ΣΑΝ ΠΟΥΛΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟ...

Η αγάπη μου για την θάλασσα είναι εμφανής και δηλωμένη στα χαρακτηριστικά του profil μου.

 Λατρεύω να την αγναντεύω σ'ολες τις μορφές της είτε είναι ήρεμη,είτε φουρτουνιασμένη, επικίνδυνη μα και παιχνιδιάρα...

Λατρεύω κι'ότι έχει σχέση μ'αυτήν: Tα ψάρια της, τις βάρκες της, τα γλαροπούλια της, τις ρότες των πλοίων της...
Λατρεύω και  τα τραγούδια   που αναφέρονται σ'αυτήν ή την θυμίζουν! Ποια τραγούδια θα μπορούσαν να την εκφράσουν καλύτερα απο τα Ελληνικά Παραδοσιακά Νησιώτικα;
Οι νησιώτικοι χοροί είναι απο τους αγαπημένους παραδοσιακούς χορούς!
Τους χορεύω και νιώθω να χορεύω μαζί της!
Έχω ξεχωρίσει ιδιαίτερα έναν, που νομίζω ότι με τα βήματά του την ακολουθεί σ'όλη την αέναη κίνησή της!
 Ένας χορός που σε παρασέρνει μεθιστικά στον ρυθμό του, όπως ακριβώς κι'αυτή, ένας ρυθμός που πάει και σε φέρνει γλυκά όπως ακριβώς τα κύμματά της, όπως η παλίρροιά της!

Κι'αυτός δεν είναι άλλος απο τον  χορό της Ικαρίας, απ’ όπου πήρε και το όνομά του. Η λαβή είναι του καλαματιανού ή και με πιάσιμο στους ώμους και αποτελείται από τρεις στροφές με τα εξής βήματα:


Στροφή 1η

1: Το δεξί πόδι δεξιά.
2: Το αριστερό αριστερά.

3: Το δεξί πόδι δεξιά.
4: Το αριστερό ελαφρώς τεντωμένο προς τα δεξιά και πάνω με ταυτόχρονη ελαφριά αναπήδηση στο δεξιό.

5: Το αριστερό αριστερά (αντίθετα)
6: Το δεξί πόδι αριστερά.

7: Το αριστερό αριστερά.
8: Το δεξί πόδι έρχεται ελαφρά τεντωμένο προς τα αριστερά και πάνω με ταυτόχρονη ελαφριά αναπήδηση στο αριστερό.

Στροφή 2η
Αποτελείται από τα ίδια βήματα της πρώτης στροφής, τα οποία εκτελούνται με στροφή δεξιά (1-4) και αριστερά (5-8). Σ’ αυτήν η λαβή λύνεται από το πρώτο βήμα και τα χέρια πάνε στη μεσολαβή.


Στροφή 3η
Αποτελείται από 24 βήματα εκ των οποίων τα δώδεκα χορεύονται προς το κέντρο του κύκλου και τα άλλα δώδεκα προς την περιφέρειά του.

Βήματα προς το κέντρο
1: Το δεξί πόδι από την προηγούμενη θέση έρχεται και πατά δυνατά δεξιά, κοντά στο αριστερό με τα δάχτυλά του στο κέντρο.
2: Αναπήδηση στο δεξί με ταυτόχρονη άρση του αριστερού πίσω λυγισμένου.

3: Το αριστερό πόδι πατά δυνατά στη θέση του με γρήγορη μετάθεση του βάρους του σώματος σ’ αυτό και με σύγχρονη άρση του δεξιού εμπρός τεντωμένου.
4: Το δεξί πατά δυνατά πίσω στη θέση του με γρήγορη αντιμετάθεση του βάρους του σώματος πάνω του και με σύγχρονη άρση του αριστερού εμπρός τεντωμένου.

 5: Το αριστερό σε προεκβολή προς το κέντρο με ισχυρή στήριξη στα δάχτυλα.
6: Το δεξί φέρεται με τη φτέρνα σε επαφή με την καμάρα του αριστερού.
7: Το αριστερό σε προεκβολή προς το κέντρο
8: Το δεξί σε προεκβολή προς το κέντρο με ισχυρή στήριξη στα δάχτυλά του.
9: Το αριστερό πόδι έρχεται με την καμάρα του σε επαφή με τη φτέρνα του δεξιού.
10 : Το αριστερό σε προεκβολή προς το κέντρο. 11+12: Όπως τα 5 + 6.

Βήματα προς την περιφέρεια.
1: Το αριστερό πόδι σε προεκβολή πίσω με ισχυρό πάτημα
 2: Αναπήδηση στο αριστερό, με ταυτόχρονη άρση του δεξιού πίσω λυγισμένου.
3: Το δεξί πατά πίσω και κοντά στο αριστερό με γρήγορη αντιμετάθεση του βάρους του σώματος πάνω του και με σύγχρονη άρση του δεξιού εμπρός τεντωμένου.
Τα υπόλοιπα βήματα είναι ακριβώς αντίστροφα με εκείνα που γίνονται προς το κέντρο.



ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ
Χρόνια και χρόνια τώρα τριγυρνώ
σαν πουλί περιπλανώμενο
μες την ξενυχτιά μες τη μοναξιά
που δεν την αντέχω άλλο πια
γιατί νοσταλγώ γιατί λαχταρώ
την αγάπη μου και το χωριό

Και η αγάπη μου στην Ικαριά
έχει μαύρο πόνο στην καρδιά
δίχως συντροφιά δίχως αγκαλιά
δίχως τα γλυκά μου τα φιλιά
κι αφού με πονά κι αφού μ' αγαπά
είναι κρίμα να 'ναι μοναχιά

Να πάρω θέλω την απόφαση
και θα πάω στ' όμορφο νησί
θέλω να της πω πως την αγαπώ
και μια μέρα θα την παντρευτώ
μες την Ικαριά μια γλυκιά βράδιά
θα το κάψουμε με τα βιολιά

Και θα χορέψουμε μαζί κι οι δυο
το σκοπό τον Ικαριώτικο
θα γλεντήσουμε, θα μεθύσουμε
τους καημούς θα λησμονήσουμε
μες την Ικαριά και σαν τα πουλιά
θα 'χουμε κι οι δυο ζεστή φωλιά...

ΝΑ ΣΑΣ  ΘΥΜΗΣΩ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΤΟ 2004, ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΔΟΝΕΙΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ Μ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΓΙΟΡΤΑΖΑΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! 

                                                     (Αξέχαστες στιγμές)

ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΠΟΛΗΣ

Η αναγραφή του ονόματος της πόλεως και στην Ελληνική γλώσσα, ήταν συλλογική απαίτηση

των Αιγυπτίων Δημάρχων της περιοχής της Αλεξάνδρειας, προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου...


Προ ημερών διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον ποστ του φίλου blogger: Kαπιταλιστικό Κουμούνι με τίτλο:  Ποια είναι τα κυδώνια του Αλέκου.

H αναλυτική σκέψη του παραπάνω φίλου μ'αρέσει ιδιαίτερα και τον παρακολουθώ.

Μόλις σήμερα, έπεσε στην προσοχή μου η παραπάνω φωτογραφία,απο παλαιότερο έντυπο εφημερίδας, που έχει σχέση με το θέμα της ανάρτησης του φίλου Κ.Κ. και τον θυμήθηκα!

Την αναδημοσιεύω γιατί πιστεύω ότι είναι  μια δυνατή απάντηση όχι μόνο απέναντι στους γείτονες  που προσπαθούν να καπηλευθούν σύμβολα και ιστορικά πρόσωπα μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν κράτος- έθνος με ιστορία, αλλά περισσότερο στους γηγενείς μας..

Οι Αιγύπτιοι  τουλάχιστον είναι περήφανοι για τους δικούς μας προγόνους και  αναγνωρίζουν την προσφορά τους στον παγκόσμιο πολιτισμό.

Και όπως καταλήγει ο φίλος ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ:

"Το μεγαλείο του ήταν άλλο, ήταν η πολιτική του να ενώσει αυτό που έφερνε αυτός από την Ελλάδα με ότι βρήκε στις χώρες που κατέκτησε. Πολιτική για την οποία κατηγορήθηκε ενόσω ζούσε.

Κι όμως, αυτή η πολιτική έκανε ουσιαστικά τον Ελληνικό Πολιτισμό να έχει όση αξία του δίνεται σήμερα ...."

ΕΝΑΣ ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗΣ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΚΙ'ΕΝΑ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ...

ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗΣ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ  ΣΤΟ ΝΕΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ Πειραιώς 254 στο Ταύρο.

Επιθεώρηση του Λάκη Λαζόπουλου

Ένας εκπληκτικός αχανής εκθεσιακός χώρος που στεγάζει ένα πανέμορφο και άνετο θέατρο με μια σύγχρονη υψηλών προδιαγραφών θεατρική σκηνή!

Σκηνοθ.: Λ. Λαζόπουλος. Ερμηνεύουν: Λ. Λαζόπουλος, Χρ. Ρώπα, Π. Βλάχος, Μ. Διακοπαναγιώτου, Σ. Καζαντζιάν. Σκην.: Γ. Γαβαλάς. Κοστ.: Έλ. Παπαγεωργακοπούλου. Μουσ.: Στ. Κραουνάκης. Φωτ.: Ελ. Ντεκώ. Κίνηση: Κ. Ρήγος.

Βασικός ήρωας του έργου ο Οδυσσέας. Ενας σύγχρονος Ελληνας, ένας από εμάς! Μόλις που προλαβαίνει να ανέβει στην στέγη του πλημμυρισμένου σπιτιού του και σε μια κρίση "τελευταίας εξομολόγησης" βλέποντας νάρχεται το μοιραίο τέλος του, αρχίζει και διηγείται ολόκληρη την ζωή του!
  Βιοπαλαιστής από τα γονίδιά του, κουβαλά πάντα μαζί τη μάνα, τον πατέρα, τη γυναίκα, το παιδί, τους θείους και προσπαθεί να τους βολέψει όλους. Φτάνει λοιπόν στο σήμερα.
Το κυνήγι του χρήματος θα τον οδηγήσει στις μίζες, στα ρουσφέτια, στις προμήθειες. Το ποτάμι θα φουσκώσει και όλα πια θα βουλιάξουν.

