, με το όνομα Κρύπτη.
Τον Σεπτέμβριο του 2002 κυκλοφόρησε από τη LYRA, το cd-single Μικρός Απρίλης με τέσσερα τραγούδια του, για τη Μαρία Ρουσσέα και το 2004 υπέγραψε τη μουσική και τους στίχους στα τραγούδια του δίσκου" Απ’ την αγάπη γυρίζω μόνος" με ερμηνευτή το Γεράσιμο Ανδρεάτο.

Βαγγέλης ΚορακάκηςΤο Δεκέμβρη του 2004 συνεργάστηκε με τη Γιώτα Νέγκα στην οποία έδωσε 10 τραγούδια, τα οποία περιλαμβάνονται στο δίσκο Το Βέλος. Ένα χρόνο μετά, το Δεκέμβριο του 2005 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο Γλυκοχαράματα, στον οποίο ο Γιάννης Ντουνιάς, έπειτα από 15 χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία, ερμηνεύει συνθέσεις του Βαγγέλη Κορακάκη.
To 2007, η δισκογραφική του επιστροφή γίνεται με το cd "O Βαγγέλης Κορακάκης στη Μαγιοπούλα". Στη δουλειά αυτή περιλαμβάνονται 21 τραγούδια, εκ των οποίων τα 4 είναι καινούργια, και τα υπόλοιπα επιλογή από παλαιότερες δουλειές, με νέα ηχογράφηση και διαφορετική ενορχήστρωση, αλλά πάντοτε με την ιδιαίτερη σφραγίδα του Βαγγέλη Κορακάκη και των συνεργατών του.
Παράλληλα, ο Κορακάκης έχει επίσης δώσει μεμονωμένα τραγούδια σε δίσκους, με ερμηνευτές τον Αντώνη Καλογιάννη (1993), την Κατερίνα Κούκα (1998) και την Αφεντούλα Ραζέλη (2000). Ο Κορακάκης έχει μέχρι σήμερα συνεργαστεί και με άλλους καλλιτέχνες, μεταξύ άλλων, με την Κατερίνα Κούκα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Κώστα Μάντζιο, τον Άλκη Μαύρο, την Χαρά Πομώνη, την Αφεντούλα Ραζέλη, το Γιώργο Ευθυμιάδη, την Αντιγόνη Μπούνα, το Γιώργο Τάμπαρη, τον Αντώνη Καλογιάννη, τη Ρένα Στάμου, το Στέλιο Γαλανό, το Μανώλη Πάππο, τη Σταυρούλα Μανωλοπούλου, τον Aλέκο Δεληγιάννη και το Ζαχαρία Καρούνη.

Δισκογραφία
Παρακάτω αναφέρονται οι δίσκοι στους οποίους περιλαμβάνονται τραγούδια (μουσική και στίχοι) του Βαγγέλη Κορακάκη. Στην κατηγορία δεν περιλαμβάνονται δίσκοι με τη μορφή συλλογής τραγουδιών από προ-υπάρχουσες κυκλοφορίες, καθώς και δίσκοι στους οποίους ο Κορακάκης έχει ερμηνεύσει τραγούδια άλλων συνθετών-στιχουργών.

* 1985: Σε στρατόπεδα και πλοία [3 τραγούδια, μόνο μουσική]
* 1988: Οι Άρχοντες
* 1991: Μαθήματα πατριδογνωσίας (1 τραγούδι)
* 1992: Μπουζουξήδες με πυξίδες
* 1993: Λαύριο
* 1993: Αντίθετη πορεία (2 τραγούδια)
* 1995: Πικρό Φιλί
* 1996: Εκεί που σβήνει ο άνεμος
* 1998: Του έρωτα και της φυγής (7 τραγούδια)
* 1998: Φυσάει τρελός βοριάς (6 τραγούδια)
* 2000: Στη φωτιά να ρίχνεις μέλι (1 τραγούδι)
* 2002: Κρύπτη
* 2002: Μικρός Απρίλης
* 2004: Απ’την αγάπη γυρίζω μόνος
* 2004: Λαϊκά με συστάσεις (1 τραγούδι)
* 2004: Το Βέλος
* 2005: Γλυκοχαράματα
* 2005: 12 σολίστες μία φωνή (1 τραγούδι)
* 2007: Ο Βαγγέλης Κορακάκης στη Μαγιοπούλα
 Πηγές:
www.musiccorner.gr

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

How deep is the ocean..?

