Είστε έτοιμοι???
Φύγαμε για Ιταλία:
To ταξείδι μας ξεκινά με το κρουαζιερόπλοιο των Μινωικών γραμμών ΟLYMPIA CRUISES
Ηλιόλουστη, η τρίτη μεγάλη πόλη της Ελλάδας, μας υποδέχτηκε με λαθρομετανάστες απ' όλη την Ασιατική και Μαύρη Ηπειρο!
Ο έλεγχος στο λιμάνι ανύπαρκτος.
Περάσαμε στο πλοίο χωρίς κανείς να μας ρωτήσει ή να μας σταματήσει για τον καθιερωμένο έλεγχο. Εύκολα και ανεμπόδιστα, θα μπορούσαμε να μεταφέρουμε απο καλάσνικωφ μέχρι βόμβες μολότωφ.
Το πλοίο,τεράστιο μία πολυκατοικία 11 ορόφων παρείχε όλες τις ανάγκες για ένα πολύωρο ταξείδι, με τιμές όμως Φαρμακείου.
Χρειάστηκαν να περάσουν 4 ώρες για να φτάσουμε Ηγουμενίτσα και να παραλάβουμε τους Βορειοελλαδίτες συνταξιδιώτες μας.
Περνώντας τα στενά απεναντι απο Αλβανία ανοιχτήκαμε στην Αδριατική...
Το λιμάνι της Ανκόνα ή Αγκόνα(Ancona) εμφανίστηκε την επομένη το μεσημέρι .
Μας υποδέχτηκε με τσουχτερό κρύο.
Το αρχικό της όνομα ήταν Δωρική Αγκών απο την ελληνική λέξη αγκών-(ας) ανθρώπινο χέρι, γιατί στον χάρτη μοιάζει το σχήμα της με ανθρώπινο αγκώνα.
Στην συνέχεια μετονομάσθηκε σε Ανκόνα.
Στην αρχαιότητα ήταν ξακουστή για τα κρασιά της και την πορφύρα της.
Σημείωσε μεγάλη ακμή κατά τη ρωμαϊκή εποχή, όταν αποτελούσε ναυτική βάση των Ρωμαίων στην Αδριατική θάλασσα.
Βγαίνοντας απο το Λιμάνι της Ανκόνα πιάσαμε την περίφημη autostrata την εθνική οδό της Ιταλίας, κατασκευασμένη προπολεμικά απο τον Μουσολίνι.
Λέγεται πως ο Μουσολίνι εντόπισε την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός εθνικού ενιαίου οδικού δικτύου.
Πήρε λοιπόν τον χάρτη της Ιταλίας και πολύ απλά τράβηξε μία κάθετη γραμμή που ένωνε τον Βορρά με τον Νότο. Έτσι σχεδιάστηκε η autostrata.
Οριζόντια σ'αυτήν τραβήχτηκαν κάθετες γραμμές για να ενώνουν τον κεντρικό οδικό άξονα με τις περιφερειακές πόλεις που συναντά κανείς, διασχίζοντας την χώρα.
Η Autostrata δεν ανήκει στο κράτος.
Το μεγαλύτερο ποσοστό του εθνικού δικτύου το εκμεταλλεύεται και το συντηρεί το Βατικανό ενώ το υπόλοιπο ιδιωτικές κατασκευαστικές εταιρείες.
Είναι πολύ λειτουργική και άριστα διατηρημένη! Δεν συναντήσαμε ούτε μία λακουβίτσα,ούτε ένα σαμαράκι, ίχνος κακοτεχνίας!
Διασχίζοντας την ενδοχώρα απο τον κέντρο προς τον Βορρά, ο καιρός βάραινε όλο και περισσότερο ώσπου εμφανίστηκαν τα πρώτα χιονάκια.
Είχαν σκεπάσει δεξιά και αριστερά τις απέραντες αμπελοκαλλιέργειες.
Εντύπωση έκανε ο πανύψηλος τύπος των αμπελοκλημάτων.
Στοιχισμένα δεξιά και αριστερά τα κλήματα, υποβασταζόμενα απο πασσάλους, έμοιαζαν με στρατιώτες σε στάση αυστηρής προσοχής!
Το παράδοξο ήταν πως όσο τελικά ανεβαίναμε βορειότερα, τα χιόνια εξαφανίζονταν και ο καιρός γλύκαινε...