 Μαζί του η Χρύσα Ρώπα, ως σύγχρονη Πηνελόπη, προσπαθεί να κρατήσει το σπίτι, το παιδί, τη ζωή που χάνεται... όμως, ο έρωτας και η αγάπη συνθλίβονται στα χρόνια της απιστίας και της απληστίας.

Σ'ένα εικοσάλεπτο μονόλογο της Χρύσας Ρώπα ( σε μια ξεκαρδιστική  εξομολόγήσή της στον" Κο ιντερνέτ..." όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί το διαδίκτυο) ακούγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες συγκινητικές πολλές στιγμές, που βασανίζουν την 55αρα  σύγχρονη Ελληνίδα.

 Ο  Λάκης Λαζόπουλος ερμηνεύει με ξεχωριστό τρόπο αυτό τον πολύπαθο ήρωα, οπλισμένος με ένα ιδιαίτερο χιούμορ,  παρασύρει όλους σ' αυτή την περιπλάνηση σε όψεις -λιγότερο ή περισσότερο γνωστές- της καθημερινότητάς μας, μετατρέποντας τη θλίψη και την απόγνωση σε λύτρωση! Ο θίασος ενδυναμώνεται με τις συμμετοχές των νεαρών ηθοποιών που πλαισιώνουν το ζευγάρι και συμπληρώνουν το βίο του ήρωα. Παίζουν οι: Μαρία Αντουλινάκη, Πάνος Βλάχος, Μπάμπης Γούσιας, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Σοφία Καζαντζιάν και πολλοί άλλοι. Τα σκηνικά εντυπωσιακά του Γιώργου Γαβαλά,  μεταφέρουν τη σκληρή πραγματικότητα σ' έναν υδάτινο κόσμο, που κινείται συνεχώς.

 Η μουσική μέσα στην καρδιά μας!  Ο συνθέτης: Σταμάτης Κραουνάκης και ο Λάκης Λαζόπουλος ενώνουν ευαισθησίες και συναισθήματα!

Ο «Βιοπαλαιστής στη στέγη» είναι το αρτιότερο έργο που έχει γράψει έως σήμερα ο Λάκης Λαζόπουλος. Ο λόγος του επίκαιρος, τα μηνύματά του δυνατά, η κριτική του δεξιοτεχνική όπως πάντα.
Αξίζει το έργο ένα απόγευμά σας !

Σημείωση: Το εισιτήριο για θεατές μέχρι 26 ετών(ηλικίες που βάλλονται απο την ανεργία) προσφέρεται στην τιμή  των 18€!

 

 Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (A Clockwork Orange) είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1971, σκηνοθετημένη από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Η ταινία είναι βασισμένη πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άντονι Μπέρτζες. Θεματολογικά, πρόκειται για μια σπουδή πάνω στη βία, τόσο των συμμοριών όσο και του κράτους και του σωφρονιστικού συστήματος. Θεωρήθηκε εξτρεμιστική για την εποχή της και απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες. Ο ίδιος ο Κιούμπρικ, ενοχλημένος από την απαγόρευση, ζήτησε η ταινία του να μην προβληθεί στην Αγγλία παρά μόνο μετά το θάνατό του.

 
Όποιος αναρωτιέται πώς η υπόθεση της κινηματογραφικής επιτυχίας του παραπάνω έργου, μπορεί να αποδοθεί θεατρικά δεν έχει παρά να επισκεφθεί  το:

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ Άρτι Ηπείρου 41
Μουσικοθεατρική του Anthony Burgess

ΔΙΑΧΥΤΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ Η ΟΜΟΡΦΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΠΩΣ:

Μετάφρ.-διασκευή-σκηνοθ.: Γ. Γεωργαντοπούλου, Ν. Μαραγκόπουλος. Από την Ομάδα Μικρή Σκηνή Σκην.-κοστ.: Hλ. Λόης. Μουσ.: Κ. Κοντοβάς, Γρ. Κλιούμης (Υπόγεια Ρεύματα). Διάρκεια 90'
Μουσικοθεατρική του Anthony Burgess

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Αναστασόπουλος, Άννα Βασιλείου, Γεωργία Γεωργαντοπούλου, Γιάννης Κοτσαρίνης,Νικόλαος Μαραγκόπουλος, Νίκος Παντελίδης, Αργύρης Σαζακλής.
Διασκευασμένη θεατρική μεταφορά της ταινίας του Κιούμπρικ, από μια νεανική ομάδα που χτίζει την πλοκή με μεράκι και πολύ ταλέντο! Η υπόθεση όλου του έργου υποστηρίζεται  απο την  ζωντανή μουσική των: Γρηγόρη Κλιούμη και Κώστα Κοντοβά (Υπόγεια Ρεύματα)
Οι παραστάσεις μόνο Βραδ: Δευτ., Τρ. 9.30 μ.μ. € 18, φοιτ.: € 15. Διάρκεια: 90', θα διαρκέσουν μέχρι και 30/3/2010.