Το πέλαγο είναι βαθύ,
κι η αγάπη είναι μεγάλη
έχω έναν πόνο στην ψυχή
και ποιος θα μου τον βγάλει
Το πέλαγο είναι γλυκό,
 
χάδι μαζί και δάκρυ
και με κυλάει αφρίζοντας
 στου ορίζοντα την άκρη...
 Το πέλαγο είναι παιδί,
τρέχει και δεν το φτάνω
 
παιδί και στην αγάπη του,
που σαν παιδί το χάνω..!

;
Επισυνάπτω  τον πόνο μου,  που βρίσκεται στο πρωτότυπο κείμενο του εφαρμοστικού νόμου!
Ρίξτε μια ματιά, έστω και για 5 λεπτά, θα καταλάβετε πόσο σκοτεινό διαγράφεται το μέλλον της Ελλάδος και πόσο βαθύ είναι το πέλαγος στο οποίο μας έχουν πετάξει όλους μέσα! 

ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Αναρωτιέμαι  αν αυτός ο νόμος ψηφίστηκε απο Έλληνες  βουλευτές ή απο 
προσκυνημένους  γραικύλους  που έχουν τρυπώσει  στο ελληνικό  κοινοβούλιο και νοιάζονται μόνο για τις καρέκλες τους???

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΤΕ ΕΣΕΙΣ!

-Καλημέρα Μαμούνι!
Τι κάθεσαι και γράφεις εκεί απο το πρωί?
 -Τις επιθυμίες μου! Τις αβάσταχτες επιθυμίες μου που δεν βλέπω να γίνουν ποτέ πραγματικότητα!
-Εχεις τόσο μεγάλες επιθυμίες εσύ που μπορούν νάναι ακατόρθωτες για να υλοποιηθούν?
Απ'ότι γνωρίζω, εμφορείσαι απο μικρά αλλά ευγενή κίνητρα...
Παρακάμπτεις όσα οι άνθρωποι συμφώνησαν μεταξύ τους και αντί να περιορίζεσαι στις στείρες γνώσεις που διδάσκεσαι στην Σχολή σου, ψάχνεις την αλήθεια της ευτυχίας.
 Δεν την αναζητάς στα μικρά και ευτελή, στις επίγειες απολαύσεις.
Θαρρώ πως συχνά αυτές τις βαριέσαι και τις υποτιμάς...
Δεν σαγηνεύεσαι και δεν σ'ενδιαφέρει ν'αποκτήσεις την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, τ'ακριβά αυτοκίνητα, ούτε θέλεις να ταξιδέψεις στις Μπαχάμες.
Το κυριώτερο, με διαβεβαιώνεις πως δεν θέλεις να κάνεις καριέρα!
Αντ'όλων αυτών διαβάζεις, ακούς μουσική, χαίρεσαι όσο κανένα άλλο παιδί της ηλικίας σου τις μικρές καθημερινές απολαύσεις! Έχεις καλούς και μέχρι τώρα πιστούς φίλους...
Επομένως απο την άποψη αυτή δείχνεις να υπερέχεις!
Βεβαια καταλαβαίνω πως και εσύ ως Μαμουνο-άνθρωπος υποφέρεις απο την άνιση πάλη της ζωής, απο την οποία σύμφωνα με τις προβλέψεις και τις στατιστικές θα δυσκολευτείς πολύ περισσότερο απ'ότι δυσκολεύτηκαν οι γονείς σου ν'εξέλθεις νικητής!
-Ναι Κάρυ όλα είναι όπως μου τ'αναφέρεις, αλλά θα πρέπει να σου εξομολογηθώ ότι δεν θάθελα ποτέ να βγω και  ηττημένο!
Κείνο που βαραίνει περισσότερο μέχρι στιγμής την ζωή μου, είναι η μετριότητα που μ'έχει κυκλώσει απο παντού! Είναι αβάσταχτη Κάρυ μου, τουλάχιστον για τις δικές μου κεραίες!
Πόσο λαχταρώ να υπερβώ την μίμηση! Να γίνω ένας μικρός Θεός!
  Τι προσμονή έχω για κείνη την μαυρόασπρη σκιά που υπάρχει μέσα στ'όνειρά μου χωρίς πρόσωπο νάρχεται έτσι απρόσμενα σαν ξαφνικό μπουρίνι να μ'αρπάξει γερά και να με οδηγήσει βαθύτερα απο την αρρυτίδωτη επιφάνεια  στον άγνωστο σκοτεινό βυθό!

