Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ

ΑΠΟΨΕ ΚΕΡΝΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ...

2012-02-01T20:36:00.000+02:00

Με τόσο κρύο που έπιασε φοβάμαι πως δεν θα μπορέσετε οι περισσότεροι απ'εσάς να έρθετε το Σαββατοκύριακο σπίτι μου γι'αυτό και σκέφτηκα να σας δείξω μια ταινία απόψε που θα σας γυρίσει πίσω στους αιώνες.
Εξ'άλλου ο χειμωνιάτικος καιρός βοηθά να χουχουλιάσετε μπροστά απο τις οθόνες των υπολογιστών σας...
Η ταινία έχει δημιουργηθεί με την μεγάλη βοήθεια της τεχνολογίας και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά πολύ πειστικό στην αναπαράσταση του παρελθόντος.
Η ξενάγηση του Αρχαιολόγου καθηγητή δρ. Δούμα και της ομάδας του, είναι βασική για την δημιουργία αυτής της παραγωγής που αφορά την Ελλάδα και τον αρχαίο Πολιτισμό της καθώς επίσης και τις επιρροές της στον δυτικό πολιτισμό
Η ταινία έχει βγει σε αίθουσες ΙΜΑΧ(γιγάντιες οθόνες) στην Αμερική, Καναδά, Αυστραλία, Δανία, Γερμανία, Ολλανδία, Σιγκαπούρη και Σουηδία.
Πάρτε απο ένα μπωλ ποπ-κορν που σας έχω ψήσει και βρίσκονται επάνω στο τραπέζι, βολευτείτε καλά και απολαύστε την μαγεία του ταξιδιού σας στον χρόνο...!

Υ.Γ1.: Δείτε το ντοκυμαντέρ μέχρι τέλους, μη το κλείσετε αν δε πέσουν και τα τελευταία γράμματα.
Θα δείτε εμένα και τις αδελφές μου να γελούμε και να χορεύουμε...!
Καλό Μήνα-Καλή σας διασκέδαση!
ΥΓ 2 :Ευχαριστώ την συνεργάτιδα χωρίς όνομα.

Σας περιμένω το Σαββατοκύριακο στο σπίτι μου..! Ελάτε μια βόλτα...

2012-01-30T19:16:00.000+02:00

Τρισδιάστατη «βόλτα» στην Ακρόπολη στις 4 και 5 Φεβρουαρίου

Την ευκαιρία να απολαύσουν τα μνημεία της Ακρόπολης των Αθηνών μέσα από τρισδιάστατες προβολές, θα έχουν οι επισκέπτες του μουσείου της Ακρόπολης το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Φεβρουαρίου.
Στην Αίθουσα Εικονικής Πραγματικότητας, στο ισόγειο του Μουσείου Ακρόπολης, κάθε Σάββατο και Κυριακή, θα προβάλλεται η δεκάλεπτη ταινία «Η Ακρόπολη στην Αρχαιότητα», που πραγματοποιήθηκε με την επιστημονική εποπτεία της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης.
Στην ταινία παρουσιάζονται τα ανεπανάληπτα μνημεία της Ακρόπολης, παρέχοντας χρήσιμες πληροφορίες για την κατανόηση των αρχιτεκτονικών γλυπτών.
Οι προβολές θα γίνονται στην αγγλική γλώσσα (11:00) και στην ελληνική (12:00), με εισιτήριο στη συμβολική τιμή του ενός ευρώ

Ο ΜΕΡΛΙΝ ΚΑΙ Ο ΜΠΟΓΟΣ ΤΟΥ...

2012-01-28T18:39:00.000+02:00

Δεν είναι παραμύθι αυτό που θα σας διηγηθώ, δεν είναι η φαντασία μου!

Πρόκειται για πραγματική ιστορία και την βιώνω τώρα!
Μία φίλη, που την γνωρίζω εδώ και αρκετά χρόνια, χθες μου εξομολογήθηκε την αιτία ενός ταξιδιού της- αστραπή σε μία ευρωπαική χώρα που έχει μία φήμη, να το πω; μια παράδοση να το πω; στην πίστη και στην λατρεία της μαγείας!
Η φίλη, σοβαρή, λογική και μετρημένη σ'όλες τις φάσεις της ζωής της, πιστεύει πολύ στην δύναμη της μαύρης μαγείας μ' αποτέλεσμα να νιώθει τρόμο και ν'αντιδρά με πανικό, ίσως χάνοντας την λογική που την διακρίνει, μπροστά στην υποτιθέμενη δύναμή της!
Γνωρίζει πως εγώ δεν ασπάζομαι αυτές τις θεωρίες και είμαι περισσότερο πολέμια σ'αυτούς που τις πιστεύουν παρά σ'αυτούς που υποστηρίζουν ότι την γνωρίζουν και την υπηρετούν!
Ετσι λοιπόν η φίλη, μου απέκρυψε στην αρχή τους λόγους του έκτακτου ταξιδιού της, που κράτησε μόνο τρεις ημέρες, και χθες που επέστρεψε και την επισκέφθηκα, κατόπιν δικής μου πίεσης, μου εξομολογήθηκε, ακόμα τρομαγμένη, την ιστορία της.
Το τελευταίο ενάμισυ χρόνο, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα ένα μέλος της οικογενείας της και συγκεκριμένα ο γιος της, εφ'όσον βιώνει την ανεργία.
Καθόλου παράξενο, καθόλου ασυνήθιστο γεγονός!
Σήμερα οι μισοί άνεργοι νέοι στην Ελλάδα είναι άνεργοι και οι άλλοι μισοί υποαπασχολούνται.
Ομως η φίλη ντε και καλά πίστευε ότι γι'αυτή την ξαφνική ανατροπική κατάσταση στον επαγγελματικό και οικονομικό τομέα του παιδιού της υπήρχε αλλού η αιτία και όχι στην γενικότερη οικονομική κρίση που βιώνουμε.
Χωρίς να μου πει λοιπόν τίποτα κατέφυγε στην βοήθεια ενός Μάγου που της σύστησαν να συμβουλευτεί.
Ο Μάγος... ήταν ένας μάγος, απ'ότι εκ των υστέρων μου εξήγησε, υπεράνω χρημάτων που υπηρετούσε μόνο το καλό και πολεμούσε πάνω απο ογδόντα χρόνια το κακό!
Δεν της ζήτησε χρήματα, δεν κράτησε ακόμα ούτε αυτό το κουτί με τα γλυκά που του πήγε ευγενώς φερόμενη η φίλη.... Ενας Μάγος καλός λοιπόν κάτι απο Μέρλιν, αν είχατε δει την μυθιστορία του Εξκάλιμπερ.

Ο Μέρλιν λοιπόν, (απο δω και στο εξής θα τον αναφέρω με το όνομα Μέρλιν), ζήτησε μόνο τις ημερομηνίες και ώρες γέννησης του παιδιού και του θείου του(αδελφό της φίλης) ο οποίος σχετίζεται κι'αυτός με την όλη ιστορία.
Ο θείος ήταν ο κύριος μέτοχος της επιχείρησης που είχε πάνω απο 20 χρόνια ανοίξει ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Ευρωπαική χώρα που σας πρωτόπα ότι επισκέφθηκε η φίλη μου, και σ'αυτή την επιχείρηση απασχολιόταν και ο γιος της φίλης!
Ομως η επιχείρηση πήρε την κατιούσα και μετά απο είκοσι ολόκληρα χρόνια πουλήθηκε μ'αποτέλεσμα γιος και θείος να βρεθούν απο την μία μέρα στην άλλη άνεργοι!
Ο Μέρλιν λοιπόν πήρε τις ημερομηνίες των δύο προσώπων και αφού τις μελέτησε κάλεσε την επομένη την φίλη στο σπίτι του και αποφάνθηκε ότι:

Γιος και ο θείος είχαν δεθεί με μάγια απο μία κακιά γυναίκα που κάποτε υπήρξε ερωτική σύντροφος του θείου στην ξένη ευρωπαική χώρα που δραστηριοποιείτο.
Αυτή λοιπόν η ξένη γυναίκα ήταν πολύ εκδικητική και επειδή την χώρισε, αποφάσισε να τον τιμωρήσει!

Ο Μέρλιν που δεν ήξερε (υποτίθεται) τίποτα απο την ιστορία των επιχειρήσεων του θείου στην ευρωπαική αυτή χώρα, όχι μόνο μάντεψε την όλη κατάσταση της οικογένειας, αλλά περιέγραψε με συγκλονιστικές λεπτομέρειες την εμφάνιση αυτής της γυναίκας.
Ο Μέρλιν συμβούλεψε την φίλη, πως αν ήθελε να δώσει ένα τέλος στην κακοτυχία περισσότερο του παιδιού της και λιγότερο του αδελφού της έπρεπε να επισκεφθεί την Ρουμανία(άντε να σας αποκαλύψω το όνομα της χώρας) και να ψάξει να βρει τα θαμένα μάγια που βρίσκονται σε μία τοποθεσία σε συγκεκριμένη πόλη της χώρας, να τα ξεθάψει, να τα πάρει και να του τα φέρει ώστε να τα λύσει ο ίδιος!

Ετσι κι'εγινε...η φίλη πήρε μαζί τον αδελφό της και μια στενή συγγενή της, και έφτασαν στην συγκεκριμένη τοποθεσία που της υπέδειξε με σχεδιάγραμμα ο Μέρλιν.
Η τοποθεσία ταίριαζε ως πιστό αντίγραφο του σχεδιαγράμματος, γι'αυτό και δεν δυσκολεύτηκαν να εντοπίσουν το σημείο.

Το χιόνι στην περιοχή ήταν τόσο πολύ που δυσκόλεψε αφάνταστα το σκάψιμο κοντά στις ρίζες ενός δέντρου καμμένου όπως μου περιέγραψε η φίλη που όμως στεκόταν εκεί στο ακριβές σημείο που έδειχνε το σχεδιάγραμμα!

Μετά απο δύο ώρες σκάψιμο η παρέα βρέθηκε μπροστά σ'ενα ανατριχιαστικό θέαμα.

Εκεί στις ρίζες του μοναδικού δέντρου της περιοχής, βρήκαν έναν μπόγο τυλιγμένο με διάφορα πράγματα που είχε προβλέψει ο Μέρλιν..σπασμένα κομμάτια απο πήλινα αγγεία που χρησιμοποιούνται στα νεκροταφεία τους, σχοινιά, σαπούνια, τσουβάλια, καρφίτσες και ένα σωρό άλλα σκουπίδια που δεν έχω καμμία διάθεση να σας περιγράψω!
Ο μπόγος όπως ήταν, μεταφέρθηκε στην Αθήνα και αύριο θα πάει στα χέρια του μάγου Μέρλιν προκειμένου να τα τακτοποιήσει αυτός κατά πως ξέρει...!
Εγω έμεινα άναυδη! Γιατί ενώ προσπαθούσα να της εξηγήσω πως όλα αυτά είναι ανοησίες, δεν υπάρχει μαγεία παρά μόνο ανθρώπινη βλακεία, και ότι ο Μέρλιν θα έπρεπε να ήταν ενήμερος απο κάπου και έπαιξε ολόκληρο παιχνίδι, εκείνη ορκίσθηκε, ότι δεν γνώριζε τον Μέρλιν ούτε ο Μέρλιν την φίλη και ότι ένας 85χρονος Μέρλιν, δεν θα μπορούσε να είχε βάλει ανθρώπους στην μακρινή Ρουμανία να στήσουν ολόκληρο σκηνικό. Δεν μας ήξερε, δεν τον ξέραμε! Χρήματα δεν ζήτησε, αρνήθηκε να πληρωθεί!
Ο Μέρλιν πρόβλεψε κι'αλλα πράγματα για το μέλλον! Είμαι περίεργη να δω αν θα συμβούν...

Εχασα κάθε επιχειρηματολογία, και έμεινα να κοιτώ τον μπόγο μ'αίσθημα ανατριχίλας!
Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην εποχή μας μονολογούσα, σαν υπνωτισμένη...και εξακολουθώ να μονολογώ, χωρίς να μπορώ να δώσω μια λογική εξήγηση.
Να βρω τον συνδετικό κρίκο μεταξύ Μέρλιν, εκδικητικής Ρουμάνας και μπόγου!
Εσείς έχετε καμμιά ιδέα???
Οχι τίποτα άλλο γιατί έχω βγάλει και το όνομα της γυναίκας Σέρλοκ Χολμς

Και ...αν δεν βρω την απάντηση της σχέσης, να ξέρετε ότι εγώ θα πάω σκαστή....απο τον μπόγο της Ρουμάνας!!!!

Είμαι εναντίον..!

2012-01-26T21:30:00.000+02:00

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία, απ’ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων», που μας άφησαν οι αρχαίοι.
Είμαι εναντίον των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου -και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά -και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από τη ζωή μας.
Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων. Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα, παρά να αρμέγω το υπουργείο -κι ας με άρμεξε το κράτος μια ολόκληρη ζωή. Γιατί να με ταΐζει το Δημόσιο επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το Κράτος να χωθεί ακόμη περισσότερο στη ζωή μου;
Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.
Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους. Όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες -όλες το ίδιο σκατό!
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους.Τους έχω μάθει για καλά. χαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.
Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.
Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετάμε το τσιγάρο μας στον δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;… Πηγή:Περιοδικό «Διαγώνιος» (Τεύχος 1, Ιανουάριος-Απρίλιος, 1979)

Πιστός στα εναντίον του ....δεν αποδέχθηκε το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας!
"Δεν θα λέμε και θα ξελέμε..!"απάντησε αφοπλιστικά και συνέχισε το μοναχικό του ταξίδι...!

Γελάτε ...γιατί είμαστε για κλάματα!

2012-01-24T13:15:00.001+02:00

H άκρως κυνική ομολογία στην οποία προέβη ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος παραδέχθηκε ότι «δεν διάβασε το μνημόνιο», έχει προκαλέσει σεισμό στο Twitter!
Όχι στο ελληνικό μόνο, αλλά στο παγκόσμιο!
Με αφορμή την δήλωση του κ. Χρυσοχοίδη ότι «Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν ήταν δική μου δουλειά να μελετήσω το μνημόνιο» οι Έλληνες χρήστες δημιούργησαν το hashtag #De_diavasa_to_mnimonio_giati και δίπλα γράφουν ό,τι πιο ξεκαρδιστική δικαιολογία και ατάκα μπορείτε να φανταστείτε!
Αποτέλεσμα; Αυτή τη στιγμή το συγκεκριμένο hashtag να βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως, με τους ξένους χρήστες να... ψάχνονται να δουν τι συμβαίνει!

Ατάκες στο twitter:

1.Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί χάζευα στο twitter.Eίχαμε κάνει ένα ωραίο ΤΤ εκείνη την ημέρα!
2. Τι εννοείς έπρεπε να διαβάσω το μνημόνιο?
3.Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί περίμενα τα SOS o μαλάκας απο τον Πάγκαλο αλλά αυτός άκουσε σως!
4. Δεν διάβασα το Μνημόνιο! Γιατί νομίζετε πως οι άλλοι το διάβασαν?
5. Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί το είχαν εμποτίσει σε κρυπτονίτη και είχα ακόμα πολύ έγκλημα να πολεμήσω!
6. Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ο σκύλος μας έφαγε το αντίτυπό του και μετά η μαμά μου έβαλε τις φωνές και ο μπαμπάς μ'είπε άχρηστο.
7.Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί κόλλησαν τα windows και έφαγα μπλε οθόνη.
8. Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί σας έχω γραμμένους στα παλιά μου τα υποδήματα. Πόσο πιο απλά να σας το πει κανείς?
9. Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί νόμιζα πως το είχαμε για την Τετάρτη.
10.Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί διάβαζα το φλυτζάνι με τον καφέ...πούγραφε πως μεγάλη πόρτα θα διαβώ!

Αλήθεια τι μας ψεκάζουν???

2012-01-21T22:28:00.000+02:00

Οταν ο λόγος και η λογική του χάνει κάθε έννοια συμβαίνει αυτό!

Ανοίγεις τα μέσα ενημέρωσης και διαβάζεις πως ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας γνωστός και με το παρατσούκλι Κινέζος στέλνει δελτίο τύπου στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια για να πει πως το Μνημόνιο συντάχθηκε στο πόδι!
Διαβάστε:

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012, 13:31

«Μοιραίο λάθος η υπογραφή του μνημονίου»
Τι λέει ο Κ. Σημίτης για την ελληνική κρίση
«Μοιραίο λάθος» χαρακτηρίζει την υπογραφή του μνημονίου ο πρώην πρωθυπουργός Κ.Σημίτης σημειώνοντας ότι αυτό συντάχθηκε πρόχειρα και εφαρμόστηκε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση.Τις απόψεις του αυτές ο κ.Σημίτης θα παρουσιάσει στις 23 Ιανουαρίου 2012 σε συνέδριο που οργανώνει το Ίδρυμα Heinrich Böll και το Freïe Universität του Βερολίνου με τίτλο «Η Ελλάδα σε κρίση. Προοπτικές στον ευρωπαϊκό δρόμο».
«Η συμφωνία -υποστηρίζει ο πρώην πρωθυπουργός- μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».
Ο Κ. Σημίτης υποστηρίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στην ΕΕ, «χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του ανεπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της» και προβλέπει ότι «αν αυτό δεν συμβεί τότε θα υπάρξουν και στο μέλλον επαναλαμβανόμενες κρίσεις».

Τώρα το θυμήθηκε και βγήκε να μας το πει... το μόνο που δεν μας δήλωσε ακόμα είναι ότι ανήκει κι'αυτός στους Αγανακτισμένους και θα κατέβει Σύνταγμα για να διαδηλώσει!
Καταγγέλει μια υπάλληλος της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας ότι τα οικονομικά στοιχεία της Ελλάδας το 2009 μαγειρεύτηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να διογκωθεί το χρέος και να φανεί μονόδρομος η προσφυγή μας στο ΔΝΤ.
Τις καταγγελίες της αναλαμβάνουν οι δύο εισαγγελείς να διερευνήσουν, οι οποίοι παραιτούνται γιατί κάποιοι τους απειλούν και στέλνουν την δικογραφία στην βουλή.
Διαβάστε σχετικά:

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ Γ. ΠΕΠΟΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ

Στη Βουλή η δικογραφία για το έλλειμμα του 2009
Τη διαβίβαση στη Βουλή της δικογραφίας σχετικά με τις καταγγελίες περί τεχνητής διόγκωσης του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009 ζήτησε ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, προκειμένου να διερευνηθούν ενδεχόμενες ευθύνες πολιτικών προσώπων.
Στη Βουλή η δικογραφία για το έλλειμμα του 2009
Τη διαβίβαση στη Βουλή της δικογραφίας σχετικά με τις καταγγελίες περί τεχνητής διόγκωσης του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009 ζήτησε ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, προκειμένου να διερευνηθούν ενδεχόμενες ευθύνες πολιτικών προσώπων.
Συγκεκριμένα, του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, μέλη της κυβέρνησής του αλλά και των τότε αρμόδιων υπουργών Οικονομικών. Η σχετική δικογραφία ανατέθηκε (από τον κ. Ιω. Τέντε) στον εποπτεύοντα αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νίκο Παντελή, ο οποίος και θα αποφασίσει εάν θα διαβιβαστεί στη Βουλή. Στο σχετικό διαβιβαστικό του ο κ. Πεπόνης δεν προβαίνει σε αξιολογήσεις. Στον φάκελο εμπεριέχονται 18 καταθέσεις, σε αρκετές εκ των οποίων -σύμφωνα με τον εισαγγελέα- γίνεται λόγος για διόγκωση του δημόσιου ελλείμματος το 2009.
Αναφορά
Ειδικότερα, όπως αναφέρει ο οικονομικός εισαγγελέας, «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες και έγγραφα), και ιδίως από μαρτυρικές καταθέσεις, προέκυψαν στοιχεία» που έχουν σχέση «με αξιόποινες πράξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην κυβέρνηση της Ελλάδας».
Την παρέμβαση του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη (στις 19 Σεπτεμβρίου του 2011) προκάλεσαν οι καταγγελίες της Ζωής Γεωργαντά, μέλους μέχρι πρότινος της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), που έκανε λόγο για σκοπούμενη τεχνητή διόγκωση του ελληνικού ελλείμματος το 2009 και αυθαίρετο προσδιορισμό του από 13,4% σε 15,8% του ΑΕΠ, έτσι ώστε -κατά τους ισχυρισμούς της- να καταστεί επιτακτική ανάγκη η λήψη μέτρων λιτότητας. Να σημειωθεί ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου έχει απορρίψει τους ισχυρισμούς περί διόγκωσης του ελλείμματος.
Αντίδραση ΠΑΣΟΚ
Σαφείς υπαινιγμούς άφησε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Π. Μπεγλίτης, λέγοντας πως «εάν δεν πρόκειται για μια ακόμη επίδειξη επικίνδυνης αφέλειας από τον κ. Πεπόνη, τότε έχουμε να κάνουμε με μια καλά οργανωμένη παρέμβαση στην πολιτική και οικονομική ζωή, που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα». Ο κ. Μπεγλίτης κάλεσε την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου να προχωρήσει άμεσα σε όλες τις εκ του νόμου προβλεπόμενες ενέργειές της.

