ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ....Νο1

ΜΕ ΤΑ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΦΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ Α320, ΑΝΕΒΗΚΑ ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ...

ΠΕΤΑΞΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΚΛΑΔΟΝΗΣΙΑ ΜΑΣ...ΠΕΡΑΣΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΣΥΡΟ

ΚΑΙ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ...

ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΕΝΑ ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ, ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ, ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ!

ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ,ΚΥΠΡΙΕΣ, ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΟΛΟ ΧΑΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΝ.

ΚΑΘ'ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΜΕΣΟ ΠΑΝΤΟΥ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΣΤΕΛΝΑΝ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ  ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ

  ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!

ΜΕ ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΜΨΥΧΩΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥΣ : ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΔΥΝΑΤΟΙ 490Π.Χ-1821-1940 ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΝΙΚΗΤΕΣ!

25 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΝΑ  ΞΑΝΑΕΠΙΣΚΕΦΘΩ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΡΥΣΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ...
 Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ:

THN ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ ΓΙΓΑΝΤΙΟΙ ΦΟΙΝΙΚΕΣ!

ΜΕ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΡΚΙΝΓΚ...ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΕΤΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΤΗΣ!

 ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΩΝ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΜΕΝΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΠΟΥ ΑΔΗΜΟΝΟΥΝ ΝΑ ΣΑΛΠΑΡΟΥΝ, ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΑ ΠΑΡΑΛΙΑΚΑ ΚΑΦΕ ΤΗΣ...

ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΥΓΡΑΣΙΑ ΤΗΣ...ΠΟΥ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ...ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ  ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!

ΚΑΙΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ Ν'ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ Ν'ΑΝΗΦΟΡΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΡΕΙΝΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΧΝΑ.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΥΨΩΜΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

ΝΑ ΤΗΝ ΦΥΛΟΥΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ .....ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΠΟΥ ΠΑΝΤΟΥ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΥΨΩΜΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΤΡΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ ΝΗΣΙΟΥ....

.....ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ ΝΑ ΤΙΜΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ ΕΔΩΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΓΟΥΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ...(Ποσοι απόμειναν άραγε απ'αυτούς?)

ΚΑΤΗΦΟΡΙΖΩ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΩ ΤΟΥΣ  ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΡΦΟΥ ΧΩΡΙΟΥ, ΠΟΥ ΣΤΗ ΘΩΡΙΑ ΤΗΣ "ΚΑΛΑΜΑΡΟΥΑΣ..." ΔΑΚΡΥΖΟΥΝ!

ΤΟΥΣ ΘΥΜΙΖΩ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ....ΠΟΥ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΕΑ....

ΜΙΑ ΤΥΠΙΚΗ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΥΛΗ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΜΕ ΓΛΥΚΟ ΚΑΣΤΑΝΟ,  ΓΛΥΚΟ-ΔΑΧΤΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ "ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΦΕ"

ΤΟ  ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΙ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΤΙΚΟ...

ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΞΕΝΑΓΗΣΩ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ- ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΝΟΣ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ...

 

ΚΑΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΑΔΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ...

ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΑΚΙ (ΕΙΔΟΣ ΜΙΚΡΗΣ ΟΡΧΙΔΕΑΣ) ΝΑ ΑΝΑΡΡΙΧΑΤΑΙ ΣΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ ΤΕΙΧΗ....

 ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΔΩ.

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΣΤΗΝ ΛΑΡΝΑΚΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΓΓΛΕΖΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΡΑΝΤΑΡ ΟΛΗ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ....ΓΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΟ....

(Η προσπάθειά μου ν'αναρτήσω τις παραπάνω φωτό ήταν τιτανική! Τα παιχνίδια της google ήταν απαίσια, δεν ήθελε με τίποτα να με βοηθήσει και δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα...γι'αυτό ζητώ την επιείκιά σας για την σειρά των αναρτημένων φωτογραφιών!)

ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΑΣΤΩΝ...