Και τι μεγάλη απογοήτευση νιώθω κάθε φορά, εκεί που νομίζω πως αυτήν την σκιά την συνάντησα επιτέλους, πήρε όψη και μιλιά και είναι αυτή ακριβώς που θα μου μάθει το ομορφότερο πράγμα που υπάρχει στην ζήση τον έρωτα απο την πλέον αδηφάγα μορφή του έως το τρυφερό μίσος που λένε πως κρύβει στα φτερά του, να συνειδητοποιώ πως για μία  ακόμα φορά γελάστηκα και δεν είναι τελικώς εκείνη που προσμένω...
-Αχ μικρό ανυπόμονο Μαμούνι μου, η ζωή μας που τώρα μόλις εσύ  ξεκινάς, και δεν μπορείς αναλόγως ν'εκτιμήσεις , ότι δηλαδή βρίσκεσαι-τι τύχη!- ακόμα στην αφετηρία της, είναι σαν τον νερό!
Τρέχει και παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του...μην προσπαθήσεις να σταματήσεις το ταξίδι του, μην προσπαθήσεις να κάνεις στάση στην όχθη, ακολούθησέ το και είμαι σίγουρη πως θα βρεις όλα όσα αναζητάς και προσμένεις!
-Αλήθεια το πιστεύεις αυτό που μου λες ή θέλεις για άλλη μία φορά να με παρηγορήσεις?
Είναι τόσο εύκολο σ'ένα μικρό ταξίδι που σύμφωνα με τις δικές μου προδιαγραφές έχω την δυνατότητα να πραγματοποιήσω, να καταφέρω να συναντήσω την γνήσια φλόγα, τον θεματοφύλακα αξιών, την ευθυμία μέχρι τρέλλας, να νιώσω άθυρμα περιπτάμενων μικρών ερωτιδών που φλερτάρουν, κουρδίζουν και ασχολούνται μόνο  με την ομορφιά της τέχνης που τόσο εξυψώνει τις μίζερες ψυχές μας?

-Μη δείχνεις απληστία στην  απόκτηση...μην αφήνεις μόνο το συναίσθημα να σε παρασύρει, βάλε και την λογική δίπλα!
Δεν υπάρχουν τέτοιοι άνδρες σήμερα! Ούτε γυναίκες! Πρέπει η φύση να τους έχει χιλιοπροικίσει, και η φύση κάνει παρόμοια δώρα όταν έχει μεγάλα κέφια!
Σπάνια όντα αυτά που ζητάς, και δεν ξέρω, γιατί εγώ τουλάχιστον ποτέ μου δεν τα συνάντησα, αν τελικώς μπορούν να σου χαρίσουν όλα τα μοναδικά τους χαρίσματα ή τα κρατούν εγωιστικά για τους εαυτούς τους, αρνούμενοι πεισματικά να τα μοιραστούν με τους άλλους!
Η μετριότητα δεν είναι εξ'ορισμού απορριπτέα! Μπορεί ίσως να μη σ'οδηγήσει στο "Υψιστο" σημείο, αλλά συχνά   χαρίζει ευτυχισμένες στιγμές που κάποτε θα  αναπολήσεις όταν φτάσεις  στο τέλος του ταξιδιού σου!
-Ναι θα είναι οι μοναδικές που θάχω γνωρίσει γι'αυτό και θα τις αναπολώ!


-Ακου τότε τι έχουν να σου απαντήσουν  όλοι οι φίλοι μας....

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

H Συμμορία των χρωμάτων...