Ο εισαγγελέας Πεπόνης που είχε τα παντελόνια να αναλάβει την έρευνα για τα χαλκευμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μετά τις τρομερές καταγγελίες, το θέμα των CDS, την μηνυτήρια αναφορά των κκ Τόμπρα και Νούλα, όπως και τις καταγγελίες του Πάνου Καμμένου, υπέβαλλε την παραίτηση του καταγγέλοντας παρεμβάσεις στο έργο του! Μαζί του και ο έτερος οικονομικός εισαγγελέας, Σπύρος Μουζακίτης για τους ίδιους λόγους.
Κανείς δεν ιδρώνει, κανείς δεν εξανίσταται παρά μόνο απο την μια πλευρά ο Μπεγλίτης ο οποίος κουνά το δάχτυλο και φωνάζει πως μ'όλα αυτά γεννάται κίνδυνος εκτροπής(?!) και απο την άλλη τον Ρέππα να ισχυρίζεται πως όλα γίνονται για να θαφτεί πολιτικά ο ΓΑΠ.

Ο Γρ. Πεπόνης μάλιστα είχε παρέμβει και στην περίπτωση της παραίτησης του Διομήδη Σπινέλλη (άλλη σκοτεινή υπόθεση) έρευνα την οποία θα διεξήγαγε ο Σπύρος Μουζακίτης, που και αυτός παραιτήθηκε!
Κανείς άλλος απο τους 300 δεν ενοχλείται, κανείς τους δεν ευαισθητοποιείται ούτε καν παραιτείται...και συνεχίζει να είναι βουλευτής αυτού του Κοινοβουλίου!

Τέλος κερασάκι μας ήρθε και ο κ. Προβόπουλος να μας πει εκ των υστέρων ότι είναι κι'αυτός αντιμνημονιακός! Το μνημόνιο είπε δεν ήταν αναπόφευκτο!!!
(Αυτός δεν μπορεί κάτι-κάποιον φοβήθηκε...και σου λέει κάλλιο γαιδουρόδενε παρά γαιδουρογύρευε..!)
Διαβάστε σχετικά:
Αιχμές για τη διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου άφησε σε ομιλία του ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλος. Παρουσιάζοντας το βιβλίο του Τάκη Πολίτη σε εκδήλωση που διοργάνωσε το ΙΟΒΕ, ο κ. Προβόπουλος εκτίμησε ότι η πορεία της χώρας προς την κρίση στην οποία έχει περιέλθει δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να είχε ανακοπεί αν τα προβλήματα είχαν αντιμετωπιστεί εγκαίρως πριν αυτά αφεθούν να λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις.

Όπως ανέφερε προειδοποιήσεις υπήρξαν και ήταν πολλές και επαναλαμβανόμενες. Ωστόσο οι αντιλήψεις αυτές αντιμετωπίστηκαν για πολλά χρόνια από επιφυλακτικά έως και πολύ αρνητικά, με αντιδράσεις που κλιμακώνονταν από σκεπτικισμό έως ανοικτή εχθρότητα και οξύ καταγγελτικό λόγο. Τις περισσότερες φορές σύμφωνα με το διοικητή της ΤτΕ, οι αντιδράσεις αυτές δεν είχαν καμία σχέση με τ΄αντικειμενικά δεδομένα και εξέφραζαν απλώς δογματικές και παρωχημένες ερμηνείες της πραγματικότητας.
H επιστροφή στο παρελθόν είναι ανέφικτη προειδοποίησε ο Γ. Προβόπουλος, όσους αρνούνται «πεισματικά κάθε αλλαγή». Όπως παλαιότερα έτσι και σήμερα η στάση αυτή, επεσήμανε ο διοικητής της ΤτΕ, συγκρούεται μετωπικά με την πραγματικότητα και αγνοεί προκλητικά τις αντικειμενικές συνθήκες που καθορίζουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο πορευόμαστε. « Αν όμως αυτή τη φορά αγνοήσουμε και πάλι τις επιταγές της πραγματικότητας, η κατάληξη είναι δεδομένη οικονομική και πολιτική απομόνωση της χώρας, αρχή μίας καταστροφικής πορείας που θα εξανεμίσει ότι έχουμε επιτύχει στην μεταπολεμική ιστορία μας», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Καταλήγοντας, ο κ.Προβόπουλος, έκρινε απαραίτητο να «διδαχθούμε από τα λάθη μας, να αποδεχθούμε συλλογικές και ατομικές ευθύνες και κυρίως να απορρίψουμε λογικές, νοοτροπίες και συμπεριφορές που οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού"

Να δείτε που στο τέλος, να όπως σας το λέω- να θυμηθείτε την ώρα και την στιγμή, θα πούν πως ο Ελληνικός Λαός απαίτησε την υπογραφή του Μνημονίου και θα μας κατηγορήσουν για προδότες!
Οπως σας βλέπω και με βλέπετε θα βάλουν τον Πάγκαλο να μας το πουν κι'αυτό!

Τι περιμένεις έρμε Ελληνικέ Λαέ ήθελα να ξέρω...τι περιμένεις και δεν τους παίρνεις με τα σκουπόξυλα!!!

Δεν μπορεί, δεν εξηγείται αλλιώς ...όπως λένε και οι" φίλοι μου οι συνωμοσιολόγοι" μας ψεκάαααααζουν αδέλφια!!!

Θεοί σώστε την πόλη μου!!!

2012-01-18T19:58:00.000+02:00

Σήμερα έστειλα επείγον τηλεγράφημα στην πρυτανεία των Ολύμπιων Θεών!
Σας το παραθέτω:

ΑΘΗΝΑ 18 Ιανουαρίου 2012

Πάτριοι Θεοί,

΄Εκκληση κάνω για την σωτηρία της πόλης μου!

Το κέντρο η καρδιά της παθαίνει καθημερινά αλλεπάλληλα επεισόδια.

Εκατοντάδες άστεγοι μετανάστες κατακλύουν κάθε γωνιά της.

Σ'αυτούς προστίθονται και οι ημιθανείς τοξικομανείς.

Μπουλούκια ανθρώπινα πεινασμένα,αρρωστημένα ράκη κατακλύζουν πλέον τους κεντρικούς δρόμους της και τα μετατρέπουν σε στέκια απόγνωσης!

Σε άβατο των κολασμένων έχει μετατραπεί η οδός Μάρνη, όπως επίσης και οι γύρω δρόμοι και τα στενά -3ης Σεπτεμβρίου, Στουρνάρη, Αβέρωφ, Πολυτεχνείου, Μακεδονίας μέχρι την πλατεία Λαυρίου.

Η αγορά της πλέον έχει νεκρώσει!

Παντού χαμένες ψυχές στο κέντρο πρωί - βράδυ, κάνουν χρήση στους δρόμους!

Μετά τις τέσσερις το απόγευμα, δεν κινείται εκτός απο τροχοφόρα τίποτα άλλο παρά μόνο οι ζωντανοί-νεκροί.

Aποπνικτικές οσμές ανθρώπινου κάτουρου συμπληρώνουν την εικόνα κάθε τετραγώνου.

Όσοι κάτοικοι έχουν απομείνει, φοβούνται να κατέβουν να ξεμυτίσουν απο την πόρτα του σπιτιού τους έστω και για να ψωνίσουν.

Τα ξενοδοχεία πλέον της περιοχής έχουν καταστραφεί!

Η περιοχή λίγο πριν την δύση του ηλίου γίνεται απροσπέλαστη, οι μαγαζάτορες κλείνουν βιαστικά τα μαγαζιά τους να προλάβουν την δύση γιατί φοβούνται για την ίδια τους την ζωή.

Χθες το απόγευμα έγινα σχεδόν μάρτυρας ενός στυγερού εγκλήματος.

Ενας νεαρός αλλοδαπός φαινόταν να περπατά αμέριμνος, στην οδό 3η Σεπτεμβρίου και φτάνοντας στην διασταύρωσή της με την Στουρνάρη, ξαφνικά τον πλησίασε ένας άγνωστος και μπροστά στα μάτια όλων μας τον κάρφωσε θανάσιμα!

Σοκαριστική σκηνή! Ο δράστης μέσα στον πανικό που δημιουργήθηκε πρόλαβε να εξαφανιστεί.

Μία κατάσταση εκτός ελέγχου! Η αστυνομία μετά απο αλλεπάλληλες καθημερινές κλήσεις των κατοίκων και των εργαζόμενων της περιοχής, στέλνει εποχούμενες περιπολίες ΔΙΑΣ οι οποίες εμφανίζονται για λίγο, ενεργοποιώντας τις σειρήνες των δίκυκλων για να εκφοβίσουν και να διαλύσουν τα πλήθη.

Δεν στέκουν πολύ φοβούμενοι και αυτοί τον όγκο τους που όσο περνά η ώρα μεγαλώνει!

Μια πόλη που το κέντρο της πια έχει μετατραπεί σε στέκι διακίνησης- εμπορίου ναρκωτικών, μια πόλη που φιλοξενεί στις γωνίες των δρόμων της μόνο άστεγους και ρακένδυτους μετανάστες!

Ενας ζωντανός σκουπιδότοπος...

Παρ'όλο τις εξαγγελίες των αρχών και ειδικότερα του Δημάρχου για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και του μεταναστευτικού δεν έχει σημειωθεί καμμία βελτίωση, κανένα αποτέλεσμα.

Καθημερινά διαπιστώνεται η πλήρης ανικανότητα των αρχών και η μοίρα της πόλης μου έχει αφεθεί στο έλεος!

Σωτηρία δεν φαίνεται απο πουθενά!

Γι'αυτό και ζητώ την συνδρομή σας... Υποδείξτε μας τον τρόπο που θα βγούμε απ'αυτόν τον εφιάλτη που μας έχει κυκλώσει!

Η Αθήνα αργοπεθαίνει! Χτυπιέται η ίδια η καρδιά της!

Εκκληση στην ιερότητά σας κάνω:Σώστε την πόλη μου!!!

Mε ταπεινότητα

Καρυάτιδα Ακροπολίδου.

Στην αγκαλιά του καλύτερου εραστή...!

2012-01-15T11:43:00.000+02:00

Αυτός ο Χειμωνιάτικος κρύος καιρός μ΄έχει χορτάσει ανακουφιστικό ύπνο!

Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε τις απουσίες που σημειώνω απο τα ιστολόγιά σας, και τον αργό ρυθμό των αναρτήσεων του κόσμου της Κάρυς, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε πως εδώ και μία εβδομάδα περίπου έχω χορτάσει ύπνο χουχουλιάζοντας στο ζεστό μου κρεββατάκι.

Παραδίνομαι αμαχητί στην αγκαλιά του Υπνου, τον οποίο παρομοιάζω με τον καλύτερο εραστή του κόσμου! Θα σας αναλύσω αμέσως τι εννοώ!

Είναι ο πιστός εραστής μου, εφ'όσον έρχεται και με παίρνει κάθε μέρα!
Πολλές φορές μάλιστα μου δηλώνει το πάθος του, παίρνοντάς με πάνω απο μία φορά την ημέρα!
Δεν με εγκαλείπει γρήγορα, συνήθως δεν φεύγει απο την κλίνη μου προ των έξι ωρών!
Δεν διαστάζει νάρθει κοντά μου, φοβούμενος το μέρος! Με παίρνει όταν θέλει όπου νάναι!
Τα χαρίσματά του δρουν ιαματικά σε μένα.
Πάντα όταν με παίρνει στην αγκαλιά του και είμαι αδιάθετη, με το που ξυπνώ έχω ήδη συνέλθει!
Δεν αφήνει στιγμή που να μη την εκμεταλλευτεί...μόλις κλείσω τα μάτια φρατς....έρχεται στο λεπτό και με παίρνει αμέσως!
Η αλήθεια είναι ότι μ'όλα αυτά, τον χαίρομαι κι'εγώ και συχνά ανυπομονώ να τον συναντήσω...
Σήμερα που με πήρε πολλές ώρες και ξύπνησα, αν είναι δυνατόν πριν λίγο, ένοιωσα πιασμένη!χαχα!
Πόσες φορές δεν μ'έχουν προτρέψει, όταν δεν είμαι καλά να τον αναζητήσω και ν'αφεθώ στα χάδια του, λέγοντάς μου:"Ξάπλωσε λιγάκι να σε πάρει ο ύπνος.."
Και πόσες ακόμα δεν έχω και γω και σεις ζηλέψει, όταν δούμε τους άλλους να τον παίρνουν, οπότε τους ακολουθούμε και θριαμβευτικά ομολογούμε πως είδα που σε πήρε εσένα ο ύπνος και έτσι τον πήρα και γω λιγάκι!
Γι'αυτό σας λέω είναι ο καλύτερος εραστής του κόσμου!
Στα Αρχαία μου τα χρόνια πιστεύαμε πως ο Θεός Υπνος, γιος της Νύχτας και του Ερέβους ήταν ένας πανέμορφος νέος, με φτερά στους ώμους, που φρόντιζε τους κουρασμένους καθώς τους αποκοίμιζε ραντίζοντάς τους με ένα κλαδί μουσκεμένο από τη δροσιά της λήθης.
Τους πότιζε συχνά από ένα κέρας υπνωτικούς χυμούς και στην συνέχεια τους νανούριζε απαλά κουνώντας τα φτερά του!

Η δύναμη του θεού Ύπνου ήταν και είναι πολύ μεγάλη!
Μπορεί να κοιμίσει όλους τους θεούς και όλους τους ανθρώπους! Μάλιστα κοίμισε ακόμα και τον αρχηγό των θεών, τον Δία, παρά τη θέλησή του, ύστερα από πιέσεις της θεάς Ήρας η οποία ήθελε να επηρεάσει την εξέλιξη του Τρωικού Πολέμου.
Η Ήρα επισκέφθη τον Ύπνο στη Λήμνο πού κατοικούσε. Τον προσφώνησε «άνακτα» (άρχοντα, βασιλιά) όλων των θεών και των ανθρώπων, για να τον πείσει, αλλά ο Ύπνος το σκέφτηκε να τα βάλει με τον Δία, διότι είχαν προηγούμενα από το παρελθόν.
Πείσθηκε να το κάνει, αφού όμως πρώτα η Ήρα του ορκίστηκε να τον παντρέψει με μία από τις νεότερες Χάριτες, την γλυκιά Πασιθέη, πού τόσο επιθυμούσε.

Μην ξεχάσω να σας πω πως η Πασιθέη ήταν η θεά της χαλάρωσης και της ξεκούρασης, γι'αυτό και ήταν τόσο πολύ επιθυμητή στον θεό Ύπνο !

Μαζί της λοιπόν έκανε τέσσερεις γιούς τους Όνειρους, οι οποίοι μεγαλώνοντας ακολούθησαν την οικογενειακή επιχείρηση...

O πρώτος και μεγαλύτερος ήταν ο:
Μορφέας : Το όνομα, βγήκε από τη λέξη "Μορφή" και σχετίζεται με την ικανότητά του να παίρνει οποιαδήποτε ανθρώπινη μορφή και να εμφανίζεται στα όνειρα.
Eίχε την ιδιότητα να στέλνει εικόνες στα όνειρα ή στα οράματα των ανθρώπων, να τα διαμορφώνει, και να μορφοποιεί τα όντα που κατοικούν σε αυτά. Η δράση του Μορφέα είναι πρωταγωνιστική, αλλά όχι αποκλειστική. Ο Μορφέας ήταν ο πιο ισχυρός από τους υπόλοιπους, για αυτό και είναι ο μοναδικός θεός που μπορεί να επέμβει στα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων, ενώ όπως λένε μετέφερε τα μηνύματα των θεών στους θνητούς, με τη μορφή ονείρων.
Ο Φοβήτωρ : Εκανε τα όνειρα τρομακτικά. Ήταν η προσωποποίηση του εφιάλτη, και έπαιρνε μορφή τεράτων ή τρομακτικών ζώων.
Ο Φάντασος : Παρήγαγε τα δυσνόητα και πλασματικά όνειρα, ενώ εμφανιζόταν χωρίς ζωτική μορφή. Ήταν η προσωποποίηση της φαντασίας.
Και ο Ίκελος : Που βοηθούσε τις πτυχές των ονείρων που απεικόνιζαν τη πραγματικότητα, κάνοντάς τα ρεαλιστικά.
Κατοικούσαν στις ακτές του ωκεανού, στην Δύση σ'ένα σπήλαιο κοντά στα σύνορα του Άδη
Οι όνειροι, έστελναν τα όνειρα στους θνητούς, μέσα από δύο πύλες που βρίσκονταν εκεί. Η μία πύλη ήταν φτιαγμένη από Κέρατο, και με αυτή έστελναν τα αληθινά όνειρα (προμηνύματα), ενώ με τη δεύτερη που ήταν φτιαγμένη από Ελεφαντόδοντο, έστελναν τα ψεύτικα όνειρα.
Εμείς σαν λαός τον Θεό Ύπνο τον τιμούσαμε απο τα Αρχαία χρόνια...
Διατηρούμε μια στενή σχέση μαζί του! Τον ακολουθούμε πιστά και για αιώνες πολλούς εκτός την νύχτα πεταγόμαστε για να τον συναντήσουμε και τα μεσημέρια.
Τελευταίως όμως τα μεσημέρια οι περισσότεροι απ'εμάς δεν καταφέρνουμε να τον συναντήσουμε, γιατί τ'αφεντικά δεν μας το επιτρέπουν!
Γενικώς όπως σας προείπα, έχουμε στενές σχέσεις μαζί του και συχνά ξεχνιόμαστε στην αγκαλιά του, όπως καληώρα αυτή την χρονική περίοδο ... αφήνοντας την τύχη μας να την φροντίσουν τα πολιτικά μας σαίνια!

Καλό μας ύπνο λοιπόν!!!

Γι'αυτό υπάρχουνε οι φίλες..!

2012-01-13T00:08:00.000+02:00

Θέλει πολλά ο άνθρωπος για να νοιώσει λίγες ώρες ευτυχίας?

Ακόμα και σ'αυτές τις βίαιες εποχές που ζούμε..που βομβαρδιζόμαστε απο τον φόβο της πείνας, της φτώχειας της ανεργίας, της ανασφάλειας του αύριο,της ενοχής για την κατάντια της πατρίδας μας, ακόμα και τώρα πρέπει ν'αντιδράσουμε με κάθε τρόπο και να επιβιώσουμε!
Το χρωστούμε πρώτα στους εαυτούς μας και κυρίως στις γενιές που ακολουθούν!
Δύναμη χρειαζόμαστε για ν'ανταπεξέλθουμε στα δεινά που έρχονται, κι'αυτή την δύναμη μόνο απο την εσωτερική μας ισορροπία μπορούμε ν'αντλήσουμε!
Αρωγή ζητάμε απο τον δικό μας άνθρωπο!
Οι δικοί μου άνθρωποι δεν είναι μόνο οι συγγενείς και η οικογένειά μου.

Είναι και οι πολύτιμες φίλες μου!
Αυτές που επέλεξα και μέσα στα χρόνια της ζωής δοκιμάστηκαν δίπλα μου!
Δεν ξεχνά ποτέ η μία την άλλη...
Και όποτε αισθανθούμε την ανάγκη ότι πρέπει να συναντηθούμε για να τα πούμε το προγραμματίζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μεσημέρι Πέμπτης και η Κάρυ με την Πανωραία και την Ελπινίκη βρέθηκε σ'ενα ζεστό ταβερνάκι της πόλης για να γευματίσουν.

Το ντιβάνι του ψυχολόγου άνοιξε και η θεραπεία ξεκίνησε για τρεις ολοκληρες ώρες μπροστά απο τα μεξικάνικα μπουρίτος και στις φρεσκοψημένες τορτίγιες.
Μια βόλτα στον κόσμο της καθεμιάς συνοδευμένη με χρώματα και γεύσεις απο Μέξικο Σίτυ!