Σήμερα ένας καινούργιος φίλος προστέθηκε στους αναγνώστες  του ιστολογίου μου με το φοβερό nickname αναρχογατούλης και ερευνώντας το προφίλ του είδα αναρτημένα τα λόγια του
ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ : "ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ" την μπαλάντα των μικροαστών.
Ένα video clip ντυμένο απο την μουσική του ονειρικού Σπανουδάκη, που έγραψε για το κινηματογραφικό έργο "νύφες".
Θάθελα λοιπόν, απόψε να σας αποχαιρετίσω με αυτά τα λόγια του  Μπρεχτ!
.

Σας φιλώ όλους!!!

THN ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ..!

ΑΠΟΨΕ ΔΕΝ ΖΗΤΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ....:

Ο "ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ" ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

Ενας ήρωας, πολύ γνωστός για τους συμπατριώτες του , λιγότερο γνωστός για την υπόλοιπη Ελλάδα  ήταν ο  Ιωάννης Βλάχος ή  Δασκαλογιάννης όπως γράφτηκε  με χρυσά γράμματα, στο βιβλίο της Ιστορίας.
 "Κορυφή της Κρητικής θυσίας!" τον αποκάλεσε ο μεγάλος Παλαμάς.
Ο ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, δηλαδή ο Ιωάννης Δάσκαλος, ήταν μια από τις πλέον ηρωικές μορφές των αγώνων των Ελλήνων κατά των Τούρκων κατακτητών. Και ίσως ο καθαρότερος από όλους!
 Δεν είχε υπηρετήσει ποτέ στις αυλές των πασάδων, όπως άλλοι πρωτοκαπετάνιοι του 1821, ούτε στρατεύθηκε σαν αρματολός.
 Το ήθος, η καρτερία, η αυτοθυσία του τον τοποθετούν σε θέση περίοπτη στην κορυφή των αγώνων του Γένους.
Ήταν υπερήφανος, ονειροπόλος, γενναίος, πλούσιος και τολμηρός. Αλλά και εύπιστος! Δεν ανήκε στο είδος των ανθρώπων του πολέμου. Ήταν ναυτικός, με δικά του καράβια και ταξίδευε από τη Μασσαλία ως τα λιμάνια του Εύξεινου και από το βάθος του Αδρία, την Τεργέστη, ως τα αφρικανικά λιμάνια, την Αλεξάνδρεια και την Μπιγκάζα. Είχε, μαζί με τ’ αδέρφια του, ναυτικά «πρακτορεία» στα κυριότερα λιμάνια και σε πολλά ελεύθερα ελληνικά νησιά, όπως στα Κύθηρα.
 Υπήρξε  έμπορος μεγάλος, ταξιδευτής κατείχε την  πείρα του κόσμου και οι γνωριμίες  του με εξέχοντα πρόσωπα της εποχής, ήσαν πολλές! Γι' αυτό  ήταν ο μόνος Σφακιανός της εποχής που τολμούσε να κυκλοφορήσει στην επαρχία με ευρωπαϊκά ρούχα, χωρίς να τον αποκαλούν ψαλιδόκωλο!
Απέκτησε μόρφωση στο εξωτερικό, πιθανώς στην Ιταλία εφ'όσον μιλούσε άπταιστα τα Ιταλικά
Εκτός την Ιταλική μιλούσε άνετα και την Ρωσική.
Στην εμφάνιση ήταν άντρας μετρίου αναστήματος, ανδροπρεπής και εύχαρις σαν χαρακτήρας.
Είχε φυσική ευφράδεια και έπειθε εύκολα αφού είχε το χάρισμα της ρητορικής .
Κατά την διάρκεια των μεγάλων του ταξειδίων, δεν άργησε να βρεθεί στις συσκέψεις των Ελλήνων του εξωτερικού που γινόταν στην Τριέστη υπό την υποκίνηση του Ορλώφ για επαναστατικό κίνημα στην σκλαβωμένη Ελλάδα. Δέχτηκε  αμέσως την πρόταση για επανάσταση, δίνοντας βάση στα μεγάλα λόγια και τις κούφιες υποσχέσεις περί ρωσικής βοήθειας και συμπαράστασης.