ΤΑ ΔΩΡΑ ΜΟΥ ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΑ ΔΩΡΙΖΩ :)

Σήμερα παρέλαβα ενα βραβείο από τους αγαπημένους μου, Benikos place και drosostalitsa και τους ευχαριστώ πάρα πολύ για την τιμή που μου  έκαναν!!!

Αυτό το βραβείο όμως εγώ θα πρέπει να το δώσω με την σειρά μου σε αλλα 12 blog αγαπημένα και να κάνω τα απαιτούμενα link στα ιστολόγιά τους για να τους γνωρίσετε και εσείς με την σειρά σας!
Όμως δεν θα το κάνω διότι στο τέλος ο ένας θα στέλνει το βραβείο στον άλλον και η βράβευση θα χάσει την αξία της...
Όλοι οι φίλοι blogger που παρακολουθώ έχουν αξιόλογα ιστολόγια, με πληροφορούν, με διασκεδάζουν, με ταξιδεύουν μου κρατούν μια πολύ όμορφη, πιστέψτε με, συντροφιά...
Σας τους συνιστώ όλους ανεξαιρέτως!!! Δεν έχετε παρά να μπείτε στο σχετικό gadget του blog μου και να κάνετε μόνοι σας την επιλογή! Είμαι υπερ της "ελευθέρας βούλησης..." και την υποστηρίζω αυτή τη θεωρία παντού!!! Φιλιά πολλά και την Αγάπη μου και πάλι στους : Benikos place και drosostalitsa που μου χάρισαν το βραβείο τους!!!

ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ

Το gadget άλλαξε και θα μιλήσει για το  βιβλίο που πρόσφατα διάβασα γραμμένο απ' τον ποιητή και συγγραφέα:
Jack  Kerouac