Ενα ταξιδάκι αναψυχής και για τις τρεις μας...
Τι πειράζει κι'αν στον δρόμο μας χαθήκαν όνειρα, σχέδια που άλλαξαν και ξεχαστήκαν;
Άλλα πέρασαν και άλλα ήρθαν και ακόμα περισσότερα θα μας βρουν...
αλλά δεν νοιάζομαι και δεν φοβάμαι αφού θάχω πάντα δίπλα μου εσάς ΦΙΛΕΝΑΔΕΣ!!!

OI ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ...

2012-01-10T12:33:00.000+02:00

Στο Ρατζαστάν της Ινδίας, ένα πρωτότυπο σχολείο μαθαίνει σε αγρότισσες και αγρότες --συχνά αγράμματους-- πώς να γίνουν μηχανικοί ηλιακής ενέργειας, τεχνίτες, οδοντίατροι και γιατροί, στα χωριά τους.
Ονομάζεται Ξυπόλητο Κολέγιο κι ο ιδρυτής του, ο Μπάνκερ Ρόι, μας εξηγεί πώς λειτουργεί. Διαθέστε λίγο απο τον χρόνο σας να δείτε ολόκληρο το βιντεάκι...πραγματικά αξίζει!

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ!

2012-01-08T02:55:00.003+02:00

Ό,τι κι αν γίνει, ότι κι αν βγει
Ό,τι κι αν πάει, ότι κι αν ρθει

Όπου γυρίσεις κι όπου σταθείς

Ό,τι προλάβεις κι ότι χαρείς

Για όσα θες να πιστέψεις, για όσα θες ν' αρνηθείς

Για όσα θες ν'απολαύσεις

και να χαρείς...

Μην ρωτάς πια τους άλλους να σουν πουν τι θα πεις
Για όσα θες να φωνάξεις και σε πνίγει η σιωπή

΄Οσα αγαπήσεις μην τρελαθείς

Ό,τι κι αν γίνει , ότι κι αν βγει

Ό,τι κι αν πάει , ότι κι αν ρθει

Εγώ θα μαι δω, εσύ θα σαι κει...

Στον κόσμο μου εγώ, στον δικό σου και συ;

Στο απέραντο μπλε

το απίστευτο μπλε...

που ο Θεός ξοδεύει

για να μην τον βλέπουμε

Αναστέναξα στα μαβιά του σύννεφα

γαλήνη απέραντη

άπλωσε το χέρι απαλά

πάνω στο πρόσωπό μου!

και σ'αυτή την μικρή γωνιά της γης

ό,τι αγαπώ

γεννιέται αδιάκοπα

Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του Πάντα

Ότι κοιτάω με θρέφει...

Αυτός ο Κόσμος ο μικρός ο Μέγας!

Τούτο μόνο να ξέρεις:"Οτι σώσεις μες στην αστραπή καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει".

Εκοιμήθηκα πάνω στην έγνοια της αυριανής ημέρας όπως ο στρατιώτης επάνω στο τουφέκι του.

Και τα ελέη της νύχτας ερεύνησα όπως ο ασκητής το Θεό του.

Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θά'χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Στην πρωτεύουσα των Μικρών Κυκλάδων του Οδ.Ελύτη

περάσαμε λίγες μέρες απόλυτης αρμονίας και ηρεμίας

εκεί που το άγχος αποβάλλεται

εκεί που την Λύπη την λένε Λάμπουσα...

εκεί που η Θάλασσα λανθασμένη δεν φαίνεται!

Εκεί που τα ξωκλήσια γίνονται στολίδια τυρκουάζ και μπλέ αχάτης

εκεί που το ύψος του ήλιου της

όλες τις εποχές του χρόνου

όλον μας τον βιο τον κάνει μία λέξη!

ΕΛΛΑΔΑ!

ΕΛΛΑΔΑ!!!

ΕΛΛΑΔΑ!

Μπόρα ήταν μεγάλη και άγρια μα φάνηκε

πως πέρασε σκοτεινή... στους αιώνες!

Και η άλλη μέρα που βρήκε τον δρόμο της στην ανατολή

κανένα κύμα δεν άφησε

να κρατήσει στο στήθος του κακία

΄Εφτασε η μέρα των αγιασμών

των υδάτων!

Ενα πουλί χαμήλωσε απο την βαρειά συννεφιά, να φέρει την ελπίδα

και η πόλη τόδε και ανεχάρη...

οι μικροί πρόσκοποι πρώτοι

η μπάντα του δήμου εορταστικά παιανίζει

το Π.Ν επί ποδός με τιμητικό άγημα

τα Ράσα με όλα τα μεγαλεία τους...

και οι νεαροί θαρραλέοι βουτηχτάδες του νησιού

έτοιμοι να τολμήσουν την βουτιά στα παγωμένα νερά

και να συνεχίσουν το έθιμο το μεγάλο!

Την καλοτυχία της χρονιάς κέρδισε εκείνος που πρώτος σήκωσε τον χρυσό σταυρό

απο τα νερά τα καθαγιασμένα

Όλα τα πλεούμενα χαιρετούν....

με σφυρίγματα χαράς

και μικρούς κανονιοβολισμούς

Οι γιορτές στα νησιά παίρνουν άλλη διάσταση! Τις αισθάνεσαι διαφορετικά!

Τόσο όσο χρειάζεται για να συνεχίσουμε την βραδυά μας

σε μικρό παρεϊστικο κουτουκάκι!

Σερβιριστήκαμε σε λαδόκολλα, γεμίσαμε το κατρούτσο μας όσες φορές θέλαμε απο την μικρή κάνουλα που βρισκόταν στον τοίχο δίπλα απο το τραπέζι

Το μάτι ταξίδεψε με Φωτογραφίες και στίχους που στολίζαν τους τοίχους, απο ρεμπέτες που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι

Μάρκος, Παπαϊωάννου, Τσιτσάνης

και το τραγούδι άρχισε, το κέφι άναψε και η κάνουλα ανοιγόκλεινε...

Στου Ξανθομάλη το κουτούκι της Άνω Σύρας!

Και του χρόνου αδέλφια να είμαστε όλοι καλά...

ΝΑΤΙΟΝΑL GEOGRAPHIC

2012-01-02T18:34:00.000+02:00

Πριν φύγω για μερικές μέρες θα ήθελα να σας αφήσω ένα απο τα ομορφότερα βίντεο που είδα τελευταίως και με συγκίνησε όσο τίποτα άλλο!

Οταν το δείτε θέλω να μου πείτε ειλικρινά αν ακόμα πιστεύετε ότι η πραγματική Ζούγκλα βρίσκεται στον κόσμο των Ζώων ή σ'αυτό των ανθρώπων? Μήπως είναι ακριβώς ίδια?

Αφήνω τα σχόλια ανοικτά έτσι ώστε όταν επιστρέψω (υπόσχομαι με δωράκια φορτωμένη), να σας βρω όλους να με περιμένετε στο κονάκι μου!

Φιλιά πολλά, τα λέμε!

Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις...ελευθερίας

2012-01-01T17:33:00.000+02:00

Την βόλτα μας θα την συνεχίσουμε μέσα στο δάσος του κάστρου των Σαλώνων και απ'εδω μέσα απο αυτόν τον μικρό Παράδεισο της Ελλάδας μας, αισθάνθηκα την ανάγκη ν'αραδιάσω τις σκέψεις που γεννήθηκαν με την πρωινή κουβέντα που έπιασα με το φίλο τον Τελευταίο..
Το θέμα μας ήταν η έννοια της ελευθερίας και το ποιοι πραγματικά την αποζητούν και παλεύουν γι'αυτήν.
Εκείνος θεωρεί ότι κυρίως όσοι φιλοσοφούν μπορούν να την υπερασπιστούν, εγώ πάλι θεωρώ πως όποιος πολυφιλοσοφεί χάνει χρόνο και δεν καταπιάνεται ενεργά με την προάσπισή της.
Οι αληθινοί επαναστάτες, ισχυρίζομαι, αφήνουν τις πολλές κουβέντες και αναλύσεις και προχωρούν στην δράση!

Αλλά μέρα που είναι ας χαλαρώσουμε λίγο και ας κάτσουμε να μιλήσουμε λίγο γι'αυτήν την πολυπόθητη ελευθερία και πώς ακριβώς την θωρεί ο καθένας μας.
Στα δικά μου μάτια, αγαπημένοι φίλοι μου, η ελευθερία είναι ο αντίποδας του θανάτου!
Ναι έτσι ακριβώς την βλέπω! Και ενώ ο θάνατος μας τρομοκρατεί , εκείνη την θεωρούμε ως κάτι αδιαφιλονίκητα θετικό!

Απο υπαρξιακή άποψη η ελευθερία είναι συνώνυμη με το άγχος!
Ναι με το άγχος, και θα σας αναλύσω το σκεπτικό μου.
Η είσοδος και η τελική μας έξοδος απο την ζωή δεν γίνονται σ'ένα οργανωμένο κόσμο που κατευθύνεται απο ένα αιώνιο γενικό σχέδιο.
Με την ελευθερία ο άνθρωπος γίνεται υπεύθυνος για τις επιλογές , για τις πράξεις του και για την κατάσταση της ζωής του.
Ο καθένας μας είναι ο δημιουργός του σχεδίου της δικής του ζωής.
Ετσι αν το καλοσκεφτεί κάποιος θα διακρίνει την αντίφαση της παρακάτω αλήθειας:

Eίμαστε ελεύθεροι να είμαστε οτιδήποτε εκτός απο ανελεύθεροι! Είμαστε καταδικασμένοι στην ελευθερία όπως θάλεγε και ο Σάρτρ.
Κάποιοι μάλιστα φιλόσοφοι που προσπαθώ να διαβάσω και να κατανοήσω, υποστηρίζουν ακόμα το εξής: H αρχιτεκτονική του ανθρώπινου μυαλού καθιστά τον καθένα απο μας υπεύθυνο ακόμα και για την δομή της εξωτερικής πραγματικότητας, για την ίδια την μορφή του χώρου και του χρόνου!

Εδώ λοιπόν στην ιδέα της αυτοδημιουργίας, κατοικεί το άγχος! Είμαστε πλάσματα που επιθυμούμε την δομή και μας τρομάζει η ιδέα μιας ελευθερίας που συνεχώς μας δηλώνει πως δεν υπάρχει τίποτα πέρα απο μας και πως δεν πατάμε πουθενά.
Η ανάληψη ευθύνης λοιπόν για την πορεία της ζωής μας είναι το κλειδί της πόρτας της ευτυχίας που αναζητούμε συνεχώς...

Τα προβλήματα αν ξεκινούν "απ'έξω " απ' μας, σκέφτομαι..., γιατί θα πρέπει να τ'αντιμετωπίσω αλλάζοντας τον εαυτό μου?
Ο "εξωτερικός κόσμος" ( κράτος, φίλοι, επάγγελμα, σύζυγος) είναι αυτός που πρέπει ν'αλλάξει, ν'αντικατασταθεί και όχι εγώ!

Η ελευθερία δεν απαιτεί μόνο να φέρουμε την ευθύνη των επιλογών και πράξεων μας, αλλά εμπεριέχει και την προυπόθεση ότι για να επιτευχθεί η αλλαγή χρειάζεται και η πράξη της βόύλησης!!!

Όταν χρόνια και χρόνια ερμηνειών και αναλύσεων αποτύχουν να σ'οδηγήσουν στην αλλαγή, τότε χρειάζεται η Προσπάθεια!
Οφείλεις να προσπαθήσεις , να δοκιμάσεις για να μάθεις!
Υπάρχει σαφέστατα ο καιρός της σκέψης και της ανάλυσης αλλά κάποια στιγμή πρέπει να προχωρήσεις στον καιρό της Δράσης!

Μόνο μέσα απο την βούληση, την κυριότερη θεωρώ πηγή δράσης, εξασκούμε την ελευθερία μας!
Η βούληση έχει δύο φάσεις: O άνθρωπος ενεργοποιείται απο την επιθυμία και έπειτα εκπληρώνει με την απόφαση!
Πολλοί άνθρωποι έχουν ανεσταλμένη την επιθυμία τους και δεν ξέρουν ούτε τι νιώθουν ούτε τι θέλουν, αλλά ούτε και καταλαβαίνουν γιατί ζουν...

Χωρίς απόψεις, χωρίς ορμές, χωρίς κλίσεις, γίνονται παράσιτα των επιθυμιών των άλλων και καταλήγουν αξιοθρήνητοι έως και βαρετοί...

Άλλοι πάλι, παρότι ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν και τι πρέπει να κάνουν, δεν μπορούν να πάρουν μία απόφαση. Δεν μπορούν να δράσουν, βασανίζονται βηματίζοντας πάνω-κάτω μπροστά στο κατώφλι της απόφασης, με τον φόβο μήπως και λαθέψουν!
Μα αλοίμονο σ'αυτόν που δεν τολμά γιατί φοβάται να μην αποτύχει...

Σίγουρα οι αποφάσεις είναι δύσκολες για πολλούς λόγους!
Κάποιοι μάλιστα απ'αυτούς τους λόγους έχουν τις ρίζες τους βαθιά μέσα στην αφετηρία της ζωής...
Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε και να δεχτούμε την παρακάτω αλήθεια:
Η απόφαση οποιαδήποτε και νάναι αυτή εμπεριέχει την παραίτηση απο κάτι!
Για κάθε ΝΑΙ πρέπει να πεις και ένα ΟΧΙ, εφ'όσον η απόφαση παραμερίζει ή σκοτώνει τις άλλες επιλογές!

Αν και καταβάλλουμε μεγάλες προσπάθειες να διανύσουμε την ζωή μας σε δυάδες ή σε ομάδες, υπάρχουν στιγμές ιδίως όταν πλησιάζει το τέλος μας με τον βιολογικό θάνατο, που η αλήθεια-ότι γεννιόμαστε μόνοι και πρέπει να πεθάνουμε μόνοι-εμφανίζεται ξαφνικά έντονώτερα όσο ποτέ και με μια καθαρότητα που κυριολεκτικά μας παγώνει απο τον φόβο!

Το πλέον, λένε ανυπόφορο πράγμα στον θάνατο είναι ότι πρέπει να τον περάσεις μόνος σου! Κι'όμως... ακόμα και την στιγμή του θανάτου, η επιθυμία μας είναι αν αυτό μπορούσε να πραγματοποιηθεί

με το να εξακολουθούμε να είμαστε παρόντες!
Να έχουμε διαπεράσει την απομόνωση και να βρισκόμαστε εκεί ...
Να βιώσουμε ακόμα κι'αυτόν τον ανεπιθύμητο...
Σαν να είμαστε μόνοι στην βάρκα που θα μας οδηγήσει απέναντι αλλά τον αποχωρισμό

θέλουμε να τον ανακουφίσουμε βλέποντας "τα φώτα των άλλων πλοίων ν'αναβοσβήνουν κοντά μας

Όλα αυτά βεβαιώνουν ότι ο άνθρωπος δυναμώνει με την συντροφικότητα!

Ακούγοντας τους επιστήμονες που επιβεβαιώνουν ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος για όλους, για όλα τα επιτεύγματά μας, ακόμα για ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και τους βλέπω να προσπαθούν να δώσουν απάντηση στο αιώνιο ερώτημα: Ποιό είναι το νόημα της Ζωής και ο σκοπός αυτού του κόσμου, καταλήγω στην εξής συμπέρασμα:

Δεν μ'ενδιαφέρει και δεν ψάχνω να βρω το νόημα! Μου αρκεί το πιο σημαντικό!
Οτι το νόημα της ζωής γεννά αξίες και αυτές οι αξίες έναν κώδικα συμπεριφοράς, έναν τρόπο διαβίωσης.

Ερωτήματα που αφορούν το γιατί δηλαδή το "γιατί -βρε αδελφέ= ζώ?' δίνω μόνο μια απάντηση:
Δεν με νοιάζει μεγάλε γιατί ζω...θες απο σύμπτωση, θες γιατί κάποιοι το θέλησαν, λίγο μ'ενδιαφέρει!
Μ'ενδιαφέρει όμως το πώς και όχι το γιατί!
Πώς ζω και πόσο προσπάθησα ώστε να ζω όπως εγώ θέλω!

Φίλοι μου, έτσι ήταν είναι και θα είναι η ζωή...
Η ύπαρξή μας θα είναι πάντα στενά συνδεδεμένη με τον

θάνατο...

ο έρωτας με την απώλεια , η ελευθερία με τον φόβο και το μεγάλωμα με τον αποχωρισμό!
Συμβιβαστείτε μ'όλα αυτά και ζείστε με ικανοποίηση την ζωή σας!

Τολμήστε και αλλάξτε ότι την στεναχωρεί, απειλεί και την μικραίνει....

Μ'αυτά κι'αυτά δεν ξέρω αν το καταλάβατε, πως η μεγάλη βόλτα που σας έκανα στο Κάστρο των Σαλώνων τελείωσε και

επιστρέψαμε κάτω στην πόλη της Άμφισσας με τα ωραία πέτρινα σπιτάκια της, που επιμένουν κόντρα στους καιρούς να διατηρούν έντονα το χρώμα μιας άλλης εποχής!

Τα βλέπεις Δημητράκη?

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 2012 ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ...

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ Η ΟΠΟΙΑ

...ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙ ΜΑΚΡΙΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.!

ΤΟΛΜΗΣΤΕ!!!

Aπο την Φημονόη,,, στην Χάρμαινα!

2011-12-30T15:04:00.000+02:00

Παραμονή Χριστουγέννων και μεις τραβήξαμε για τις πλαγιές του Παρνασσού.

πιάσαμε τα βουνά και τις ραχούλες

και εκεί στην άκρη του γκρεμού, έτοιμη να κάνει το απονονεημένο είδαμε την
όμορφη Αράχωβα....

Ερχονται όμως τα σύννεφα και την συγκρατούν...

και κείνη αναποφάσιστη παραμένει εκεί στην άκρη του γκρεμού.
Στο βάθος της χαράδρας ρέει ο ποταμός Πλείστος , που κατεβαίνει απο τις βουνοκορφές του βουνού.

Βαφτίστηκε στα χρόνια της Επανάστασης ως "Ράχωβα", λέξη ελληνικής ρίζας, η οποία προέρχεται από το συνδυασμό "ράχις" και "ωβάς", κι η οποία χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει την οικιστική ένωση κατοίκων που ζούσαν σε μικρότερα μορφώματα.

Ο δρόμος μας τράβηξε και συνεχίσαμε την διαδρομή για να φτάσουμε στον ομφαλό της γης!
Δελφοί αρχαία ελληνική πόλη ξακουστή σ'όλο τον αρχαίο κόσμο!
Το μαντείο της το σημαντικότερο μαντείο του αρχαιοελληνικού κόσμου!
Η πόλη στα χρόνια του Ομήρου είχε άλλη ονομασία. Αναφερόταν ως Πυθώ.
Ήταν το κέντρο της Δελφικής αμφικτυονίας.
Πρώτη Πυθία η Φημονόη, πρωτοκόρη του Θεού Απόλλωνα.

Οι Δελφοί διατήρησαν τη σημαντική τους θέση μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε δόθηκε οριστικό τέλος στη λειτουργία του μαντείου με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄.
Τους επόμενους αιώνες η πόλη παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε οριστικά την περίοδο των σλαβικών επιδρομών.

Η ιερότητα όμως του χώρου δεν χάθηκε ποτέ!

Μια υπερκόσμια γαληνότητα αγκαλιάζει τον αρχαιολογικό τόπο μεταφέροντας

στους επισκέπτες απο όλα τα μέρη της γης, ψυχική ισορροπία και πληρότητα!

Η κατηφορική πορεία του δρόμου μας ωθεί στην έξοδο...

Θάλαττα, θάλαττα!

Ο Κρισαίος κόλπος του Κορινθιακού, γαλήνιος χαιδεύει στον πρωινό ύπνο την Ιτέα απλώνοντας γάζες αιθέρος...

Και πίσω ο μαγευτικός Ελαιώνας της Άμφισσας προστατευμένος απο την Γκιώνα και τον Παρνασσό!

Στα Σάλωνα σφάζουν τ'αρνιά και στο Χρισσό κριάρια...!

Η τσίκνα πήρε την μύτη μας απο την στροφή....