  Γυρνά στα Σφακιά γεμάτος όνειρα και ενθουσιασμό για την απελευθέρωση του τόπου του και με τόσα χαρούμενα συναισθήματα δεν δυσκολεύεται καθόλου, μια κι έχει φυσικό ηγετικό χάρισμα, να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του. Τους κάνει να πιστέψουν ότι ήρθε η ώρα να ελευθερωθεί το γένος των Ελλήνων από τους Αγαρηνούς με τη βοήθεια του ξανθού γένους, των Ρώσων δηλαδή, όπως προέλεγε ο χρησμός της «Οπτασίας» του Αγαθαγγέλου, ενός περίεργου βιβλίου που κυκλοφορούσε ευρύτατα τον 18ο αιώνα. Το βιβλίο αυτό, όποιος κι αν ήταν ο σκοπός εκείνου που το έγραψε κι ανεξάρτητα της προφητικής του αξίας, είναι γεγονός πως είχε μεγάλη επίδραση στο φρόνημα των Ελλήνων, αναπτέρωσε και ενίσχυσε αναμφισβήτητα τις ελπίδες για την απελευθέρωση και ανάσταση της εθνικής κληρονομιάς.
Ο Αλέξιος Ορλώφ, που βρισκόταν τότε στη Πάρο με το ρώσικο στόλο, στέλνει  επιστολή στον Δασκαλογιάννη και του υπόσχεται για άλλη μια φορά βοήθεια, αφού αρχίσει τον αγώνα.
Με τη γραπτή διαβεβαίωση του αρμόδιου εκπροσώπου της Ρωσίας, δεν ήταν δυνατόν να μη πιστέψει  οτι μια ομόδοξη αυτοκρατορία, με τόσες δυνατότητες, μπορούσε να τους εγκαταλείψει στα νύχια του αιμοβόρου θηρίου για να τους κατασπαράξει. Και την ημέρα του Ευαγγελισμού, στις 25 του Μάρτη του 1770, συγκεντρώνονται στην Ανώπολη και με αφάνταστο ενθουσιασμό υψώνουν την σημαία της επανάστασης. Όμως τελευταία στιγμή ο Αλέξιος Ορλώφ με το ρώσικο στόλο, αντί να πλεύσει προς τα Χανιά, όπως είχε υποσχεθεί με την επιστολή προς τον Δασκαλογιάννη, έπλευσε προς τον Τσεσμέ όπου και συμμάχησε με τον τούρκικο στόλο και του δόθηκε ο τίτλος Τσεσμενεσκη, δηλαδή νικητής του Τσεσμέ. Ο Δασκαλογιάννης βλέπει τα σχέδια του να καταρρέουν μετά την εγκατάλειψη των Ρώσων, εν τούτοις δεν εγκαταλείπει τον αγώνα. Δεν υποκύπτει. Συνεχίζει έστω κι αν αρχίζει να χάνεται κάθε ίχνος ελπίδας. Παρά την τεράστια αριθμητική υπεροχή του εχθρού, δίνει φονικότατη μάχη στα στενά της Νίμπρου που κρατά δύο ολόκληρες μέρες. Ο σκοπός του δεν είναι φυσικά να εμποδίσει τη προέλαση του εχθρού αλλά να την καθυστερήσει, για να δοθεί καιρός στα γυναικόπαιδα να επιβιβασθούν στα καράβια, μια και δεν υπήρχε πια άλλη σωτηρία. Από τους 800 άνδρες του έχουν σκοτωθεί οι 300 όμως και οι Τούρκοι πλήρωσαν με τίμημα 1000 νεκρούς τη μάχη της Νίμπρου. Οι Τούρκοι πληροφορούνται ότι τα γυναικόπαιδα έχουν σκοπό να επιβιβασθούν στα καράβια για να δραπετεύσουν κι αμέσως 6000 στρατός καταφθάνει στην Ανώπολη για να τα εμποδίσει. Εφτακόσιοι Σφακιανοί που βρίσκονται στην περιοχή τρέχουν για να τα προστατεύσουν. Πάνω από το Λουτρό γίνεται άγρια μάχη στήθος με στήθος, με το μαχαίρι, γιατί με τα όπλα υπήρχε κίνδυνος να κτυπήσουν τα γυναικόπαιδα. Από τους 700 Σφακιανούς οι 300 σκοτώθηκαν και οι Τούρκοι μπαίνουν στο τέλος στην Ανώπολη. Άρχισε άγρια σφαγή. Άνδρες και γυναίκες πολεμούν απεγνωσμένα ώσπου σκοτώθηκαν όλοι και όλες. Μόνο εκατό γυναικόπαιδα που αιχμαλώτισαν οι Τούρκοι επέζησαν από τούτο το άγριο μακελειό. Οι Τούρκοι απο εκεί και μετά συνέχιζαν το εξοντωτικό τους έργο, κόβοντας δέντρα, ξεριζώνοντας αμπέλια. Όσους άνδρες συλλάμβαναν τους έσφαζαν επί τόπου, ενώ τις άσχημες γυναίκες, τα παιδιά και τους γέρους τους έριχναν σε γκρεμούς για να διασκεδάσουν.