ONOMA: ΤΖΑΚ ΚΕΡΟΥΑΚ

ΥΠΗΚΟΟΤΗΣ: ΓΑΛΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ

ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ: ΛΟΟΥΕΛ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ: 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 1922
ΜΟΡΦΩΣΗ: ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΟΟΥΕΛ,ΛΥΚΕΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ,ΚΟΛΕΓΙΟ ΟΡΑΣ ΜΑΝ,ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ,ΝΕΑ ΣΧΟΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ,ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΠΛΩΜΑ.(Πήρα κάποιο άριστα απο τον Μαρκ Ιβάν Ντόρεν στα Αγγλικά στο Κολούμπια,θέμα: Σαίξπηρ.Κόπηκα στην Χημεία στο Κολούμπια,
ΕΠΑΙΖΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ,ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΙΒΟΣ ΜΠΕΙΖΜΠΩΛ ΣΚΑΚΙ.
ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ: ΄Α μπά
ΠΑΙΔΙΑ: 'Oχι
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΝΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ: Τα πάντα. Ας διευκρινίσουμε: λαντζέρης σε καράβι.Πρατήριο βενζίνης. Μούτσος σε καράβι. Αθλητικός συντάκτης σε εφημερίδες. Φρεναδόρος σε τραίνα. Έκανα περιλήψεις σεναρίων για την 20th Century Fox. Πωλητής σόδας. Υπάλληλος στα τραίνα. Επίσης: αχθοφόρος, συλλέκτης βαμβακιού,βοηθός χαμάλης σε γραφείο μετακομίσεων,παραγιός σε κατεργασία μετάλλου στο Πεντάγωνο. Παρατηρητής για πυρκαγιές στα δάση, οικοδόμος.
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ: -
ΑΣΧΟΛΙΕΣ: Εφεύρα δικό μου είδος μπειζμπωλ, παιχνίδι με τράπουλα, υπερβολικά περίπλοκο, βρίσκομαι στη διαδικασία μια σαιζόν 154 παιχνιδιών με οχτώ ομάδες, μ'όλους τους κανονισμούς, μέσους όρους, επίσημο σκορ κλπ.
ΣΠΟΡ: Επαιζα απ'όλα εκτός απο τένις, λακρόςκαι σκαλ.
ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ: Κορίτσια
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ:
Έζησα μια υπέροχη παιδική ηλικία, ο πατέρας μου τυπογράφος στο Λόουελ, αλώνιζα στα λιβάδια και στα ποτάμια μέρα-νύχτα έγραφα μικρά διηγήματα στο δωμάτιό μου, το πρώτο όταν ήμον έντεκα χρονών, κρατούσα εκτεταμένα ημερολόγια και εφημερίδες που κάλυπταν ιπποδρομίες και μπειζμπωλ που είχα φτιάξει με την φαντασία μου. Είχα καλή στοιχειώδη εκπαίδευση απο Ιησουίτες στο σχολείο της ενορία του Σαιντ Τζόζεφ στο Λόουελ.
Στα παιδικά μου χρόνια ταξίδεψα στο Μόντρεαλ και στο Κεμπεκ.
Αποφάσισα να γίνω συγγραφέας στα δεκαεφτά, επηρρεασμένος απο τον Σεμπάστιαν Σάμπας, νεαρό ποιητή που ζούσε στα μέρη μας και που σκοτώθηκε αργότερα στην απόβαση του Άντζιο.
Διάβασα επίσης γαι την ζωή του Τζακ Λόντον, στα δεκαοκτώ μου και αποφάσισα να γίνω τυχοδιώκτης, ένας μοναχικός ταξιδιώτης. Πρώτες λογοτεχνικές επιρροές απο Σάρογιαν και Χεμινγουέη, αργότερα απο Γούλφ. Επηρρεάστηκα απο τον μεγάλο μου αδελφό Τζέραρντ Κέρουακ που πέθανε εννιά χρονών το '26, όταν ήμουν τεσσάρων ετών. Σπουδαίος ζωγράφος στα παιδικά του χρόνια.Ο πατέρας μου ήταν έντιμος και ευχάριστος άνθρωπος.Πέθανε απο καρκίνο της σπλήνας. Η μητέρα ζούσε ακόμα. Έμενα μαζί της, ένα είδος μοναχισμού που με βοήθησε να γράψω όλα αυτά που έγραψα. Πάντως έγραφα κι'όταν ήμουν "καθ'οδόν" αλήτης,σιδηροδρομικος,εξόριστος στο Μεξικό,Ευρώπη . Το σόι μου κρατάει απο Γάλλους της Βρετάνης, πρώτος βορειοαμερικανός πρόγονοςο βαρόνος Αλέξανδρος ΛουδοβίκοςΛεμπρις ντε Κερουακ, της βρετονικής Κορνουάλλης. Οι απόγονοί του παντρεύτηκαν Ινδιάνους (Μοχόκ και Καουφναβάγκα) και καλλιεργούσαν πατάτες. Οπρώτος απόγονος πολίτης των ΗΠΑ ήταν ο παππούς μου Ζαν Μπατίστ Κερουακ, μαραγκός στη Νάσουα του Νιου Χαμσάιρ, η μάνα του πατέρα μου κρατούσε απο τους Μπερνιέ, συγγενής του εξερευνητή Μπερνιέ, το σόι του πατέρα μου αποκλειστικά Βρετόνοι. Η μάνα μου έχει νορμανδικό όνομα Λ'Εβέσκ.
Πρώτο τυπικό διήγημα: Η κωμόπολη και η μεγαλούπολη(γράφτηκε με πολύ δουλειά και αναθεώρηση.Διάβαζα και μελετούσα μόνος μου σ'όλη μου την ζωή.
Έκανα του κεφαλιού μου. Είμαι γνωστός σαν "τρελός, χαζός και άγγελος", μ'ένα "γυμνό ατέλειωτο κεφάλι πρόζας"-Επίσης στιχουργός . Πάντα θεωρούσα το γράψιμο ως καθήκον μου πάνω στην γή.
Το αγαπημένο μου παράπονο για το σύγχρονο κόσμο: η ειρωνεία του " καθωσπρέπει " κόσμου...που μην  παίρνοντας τίποτα στα σοβαρά, καταστρέφει τα παλιά άνθρώπινα αισθήματα...
Ο Μοναχικός ταξιδιώτης είναι μια συλλογή απο δημοσιευμένα και μη κομμάτια που συνδέονται μεταξύ τους απο ένα κοινό θέμα: το ταξείδι.

Τα ταξείδια καλύπτουν τις ΗΠΑ απ'τον νότο μέχρι την ανατολική ακτή, την δυτική και τα μακρινά βορειοδυτικά. Καλύπτουν Μεξικό, Μαρόκο, Αφρική, Παρίσι, Λονδίνο, τον Ατλαντικό και Ειρηνικο Ωκεανό μέσα σε καράβι και ενδιαφέρουσες πόλεις και κόσμο που περιλαμβάνονται εδώ .
Δουλειά στα τραίνα, στη θάλασσα, μυστικισμός, δουλειά στα βουνά, ηδονή, εσωτερικότητα, ενδοσκόπηση, ταυρομαχίες, ναρκωτικά, εκκλησίες, μουσεία, δρόμους, ένα συνοθύλευμα ζωής, όπως τη ζεί ένας ανεξάρτητος μορφωμένος, αδέκαρος αλήτης που πάει οπουδήποτε.
Ο σκοπός τους είναι, απλούστατα, ποίηση ή φυσική περιγραφή.    

OTAN ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ Τ.V. ...