Και το μάτι χάθηκε βαθιά στους ελαιώνες της αγάπης....
χόρεψε κάτω απ'τα παχιά σύννεφα που ζήλεψαν κι'αυτά άφησαν τις κορφές των βουνών κι'εφτασαν

στην πρωτεύουσα της Φωκίδας την Άμφισσα

Με τα καλοδιατηρημένα πέτρινα σπίτια

και τα πολύχρωμα ευωδιαστά περιβόλια τους!

Αρωμα λεμονιού διάχυτο παντού....

Εξω απο το παράθυρο ...η πορτοκαλιά φορτωμένη παρακαλεί να την ελαφρύνουμε

Το Χριστουγεννιάτικο στολίστηκε όπως ορίζει το έθιμο στο κέντρο της μεγάλης πλατείας

Η αγορά φόρεσε και κείνη τα καλά της

Στολίστηκε !

Ο Αη Βασίλης ξεκινά πρώτα απο το ναό των απανταχού ελληνίδων

Το χωριό του Αη Βασίλη έτοιμο στην πάνω πλατεία

Μας υποδέχτηκε ο ευγενής πιγκουίνος...

Στην άκρη παρκαρισμένο το έλκυθρό του....φτωχό φέτος απο δώρα!

Αναψαν και οι φωτιές για να ζεστάνουν χεράκια και καρδιές...

Μία στάση στο ατελιέ των καλικαντζάρων...

πριν τον καλησπερίσουμε....

Σαν να μάζεψε λίγο φέτος....αδυνάτισε ο Μπίλης?

Η Κυρά Βασίλαινα δεν προλάβαινε να φουρνίζει κουλουράκια....

Εβαλαν κι'ενα χεράκι τα παιδιά, την βοήθησαν φέτος αρκετά!

Το σήμαντρο του Αη-Νικόλα ψηλά καλεί τους πιστούς

Το τρενάκι φέρνει τους μικρούς φίλους

Οι μεγαλύτεροι χώθηκαν στους γραφικούς καφενέδες για να

βρουν ζεστασιά και την παρέα τους!

Εχετε απολαύσει ποτέ, σουβλάκι Σαλώνων ακούγοντας την φωνή του

του Φράνκι να τραγουδά : "It's cold outside?" Αν δεν έχετε...χάσατε!

Ο Αη Βασίλης βέβαια δεν έμεινε μόνο στην Άμφισσα, ροβόλησε και κατά πάνω στην Αράχωβα για να
φάει στο ατμοσφαιρικό tavola. Bέβαια μόλις είδε τον Παναγιωτόπουλο και την παρέα του, έχασε την όρεξή του και τόριξε στο σαξόφωνο....

Αγια Νύχτα !΄Η ψυχή πραγματικά φτερουγίζει...

δίπλα στα χιλιάδες μικρά κρεμασμένα φωτάκια

Το πρωινό μας βρήκε στα στενά της Χάρμαινας, στνν Άμφισσα

Ο διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός της Χάρμαινας, της συνοικίας των βυρσοδεψών και των Ταμπάκηδων με τα εργαστήρια που επεξεργάζονταν τα δέρματα, βάφονταν και στη συνέχεια, στέγνωναν.
Με τη Χάρμαινα άρρηκτα συνδεδεμένος είναι και ο θρύλος του στοιχειού, προστάτη των ταμπάκηδων.

Τότε, που τα παραμύθια ήτανε ακόμα αλήθεια, ζούσε στην Άμφισσα ένα παλικάρι, ο Κωνσταντής. Ήτανε ένας όμορφος, ψηλός και περήφανος νέος!
Πάνω απ’ όλα ήταν ειλικρινής και ντόμπρος.
Δούλευε στο βυρσοδεψείο του θείου του, στη Χάρμαινα.
Από τ΄ άγρια χαράματα ώσπου να πέσει ο ήλιος, ο Κωνσταντής μεταμόρφωνε το τομάρι σε απαλό σαν μετάξι δέρμα. Μοχθούσε καθημερινά για να βγάλει το ψωμί του, αλλά δεν τον ένοιαζε, ούτε η σκληρή δουλειά, ούτε η φτώχεια. Αγαπούσε την Λενιώ και ήταν ευτυχισμένος.

Η Λενιώ, ήταν μια όμορφη, καλοσυνάτη νέα, χωρίς κανένα ψεγάδι απάνω της.
Βοηθούσε στ΄ αμπέλια και στα ελαιόδεντρα που είχε ο πατέρας της.
Ήταν μοναχοθυγατέρα και ανεκτίμητη για τους γονείς της. Αγαπούσε τον Κωνσταντή και λαχταρούσε να τον συναντήσει, στο Κάστρο της Ωριάς. Οι δύο νέοι ήταν ερωτευμένοι και έπλαθαν όνειρα για το μέλλον τους. Η ζωή απλωνόταν μπροστά τους και τους χαμογελούσε. Πίστευαν ότι τίποτα δεν μπορούσε, να τους αρπάξει την ευτυχία τους.

Μια μέρα, ο Κωνσταντής φόρτωσε το κάρο του με ολοκαίνουργα δέρματα και έφυγε από την πόλη. Είχε να παραδώσει τα εμπορεύματα και ν΄ αγοράσει εργαλεία, απαραίτητα για την δουλειά του. Περιόδευε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό για βδομάδες και οι παραγγελίες των δερμάτων ολοένα αυξανόταν. Όλες του οι προσπάθειες, δεν πήγανε στράφι και μετά από κάμποσο καιρό γύρισε στην Άμφισσα με ένα δαχτυλίδι για την αγαπημένη του
Έτρεξε ανυπόμονα στο σπίτι της Λενιώς για να την ζητήσει, από τον πατέρα της, σε γάμο. Πλησιάζοντας τον ‘‘ζώσανε τα φίδια’’, γιατί το σπίτι έστεκε αλλόκοτο. Ήταν αμπαρωμένο και μια σκιά θανάτου πλανιόταν στον αέρα.

Εμαθε από τους γείτονες και τον καρδιακό του φίλο Γιάννο, τον απρόσμενο θάνατο της αγαπημένης του

Η Λενιώ, είχε πάει στην Πηγή της Χάρμαινας, για να γεμίσει την στάμνα της δροσερό νερό. Ξαφνικά, χάλασε ο καιρός και άρχισαν να πέφτουν αστραπές και κεραυνοί.
Μία καταρρακτώδης βροχή πλημμύρισε τους χωματόδρομους. Άρχισε να σουρουπώνει, ερημιά, ψυχή δεν φαινόταν τριγύρω. Ήταν μόνη της κάτω από τα γέρικα πλατάνια. Ο αέρας φυσούσε με μανία και τίποτα δεν άφηνε όρθιο. Δεν πρόλαβε να φύγει. Ένας κεραυνός τη χτύπησε και σωριάστηκε εκεί, στην πηγή τους, μ’ ένα φρεσκοκομμένο ματσάκι γιασεμί, να ανεμίζει στα μακριά μαλλιά της.

Οι γονείς της Λενιώς, βουτήχτηκαν σε λύπη βαθιά.
Μη μπορώντας ν’ αντέξουν το θάνατο της μονάκριβης θυγατέρας τους, πούλησαν το βιό τους, κακήν κακώς και πήραν των ομματιών τους και έφυγαν από την πόλη.
Καμιά φορά, η ζωή μας προλαβαίνει στα γεγονότα.
Αλλιώς τα υπολογίζουμε και αλλιώς μας έρχονται τα πράγματα. Τότε γκρεμίζονται όλα τα όνειρά μας, χάνονται, σβήνουν σαν πυροτεχνήματα. Η λύπη και ο πόνος τρύπωσαν ίσαμε τα μύχια της καρδιάς του Κωνσταντή. Ένιωθε ανήμπορος, μπρος στο θάνατο, μετέωρος. Δεν μπόρεσε να αντέξει τον άδικο χαμό της αγαπημένης του και ράγισε η καρδιά του. Την άλλη μέρα, βρήκαν το άψυχο σώμα του κάτω από το Κάστρο της πόλης.

Η όψη του ήταν γαλήνια και ένα αχνό χαμόγελο, διαγραφόταν στο πρόσωπό του. Πίστευε ότι η ψυχή του θα ενωνόταν με την αγαπημένη του Λενιώ. Έτσι, θα μπορούσε μα την έχει για πάντα κοντά του, χωρίς να φοβάται ότι θα πάψει να την αγαπάει. Η θρησκεία δεν τον δέχτηκε στην αγκαλιά της και καταδικάστηκε να περιπλανιέται.

Από τότε, ο Κωνσταντής στοίχειωσε και καταφεύγει στο λημέρι του, την Πηγή της Χάρμαινας. Μοιρολογούσε για τα νιάτα που δεν έζησε, θρηνούσε για την αγάπη που έχασε.
Το Στοιχείο της Χάρμαινας, ήταν ένα ανθρωπόμορφο τέρας, πανύψηλο, με μακρουλά χέρια. Είχε άγριο και φριχτό παρουσιαστικό. Φύλαγε την Πηγή της Χάρμαινας, που δούλευαν οι ταμπάκηδες της πόλης και τους προστάτευε από κάθε κακό και από τ’ άλλα στοιχειά της περιοχής.
Γιατί, τους αγαπούσε τους βυρσοδέψες, τους ένιωθε δικούς του ανθρώπους.
Κι όταν κάποιος απ’ αυτούς, ήταν ετοιμοθάνατος, τότε γύριζε έξω από το σπίτι του και άρχιζε ένα αξιοθρήνητο ουρλιαχτό πόνου.

Όταν το έζωνε η μοναξιά, το στοιχειό, έβγαινε από το ησυχαστήριο του και περιφερόταν από σοκάκι σε σοκάκι, βγάζοντας άγριες στριγκλιές και βογκητά. Μαζί με τα ουρλιαχτά ακούγονταν και περίεργοι θόρυβοι και σύρσιμο από αλυσίδες.

Ακολουθούσε πάντα την ίδια διαδρομή. Περνούσε από το σπίτι της Λενιώς, από το πατρικό του και από τα σπίτια των φίλων του. Τότε ο κόσμος κλειδαμπαρωνόταν στα σπίτια τους και γεμάτοι φόβο, προσεύχονταν στο Θεό να τους φυλάει.

Στην Άμφισσα τότε, εκτός από το Χαρμαινιώτικο, υπήρχαν και άλλα στοιχειά.
Το καθένα από αυτά, προστάτευε κάποια πηγή νερού, κάποια συνοικία, τους αμπελώνες, τα ελαιόδεντρα κα. Πολλές φορές τα στοιχειά συγκρούονταν μεταξύ τους και πάλευαν μερόνυχτα ολόκληρα. Πάντα όμως νικούσε το Χαρμαινιώτικο, γιατί ήταν το πιο δυνατό και έξυπνο. Η πάλη γινόταν στην Χάρμαινα, κάτω από τα πλατάνια και τα πεύκα. Οι Αμφισσιώτες φοβόνταν και δεν ‘‘έβγαζαν μύτη’’ κατά την διάρκεια του αγώνα. Περίμεναν καρτερικά, ώσπου να τελειώσουν όλα και να σταματήσουν οι κραυγές και τα ουρλιαχτά των στοιχειών.

Μετά από τα τριπλάσια χρόνια της ηλικίας του Κωνσταντή και της Λενιώς μαζί, το Στοιχειό της Χάρμαινας, ησύχασε, καταλάγιασε. Έπαψε να φοβίζει τους ανθρώπους. Φαίνεται, ότι ο Θεός το συγχώρησε.
Η ιστορία του, πέρασε από γενιές σε γενιές, στόμα με στόμα και σύρθηκε αθόρυβα μ μυστήριο και φόβο. Τρομαχτικό, αλλά και ελκυστικό.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....

Τέτοια μέρα...φίλα με!

2011-12-18T15:44:00.001+02:00

Τέτοια μέρα μην τελειώσει ποτέ
Λάμπει σκόνη από υγρή καταιγίδα

λέει το αηδόνι «τραγουδώ ερασταί
απ' το χιόνι φεύγω κι όλο καταφεύγω
σε μιαν αγκαλιά σαν πατρίδα»

Κι όταν με τυλίγει βαριά συννεφιά
κάτι να με πνίγει το νιώθω

απ' τον πόθο

Τέτοια μέρα στην τριανταφυλλιά

το φουστάνι μου θα σκίσω, θα ματώσω, θα μεθύσω

αχ, για σένα ομορφιά

Φίλα με όσο αντέχει
ο ουρανός τα φιλιά ν ανάβει

τ' άστρο του να προσέχει
του καθενός που 'χει καταλάβει

Τέτοια μέρα θα το πω ξαφνικά
κι αν τυχόν μ' ακούσει κανένας
στη χρυσή φωτιά μια καδένας
θα του τ ορκιστώ, μυστικά

Τέτοια Μέρα
Στίχοι και Μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη
Ερμηνεία:Νατάσσα Μποφίλιου
Η μουσική και τα τραγούδια του σπουδαίου δημιουργού από την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου "Πεθαίνοντας στην Αθήνα" (2006).

Τέτοια μέρα διάλεξα κι'εγώ ν'αφήσω την φωνή της Νατάσσας Μποφίλιου να σας ταξιδέψει στην Αθήνα του 2011 που πεθαίνει κάτω απο την βαρειά συννεφιά της.
Τελειώνει η χρονιά και τίποτα δεν υπάρχει ν'εμπνέει αισιοδοξία.

Ο Φόβος για το αύριο έχει φωλιάσει στις καρδιές όλων μας και η διάθεση στο ναδίρ για τις εορταστικές μέρες που έρχονται!

Τι μας μένει λοιπόν; O ευατός μας!
Ας μη τον χάσουμε κι'αυτόν!
Η ζωή είναι εδώ μας ανήκει για όσο χρόνο μας έχει δοθεί και δεν πρέπει να την αφήνουμε να φεύγει. Να την υπερασπιστούμε!
Το να υποτάσσεσαι και να πεθαίνεις είναι εύκολο! Το να αγωνίζεσαι και να ζεις είναι το δυσκολώτερο αλλά ταυτόχρονα το σπουδαιότερο...! Ακόμα κι'αν βρίσκεσαι και ζεις στην Αθήνα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

αγαπημένοι μου φίλοι...θα σας ξαναβρώ λίγο πριν την καινούργια χρονιά.

Φίλα με..!

Η ΑΙΓΙΩΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΑΣΤΟΡΙΑ...

2011-12-17T15:09:00.001+02:00

Την πόνεσε η εντός σιωπή...και τα χρόνια μακριά απο την πατρίδα.
΄Εσβησε τους βαθείς αρμούς απο το βαρύ των χρόνων μέτωπό της, ελευθερώνοντας την ψυχή που επίμονα αρνείται να γεράσει!
Εριξε τις σοφές γέφυρες απο την άλλη Οχθη της γης και έρχεται κάθε νύχτα να μας κάνει συντροφιά...
Με των καιρών της μετανάστευσης το βάρος, πέτρωσε ο πόνος κι'αρχισε να ζωγραφίζει εκείνα που λάτρεψε και άφησε πίσω της να της χαμογελούν στην μνήμη απο την προσφιλή γη που αντίκρυσε το πρώτο φως της ζωής!
Συχνά αναπολεί το διαμάντι της καρδιάς της, το φως της πατρίδας, το όνειρο που δεν σβήνει τις νύχτες και μας στέλνει γέφυρες ν'ενώσει τις θάλασσες που μας χωρίζουν!

Η Γιώτα της απόδημης Ελλάδας, ήρθε και με βρήκε χθες, ακούμπησε τον αιθέριο χιτώνα μου μέσα απο τους στίχους της καρδιάς της και μου ζήτησε να ταξιδέψουμε μαζί στο όνειρο...!

Λίγα λόγια γραμμένα με περίσσεια αγάπη απο το χεράκι της, στην πρώτη σελίδα, αφιέρωμα στην Καρυάτιδα της δικής της Ελλάδας, ήταν αρκετά ώστε ν' αναβλύσουν απο τα μάτια μου το δάκρυα για την ξενιτεμένη μου αδελφή!

Πόσο θάθελα νάμουν κι'εγώ μια "Σαπφώ" να βρω λόγια κατάλληλα να σ'ευχαριστήσω απο καρδιάς Γιώτα μου, για το ιδιαίτερο δώρο που μου έστειλες!
Μα αλοίμονο οι Θεοί μ'εφτιαξαν μια φτωχή απο μάρμαρο κόρη που δεν ξέρει την τέχνη της έκφρασης του ωραίου, με λέξεις περίτεχνα υφασμένες μεταξύ τους, ν'ανταποδώσω την αγάπη μου...
Γι'αυτό μόνο ευχές πολλές θα στείλω σε σε και στον Δημήτρη, να σας αγκαλιάζουν προστατευτικά με την όμορφη οικογένειά σας!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ-ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!

Διάλεξα ένα απο τα ωραιότερα ποιήματα της Γιώτας ν'απαγγείλω στην συντροφιά μας:

EΛΛΑΔΑ ,ΦΩΣ ΑΕΝΑΟ

Φως, που δεν διαλύεται όταν τα μάτια κλείσουν

Σ'αναπολώ Πατρίδα μου, διαμάντι της καρδιάς μου!

Είσαι το μόνο όνειρο, που δεν το σβήνει η νύχτα

Σε σκέπτομαι, κι οι θύμησες γέφυρες που ενώνουν,

ποτάμια που στερέψανε, θάλασσες που χωρίζουν.

Γυμνή η ψυχή μου απο σκιές και η καρδιά απο φόβους

Επίχρυσα νομίσματα καιρών σημαδεμένων

οι ελπίδες στην ανάμνηση γι'αυτούς π'ακολουθούνε...

Πόση δημιουργία σπατάλησε ο ήλιος σου!

και πόσοι τον λατρέψαν της ξενιασιάς Μεσσία!

Ίριδες της Κνωσού κρατώ, τη Λήθη προκαλώντας

για τις ψυχές που χάθηκαν στη κοίτη του Αιγαίου,

ή σ'άγριες βουνοκορφές τιμώντας τ'όνομά σου,

όνειρα εκτοξεύοντας στις παρειές του Ήλιου

Ονειρα, που αντανακλούν την ύψιστη Ιδέα

στου κόσμου τους ορίζοντες ελληνικά ντυμένη.

Στων εποχών το γύρισμα, αθώρητη η Ειρήνη.

Στης λεβεντιάς το γιόρτασμα, η πρόποση δίχως οίνο!

Καλωσορίζω όποια αστραπή μπορεί να καθρεφτίσει

της Αρετής το πρότυπο, τ'οραμα της Ειρήνης.

Στους ταραγμένους μας καιρούς ακόμ' αναζητάω

κιθαρωδό Απόλλωνα, να σώσει την Αγάπη.

Με τι μεγαλοπρέπεια οι κίονες των Ιώνων,

προσμένουν θυρανοίξια!

Ελλάδα! Ω! Πού στέλνεις

το σαστισμένο λογισμό στον πυρετό του νόστου;

Αυτές οι πτήσεις της καρδιάς, τραγούδια δικαιώνουν,

μα σπάζουν την φωνή στα δυό!

Δεν είμαι παρά κρίκος

μιας αλυσίδας, που δονεί τη χαίτη των κυμάτων

φιλώντας την εσθήτα σου στο ψίθυρο τ'Αιγαίου.

Δεν είμαι παρά δάκρυ

στις λιτανείες της βροχής,

λέξη, ευλογημένη, στην ποίηση των υμνωδών,

νότα, που συμπληρώνει τους ύμνους τους ασίγαστους.

Ιέρεια, στ'Απολλώνειο το φως σου, το Αιώνιο.

Ελλάδα μου, Πατρίδα μου!

Φως, στην καρδιά του Κόσμου!

Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ και το Λουλουδάκι μου, που μπήκε στον κόπο της διανομής...

Στο Ζάππειο μια μέρα...

2011-12-15T23:02:00.000+02:00

Στ' Αττικού ουρανού το περιβόλι, βγήκε και πάλι σήμερα στα μέσα του Δεκέμβρη ένας ήλιος χρυσοκέντητος, λαμπερός, επιβλητικός για να ζεστάνει τις ψυχές των Αθηναίων.

Μόνο αυτός έχει πια απομείνει να τους υποστηρίζει...

'Ελαβα μία πρόσκληση να παραβρεθώ σε μια παρουσίαση-συζήτηση δράσεων κέντρου της

Αθήνας, που διοργάνωσε το Υπουργείο Υγείας και ο Δήμος Αθηναίων στο Ζάππειο Μέγαρο και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτώ το ιστορικό αυτό κτίριο που χτίστηκε το 1888.