Ο Δακαλογιάννης εμαρτύρησε φρικτά  κάτω απο το μαχαίρι του δημίου του, που αφού τον έδεσε τον έγδαρε ζωντανό με κοπτερό μαχαίρι, κάτω από τους καγχασμούς του βάρβαρου πλήθους και του ίδιου του πασά.
Έπειτα έφεραν δεμένο τον αδερφό του Χατζή Σγουρομάλλη και όταν είδε ο ένας τον άλλο,"εμουγκαλίσθησαν ως βόες δις και τρις" κατά την έκφραση του ιστορικού. (Από τη στιγμή εκείνη ο Σγουρομάλλης τρελάθηκε)
 Μπροστά του έβαλαν ένα καθρέπτη για να μεγαλώσουν την οδύνη του!.Όλα τα αδιανόητα σκληρά μαρτύρια τα άντεξε, δίχως να εκστομίσει ούτε ύβρεις, ούτε ένα «ωχ»! έως ότου υπέκυψε...
 Ο μεγάλος αυτός αγωνιστής και ήρωας έσβησε στις 17 Ιουνίου του 1771.
Η επανάσταση του Δασκαλογιάννη υπήρξε το πρώτο σκίρτημα της Κρητικής ψυχής ενάντια στο φοβερό δυνάστη.
Ο θρύλος λέει ότι στάθηκε ο εμπνευστής του λεβέντικου κρητκού χορού ΠΕΝΤΟΖΑΛΙ και δείτε πώς οι Σφακιανοί διηγούνται την γέννησή του!

Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Το Gadget άλλαξε και σήμερα φιλοξενεί μια αγαπημένη  μου ποιήτρια:

ΣΕΜΝΟΤΗΣ

ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΝΟΙΩΣΕΙ

ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΗ ΣΙΜΩΝΕ

ΧΩΡΙΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΓΩΣΕΙ

ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΡΙΝΟ,ΚΡΙΝΟ ΟΛΑΝΟΙΧΤΟ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΣΚΙΑ ΤΗΝ ΟΨΗ.

ΚΑΜΜΙΑ ΗΔΟΝΗ ΔΕΝ ΕΠΕΘΥΜΗΣΕ

ΝΑ ΤΟ ΦΙΛΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΟΨΕΙ.

ΕΧΩ ΕΝΑ ΡΟΔΟ ΠΟΥ ΖΥΓΙΑΖΕΤΑΙ

ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗ ΦΛΟΓΑ

Κ'ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΝΑΓΙΝΕ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΣΙΩΠΟΥΣΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΛΟΓΑ

ΜΙΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΝΕ ΑΜΦΙΒΟΛΗ

Μ'ΟΛΟ ΤΟ ΝΑΙ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ.