Μετρημένες πια στα δάχτυλα του ενός χεριού,  οι σειρές και εκπομπές των ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών!
Η Φτώχια και μιζέρια τους εμφανέστατα αποτυπώθηκε τις ημέρες των εορτών όταν η Ελλάδα υποδέχθηκε τηλεοπτικά το 2010 με προγράμματα εορταστικά γυρισμένα τουλάχιστον μια δεκαπενταετία πριν! 
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα ρεβεγιονάριζα με τον συγχωρεμένο τον Βλάση και θα υποδεχόμουν τον καινούργιο χρόνο παρέα με το αλησμόνητο χιούμορ και κέφι ενός ...ταξιδεμένου!

Μέσα λοιπόν σ'αυτό το άδειο τηλεοπτικό πρόγραμμα η συνέχεια των εκπομπών του Ηλία Μαμαλάκη: "Χώματα με ιστορία" ήταν για μένα μια όαση!
Η πρώτη εκπομπή του νέου κύκλου της  σειράς ξεκίνησε την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009 στην ΕΤ3.

Η σειρά είναι αφιερωμένη στον Θόδωρο Κολοκοτρώνη.Στο πρώτο επεισόδιο, ο Ηλίας Μαμαλάκης κάνει μία επισκόπηση της διεθνούς πολιτικής κατάστασης μεταξύ των ετών 1770 και 1821. Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται κάθε Κυριακή στις 17.30.
Το επεισόδιο θα επαναλαμβάνεται κάθε Τρίτη στις 23.οο.
 Ο Κεντρικός ήρωας λοιπόν  στα νέα επεισόδια είναι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης χαραγμένος στην μνήμη μας ως ο γέρος του Μωριά.
Μέσα από αυτό το ιστορικό ταξίδι αποδεικνύεται γιατί υπήρξε αναμφισβήτητα η σημαντικότερη στρατιωτική και πολιτική προσωπικότητα του 1821.

 Προβάλλεται η στρατηγική του σκέψη, το θάρρος του καθώς και η εντιμότητα του  χαρακτήρα του. Στοιχεία που μαρτυρούν γιατί αυτή η ιστορική φυσιογνωμία έμελλε να εδραιώσει την έννοια της ελευθερίας στην Ελλάδα.
Το ντοκιμαντέρ θα αποτελείται από 12 ημίωρα επεισόδια που κορμός τους θα είναι η βιογραφία και η πορεία του θρυλικού Θόδωρου Κολοκοτρώνη.

Η σειρά αυτών των επεισοδίων, θυμίζει ακόμα ότι η διεκδίκηση εξουσίας και η αντιπαλότητα στις διάφορες παρατάξεις των Ελλήνων είχε για άλλη μια φορά τραγικό τέλος, έναν εμφύλιο και έναν ήρωα να κατηγορείται για έσχατη προδοσία και ανατρεπτικές τάσεις.

Ο Ηλίας Μαμαλάκης για μένα είναι ένας απίστευτα χαρισματικός,γεμάτος λυρισμό και εκφραστικότητα αφηγητής,  ξεκινά το ταξίδι στην ιστορία, έχοντας στις αποσκευές του την αγάπη του για ότι είναι αυθεντικό και αληθινό.

Θα βρεθεί στα αληθινά χώματα των γεγονότων, από την Τρίπολη, την Ζάκυνθο και την Καλαμάτα ως το Ναύπλιο και την Αθήνα, για να μεταφέρει την εποχή όπου έζησε και πέρασε στην ιστορία μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της χώρας μας.

Πολλοί έχουν κατηγορήσει τον συμπαθή Ηλία για την συγκεκριμένη εκπομπή που πρωτοξεκίνησε ένα χρόνο πριν, ότι ξεπέρασε τα όρια  άφησε τις κατσαρόλες του και καταπιάστηκε με πράγματα στα οποία δεν μπορεί να δηλώνει ειδήμων...
Λες και με την ιστορία μας θα πρέπει να ασχολούνται μόνο οι επαίοντες ιστορικοί, φιλόλογοι ή δεν ξέρω ποιοί άλλοι! 
Θεωρώ, ότι το να ερευνάς τις σελίδες της Ιστορίας ως άλλος ρεπόρτερ και μάλιστα με τον αντικειμενικό και πλούσιο σε πηγές, τρόπο που το επιχειρεί ο Ηλίας Μαμαλάκης είναι άξιο επιβράβευσης  και θάπρεπε τέτοιου είδους προσπάθειες να τις στηρίζουμε και να τις προβάλλουμε!

Είμαι σίγουρη ότι αν στο μάθημα της ιστορίας προβάλλονταν απο τους ιστορικούς εκπαιδευτές , στα Ελληνικά σχολειά, επεισόδια απο την συγκεκριμένη σειρά, οι μαθητές θ'άρχιζαν να βρίσκουν ενδιαφέρον  στα ιστορικά γεγονότα και θα άλλαζαν την άποψή τους για το μάθημα της Ιστορίας που έχει καταντήσει ένα απο τα πιο μισητά μαθήματα των Ελληνόπουλων!

Η ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑΞΕ ΑΛΛΑ Η ΑΠΕΙΛΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...