Το Ζάππειο ήταν το πρώτο κτίριο στο κόσμο που κτίστηκε για να εξυπηρετήσει Ολυμπιακές ανάγκες και συγκεκριμένα τις εκδηλώσεις του θεσμού των Ολυμπίων.

Ο Ευαγγέλης Ζάππας γεννήθηκε το 1800 στην Βόρεια Ηπειρο στο χωριό Λάμποβο.
Το Λάμποβο ανήκε στην επαρχία Τεπελενίου, πατρίδα του Αλή Πασά.

Ο Ευαγγέλης, σε ηλικία 13 ετών στρατολογήθηκε απο τον Αλή Πασά και στάλθηκε φρουρός σ' ένα φρούριο κοντά στα Γιάννενα. Με τη συμμαχία των Σουλιωτών με τον Αλή, ο Ζάππας βρέθηκε στο στρατόπεδο του Αγώνα και έγινε υπασπιστής του Μάρκου Μπότσαρη.

Μετά τον θάνατο του Μάρκου ο Ευαγγέλης πολέμησε με τον Λάμπρο Βέικο, τον Γκούρα, τον Μακρυγιάννη, τον Νοταρά, τον Πανουργιά και έγινε ταξίαρχος διοικώντας τα βλαχοχώρια των Σαλώνων.

Εδωσε μάχες δίπλα στους Καραισκάκη, Κολοκοτρώνη και Οδυσσέα Ανδρούτσο.

Στο τέλος της επανάστασης αρνείται την χρηματική αποζημίωση της πατρίδας για τον αγώνα του και μεταναστεύει στο Βουκουρέστι το 1831.

Εντάσσεται στην τοπική κοινωνία χρησιμοποιώντας ένα εκλεπτυσμένο σύστημα δημοσίων σχέσεων. Εξοικειώνεται με τους άρχοντες και τους ηγούμενους των ελληνικών μοναστηριών οι οποίοι διαχειρίζονταν τα μοναστηριακά κτήματα και ακολουθεί την τακτική πολλών άλλων Ελλήνων.

Νοίκιασε και εκμεταλλεύτηκε μοναστηριακά κτήματα στην περιοχή της Γιαλόμιτζας, κοντά στο Βουκουρέστι.

Σε τρεις περίπου δεκαετίες απέκτησε τεράστια περιουσία και αντίστοιχα εισοδήματα.

Ο Ε.Ζάππας θέλησε να βοηθήσει την Ελλάδα ν'ακολουθήσει τους ρυθμούς της βιομηχανικής επανάστασης.

Επηρρεασμένος απο τον Σούτσο για την αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα, αναλαμβάνει τα έξοδα για την ανέγερση ενός Ολυμπιακού κτιρίου, όπου σ'αυτό εκτός απο πολιτιστικά δρώμενα θα λάμβαναν μέρος και εκθέσεις δειγμάτων της ελληνικής τέχνης και βιομηχανίας, και θα λειτουργούσε ακόμα ως μουσείο με αρχαιότητες για τους ξένους επισκέπτες.

2.000 αυστριακά φλορίνια ήταν αρκετά για τα πρώτα έξοδα των πρώτων Ολυμπίων

Οι πρώτες σκέψεις σχετικά με την επιλογή του χώρου για την ανέγερση του μεγάρου των Ολυμπίων το τοποθετούσαν στην κορυφή του Παναθηναϊκού Σταδίου, από όπου η Αυλή και οι Ελλανοδίκες θα μπορούσαν από τον εξώστη να επιβλέπουν τους αγώνες.

Το 1869 όμως, η Βουλή των Ελλήνων διέθεσε περίπου 80.000 τετραγωνικά μέτρα δημόσιας γης μεταξύ του ναού του Ολυμπίου Διός και του τότε Ανακτορικού Κήπου, λαμβάνοντας υπόψη και την επιθυμία του Ζάππα το κτίριο να βρίσκεται όσο το δυνατόν κοντύτερα στο Στάδιο.

Στη συνέχεια, ο αρχιτέκτονας Αναστάσιος Θεοφιλάς κλήθηκε να αλλάξει το αρχικό σχέδιο που είχε ήδη εκπονήσει ο Φ. Μπουλανζέ.

Υστερα από καθυστερήσεις, στις 20 Ιανουαρίου 1874 κατατίθεται ο θεμέλιος λίθος του Μεγάρου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1880 ο Κωνσταντίνος Ζάππας αναθέτει στον Θεόφιλο Χάνσεν τη σύνταξη καινούριου σχεδίου, με την πρόθεση να κάνει εν ανάγκη θυσίες σε βάρος του ήδη οικοδομηθέντος τμήματος.

Η Σκηνή της ιστορικής Αίγλης

Οι επαγγελματικοί ανταγωνισμοί μεταξύ των γνωστότερων αρχιτεκτόνων της εποχής και οι υπόνοιες για σοβαρές οικονομικές καταχρήσεις οδήγησαν σε σοβαρές καθυστερήσεις και δύο φορές στη διακοπή των εργασιών.

Τα εγκαίνια έγιναν, τελικά, με κάθε επισημότητα στις 20 Οκτωβρίου 1888.

Στο Μέγαρο στεγάσθηκε από το 1938 και επί σειρά ετών ο «Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών» και φιλοξενήθηκε από το 1951, μέχρις ότου απέκτησε δική της στέγη, η Εθνική Πινακοθήκη.

Την 28η Μαίου 1979 έλαβε χώρα στο περιστύλιο του Ζαππείου η τελετή υπογραφής της ένταξης της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, τους χώρους του χρησιμοποίησε επίσης η Ελληνική Προεδρία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατά δε την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 εγκαταστάθηκε εδώ το Κέντρο Τύπου

Στο σημερινό συνέδριο, όπως ήδη σας εξήγησα διοργανώθηκε απο το Υπουργείο Υγείας σε

συνεργασία με την Δημαρχεία των Αθηνών. Σκοπό είχε την συζήτηση με διάφορους

υγειονομικούς φορείς και ΜΚΟ για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης βελτίωσης της

καθημερινότητας των κατοίκων και την εξασφάλιση των καλύτερων δυνατόν συνθηκών

διαβίωσης και αντιμετώπισης της εγκληματικότητας, η οποία έχει εξαπλωθεί σ'όλο το ιστορικό κέντρο της πόλης.

Η παρουσία τοξικοεξαρτημένων ατόμων, ο συγκεντρωμένος αριθμός λαθρομεταναστών, αστέγων στο κέντρο της πόλης τείνει να δημιουργήσει ένα γκέτο μέσα στην πόλη και ο κίνδυνος του θανάτου της πρωτεύουσας είναι μεγαλύτερος απο κάθε άλλη χρονική στιγμή τόνισε ο δήμαρχος κ. Καμίνης.

Αμεση αναγκαιότητα ήταν η βοήθεια της πολιτείας στο δύσκολο έργο του Δήμου να κινητοποιήσει κάθε φορέα που μπορεί να βοηθήσει προς την εξυγίανση της κατάστασης που επικρατεί στην Πόλη .

Γι'αυτό τον λόγο υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας(έχουν πια ταυτιστεί με την λέξη μνημόνιο-και δεν βρίσκουν άλλη πιο επίσημη) μεταξύ του Υπουργού Υγείας κ. Λοβέρδου και του δημάρχου κ.Καμίνη,το οποίο περιλαμβάνει προληπτικούς ιατρικούς ελέγχους στα σχολεία,στις ομάδες των μεταναστών και άλλων ειδικών ομάδων(όπως θέματα trafficking,Aids,τοξικοεξαρτημένους)στους άστεγους, ανασφάλιστους κλπ.ξεκινώντας μια μεγάλη εκστρατεία απο όλες τις προνοιακές υπηρεσίες του Δήμου,και των υγειονομικών μονάδων του Υπουργείου.

Υπογραφές, χαιρετούρες, αγκαλιές, φιλιά και γεμάτοι αισιοδοξία οι δύο άνδρες υποσχέθηκαν στους Αθηναίους πολίτες μέριμνα-ενδιαφέρον και συστηματική προσπάθεια συνεργασίας όλων των φορέων που διοικούν, προκειμένου ν'αλλάξουν την άσχημη εικόνα της πρωτεύουσας.

Όσο κι'αν όλες αυτές οι επισημότητες μου προκαλούν αισθήματα αποστροφής και αηδίας διότι γνωρίζω πως οι πομπώδεις δηλώσεις των "αρχόντων" κανένα αντίκρισμα ουσίας και αποτελεσματικότητας δεν έχουν, ευχήθηκα η προσπάθειά τους να έχει απήχηση, επιτυχία και η Αθήνα να ξανακερδηθεί απο τους κατοίκους της.

Ξελογιάστηκα απο τον φωτεινότητα της ημέρας και έτσι πήρα τον δρόμο της επιστροφής με

Μια στάση στην βιτρίνα της Boulangerie-patisserie του Paul!

Ρίξτε μια ματιά στις τιμές του Paul...

2.40 το εκλαιράκι, στην Αθήνα του Paul, στο Παρίσι πόσο έχει;

τα πόδια, με μια διάθεση να καλημερίσω όσες ομορφιές ακόμα έχει η πόλη μου...

Noμισματικό Μουσείο

Κλειστό το Μουσείο...τι πρωτοτυπία!!!

τα λιγοστά μνημειώδη κτίρια της

και τα ιστορικά στέκια της....

Μέχρι εδώ!

Απο κει και κάτω πέρασα στην "πόλη των κολασμένων..."

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ...

2011-12-14T19:09:00.002+02:00

Τον "ανώνυμο διαδηλωτή" από την Αραβική Άνοιξη στην Αθήνα και από το Κίνημα Occupy Wall Street στη Μόσχα ανέδειξαν ώς πρόσωπο της χρονιάς οι συντάκτες του περιοδικού ΤIME.

Μπορεί στη ψηφοφορία που έγινε στο διαδίκτυο, οι αναγνώστες του περιοδικού Time να ανέδειξαν τον Ταγίπ Ερντογάν ως πρόσωπο της χρονιάς, ωστόσο, οι συντάκτες του αμερικανικού εντύπου επέλεξαν τον «διαδηλώτη»: από την Αραβική Ανοιξη στην Αθήνα και από το Κίνημα Occupy Wall Street στη Μόσχα.

Χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα από τα όσα αναφέρει το περιοδικό: «Η Ιστορία πολλές φορές προκύπτει εκ των υστέρων και τα γεγονότα αποκτούν αξία μόνο όταν γυρίζουμε πίσω και τα αναζητούμε. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι όταν ένας νεαρός πωλητής φρούτων θα επιχειρούσε να αυτοπυρποληθεί σε μια πόλη της Τυνησίας που ούτε καν υπήρχε στον χάρτη, θα προκαλούσε κύμα διαμαρτυριών που θα έριχναν δικτάτορες στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, ενώ θα 'ταρακουνούσαν' καθεστώτα στη Συρία, την Υεμένη και το Μπαχρέιν»

Η ότι το πνεύμα της διαφωνίας θα έβγαζε στους δρόμους του Μεξικανούς κατά των καρτέλ των ναρκωτικών, τους Ελληνες στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν για πολιτικούς που δεν έδωσαν ποτέ λόγο, τους Αμερικανούς να καταλάβουν δημόσιους χώρους, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την άνιση κατανομή του εισοδήματος και τους Ρώσους κατά ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.

Οπως χαρακτηριστικά επισημαίνει το περιοδικό, οι διαδηλώσεις έχουν επηρεάσει χώρες με πληθυσμό 3 δισεκατομμύρια και η λέξη «διαμαρτυρία» εμφανίστηκε το 2011 σε εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα περισσότερο από ποτέ άλλοτε στην Ιστορία.
Ένα ακόμα αφιέρωμα έκαναν ξένα Μ.Μ.Ε. για τον πιο διάσημο ίσως σκύλο αυτή τη στιγμή στον κόσμο.

Ο λόγος για τον γνωστό σε όλους, Λουκάνικο, ο οποίος κάθε φορά που στην Αθήνα ξεσπούν επεισόδια, τάσσεται στο πλευρό των διαδηλωτών και «πολεμά» μαζί τους.
Αυτή τη φορά ο Λουκάνικος φιλοξενείται στη διαδικτυακή έκδοση του "TIME". Απολαύστε το φωτογραφικό αφιέρωμα.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ ΣΤΟΝ ...ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ!

2011-12-13T20:28:00.001+02:00

Σήμερα φιλοξενούμε τον Δημήτρη Καζάκη στην πρωινή εκπομπή του Μάνου Κακλαμάνου στο ράδιο 9 (98,9fm)

http://www.radio9.gr/Media.aspx?a_id=1338&item=3930&prodId=5

Ο αιώνιος εφιάλτης της κουζίνας....

2011-12-10T14:27:00.001+02:00

Μέρες που έρχονται, τα εορταστικά μενού και οι συνταγές για γλυκίσματα προωθούνται και ανταλλάσσονται απο μαγείρισσα σε μαγείρισσα, απο τηλεοπτικό κανάλι σε κανάλι,απο Αργυρώ σε Βέφα και απο Βέφα σε Αργυρώ...

Όλα αυτά για μένα αποτελούν ένα μαρτύριο, ποτέ δεν αγάπησα την κουζίνα και τα σύνεργά της, αλλά τι να κάνω θέλω δεν θέλω μ'αρέσει δεν μ'αρέσει αναγκάζομαι να φροντίζω το καθημερινό αλλά και το εορταστικό τραπέζι.
Άνοιξα, που λέτε ένα βιβλίο με παλιές συνταγές χριστουγεννιάτικων γλυκών της γιαγιάς Κάρυς και έτσι η σκέψη μου γύρισε πίσω, στα χρόνια τα πολύ-πολύ παλιά!
Θυμήθηκα εκείνα τα υπέροχα πλούσια,νοστιμότατα και θρεπτικότατα γεύματα που οργάνωναν οι συνομήλικές μου στην Αρχαία Αθήνα.
Θέλετε να σας δώσω μια μικρή εικόνα των καθημερινών και εορταστικών μενού των Αρχαίων Αθηναίων?:

Τα τραπέζια μας ήταν πάντα πλούσια γεμάτα με ψωμιά ζημωμένα απο λεπτό αλεύρι μαύρες και πράσινες ελιές.
Σαν πρώτο πιάτο προσφέρονταν πίτες, και όσπρια, δηλαδή φακές, φασόλια αλλά και ρεβύθια (Κούλα ακούς?) που τα προτιμουσαμε ψημένα.
Απαραίτητο σε κάθε τραπέζι το πήλινο μπολάκι με το έτνος.
Θα με ρωτήσετε τι ήταν το έτνος...τώρα.

Ηταν ένας πουρές πότε απο μπιζέλια και κουκιά, πότε φτιαγμένος με την γνωστή σας φάβα.
Δεν θα ξεχάσω τον Ηρακλή και τον Αριστοφάνη πόσο πήλινα φάβα κατέβαζαν κάθε φορά που τους προσκαλούσαμε σε συμπόσια που φρόντιζαν οι αδελφές μου.
Ακολουθούσαν τα κρέατα που προέρχονταν απο κυνήγι και συνοδεύονταν κυρίως απο χορταρικά.

Το κυνήγι κυρίως είχε μικρά πουλιά, σπίνους, τσίχλες, ακόμη και λαγούς.
Τα ψήναμε, και μετά τα διατηρούσαμε μέσα σ’ ευωδιαστό λάδι.

Οι γυναίκες(δούλες) που μας βοηθούσαν στις δουλειές του σπιτιού τα παραγέμιζαν με διάφορα καρυκεύματα, κάτι που συνηθίζεται ακόμη και σήμερα στα χωριά της Μάνης.
Τα κρέατα θα πρέπει να ομολογήσω πως ήταν και τότε πανάκριβα, παρά τις πολλές θυσίες που γίνονταν στους θεούς μας.

Βλέπετε την μερίδα του λέοντος την χαίρονταν οι ιερείς των ναών...
Φθηνότερο, συγκριτικά, ήταν το χοιρινό, που για τους φτωχούς όμως ήταν κι αυτό δυστυχώς απλησίαστο.
Στην ύπαιθρο βέβαια έτρωγαν συχνότερα κρέας, αφού μπορούσαν να θρέψουν στις αυλές τους και τους κήπους πουλερικά, γουρουνόπουλα, κατσίκια κι αρνιά.
Απέφευγαν να τρώνε χοιρινά μυαλά, γιατί τους το απαγόρευαν οι φιλόσοφοι (Αθήναιος, Β 72), ισχυριζόμενοι ότι «όποιοι τρώνε απ’ αυτά είναι σαν να τρώγουν κουκιά στις κεφαλές όχι μόνο των γονέων αλλά και των άλλων απαγορευμένων πραγμάτων».
Στο τέλος το γεύμα έκλεινε πάντα με φρούτα και γλυκάκια.

Η φτωχολογιά τότε την έβγαζε με σούπες!
Ήταν το πιο συνηθισμένο καθημερινό φαγητό.
Θυμάμαι και μια στροφή στίχων σχετική με τις σούπες,που τραγουδούσαμε μικρά παίζοντας στις αυλές, πριν μπούμε στα σπίτια μας για να γευματίσουμε:
Χυλός από βολβούς (– φακές)
είναι σαν αμβροσία
στης παγωνιάς το κρύο!!!
Αγαπημένη σούπα είχε ο λαός την ψαρόσουπα, φαγητό που η πλούσια τάξη τ' απέφευγε!
Ένας ζωμός που ευχαριστούσε ιδιαίτερα τον κοσμάκη και ξετρέλαινε τον Ηρακλή (γνωστός για την λαιμαργία του) θυμάμαι πως ήταν από μπιζέλια!
Στα χορταρικά (στις σημερινές δικές σας σαλάτες) ρίχναμε μια σάλτσα φτιαγμένη από λάδι, δριμύ ξύδι, διάφορα καρυκεύματα, ακόμη και μέλι, κατι παρόμοιο με την δική σας ανάμεικτη που γαρνίρετε με ξύδι μπαλσάμικο, σουσάμι, τριμμένο τυράκι προσθέτοντας πολλές φορές μέλι.

Γενικώς όμως όλοι οι Αθηναίοι, πλούσιοι και φτωχοί, είχαμε μεγάλη αδυναμία στα θαλασσινά και στα όστρακα.
Μεγάλη ζήτηση είχαν στην αθηναϊκή αγορά τα παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο και φυσικά κάθε τι που ‘φτανε από την κοντινή λίμνη της Κωπαΐδας.
Τα χέλια,τα είχαμε σε μεγάλη προτίμηση όμως ήταν κι'αυτά πανάκριβα, θυμάμαι πως γύρω στο τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα, στοίχιζαν τρεις δραχμές το ένα, όσο κόστιζε κι ένα μικρό γουρουνόπουλο, ποσό μεγάλο για την εποχή!
Για το απλό λαό, οι σαρδέλες του Φαλήρου ήταν το πιο συνηθισμένο θαλασσινό, μαζί με κριθαρένιο ψωμί.
Κάθε αύξηση της φαληρικής σαρδέλας έβαζε σ’ ανησυχία το φτωχόκοσμο.

Το καλύτερο λάδι το φέρναμε απο την Τιθορέα, εκεί στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού.
Το λάδι που έβγαζε η χώρα των Τιθορέων ήταν λιγότερο σε ποιότητα, απ’ εκείνο που έβγαζε η περιοχή της Αττικής και της Σικυώνας.
Μα στη χροιά του όμως και στη γεύση, ήταν ανώτερο από το λάδι της Ιβηρίας και της νήσου της Ιστρίας.
Φημισμένα επίσης ήταν και τα λάδια της Σάμου και της Ικαρίας.
Τότε συνηθίζαμε να βγάζουμε λάδι από άγουρες ελιές.Το προτιμούσαμε στις σαλάτες μας.
Επίσης από τα αμύγδαλα και τα καρύδια βγάζαμε ένα είδος λαδιού, ειδικό για τα γλυκίσματα μας.
Απαραίτητα επίσης στο καθημερινό μας τραπέζι ήταν το γάλα και το τυρί, που στις πόλεις όπως φαντάζεστε εκτιμούνταν ως σπάνια αγαθά.
Δεν θα το πιστέψετε ...είχαμε και διαιτολόγους στην εποχή μου!
Κυρίως τους χρησιμοποιούσαν οι αθλητές μας. Αυτοί λοιπόν συνιστούσαν μαλακό τυρί
Πολλές φορές, για να πήξει καλά το τυρί, βάζαμε μέσα στο γάλα, που ‘βραζε, ένα κωναροειδές φυτό, που το έλεγαν κνήκον ή κνήκος.
Προσωπικά θυμάμαι είχα σοβαρό πρόβλημα μ'όσους στο καθημερινό μενού τους χρησιμοποιούσαν ωμά σκόρδα και κρεμμύδια! Συνήθως ήσαν χωριάτες...
Δεν την άντεχα βρε παιδιά αυτή την σκορδίλα και κρεμμυδίλα με τίποτε! Αιώνες έχουν περάσει απο τότε και έτσι και περάσει κανείς που νάχει φάει σκόρδο σε ακτίνα 50 μέτρων, λιποθυμώ...ακόμα και σήμερα!