Η πρώτη πόλη που θα επισκεφθούμε είναι η όμορφη Βιτσέντσα. Εκεί θα συναντήσουμε και το ξενοδοχείο μας, που θα μας φιλοξενήσει για πέντε μέρες.
Βρίσκεται βόρεια Ανατολικά της Χώρας στην περιφέρεια του Βένετο.
Χτισμένη απο τον βασικό αρχιτέκτονα της Ενετικής Δημοκρατίας Andrea Palladio(το όνομά του το πήρε απο την Παλλάδα Αθηνά, γιατί λάτρευε και ακολουθούσε την αρχαιοελληνική ιωνική αρχιτεκτονική γραμμή).
Η Βιτσέντσα αποτελούσε το θέρετρο των Βενετσιάνων, γι'αυτό κι έχουν κτιστεί υπέροχα αρχοντικά
τα γνωστά παλάτσα.
Το ιστορικό κέντρο της VICENZA
Απο την παραπάνω φωτό ξεκινά η είσοδος του κέντρου της πόλης.
Δεξιά και αριστερά ανοίγεται ένα τεράστιο φωταγωγημένο πεντακάθαρο πάρκο με πανύψηλα δένδρα
Μια μεσαιωνική πόλη χτισμένη σύμφωνα με την ελληνορωμαική αρχιτεκτονική
Μία πόλη φάντασμα όπως μας φάνηκε, εφ'όσον στις 21.00 μμ. όλη η φύσις ησύχαζε...όπως διαπιστώνετε και σεις στις φωτογραφίες!
Η Βιτσέντσα είναι μια Πανεπιστημιούπολη, αλλά όπως διαπιστώσαμε, εκεί τους φοιτητές τους συναντάς με δυσκολία στους δρόμους!
Τα Σαββατόβραδα μόνο, που αποφασίζουν να βγουν έξω βόλτα, κυρίως για να επισκεφθούν πιτσαρίες, διακρίνεις τον νέο πληθυσμό που κατοικεί σ'αυτή την όμορφη μα καταθλιπτική πόλη.
Η κεντρική αγορά με τις ενδιαφέρουσες βιτρίνες της
Στην μεγάλη κεντρική πλατεία " Piazza dei signori" δεν συναντούσες όχι άνθρωπο αλλά ούτε αδέσποτο σκύλο!
Αφήστε που έτσι και καθόμασταν, με την ομορφιά μας σίγουρα θάσπαγαν τ' αστραφτερά κρύσταλλα ολόγυρά μας και ήταν κρίμα ν'αναστατώσουμε την κοιμισμένη Βιτσέντσα και πολύ περισσότερο τον καυμένο τον ιδιοκτήτη... οπότε φύγαμε!
Ξεκινήσαμε να ψάχνουμε για μια διαφορετική τρατορία στα άδεια στενά της πόλης, όταν μπροστά μας συναντήσαμε μια πιτσαρία διαφορετικού ύφους και χρώματος.
Θυμίζει κάτι απο Σαρακηνούς-Άραβες κατακτητές...
Για να μπούμε μέσα:
Tέλειο!!! Μας ταιριάζει περισσότερο!
Μόνο 4€ η μεγάλη μπύρα και 10€ η γίγα πίτσα.
Αναλογούσαν 3 κομμάτια στα πέντε άτομα. Λεπτή ζύμη χωρίς εκείνη την έντονη γεύση της λαδίλας που έχουν οι δικές μας.
Η ώρα πέρασε, η κούραση της ημέρας εμφανίστηκε με την τελευταία γουλιά της μπύρας!
Το άνετο ξενοδοχείο που βρισκόταν στην είσοδο της πόλης μας περίμενε για ένα ζεστό μπάνιο και ένα απολαυστικό ξεκούραστο ύπνο!
Η Αυριανή μέρα θα ξεκινήσει στις 8.00 πμ. με πολύ περπάτημα και πολύ στιμωξίδι ανάμεσα στα κανάλια της Βενετίας
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....
ΚΑΦΕ ΦΛΟΡΙΑΝ: ένα απο τα πιο παλιά καφέ της Βενετίας,σύμβολο της πόλης . Το αγαπημένο στέκι των διανοούμενων του 19ου αιώνα, του Καζανόβα, του Λόρδου Βύρωνα, του Γκαίτε, του Προυστ...
Καφε Φλοριάν: Για να μπεις μέσα έπρεπε να περιμένεις στην σειρά περίπου τρία τέταρτα της ώρας...