Οι τέσσερις ελληνικές πτωχεύσεις....

Πτωχεύσεις των ετών 1827, 1843, 1893 και 1932.: Πτωχεύσεις που οφείλονταν στην αδυναμία της χώρας να εξυπηρετήσει έναν υπέρoγκο  και πανάκριβο εξωτερικό δανεισμό και που για να ξεπληρωθεί συνεχιζόταν με κάποιο άλλο δανεισμό, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που έσπασε μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 1960..... Και που είχαν σχεδόν πάντα μια έμμεση ή άμεση σχέση με την εθνική κυριαρχία, όπως άκουσα να αναφέρει, προ ημερών στο Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου. Γιατί; Οχι μόνο επειδή σε πτώχευση δεν μπορείς να ασκήσεις εξωτερική πολιτική, όπως διευκρίνισε μετά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης  Θόδωρος Πάγκαλος, αλλά επειδή ιστορικά οι περισσότερες πτωχεύσεις συνδέονταν  με την εθνική εδαφική κυριαρχία.
Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά, απο τις ιστορικές πηγές, τις αιτίες  εκείνων των εθνικών πτωχεύσεων:
 1827: Τα δάνεια που δεν έφτασαν ποτέ
Ο αγώνας του 1821 υπήρξε πολύ κερδοφόρα υπόθεση  για τις αγγλικές τράπεζες. Ενώ δάνεισαν τους επαναστάτες με ονομαστικά δάνεια συνολικού ύψους 2.800.000 λιρών της εποχής, τελικά μόνο το 20% του ποσού έφτασε στον σκοπό του.
 Ετσι η πρώτη πτώχευση έρχεται νωρίτερα και από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, καθώς το 1827 δηλώνεται αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων αφού δεν είχαν καν εισπραχθεί.
Η πτώχευση  συνδέεται ακόμη και με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που έγινε την ίδια χρονιά έπειτα από μυστική συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων, που γι'αυτό ακριβώς τον λόγο διέσωσαν την ελληνική επανάσταση, οδηγώντας τελικά στη δημιουργία κράτους, από το οποίο και θα μπορούσαν κάποτε να εισπράξουν...!
1843: Εξαγοράζοντας την Αττική με δάνειο
Και πράγματι εισέπραξαν. Εισέπραξαν μάλιστα τόσο πολύ που το 1843 οδήγησαν στη δεύτερη πτώχευση. Αφού το Λονδίνο και το Παρίσι πρώτα αρνήθηκαν να δανείσουν τον (κατ΄ αυτούς ρωσόφιλο) Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος για να κάνει το κράτος να λειτουργήσει έβαλε χρήματα από την προσωπική του περιουσία και εξέδωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα, στη συνέχεια δάνεισαν τον Οθωνα με 60 εκατ. φράγκα, από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της ανεξαρτησίας».
Και τα υπόλοιπα σύμφωνα με όσα γράφει ο Αγγελος Αγγελόπουλος στο Δημόσιον χρέος της Ελλάδος (εκδόσεις Ζαχαρόπουλου, Αθήναι, 1937), δόθηκαν «12,5 εκατομμύρια διά την εξαγοράν από μέρους της Τουρκίας των επαρχιών Αττικής, Ευβοίας και μέρους της Φθιώτιδος και 7,5 εκατομμύρια διά την συντήρησιν των βαυαρικών στρατών».
Οι Μεγάλες Δυνάμεις άλλαζαν σταδιακά τον χάρτη, η Ελλάδα αγόραζε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία πουλούσε και οι διεθνείς τραπεζίτες αποκτούσαν τους καλύτερους...πελάτες!
1893
Για μεγάλο διάστημα επικράτησε ο εσωτερικός δανεισμός και ο εξωτερικός υποχώρησε αισθητά, μέχρι που από το 1879 ξεκινά μια δωδεκαετία ραγδαίας αύξησής του που οδήγησε τη χώρα στα 1893 να χρωστά στο εξωτερικό 585,4 εκατ. φράγκα και να πτωχεύει για τρίτη φορά διά στόματος (αλλά όχι εξαιτίας του) Χαριλάου Τρικούπη.