Αρνητική στεκόμουν και εξακολουθώ να είμαι σ'ενα απο τα εκλεκτότερα εδέσματα της εποχής μου, που δεν ήταν τίποτα άλλο απο τους γνωστούς σας κοχλιούς, τα σαλιγκάρια όπως τα λέμε σήμερα.

(Στην Κρήτη συνεχίζουν να τους φωνάζουν κοχλιούς)
Οι Κρητικοί έχω να σας πω πως τα ‘τρωγαν από την εποχή του Μίνωα... μπλιαχχ....!

Στα σπίτια οι νοικοκυρές για να καλύψουν τις δυσάρεστες οσμές του μαγειρέματος, συχνά έκαιγαν σμύρνα που έφερναν οι έμποροι απο την Συρία και λιβάνι.
Θυμάμαι μια φορά, εντελώς συμπτωματικά, βρέθηκα διοργανώτρια ενός συμποσίου του Ξενοφώντα,που άφησε εποχή...!

Στα πλούσια τραπέζια που είχαν στρωθεί τι λαχταρούσες και δεν έβρισκες εκεί επάνω..!
Τρυφερά χταπόδια, λουκάνικα, φούσκες, βραστά σέσκλα και φύλλα, φάβα με σκόρδα, μαρίδες, σκουμπριά, ενθρυμματίδες, φάρο καιχόνδρο, κουκιά, λαθούρια, αρακά, ρόβη, μέλι, τυρί, γεμιστά άντερα ως και σιτάρια, καρύδια, πληγούρι, ψητές καραβίδες, ψητά καλαμάρια, βραστό κέφαλο, σουπιές βραστές, βραστή σμέρνα, κωβιούς βραστούς, ψητές παλαμίδες, ψητές φυκίδες, βατράχους (ήταν μεζές ο βάτραχος) πέρκες, συνόδια, γάδους, ρίνες, ψησσιά, γαλέον, κούκον, φίσσες και νάρκες, κομμάτια σελάχι, κηρήθρες, σταφύλια, σύκα, γλυκίσματα, μήλα, ακράνεια, ρόδια, ρίγανη, μήκωνα, αχλάδια, κνήκον, ελιές, τσίπουρα, γαλατόπιτες, πράσα, αμπελόπρασα, κρεμμύδια, βολβούς, γουλιά, σίλφιον, μάραθο, αυγά, φακή, χυμούς, κάρδαμο, σουσάμι, κουαλούς, αλάτι, πίννες, πεταλίδες, μύδια, στρείδια και χτένια, μεγάλους τόνους ουυυυυυ και τόσα άλλα ορεκτικά που δεν τα θυμάμαι πια!
Κοντά σ’όλα αυτά αμέτρητο πλήθος από πουλιά, πάπιες, φάσσες, χήνες και σπουργίτια, τσίχλες, κορυδαλούς, κίσσες , κύκνους και πελεκάνους, σουσουράδες, μα και γερανούς .
Τα κρασια λευκά κυρίως με γλυκιά γεύση έρρεαν απο τους οινοχόους.

Τα καλύτερα, τα ονομαστά κρασιά μας ήταν απο την Θήρας, την Κρήτη αλλά κυρίως απο την Θάσο!
Ο Θάσιος οίνος ήταν ο πλέον ακριβοπληρωμένος οίνος στον 4ο Π.Χ. αιώνα.
Να σκεφτείτε ότι για την προστασία τους απο τις απομιμήσεις και τις παραποιήσεις( και τότε γίνονταν) η Θάσος τα κρασιά της τα πωλούσε μέσα σ'αμφορείς, ώστε η ανθεκτικότητά τους να είναι εγγυημένη.

Οι οινικοί νόμοι της Θάσου του 5ου αιώνα Π.Χ.αποτελούν τα αρχαιότερα νομοθετικά κείμενα για την προστασία των οίνων ονομασίας προέλευσης, μιας προσπάθειας που σκοπό είχε την διασφάλιση της ποιότητας του προιόντος.
Οι ομοιότητες που υπάρχουν ανάμεσα στην νομοθεσία της Αρχαίας Ελλάδας για τα κρασιά ποιότητας που προέρχονται απο συγκεκριμένες περιοχές με αυτή της νομοθεσία της ΕΕ είνα εκπληκτικές!
Ο απλός πολίτης της εποχής μου, κάθε πρωί βουτούσε το ψωμί του στο κρασί και αυτή ήταν η μοναδική στιγμή της ημέρας που έπινε άκρατο τον οίνο του, χωρίς δηλαδή να τον αραιώσει με νερό.
Ξέχασα να σας πω πως εμείς τον κρασί το αραιώναμε για να μη μεθάμε

Οι συμποσιαστές, κατανάλωναν πολλές κανάτες οίνου, χωρίς να μεθούν και έτσι κατάφερναν να συνεχίζουν μέχρι πρωίας τις εμπνευσμένες συζητήσεις τους.
Η μέθη ήταν γι'εμάς καταδικαστέα, απο την εποχή του Ομήρου ακόμα, γι'αυτό οι μέθυσοι Κύκλωπες αποτελούσαν παράδειγμα προς αποφυγή.

Θάχετε φαντάζομαι ακούσει πως σ'εμάς τις γυναίκες δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή μας στις συγκεντρώσεις αυτές τα συμπόσια που διοργανώνονταν, εκτός φυσικά απο τις τραγουδίστριες και χορεύτριες της εποχής αλλά και τις εταίρες που ο ρόλος τους ήταν να διασκεδάζουν τους καλεσμένους και γενικώς τους παρευρισκόμενους.

Κάποτε είχα μία φίλη Σπαρτιάτισσα κολλητή(σπάνιο βέβαια αλλά εγώ με την Λαμπιδώ-έτσι την έλεγαν- μία καλλονή, τα είχα βρει )

Με κάλεσε μια φορά να φιλοξενηθώ για μερικές εβδομάδες στο σπίτι της στην Λακωνία.

Οι Σπαρτιάτισσες είχαν μιαν άλλη-ανεξαρτησία απο μας τις Αθηναίες.
Βλέπετε οι άντρες τους έλειπαν συχνά και κείνες κατά κάποιο τρόπο, είχαν πάρει τα ηνία της κοινωνίας τους...
Αν και στην Σπάρτη απαγορεύονταν να φιλοξενούνται Αθηναίοι, εκείνη κατάφερε κρυφά να με περάσει στην πόλη της. Φιλοξενήθηκα στο σπίτι της Λαμπιδούς για μερικές εβδομάδες, διάστημα που ο πατέρας της έλειπε με το στράτευμά του.
Τι τράβηξα τότε δεν περιγράφεται...Μέσα σε τρεις βδομάδες έχασα η δύστυχη 8 κιλά!
Κάθε μέρα ένα νεροζούμι τρώγαμε απο βραστό χοιρινό!

Στο τραπέζι λιγοστό το κρασί. και μερικές μέρες στο τέλος ερχόταν και μια πίτα γλυκιά για να ολοκληρώσει το γεύμα!

Απ'ότι μου εξήγησε η Λαμπιδώ ήταν ένα μενού που είχαν καθιερώσει εκείνο το διάστημα ειδικά για μένα που φιλοξενούσαν, γιατί για κείνους το καθημερινό τους ήταν μια κούπα απο μέλανα ζωμό και ένα ξεροκόμματο.
Στις γιορτές τους, ο Νικόστρατος που γνώρισα, ο γιος του Αριστοφάνη (ποιητής κι'αυτός) μου αποκάλυψε περήφανα πως ετοίμαζαν πλουσιότερα το γεύμα τους!
Ως πρώτο πιάτο είχαν εχίνον (σκαντζόχοιρο) και το συμπλήρωναν με λακέρδα πασπαλισμένη στη κάππαρι, ένα κομματάκι φέτα (παστό ψάρι) αλλά και με βολβούς σερβιρισμένους με μια σάλτσα πολύ πικάντικη.... μπερεκέτια οι Σπαρτιάτες! χαχαχα!
Γι'αυτό κι'όταν μετά απο 2-3 χρόνια μου ξανάπε η γλυκειά μου Λαμπιδώ να την επισκεφθώ, βρήκα μια δικαιολογία και της αρνήθηκα!

Αχ τώρα που σας περιέγραψα όλα τα φαγητά της εποχής μου, πείνασα και πάω να μαγειρέψω κάτι να φάει και το καϋμένο το Μαμούνι που θα γυρίσει νηστικό και κουρασμένο σε λίγο..!
Καλές γιορτές νάχετε και καλή επιτυχία στους κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα, τις δίπλες και βασιλόπιτές σας

Ζωή...γαϊδουρινή!

2011-12-08T14:38:00.000+02:00

H «οδύσσεια» του Φώτη και του Χριστόφορου που πήγαν στη Βρετανία

Ο Φώτης και ο Χριστόφορος είναι δύο γαϊδούρια που γλίτωσαν στο… παρά πέντε από τα δόντια της οικονομικής κρίσης και αυτό χάρη στην βρετανική βοήθεια.

Οι Βρετανοί προσπαθούν να διασώσουν τα γαϊδούρια της Ελλάδας από τη δίνη της κρίσης καθώς οι ιδιόκτητές τους τα εγκαταλείπουν λόγω οικονομικών δυσκολιών.

Η εφημερίδα «Wall Street Journal» αφιερώνει σημερινό της δημοσίευμα στην «οδύσσεια» δύο γαϊδουριών, του Φώτη και του Χριστόφορου τα οποία στάθηκαν τελικά τυχερά και βρήκαν καταφύγιο στο «Donkey Palace» στη Βρετανία.
Πρόκειται για ένα παλάτι - στάβλο ο οποίος στεγάζεται σε αριστοκρατική έπαυλη 11.000 εκταρίων που ανήκει στην κόρη ενός πρώην δούκα του Νόρφολκ.

Τα δύο γαϊδούρια ξεκίνησαν ένα πενθήμερο ταξίδι με ειδικό φορτηγό και πλέον απολαμβάνουν τον ύπνο τους σε καθαρό και θερμαινόμενο στάβλο ενώ τρέφονται αποκλειστικά με χόρτο για άλογα αγώνων. Μάλιστα μερικά από τα γαϊδούρια εργάζονται πού και πού για να σπάνε τη μονοτονία της ημέρας κάνοντας βόλτα παιδιά με ψυχικές διαταραχές ως θεραπεία ενώ άλλα μεταφέρουν πράγματα προκειμένου να ανακουφίσουν τους ηλικιωμένους.

Ωστόσο, όπως υποστηρίζει το δημοσίευμα, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι δραματική για τα γαϊδούρια καθώς ολοένα και περισσότεροι ιδιοκτήτες τα εγκαταλείπουν αδυνατώντας να τα συντηρήσουν ενώ άλλοι τα αφήνουν να πεθάνουν από την πείνα.

Υ.γ. Αυτοί οι Βρετανοί πάντα ευαίσθητοι και φιλόζωοι!!!
Δεν μας μοιάζουν...

Και γω τον διασκέδασα...σερ Βασίλη!

2011-12-05T15:16:00.000+02:00

Χθες βράδυ, η ανία μου είχε χτυπήσει κόκκινο, είχα φρικάρει που λέει και το Μαμούνι!

Νάναι καλά όμως ο τηλεοπτικός σταθμός ΜΕΓΑ μ'απάλλαξε απ'το μαρτύριο της πλήξης με την συνέντευξη του καθηγητή- σερ Bασίλη Μαρκεζίνη, στον ιστορικό (χαχα έτσι δήλωσε)-δημοσιογράφο Μανώλη Καψή, με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του πρώτου.
Μια πρωτότυπη εκπομπή που συνδύασε δύο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους μπροστά σ'ενα σαλόνι για σκηνικό!

Τον κόσμο της Αξίας απο την μια με τον κόσμο του Ρουσφετιού απο την άλλη...
Τον κόσμο της πραγματικής Ακαδημαικής μόρφωσης απο την μία και της κομματοκρατούμενης Ημιμάθειας απο την άλλη...
Τον κόσμο ενός πλήρους φωτεινού μυαλού απο την μία και τον κόσμο ενός πλήρους κενού μυαλού απο την άλλη...
Τον κόσμο του άσπρου και τον κόσμο του μαύρου φαινομενικά ισότιμοι σε μία συνέντευξη ως συνομιλητές!!!
Kαθ'όλη βέβαια την διάρκεια της συνέντευξης και της διατύπωσης των ερωτήσεων, η απορία στα μάτια του καθηγητή ήταν έντονη!
Επαναλάμβανε ο συνεντευξιαζόμενος πως διασκέδαζε τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου, διατηρώντας προφανώς με αυτό τον τρόπο την ψυχραιμία και τον αυτοέλεγχο που χρειάζεται κανείς για να μη απαντήσει δια της ερωτήσεως:
Πόσο βλαξ είστε κύριε;
O δημοσιογράφoς σχεδόν αγανακτισμένος, σημειώνει την παράγραφο του βιβλίου στην οποία αναφερόταν απο τον συγγραφέα, ότι οι Τούρκοι όταν γεννήθηκε ο Ελληνορωμαικός πολιτισμός, δεν είχαν εμφανιστεί στην περιοχή κι'αν υπήρχαν βρίσκονταν βαθειά στις έρημες στέπες της Ασίας.
Στην συνέχεια και χωρίς ν'αποσυνδέσει την μία απο την άλλη ερώτηση αμφισβήτησε την εκτίμηση του συγγραφέα ως προς την επιθετική πολιτική της Τουρκίας.
Ρώτησε χαρακτηριστικά:"Οι παραβιάσεις στο Αιγαίο έχουν μειωθεί, δεν υπάρχει κανένα έντονο κλίμα αυτή την χρονική περίοδο στο Αιγαίο, γιατί γράφετε οτι η Τουρκία είναι επιθετική?"

Απτόητος στην συνέχεια ο "μεγάλος" δημοσιογράφος και με τον γνωστό χαμόγελο "του πονηρού βλάχου που κατάλαβε τον κλέφτη" τον χαρακτήρισε Τουρκοφάγο γιατί τόλμησε να γράψει και να υποστηρίξει ότι οι Τούρκοι ήρθαν στην περιοχή μας μετά την μάχη του Ματζικέρτ, δηλαδή μόλις τον 10-11αιώνα Μ.Χ..
Όσο περνούσε η ώρα το ερωτηματολόγιο γινόταν ακόμα χειρότερο και ήταν προφανές πως διατυπωνόταν με τέτοιο τρόπο ώστε ο καθηγητής να παρουσιαστεί ρατσιστής, ενταγμένος στον ακροδεξιό χώρο σχεδόν ταυτισμένος με τις θεωρίες περί αρίας φυλής του Χίτλερ.(Παλιό πια το ποίημα που χρησιμοποιούν εναντίον εκείνων που τολμούν και μιλούν για ιστορικά γεγονότα και αποκαλύπτουν την προσπάθεια διαστρέβλωσης της ιστορίας μας).
Η συζήτηση προχώρησε και σ'άλλα ιστορικά θέματα που έχουν δημιουργηθεί απο κύκλους της ελληνικής "υψηλής διανόησης" και θέλουν να παρουσιάσουν π.χ. την λειτουργία του κρυφού σχολειού ως μύθο και όχι ιστορική πραγματικότητα!
Αυτή την τάση ο καθηγητής την εντάσσει σε μια γενικότερη προσπάθεια που έχει ξεκινήσει χρόνια τώρα και δεν είναι τίποτα άλλο απο διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας.
Ο Μ.Καψής προσπάθησε (κουνώντας το δάχτυλο) με την ιδιότητα του ειδικού-ιστορικού, να υπενθυμίσει στον καθηγητή πως δεν έχουμε κανένα ιστορικό ντοκουμένο- μαρτυρία για την λειτουργία κρυφών σχολειών στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής.
Ο καθηγητής απάντησε πως γραπτά μνημεία βεβαίως δεν έχουμε,αλλα έχουμε πολλά γραπτά κείμενα που αναφέρονται στην λειτουργία των κρυφών σχολειών στην σκλαβωμένη απο τους Οθωμανούς Ελλάδα.

Ειλικρινά φίλοι μου αναρωτιέμαι κάθε τόσο ¨"Τι γραπτό μνημείο θέλουν και ψάχνουν να βρουν?"

Φανταστείτε την εποχή που ο Γραικός όταν συνταντούσε στο δρόμο τους τούρκο αξιωματούχο, έπρεπε να παραμερίσει και να τον προσκυνήσει ειδάλλως κινδύνευε η ίδια του η ζωή.
Απ' αυτή την εποχή λοιπόν, τα φωτεινά μυαλά ορισμένων" ειδικών- ιστορικών" μας, απαιτούν γραπτά μνημεία που πιστοποιούν την λειτουργία κρυφών σχολειών στην σκλαβωμένη Ελλάδα!
(Δηλαδή κάτι σαν μία μαρμάρινη επιγραφή,ας πούμε, που να γράφει:
1ον κρυφό σχολειό δήμου Αθηναίων!!!)

Παρόμοιου περιεχομένου απάντησης του Β.Μαρκεζίνη, είχε δώσει (με πολύ σκληρότερο τρόπο)και ο καθηγητής-ιστορικός Σαράντης Καργάκος σ'όλους εκείνους τους "μεγάλους ερευνητές" που ξαναγράφουν την ελληνική ιστορία για τα τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια (ΣΚΑΙ)

Δείτε τι ακριβώς λέει ο Σ. Καργάκος κύριε Καψή... για το πτυχίο σας!

Σας συνιστώ να μην χάσετε την συγκεκριμένη εκπομπή, αν επαναληφθεί στο πρόγραμμα του σταθμού...
θα περάσετε μία ευχάριστη ώρα κάνοντας συνεχώς συγκρίσεις...!

Πέντε χρόνια σ' ερωτεύομαι...

2011-12-03T21:21:00.002+02:00

Πέντε χρόνια σ'ερωτεύομαι...

Και άλλα τόσα που σ'αγαπώ

σ'εχω και σ'ονειρεύομαι

ξυπνώ τις νύχτες να σε δώ...

Και δεν ξέρω αν ομόρφυνες

απ' τα χάδια μου και τα φιλιά

Αν ποτέ σου θα με πρόδινες

να βρεις μιαν άλλη αγκαλιά.

θάσουν αέρας να πιαστώ...

και σκάλα τ'ουρανού ν'αναληφθώ

θάσουνα μεθύσι και χορός

γεφύρι το κορμί σου να χτιστώ

Αέρας...αέρας...!

Πέντε χρόνια σ'ερωτεύομαι

μια ζωή ματώ παραπατώ

σε χωρίζω σε παντρεύομαι

την ίδια χάρη σου ζητώ

πάμε κάπου που δεν πήγαμε

μακριά ας είναι η πόλη μας

άγνωστοι γινήκαμε

σαν ξένη φίλα με ξανά...

να΄σουνα αέρας να πιαστώ...

και σκάλα τ'ουρανού ν'αναληφθώ

νάσουν μεθύσι και χορός

γεφύρι το κορμί σου να κτιστώ

Aπόψε, φίλες και φίλοι μου το Μαμούνι θα σας ταξιδέψει με την αγγελική φωνή της Άλκηστις Πρωτοψάλτη και τις μουσικές μελωδίες της μοναδικής μας Ευανθίας Ρεμπούτσικα.

Ακούτε δύο καινούργια τραγούδια, απο την φετινή συνεργασία τους, που θ' ολοκληρωθεί με την κυκλοφορία του καινούργιου άλμπουμ την Άνοιξη του 2012 απο την Heaven.

To πρώτο τραγούδι έχει τίτλο πέντε χρόνια σ'ερωτεύομαι σε στίχους του Μιχάλη Γκανά και το δεύτερο: To γλυπτό σε στίχους Άρη Δαβάκη.