Aγαπημένοι μου φίλοι καλώς σας βρήκα!
Την ανάρτηση αυτή, την κάνω μόνο μου αυτή την φορά, χωρίς την βοήθεια της Κάρυς, η οποία απο χθες που γυρίσαμε απο τα νησιά έχει πάρει ανάποδες και είναι μέσα στην γκρίνια!!!
Όσο δεν μ'εψησε ο Αιγιοπελαγίτικος ήλιος με ψήνει εκείνη τώρα...
Για να την ηρεμήσω λίγο, σκέφτηκα να διοργανώσω ένα "προ -καλοκαιρινών διακοπών" meeting της μπλογκοπαρέας μας για την ερχόμενη Πέμπτη στις 14/7 που θα λάβει μέρος στο VERDE του Παπάγου(μη μου πείτε ότι δεν διάλεξα υπέροχο καφέ) στις 21.00μ.μ.
Οποιος θέλει να πιει ένα υπέροχο δροσερό capuccino στην  ειδυλλιακή δροσερή αυτή γωνιά της Αθήνας και να μας συναντήσει για να τα πούμε και απο κοντά, δεν έχει παρά να μας κάνει την τιμή και ν'ανηφορίσει ή να κατηφορίσει(αναλόγως) κατά τον στρατηγό Παπάγο...
Φορέστε το πλατύ σας χαμόγελο, ντύστε την καρδιά σας με ρούχα ελαφρά καλοκαιρινά και ελάτε να γνωριστούμε όλοι!
Για τυχόν διευκρινίσεις αναμένω στο ακουστικό μου...

Οποιος/α δεν προλάβει ή αδυνατεί νάρθει στην συνάντηση, να μην στεναχωρεθεί, θα διοργανώσουμε και δεύτερη !

Και τώρα για να σας φτιάξω λίγο το κέφι ,γιατί πολύ νταουνιασμένους σας βρήκα τους περισσότερους, για να κάνετε όμορφα σχέδια για το Καλοκαιράκι που ξανοίγεται μπροστά μας, σας χαρίζω λίγες φωτό απο τις ομορφιές των ελληνικών νησιών! Όλες δικές σας...
Μη ζητάτε τώρα απο μένα να τις βάλω σε τάξη και με την σειρά, όπως κάθεται η Κάρυ και κάνει με τις ώρες, μ' έχετε μάθει τόσο καιρό,  ότι το Μαμούνι είναι χύμα στο κύμα και όχι για πολλά ζόρια...!
Απολαύστε τες και ότι θέλετε με ρωτάτε...
ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΝΑΧΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ, ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΠΟΛΛΆ ΜΠΑΝΑΚΙΑ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΤΕ και απο Σεπτέμβρη τα ξαναλέμε...

Υ.γ. Και μην ξεχνάτε την Πέμπτη όλοι στο Verde του Παπάγου για την πρώτη συνάντηση της παρέας μας! Σας περιμένουμε με πολύ χαρά....χιχιχιχιχιχιχιχιχιχι!





Ο Άγιος Βενέδικτος μεγάλη η χάρη του!














Το πλωτό μπαράκι με την σαγγρία πολύ μας άρεσε!!!!
Δεν είναι νερά  πισίνας παιδιά... νερά αιγιοπελαγίτικα είναι!
Κάναμε και Ναυαγοί σε απάτητες όπως βλέπετε παραλίες


 Το ψυγείο που βλέπετε κάτω απο την ομπρέλλα δεν το βρήκαμε εκεί απ'άλλους ναυαγούς, ευτυχώς τ'έφερε μαζί της η Κάρυ γιατί αλλιώς δεν θα την βγάζαμε καθαροί όλη την ημέρα παρέα με τα αγριοκάτσικα της βραχονησίδας...








 Και εδώ μία περίτεχνη καλοκαιρινή  κοτσίδα που έκανα στην Κάρυ γιατί με την άλλη την  γνωστή σ'όλους σας κόμη που μονίμως έχει στο κεφάλι της, όπως καταλαβαίνετε θα είχαμε  μια δυσκολία...και αυτή και εμείς! χιχιχι!
                                          Φιλάκια πολλά και σας περιμένω όλους την Πέμπτη....!