Τα χρήματα είχαν και πάλι χρησιμοποιηθεί για εξυπηρετήσεις παλαιών δανείων, είχαν επενδυθεί σε μια ανάπτυξη υποδομών  για τη χώρα, ενώ διάφορες δράσεις «εθνικής αποκαταστάσεως», όπως εξαγορές και άλλων επαρχιών στη Θεσσαλία ή χρηματοδότηση του «Κρητικού ζητήματος» και προμήθειες πολεμικού υλικού, απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των δανείων από αυτό που έφτασε στη χώρα, καθώς το 35% υπολογίζεται ότι δεν έφτασε ποτέ... Ετσι ο δανεισμός είναι τόσο δυσβάσταχτος που η πτώχευση έρχεται αναπόφευκτα!
Και όχι μόνο ο εξωτερικός: από τα τέλη του 1868 η Εθνική Τράπεζα βρίσκεται σε οξύτατη σύγκρουση με την κυβέρνηση για το θέμα της χρηματοδότησης του κρητικού αγώνα, καθώς οι όροι δανεισμού που προτείνει το κράτος κρίνονται απαράδεκτοι από το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας- τη δραματική σύγκρουση εξιστορεί αναλυτικά ο Νίκος Σ. Παντελάκης στο βιβλίο του Δημόσια Δάνεια (εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα, 1995).
Τη δεκαετία του 1880 η Ελλάδα είχε επιχειρήσει τον μεγάλο εκσυγχρονισμό της με προγράμματα δημοσίων επενδύσεων που υπερέβαιναν κατά πολύ τις δυνάμεις της. Κυρίως είχαν συναφθεί δάνεια με σκοπό την εκτεταμένη κατασκευή σιδηροδρόμων στο δίκτυο ΠειραιώςΑθηνών- Πελοποννήσου και ενός εξίσου φιλόδοξου οδικού δικτύου.
Η χώρα άρχισε να νιώθει ισχυρή, και ήθελε να μπεί σε τροχιά ανάπτυξης, αλλά την πιο ακατάλληλη στιγμή περνά σε λάθος χέρια: από τον Τρικούπη της ανάπτυξης στον Δηλιγιάννη του φαύλου δημαγωγικού εθνικισμού. Την ίδια εποχή αυξάνεται δραματικά και ο πολύ ακριβός εξωτερικός καταναλωτικός δανεισμός!
Ετσι το 1897 η χώρα νιώθει πια έτοιμη για πόλεμο. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Τούρκοι φτάνουν περίπου έξω από τη Λαμία και οι Μεγάλες Δυνάμεις τούς ανακόπτουν την πορεία. Την επομένη του «Ατυχούς πολέμου», χωρίς να υπάρξει «τυπική» πτώχευση, οι δυνάμεις εγκαθιστούν Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο στη χώρα. Η ειρήνη κοστίζει στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων, και 4 εκατ. λίρες ως πολεμικές αποζημιώσεις.
 1932: Η ήττα του ΄22 και το κραχ του ΄29
Τον Μάρτιο του 1910 συνάπτονται νέα δάνεια για νέα έργα. Ο νόμος περί «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου» που τηρείται ευλαβικά επί δύο δεκαετίες παραβιάζεται για πρώτη φορά το 1920 με την έκδοση 600 εκατ. δρχ. που ακολουθούνται από άλλα 500 εκατ. το 1921 και από ακόμη 550 εκατ. το 1922- ήταν όλα για τις ανάγκες του πολέμου. Παρά την ήττα όμως στη Μικρά Ασία, η πτώχευση έχει αποφευχθεί με το Α΄ Αναγκαστικό Δάνειο που επιβάλλεται από τον υπουργό Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκη, ο οποίος κόβει στη μέση τα χαρτονομίσματα, κρατά το ένα μέρος στην κυκλοφορία και ανταλλάσσει το άλλο με τίτλους εσωτερικού δανείου (κάπως έτσι σώζει την Ελλάδα από μια άλλη επικείμενη πτώχευση στη δεκαετία του 1950 και ο Σπύρος Μαρκεζίνης με το «κόψιμο των τριών μηδενικών» και την εισαγωγή της «νέας» δραχμής της σταθεροποίησης). Στην αποφυγή της πτώχευσης το ΄22 συμβάλλει και το δάνειο υπό την αιγίδα της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες.
Μπορεί η ήττα του ΄22 να μη φέρνει πτώχευση, αλλά οι ανάγκες αναδιοργάνωσης του στρατού και περίθαλψης των προσφύγων οδηγούν σε νέο υπερβολικό εξωτερικό δανεισμό καθώς στην Ελλάδα κεφάλαια δεν υπάρχουν. Η αναμενόμενη βαθμιαία αύξηση  του δανεισμού πηγαίνει ως το κραχ του 1929, όταν το διαδέχεται η βίαιη διεθνής ύφεση.
Τελικά, τον Μάρτιο του 1931, λίγο πριν από την τελευταία πτώχευση του 1932, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση προϋπολογισμού του υπουργού Οικονομικών καθηγητή Βερβαρέσσου, η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,868,1 εκατ. χρυσά φράγκα. Η πτώχευση είναι και πάλι μοιραία...
Ο τελικός διακανονισμός όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδας έγινε από τον Σπύρο Μαρκεζίνη στα 1952-53. Η  ανάπτυξη και η αυστηρή συγκράτηση δαπανών της πρώτης οκταετίας Καραμανλή συμμάζεψαν οριστικά τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967.
2010 ; Και τώρα τι συμβαίνει; Ο εφιάλτης έχει επιστρέψει;
Πόσο κοντά είμαστε στο να ξαναγίνει  η φοβερή διαπίστωση και να ξανακουστεί το : "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!"
Και τότε ο ιστορικός, ποια αιτία θα αναφέρει ότι την προκάλεσε???