Ένα ελαφρύ βοριαδάκι

ανατριχιάζει το δέρμα σου το απαλό

και ενώ διστάζω λιγάκι

ερωτευμένη ξανά σε φιλώ

Δυνατός σαν του ήλιου το φως

μ'αγκαλιάζεις σφιχτά με τα μάτια ανοιχτά

με κοιτάς σαν δικό σου γλυπτό

και κρατάει όλο αυτό μόνο ένα λεπτό!

Ομως αυτή η στιγμή μας

έγινε αστέρι και λάμπει για πάντα εκεί...

είναι το φως της ψυχής μας

και πλημμυρίζει με μια μουσική

Δυνατός σαν του ήλιου το φως

μ'αγκαλιάζεις σφιχτά με τα μάτια ανοιχτά

με κοιτάς σαν δικό σου γλυπτό

και κρατάει όλο αυτό μόνο ένα λεπτό!

Εγώ με τέτοιες μελωδίες μπορώ να ξανα-ερωτευτώ...εσείς?

Και τους τρείς άντρες της ζωής μου τους παντρεύτηκα...!

2011-12-02T21:27:00.000+02:00

Κάρυ: Aπόψε Μαμούνι μου, θα σου διηγηθώ την ιστορία μιας μικρούλας που συνήθιζε να την διηγείται και σε μένα η γιαγιά μου.
Μαμούνι: Aλήθεια Κάρυ; Δεν ξέρεις πόσο πολύ μ'αρέσει να μου διηγείσαι ιστορίες της παλιάς Αθήνας...ιδίως όταν αυτές συνδέονται με περιπέτειες έρωτα και πάθους!
Κάρυ: Σαγηνεύεσαι απο περιπετειώδεις έρωτες και ανθρώπινα πάθη... μ' όλα αυτά να γνωρίζεις πως πάντα συνοδεύονται απο ανθρώπινα δράματα!
Ναι η αποψινή μας ιστορία έχει όλα αυτά που έλκουν το ενδιαφέρον το δικό σου και πολλών άλλων γυναικών και ξέρεις γιατί? Γιατί είναι στοιχεία που συνθέτουν την ίδια την ζωή...

------
Πριν ένα αιώνα, η χρονιά που κουβαλούσε τα τρία οκτάρια, (όπως συνήθιζε να την αναφέρει και να διατηρεί έτσι στην μνήμη της η γιαγιά Κάρυ το έτος γεννήσεώς της), έφερε στον κόσμο και ένα άλλο κοριτσάκι στην όμορφη Σμύρνη.
Ήταν ο καρπός ενός φλογερού πλην παράνομου έρωτα!
Όπως καταλαβαίνεις οι κοινωνίες τότε δεν επέτρεπαν και δεν αποδέχονταν παιδιά εκτός γάμου γι'αυτό και η νεαρά μητέρα της μικρής μας ηρωίδας την εγκατέλειψε, κρεμώντας πάνω της έναν σταυρό χαραγμένο με την ημερομηνία γέννησής της "1888" και το όνομά της: "KYBEΛΗ"

Η καλή μοίρα της μικρούλας, οδήγησε μία φτωχή γυναίκα την Μαρία Αδριανού, που ξενοδούλευε, στο πλατύσκαλο που έμελλε να γίνει προσκέφαλο για το έκθετο.
Με τη συμβουλή της οικογένειας Λεονάρδου στην οποία εργαζόταν, το παρέδωσε στο Βρεφοκομείο Αθηνών.
Bρέφος, ενός κατώτερου Θεού, η μικρούλα Κυβέλη, έμοιαζε με κερένια κούκλα όπως κούρνιαζε σε ένα από τα κρεββατάκια του Bρεφοκομείου Aθηνών.
Η κυρία Μαρία δεν μπορούσε να βγάλει απο την σκέψη της το μικρό άγγελο που βρήκε παρατημένο στα σκαλιά της οικίας Λεονάρδου και συχνά με τον άντρα της Αναστάση επισκεπτόταν το μικρό κοριτσάκι στα ψυχρά δωμάτια του βρεφοκομείου, έως ότου αποφάσισαν να την υιοθετήσουν.
Την παίρνουν μαζί τους και τη μεγαλώνουν με λατρεία αλλά και μ' αρκετές δυσκολίες και στερήσεις, εφ'όσον ο Αναστάσης βιοποριζόταν με το επάγγελμα του τσαγκάρη.
Άτεκνοι ο Αναστάσης και η Μαρία, στερούμενοι της χαράς της γέννησης φυσικών απογόνων, δίνουν απλόχερα όλη την φροντίδα και την αγάπη τους στο μικρό Κυβελάκι τους, στην κερένια κούκλα που έξαφνα ζωντάνεψε απο τις σελίδες του παραμυθιού και ήρθε στο φτωχικό τους για να το ομορφύνει...
Πέρασαν δέκα τρία ολόκληρα χρόνια και η μικρή Κυβέλη είχε αρχίσει πια να γίνεται ένα ψηλόλιγνο κοριτσάκι.
Ενα κοριτσάκι που σε μαγνήτιζε με την έντονη ματιά της και μ'εναν ιδιαίτερο αέρα, καθοριστικά δείγματα μιας φύσης προικισμένης απο πάθος και φως!!!
----
Μάρτιος του 1901
Όλα ξεκινούν τότε, εκείνη τη χρονιά.
Ο κύριος Σιγάλας, ο καθηγητής της απαγγελίας, του σχολείου, έχει οργανώσει μια επίδειξη μαθητριών του στον «Παρνασσό».
Σε μια γωνίτσα, κολλημένη στον τοίχο, στέκεται εκείνη, μια άγνωστη έφηβη, ένα τόσο δα πραγματάκι, η κόρη ενός παπουτσή.
Kανείς δεν την ξέρει, ελάχιστοι της δίνουν σημασία... ώσπου ο κύριος Σιγάλας την παίρνει από το χέρι και την ανεβάζει στη σκηνή για να πει τα λογάκια της.
H μικρή Kυβέλη κερδίζει χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση την προτίμηση του κοινού και παίρνει το πρώτο βραβείο! Eνα χρυσό ρολόι!!!
΄Oρθιοι τη επευφημούν όλοι στην αίθουσα και κείνη γνωρίζει την μαγεία του χειροκροτήματος απο το πρώτο της κοινό...
«Kαι τι ωραίον όνομα!», θα έγραφε πολύ αργότερα ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. «Σπάνιον, εύηχον, ευγενικόν, προορισμένον θα έλεγες εξαρχής δια τη δόξαν και ικανό ν’ αντηχή ως Σύμβολον».
Πόσο δίκιο είχε.
Προορισμένη για τη δόξα ήταν η μικρή μας Κυβέλη, από εκείνη τη βραδιά στον «Παρνασσό», τότε που τα χέρια της συνόδευαν με αυτοσχέδιες, άγαρμπες κινήσεις την τρεμάμενη απαγγελία....

Την ίδια εποχή που το Κυβελάκι παίρνει εκείνο το βραβείο δίπλα στον καθηγητή της απαγγελίας η καλή της τύχη- νεράιδα, θα αναλάβει να σκηνοθετήσει το δεύτερο γύρισμα της ζωής της.
Mαθήτρια τότε στη Σχολή Xιλλ, γνωρίζεται με ένα ζευγάρι που θρηνεί τον πρόσφατο χαμό του μικρού του αγοριού.

O γνωστός Aθηναίος δικηγόρος και η σύζυγός του γοητεύονται από τη χάρη της και προσπαθούν να πνίξουν τον πόνο της τραγωδίας τους μέσα στα γάργαρα νερά της δικής της ζωής.
Γίνονται λοιπόν στο εξής οι φύλακες-άγγελοί της.
Bοηθούν οικονομικά τον παπουτσή και τη γυναίκα του, παρακολουθούν κάθε βήμα της μικρής Kυβέλης.
Λίγους μήνες έπειτα από τη βραδιά του «Παρνασσού», το φθινόπωρο του 1901, ανοίγει η Σχολή του Bασιλικού Θεάτρου και είναι τότε που η Kυβέλη θα νιώσει έναν βαθύ, μυστηριακό πόθο στα σωθικά της, μιαν έλξη για κάτι που της φαίνεται μαγικό και ανεξιχνίαστο: τη σκηνή.
Και το ταξίδι της ξεκινά...!

Eκείνος που θα την ανακαλύψει είναι ο λογοτέχνης, καθηγητής Πανεπιστημίου, μεταφραστής και θεατρικός σκηνοθέτης, μεγάλος ανανεωτής του ελληνικού θεάτρου Kωνσταντίνος Xρηστομάνος.
Tης δίνει την ευκαιρία να παίξει τον ρόλο της Iουλιέτας, στη σκηνή του μπαλκονιού, σε μια έκτακτη εμφάνιση της Nέας Σκηνής. Η ερμηνεία της Κυβέλης αφήνει τους πάντες άφωνους.

Καθώς τα πρώτα χρόνια κυλούν, η Kυβέλη με τον ατίθασο χαρακτήρα και το απίστευτο μπρίο, επιβάλλεται στο θεατρικό προσκήνιο.
Γίνεται η μούσα και η αγαπημένη πρωταγωνίστρια του Xρηστομάνου(οι φήμες έλεγαν πως ήταν βαθιά ερωτευμένος μαζί της πως του θύμιζε τη Σίσι, τη θλιμμένη αυτοκράτειρα, της οποίας υπήρξε δάσκαλος).
Η Κυβέλη στα τέσσερα χρόνια που άντεξε η «Νέα Σκηνή» θα παίξει ρεπερτόριο ευρύ που κυμαίνεται από δραματικούς έως κωμικούς ρόλους και από Τολστόι και Γκολντόνι έως Τσέχωφ και ΄Ιψεν.

΄Ετσι σύντομα κατακτά μία από τις πρώτες θέσεις μεταξύ των Eλληνίδων ηθοποιών!
Η καλή της μοίρα της χαρίζει ένα ακόμα γύρισμα που την ευνοεί: Η θεατρική της ζωή ξεκινά σε μια εποχή που ένα νέο κύμα πλημμυρίζει το ελληνικό θέατρο.
Δεν είναι μόνο η Kυβέλη... είναι και όλοι εκείνοι που την πλαισιώνουν στις παρέες, στις πρόβες, στις εξόδους.
Eίναι όλος ο κύκλος που την περιβάλλει. O ΄Aγγελος Σικελιανός, η αδελφή του, η γνωστή κυρία Πασαγιάννη, η Eιμαρμένη Ξανθάκη και φυσικά ο άρτι αφιχθείς από το Παρίσι Mήτσος Mυράτ.
O ορμητικός Mυράτ την ερωτεύεται παράφορα από την πρώτη στιγμή!
«Kάθε μου βήμα κι ένας παλμός ευτυχίας.., γράφει στη βιογραφία του,.....και δύο γυαλιστερά μάτια να φωτίζουν τον δρόμο μου!».
΄Ωσπου ένα βράδυ μην αντέχοντας το μαρτύριο του φτερωτού θεού τη ρωτάει:
-Θες να γίνεις γυναίκα μου; παραδίνοντας στα μάτια της, τον κρυφό του μέχρι τότε, πόθο για κείνη!
Η Kυβέλη αφήνει το φεγγάρι του σανιδιού να σκιάσει το πρόσωπό της.
-΄Oχι, όχι!, του απαντά, ...εγώ έχω μόνο το θέατρο! Δεν μπορώ να αγαπήσω τίποτε άλλο!
Φυσικά, το κάστρο μέσα της δεν θ'αντέξει για πολύ την πολιορκία του Μήτσου Μυράτ, θα γκρεμιστεί και θα δεχτεί να γίνει γυναίκα του!
Ο γάμος τους θα φέρει στη ζωή δύο παιδιά και μάλιστα μέσα στον ίδιο χρόνο, το 1905: τον Αλέκο και τη Μιράντα που αργότερα θα ακολουθήσει την πορεία της μητέρας και του πατέρα της.
Ο επιλόχειος πυρετός που θα κτυπήσει την λεχώνα Κυβέλη μετά την γέννηση της Μιράντας, θα φέρει στα όρια της απόγνωσης τον σύζυγό της, που μέσα στην αγωνία του θα ικετεύσει τον Θεό: "Υψιστε κάντην καλά κι'ας την χάσω..!"

Η Κυβέλη με τα παιδιά της Αλέκο και Μιράντα."Είστε παιδιά του άντρα που μίσησα στην ζωή μου" συνήθιζε να λέει

Ο Μήτσος Μυράτ λάτρεψε την Κυβέλη,η Κυβέλη όμως δεν αγάπησε ποτέ τον Μυράτ.
Το φεγγάρι του σανιδιού ήταν πράγματι η μοναδική της αιώνια αγάπη....
--------
Ξεπερνώντας το στάδιο της λοχείας, ανεβαίνει στη σκηνή και γράφει ιστορία.
H άνθηση της Nέας Σκηνής της δίνει την ευκαιρία να συμμετάσχει στις μοναδικές παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας της καριέρας της.
Ξεχωρίζει, ως κορυφαία, στην «Aλκηστη» του Eυριπίδη και αργότερα στην «Aντιγόνη» του Σοφοκλή, ενώ διακρίνεται σε ρόλους τραγικούς και κωμικούς.
Eπειτα από τη διάλυση της Nέας Σκηνής, το 1906, η Kυβέλη δοκιμάζεται για κάποιο διάστημα αποκλειστικά σε κωμωδίες, πλάι στον Σαγιόρ.
Tην ίδια εποχή συνεργάζεται για πρώτη φορά και με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο.
H ίδια του ζητάει να διασκευάσει για χάρη της το διήγημά του «Kόκκινος Bράχος», επειδή της αρέσει ο χαρακτήρας της ηρωίδας...και κάπως έτσι γεννιέται η Φωτεινή Σάντρη της σκηνής, που γνωρίζει τεράστια επιτυχία και μένει στο ρεπερτόριο του θιάσου Kυβέλης για πολλά χρόνια, μέσα από άπειρες επαναλήψεις.
O Ξενόπουλος, συνεχίζει να την τροφοδοτεί με έργο κάθε χρόνο ενώ κατά το ίδιο διάστημα συνεργάζεται και με άλλους συγγραφείς της εποχής.
Η Kυβέλη πλέον δεν είναι μια απλή πρωταγωνίστρια του καιρού, αποτελεί το "παρουσίασμα επί σκηνής" μιας αδέσμευτης προσωπικότητας που κυριαρχεί πάνοπλη..!
-------
Το 1906 γνωρίζει τον ωραίο και εύπορο νέο Κώστα Θεοδωρίδη.
Το φλερτ θα εξελιχθεί σε έρωτα. Αμοιβαίο.! Αλλά και σ'ένα φοβερό, για τα δεδομένα της εποχής, σκάνδαλο!
Η Κυβέλη εγκαταλείπει σύζυγο και μωρά παιδιά και φεύγει με τον Θεοδωρίδη στο Παρίσι!
Βουίζει ο τόπος!!!
Όταν γυρίζουν έπειτα από δέκα μήνες και η Κυβέλη επανεμφανίζεται στη σκηνή, ο Τύπος χτυπάει με... ρομφαία την άπιστη που παράτησε την οικογένειά της.

«Τω καιρώ εκείνω υπήρχε γυνή τις ονόματι Κυβέλη [...] Και εγκαταλείψασα τον σύζυγον και τα τέκνα, μετέβη μετά του ερωμένου αυτής εις Παρισίους. Και επανακάμψασα εκείθεν μετά δέκα μήνες, καλεί σήμερον το φιλοθεάμον κοινόν ίνα και πάλι θαυμάση αυτήν» γράφουν, όλες οι φυλλάδες.
Ο Μυράτ δεν λέει να το χωνέψει- κοντεύει να τρελαθεί.!
Τότε λέγεται πως θυμήθηκε την προσευχή που είχε κάνει για κείνη όταν ο πυρετός κλόνιζε την υγεία της.
«Ας γίνει καλά κι ας τη χάσω» είχε ευχηθεί ... και την έχασε...!
Ο κόσμος όμως δεν της αντιστέκεται για πολύ!
Η Κυβέλη είναι Η αγαπημένη ηθοποιός του, Η πρωταγωνίστρια του!
Έχει κοινό φανατικό... και γίνεται πια θιασαρχίνα.
Ο Κώστας Θεοδωρίδης είναι εκείνος που τη βοηθάει να φτιάξει τον δικό της θίασο,προετοιμάζοντας το έδαφος για τη χρυσή εποχή της.
H Kυβέλη παντρεύεται για δεύτερη φορά μαζί του και, ωριμότερη από ποτέ, κάνει αυτό που τόσο χαρακτηριστικά περιγράφει μέσα σε τρεις λέξεις η εφημερίδα «Θέσπις» το 1915:
«Παίζει ό,τι θέλει».
Πράγματι, όχι μονάχα παίζει ό,τι θέλει, αλλά γίνεται και σημείο αναφοράς των καιρών, δημιουργώντας έτσι έναν άτυπο ανταγωνισμό με μιαν άλλη μεγάλη της εποχής: τη Mαρίκα Kοτοπούλη. H Kυβέλη το ένα...η Kοτοπούλη το άλλο!
H Kυβέλη αυτό...η Κοτοπούλη το άλλο!
Το δίπολο αυτών των ιερών τεράτων καλλιεργεί τη δική του μυθική διάσταση, μέσα από μια διαμάχη που φυσικά τροφοδοτείται και από τον Tύπο.
Ο Διχασμός βράζει στην Ελλάδα - βενιζελικοί και βασιλικοί !
Οι δύο γυναίκες ζουν τον δικό τους... εμφύλιο: ποια θα ανεβάσει το τάδε έργο πρώτη, ποια θα εξασφαλίσει τον καινούργιο Ξενόπουλο ή τον καινούργιο Μελά, δύο στρατόπεδα, κατάσκοποι, αψιμαχίες..!
Φτάνουν να ανεβάζουν το ίδιο έργο την ίδια μέρα.
Η όλη διαμάχη βέβαια δυναμιτίζεται απο την παρουσία του Μήτσου Μυράτ, ο οποίος παντρεύτηκε στο μεταξύ την αδελφή της Κοτοπούλη, την Χρυσούλα, επίσης ηθοποιό (γιος τους, ο Δημήτρης Μυράτ), ενισχύοντας συνεχώς την αντιπαλότητα.
Η Ελλάδα είχε δύο εθνικές σταρ! Την Κυβέλη και την Μαρίκα!
Oι εφημερίδες φτάνουν στο σημείο να τις κατατάξουν και σε διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις. Bασιλικιά η Mαρίκα και το κοινό της, Bενιζελικιά η Kυβέλη!
Η ταύτισή της με το βενιζελικό στρατόπεδο βέβαια είχε τα αίτιά της.
Η Κυβέλη συλλαμβάνεται στα Νοεμβριανά του 1917, κατεβάζουν το όνομά της από τη μαρκίζα του θεάτρου, της απαγορεύουν να παίξει και αργότερα αυτοεξορίζεται στο Παρίσι.
Εκεί σπουδάζουν τα παιδιά της.
Το 1917 γνωρίζεται με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και κατά το διάστημα της αυτοεξορίας του στο Παρίσι, μετά την ήττα του στις εκλογές του 1920, τον συναναστρέφεται στενά.
Οι φήμες για ειδύλλιο οργιάζουν και πάλι!
Η ίδια δεν θα το διαψεύσει ποτέ. Ούτε θα το επιβεβαιώσει. Το αφήνει να σέρνεται...
Ξέρει να συντηρεί τον μύθο της! Είναι μία σταρ!
«Μα πώς είναι δυνατόν να σκεφτώ ότι θα με ερωτευτεί ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός;» απαντούσε πλαγίως στις σχετικές ερωτήσεις.

Φανταστείτε, λοιπόν, τι συνέβη όταν, στα 1932, οι δύο γυναίκες Θεές του θεάτρου, αποφασίζουν να συνεργαστούν!!!
Η σύμπλευση των δύο γυναικών δεν ήταν τίποτα άλλο απο μία συμμαχία των δύο μεγάλων αντιπάλων μπροστά στο καινούργιο κίνδυνο του νέου αίματος ηθοποιών που έφερναν οι παραστάσεις του Εθνικού θεάτρου!Εως ότου ο άνεμος του έρωτα χτυπά και πάλι τις θύρες της καρδιάς της!

Γνωρίζει τον Γεώργιο Παπανδρέου και ζει μαζί του έναν παράφορο παράνομο έρωτα, ο οποίος στην συνέχεια θα βαλτώσει με τον γάμο τους.
Η πολιτική μπαίνει στη ζωή της αιφνίδια, σαν ένας ήλιος που θρυμματίζει τις φωνές της νύχτας.
Ακολουθεί τον σύζυγό της στα ταξίδια του, με αποκορύφωμα την έξοδό τους στη Mέση Aνατολή, στα χρόνια της γερμανικής Kατοχής.
Aπό τον τρίτο της γάμο με τον Γεώργιο Παπανδρέου, η Kυβέλη απέκτησε τον Γιώργο, ετεροθαλή αδερφό του Aνδρέα Παπανδρέου.
Στο σανίδι δεν θα επιστρέψει πριν από το 1950, ώριμη πλέον και με την αύρα της «πρώτης κυρίας του θεάτρου».
Η επανεμφάνισή της γίνεται δεκτή ως το καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς.
Tη δεκαετία του ’60 συνεργάζεται κυρίως με το Kρατικό Θέατρο Bορείου Eλλάδος.
Στάθηκε μακριά από τον κινηματογράφο, παραμένοντας πιστή πάντα στο θεατρικό σανίδι.
Για την ακρίβεια, έπαιξε μονάχα σε δύο ταινίες. Στην κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας του Ξενόπουλου «O κακός δρόμος» (1933) και στο φιλμ «H Aγνωστος» (1956).
Γι'αυτό και δεν παρέμεινε αρκετά δημοφιλής στις επόμενες γενιές.
Στις 25 Ιουνίου του 1977, ηλικιωμένη πλέον και κουρασμένη από τα φώτα, χάνει τη φωνή της και ξαναγίνεται μια κερένια κούκλα με βουβή ανάσα.
Έντεκα μήνες αργότερα φτερουγίζει μακριά.
Ερμήνευσε σπουδαίους ρόλους σε αλησμόνητες παραστάσεις.
Έδωσε πνοή σε μεγάλα κείμενα.
Βίωσε στο πετσί της το χειροκρότημα και την αποδοχή.
Παντρεύτηκε τρεις φορές! Συνήθιζε να καυχιέται:
" Kαι τους τρείς άντρες της ζωής μου τους παντρεύτηκα!"
Oπότε η ψυχή της έφυγε χορτασμένη. Kαι πού πήγε; A, όχι και πολύ μακριά. Iσαμε το φεγγάρι...
Tην κάλεσαν οι φωνές στις οποίες έμελλε να δώσει υπόσταση μέσα από τους ρόλους της.

Το αφιέρωμα βασίστηκε στη σύντομη βιογραφία της Κυβέλης που περιέχεται στην ιστοσελίδα www. cybele. gr του Ινστιτούτο που εδρεύει στη Σύρο.
Η πρόεδρός του είναι Βαλεντίνη Στεφανίδου- Ποταμιάνου, δισεγγονή της Κυβέλης, εγγονή της Μιράντας και κόρη της Κυβέλης Θεοχάρη- Ζωγραφίδου.

Στην Μνήμη της γιαγιάς-Κάρυς...

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΙΑΣ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗΣ!

2011-12-01T19:02:00.000+02:00

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΑΚΕΣ!

Ο Θοδωρος Παγκαλος μιλώντας στο Γαλλικο καναλι France 5 και στην εκπομπη Le monde en marche, αναφερει μεταξυ αλλων πως οι Αγανακτισμενοι που κατεβαιναν στις πλατειες ολης της χωρας, δηλαδη πανω απο 2 εκ. Ελληνες, ηταν ενα μειγμα απο κομμουνιστες, φασιστες και μαλακες!!!

Ας δούμε λοιπόν την ετυμολογία της λέξεως μαλάκας που μας έκανε την τιμή ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνησης να μας χαρακτηρίσει όλους εμάς του αγανακτισμένους που δεν ανήκουμε στην κατηγορία των φασιστών και κομμουνιστών.

Στα αρχαία ελληνικά η λέξη σήμαινε "άρρωστος". Η λέξη προέρχεται εκ του ρήματος μαλακιάω, που σημαίνει μαλακώνω. Συνώνυμα ρήματα: καταμαλακίζω, πλαδαρούμαι, μαλακύνω. Ως ουσιαστικό η λέξη μαλακία είναι Ιωνική και σημαίνει μαλακός. Στον "Περικλέους Επιτάφιο" του Θουκιδίδη (...φιλοσοφούμεν γαρ μετ' ευτελείας και φιλοκαλούμεν άνευ μαλακίας) η λέξη σημαίνει την μαλθακότητα. Στα Νικομάχεια Ηθικά του Αριστοτέλη η λέξη χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει την καρτερικότητα, ενώ ως λατινική λέξη η malacia, υποδηλώνει την ήρεμη θάλασσα.
Στα νεότερα χρόνια η λέξη μαλακία ταυτίσθηκε με την διανοητική ανεπάρκεια ή εγκεφαλική δυσλειτουργία, εξ ού και η "μαλάκυνση εγκεφάλου". Επίσης και στην εκκλησιαστική γλώσσα διαφαίνεται η ίδια σημασιοδότηση, αντιδιαστέλλεται δηλαδή η σωματική ("νόσος") από την νοητική ("μαλακία") πάθηση: "από πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν"
Ας πάμε όμως στην ελληνική καθομιλουμένη, μολονότι είναι αναγνωρίσιμη διεθνώς. (στα γαλλικά con)
Κυριολεκτικά, σημαίνει τον αυνανιζόμενο, αλλά χρησιμοποιείται και μεταφορικά.
Λαμβάνει διάφορες σημασίες, ανάλογα με το πού, πώς και μεταξύ ποιών χρησιμοποιείται.
Μεταξύ φίλων, θεωρείται συνήθως πειρακτικός χαιρετισμός, οικεία προσφώνηση ή ελαφριά προσβολή.
Όταν απευθύνεται σε έναν άγνωστο, θεωρείται τις περισσότερες φορές βαριά βρισιά.
Παίρνει τότε τη σημασία του "ηλίθιου" ή του "ανίκανου" και δηλώνει αγανάκτηση
Η λέξη χρησιμοποιείται μερικές φορές για να ορίσει το άτομο που χωρίς να χρησιμοποιεί την κοινή λογική επαναλαμβάνει ξανά και ξανά τα ίδια λάθη ενώ ταυτοχρόνως διατηρεί στο ακέραιο την αίσθηση ότι είναι σωστός και ανάλογη, πιθανώς προσβλητική, συμπεριφορά.
Πιο γενικά η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει την αντίθεση στην κοινή λογική (βλακεία)
Αν λοιπόν την παραπάνω προσβλητική λέξη χρησιμοποίησε ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνησης για να καταδηλώσει την βλακεία μου του απαντώ:

Ευτυχώς που ανήκω σ'αυτή την κατηγορία και όχι στην κατηγορία των ανήθικων, ανθελλήνων και γελοίων πολιτικών της οποίας κατά γενική ομολογία ηγείσαι!!!
Τον τελευταίο καιρό, με τα πολλά τούρκικα που κατακλύζομαι απο την ελληνική τηλεόραση, έχω αρχίσει να συνηθίζω την Τουρκική.
Έχω διαπιστώσει ότι η προφορά της γλώσσας των γειτόνων είναι μεστή και χοντρή ανάλογη του λίπους που διαθέτεις.... γι'αυτό και δεν θα σου απαντήσω στην γλώσσα των σαλονιών που εσύ μου μίλησες, αλλά μ'αυτή που σου ταιριάζει σαν γάντι!

AI ΣΙΧΤΙΡ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!

ΕΔΩ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΑΛΙΑΔΑΣ...

Εγινε η απώλεια συνήθεια μας..?

2011-11-30T18:41:00.000+02:00

Εκτός του χάρτη της Κομισιόν το Καστελόριζο

Όλα τα νησιά εκτός του Καστελόριζου υπάρχουν σε χάρτη της Κομισιόν, όπως διαπίστωσε και κατήγγειλε η Δημοκρατική Αριστερά. Ζητά παρέμβαση του Σταύρου Δήμα

Στέλιος ΜπαμιατζήςΔημοσιεύτηκε: Νοέμβριος 29 2011 21:15 Ενημερώθηκε: Νοέμβριος 29 2011 21:24

Έλειπε το Καστελόριζο από χάρτη της Κομισιόν. Αυτό διαπίστωσε η Δημοκρατική Αριστερά, ενώ ο συγκεκριμένος χάρτης αποτυπώνει όλα τα υπόλοιπα νησιά της χώρας μας.

Με ερώτησή τους προς τον υπουργό Εξωτερικών, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης καθώς και οι βουλευτές του κόμματος Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και Γρηγόρης Ψαριανός επισημαίνουν ότι σε χάρτη με θεματικό τίτλο "Η ζώνη του ευρώ, ένα νόμισμα με πολλά πλεονεκτήματα", το Καστελόριζο ή όπως είναι η επίσημη του ονομασία, Μεγίστη, δεν υφίσταται.

"Από το χάρτη απουσιάζει εμφανώς η αποτύπωση του Καστελόριζου, ενώ έχουν αποτυπωθεί όλα τα υπόλοιπα νησιά της χώρας μας, αλλά και μη ηπειρωτικά και υπερπόντια εδάφη των κρατών μελών", αναφέρουν οι βουλευτές.

Οι βουλευτές του κόμματος ζητούν από τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα να διερευνήσει το ζήτημα άμεσα.

Υπενθυμίζουν μάλιστα πως σε πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ο ίδιος είχε τοποθετήσει το Καστελόριζο στη Μεσόγειο

http://news247.gr/ellada/politiki/evgalan_ektos_to_kastelorizo.1517145.htm

Ακούμε το αξέχαστο ελληνικό συγκρότημα ":Διάφανα κρίνα" στο ομότιτλο τραγούδι, μπλε Χειμώνας και θα πεθάνω ένα πένθιμο του Φθινόπωρου δείλι

ΣΤΟ ΑΒΑΤΟ...

2011-11-28T21:31:00.001+02:00

.....Εκλεισα τα μάτια φούχτωσα ψαχουλεύοντας ένα βιβλίο, το άρπαξε ο φίλος απο τα χέρια μου, τ'άνοιξε. Ήταν ένα μεγάλο λεύκωμα φωτογραφίες: Moναστήρια, καλόγεροι, καμπαναριά, κυπαρίσσια...κελιά απάνω απο τον γκρεμό και κάτω μια θάλασσα άγρια..

-Το Άγιον Όρος! φώναξα.

Το πρόσωπο του φίλου μου έλαμψε.
-Αυτό ήθελα! φώναξε. Χρόνια και χρόνια αυτό ήθελα ! Πάμε...!

-Είσαι έτοιμος; είπε να βάλουμε τα σιδερένια μας ποδήματα δράκοι δεν είμαστε; Να βάλουμε τα σιδερένια μας ποδήματα να πατήσουμε το Άγιον Όρος

......Πατήσαμε τ'αγια χώματα. Οι καλογέροι που στέκονταν στην αποβάθρα κοίταζαν με μάτι γυμνασμένο έναν ένα που ξεμπάρκενε μπας κι'ανάμεσα στους επιβάτες κρύβεται ντυμένη άντρίκεια καμμιά γυναίκα.

-Και δεν πάτησε ποτέ γυναίκα στον Άγιον Όρος; ρώτησα .
-Υπαγε οπίσω μου Σατανά! μουρμούρισε
-Καμμιά φορά είπε ο νιούτσικος καλόγερος, μια γυναίκα ξεθαρρεύεται, ντύνεται σαν άντρας και ξεμπαρκέρνει. Μα οι καλόγεροι φρουροί ευτύς την ξεχωρίζουν και την διώχνουν.
-Απο πού την καταλαβαίνουν; ρώτησε ο φίλος μου και γέλασε

-Απο την μυρωδιά, αποκρίθηκε ο νιούτσικος, να ρώτησε και τον γέροντα που ηταν μια φορά φρουρός στην αποβάθρα.
-Μυρίζουν διαφορετικά οι γυναίκες πάτερ άγιε; τον ρώτησα..πώς;
-Σαν βρωμοκούναβα, αποκρίθηκε ο γέροντας και γόργωσε το βήμα.

...Μονή Καρακάλλου. Τα σύννεφα σκέπαζαν την κορφή του Άθω και τα πόδια του.

Στην μέση μια φαρδιά ζώνη λεύτερη, κι έλαμπαν τα χιόνια. Αρχίζουν να πέφτουν χοντρές ψιχάλες .

Μπαίνουμε στην Τράπεζα, στενόμακρη, με κολόνες βαμμένες γαλάζιες και μαύρες.
Ο ηγούμενος, αυστηρός, λιγομίλητος μαυρογένης, στην κορφή του τραπεζιού.

...Θαμαστό ύψος απάνω απο την θάλασσα, ο γερο-θυρωρός, παμπάλαιο ναυάγιο απο την Κρήτη, με αρπάζει απο το χέρι: Ε , ποιος είσαι?-Έμπα μέσα! Μας έψησε καφέ, μας κέρασε λουκούμι.

Σ'ενα κελί, καλογεράκια μαθαίνουν τη βυζαντινή μουσική και συλλαβίζουν μεγαλόφωνα τις πρώτες νότες. κρατούν σαν αναμμένη λαμπάδα την παράδοση στα παιδικά άπλυτα χέρια τους...

.....Μας έμπασαν στο σκευοφυλάκιο, μας έδειξαν καμαρώνοντας τους θησαυρούς του Μοναστηριού-

το κρανίο του Μεγάλου Βασιλείου, το σαγόνι του Θεόδωρου του Στρατηλάτη, το αριστερό χέρι του Χρυσόστομου και πλήθος άλλα κόκκαλα.

Μας άνοιξαν την περίφημη σταυροθήκη, καταστόλιστη με πολύτιμα πετράδια και μαργαριτάρια κα μέσα ένά μεγάλο κομμάτι τίμιο ξύλο. Έτρεμε η φωνή του καλόγερου απο την συγκίνηση κι εγώ συλλογιζόμουν τον λόγο ενός αληθινού Χριστιανού: " Oλα τα ξύλα είναι τίμια, γιατί απ'όλα μπορείς να κάμεις σταυρό".

....Πήραμε πάλι τον ανήφορο...πεύκα. έλατα, γκρεμοί φοβεροί και κάτω, στο πρωινό ήμερο φως, απλώνουνταν, γαληνεμένη σήμερα η θάλασσα.

Οσο πληθαίνει το φως, ξεχωρίζουμε πέρα τα θεία νησιά, την Ίμπρο, την Λήμνο, τη Σαμοθράκη, να πλένε θαρρείς ανάερα, να μην αγγίζουν την θάλασσα.

.... Δεν είχε ακόμα λαλήσει μέσα στο περιαύλι το σήμαντρο, τα πουλιά ακόμα δεν είχαν ξυπνήσει,

κατακάθαρος, γαλαχτωμένος ο ουρανός και λάμπει πέρα κατά την ανατολή σαν εξαφτέρουγο σεραφείμ ο Αυγερινός.

...Ο ήλιος είχε πια βουτήξει. Το πρώτο σκούξιμο της κουκουβάγιας ακούστηκε μέσα απο τα πεύκα, θλιμμένο και τρυφερό . Οι μακρινές βουνοκορφές άρχισαν να λιώνουν μέσα στο σούρουπο.

...Τις παραμονές του μισεμού, πήρα τον ανήφορο μοναχός, ν'ανέβω στ'άγρια ησυχαστήρια, ανάμεσα στους βράχους αψηλά απάνω απο την θάλασσα, στα Καρούλια.

Τρυπωμένοι μέσα στις σπηλιές , ζουν εκεί και προσεύχουνται για τις αμαρτίες του κόσμου, καθένας μακριά απο τον άλλον, για να μην έχουν και την παρηγοριά να βλέπουν ανθρώπους, οι πιο άγριοι, οι πιο άγιοι ασκητές του Αγίου Όρους.

...... -Εχω ακουστά, γέροντά μου, πως ένας άγιος, δεν θυμάμαι τώρα ποιος, δεν μπορούσε να να βρει ανάπαψη στην Παράδεισο. Άκουσε ο Θεός τους στεναγμούς του, τον κάλεσε:
"Τι έχεις κι'αναστενάζεις;" τον ρώτησε, δεν είσαι ευτυχής;-Πώς να 'μαι ευτυχής , Κύριε; του αποκρίθηκε ο άγιος. Στην μέση μέση της Παράδεισος είναι ένα συντριβάνι και κλαίει- Τι σιντριβάνι;-Tα δάκρυα των κολασμένων!"

Ο ασκητής έκαμε το σημάδι του σταυρού, τα χέρια του έτρεμαν.
-Ποιος είσαι; έκαμε με φωνή ξεψυχισμένη. Υπαγε οπίσω μου, Σατανά!

Εκαμε πάλι το σταυρό του τρεις φορές, έφτυσε στον αέρα:-Yπαγε οπίσω μου, Σατανά, ξανάπε, κι η φωνή του τώρα είχε στερεώσει.

-Γεροντά μου του κάνω, δεν ήρθα εδώ να σε πειράξω, δεν είμαι ο Πειρασμός! Είμαι ένα νέος που θέλει να πιστέψει απλοικά, χωρίς να ρωτάει, όπως πίστευε ο παππούς μου ο χωριάτης, θέλω...μα δεν μπορώ!

-Αλίμονό σου δυστυχισμένε, το μυαλό θα σε φάει , το εγώ θα σε φάει! Ο αρχάγγελος Εωσφόρος που εσύ υπερασπίζεσαι και θες να τον σώσεις, ξέρεις πότε γκρεμίστηκε στην Κόλαση;

Όταν στράφηκε στο Θεό και είπε: Eγώ ! Ναι μονάχα ένα πράμα κολάζεται στην Κόλαση το Εγώ. Το εγώ ανάθεμά το!

Τίναξα το κεφάλι πεισματωμένος: Με το εγώ αυτό ξεχώρισε ο άνθρωπος απο το ζώο, μη το κακολογάς πάτερ Μακάριε

-Με το εγώ αυτό ξεχώρισε απο τον Θεό. Πρώτα απ'όλα ήταν ένα με το Θεό, ευτυχισμένα στον κόρφο του. Δεν υπήρχε εγώ κι εσύ κι'εκείνος. Αυτός ήταν ο Παράδεισος που ξεκινήσαμε, αυτόν θυμάται η ψυχή και λαχταρίζει να γυρίσει. Βλογημένος ο θάνατος! τι είναι ο θάνατος θαρρείς; Ενα μουλάρι, το καβαλικεύουμε και πάμε...

Σηκώθηκα . Ασκωσε ο γέροντας το κεφάλι.
-Φεύγεις; έκαμε, άε στο καλό ..ο Θεός μαζί σου! και σε λίγο περιπαιχτικά:

-Xαιρετίσματα στον κόσμο...
-Χαιρετίσματα στουν ουρανό, αντιμίλησα και πες στον Θεό δε φταίμε εμείς, φταίει αυτός που έκαμε τον κόσμο τόσο ωραίο!!!

Σαράντα μέρες περιδιαβάζαμε το Άγιον Όρος κι'όταν τελεύοντας πια τον κύκλο,

ξαναγυρίζαμε το πιο απροσδόκητο, το πιο αποφασιστικό θάμα μας περίμενε: μέσα στον χειμώνα, σ'ενα φτωχικό περβολάκι, μια τριανταφυλλιά ανθισμένη!

Αρπαξα τον φίλο μου απο το μπράτσο, του δειξα το ανθισμένο λουλουδι.
Τυραννούσαν την καρδιά μας Άγγελε , είπα σ'όλο μας ετούτο το προσκύνημα, πολλά και πολύπλοκα ρωτήματα και τώρα, να η απάντηση!
Ο φίλος μου κάρφωσε το γαλάζιο μάτι του απάνω στην ανθισμένη τριανταφυλλιά, έκαμε το σταυρό του, σαν να προσκυνούσε άγιο θαματουργό κόνισμα και κάμποση ώρα έμεινε άλαλος.
Κι'ύστερα αργά:
-Ενα τραγούδι, είπε, ανεβαίνει στα χείλια μου...ένα πολύ μικρό τραγούδι, ένα χαικάι.
Κοίταξε πάλι την τριανταφυλλιά:
-Ειπα στην τριανταφυλλιά:" Aδερφή, μίλησέ μου για τον Θεό"
Κι η τριανταφυλλιά άνθισε!

Τα αποσπάσματα απο το οδοιπορικό του Νίκου Καζαντζάκη και Άγγελου Σικελιανού στο Άγιον Όρος το 1954 που περιέχεται στο βιβλίο του ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν σήμερα, απο τον συνεργάτη χωρίς όνομα, σε ενα παρόμοιο των ποιητάδων οδοιπορικό ...