ΜΟΝΟΝ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΛΙΚΝΙΖΕΤΑΙ

ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ

ΚΙ'ΑΛΛΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥΝΕ ΣΥΜΒΟΛΑ

ΚΙΆΛΛΑ ΜΟΝΑΧΑ ΠΟΥ ΜΕΘΟΥΝΕ,

ΜΑ ΤΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΛΕΠΤΟΚΑΜΩΤΑ,

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟΝ ΑΝΘΟΥΝΕ.

ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΝΟΙΩΣΕΙ

ΚΙ'ΑΝ ΤΗΝ ΠΛΗΓΩΣΕΙ ΘΑΝΑΙ ΑΝΙΔΕΟΣ

ΚΙ ΟΥΤΕ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕΙ...

Η Μαρία Πολυδούρη ανακάλυψε την ποίηση μέσα απο το σπαραγμό της μάνας, της αδελφής, της θυγατέρας, της συζύγου. Ανακάλυψε την ποίηση μέσα απο την έκφραση της γυναίκας.
"Μου αρέσει να λυπάμαι..." έλεγε στην μητέρα της, δικαιολογώντας τις ώρες που αφιέρωνε να ακούει μοιρολόγια σε σπίτια νεκρών του Γυθείου. Στην πολιτεία αυτή της Μάνης η οικογένεια Πολυδούρη έζησε 9 χρόνια. Ο πατέρας της ήταν φιλόλογος στο τοπικό Γυμνάσιο και η Μαρία τελείωσε το δημοτικό και το σχολαρχείο. Στο Γύθειο αφομοίωνε, μελετούσε και ζούσε όλο το μεταφυσικό κλίμα που δημιουργούσαν οι γυναίκες με τα μοιρολόγια. Για τους ντόπιους τα μοιρολόγια ήταν πόνος και κατευόδιο, για την Μαρία Πολυδούρη ήταν ποιητικό δρώμενο.

Λίγα χρόνια μετά ο πατέρας μετατίθεται στα Φιλιατρά και η οικογένεια μετακομίζει εκεί. Η Μαρία είναι 13 χρονών, πηγαίνει στο γυμνάσιο και γράφει το πρώτο της ποίημα, με τίτλο  Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ. Με την ατμόσφαιρα και το βίωμα απο τις μοιρολογίστρες του Γυθείου περιγράφει το σπαραγμό της μάνας για το γιο της που θαλασσοπνίχτηκε. Ξεπερνά  το γεγονός του θανάτου-και μάλιστα ενός νέου ανθρώπου- και λυπάται, θρηνεί την μάνα. Ο πόνος της μάνας είναι πάνω απο τον θάνατο! Στα 13της χρόνια η Μαρία Πολυδούρη δείχνει να έχει ξεπεράσει τον θάνατο. Δεν είναι τυχαίο που στα ποιήματά της ο θάνατος περνά και ξαναπερνά...Υπάρχει εξοικείωση και τάση περιφρόνησής του. Και ο θάνατος την εκδικείται. Χάνει τους γονείς της, σχεδόν ταυτόχρονα και νιώθει τύψεις γιατί εγκατέλειψε την μητέρα της λίγο πριν πεθάνει. Οκτώ χρόνια αργότερα χάνει τον ποιητή που ερωτεύτηκε και πριν περάσουν δύο χρόνια, σβήνει και η ίδια απο φυματίωση στο νοσοκομείο Σωτηρία.

Η Μαρία Πολυδούρη έπαιξε με το θάνατο. Τον συναντούσε σχεδόν σε κάθε στίχο, σε κάθε στροφή...Πάντα κατόρθωνε να τον ξεπερνά. Της άρεσε να λυπάται... της άρεσε όμως και ν'αγαπά.
Γράφει στο ημερολόγιό της: "Τι ειρωνεία! Να μιλούν για την αγάπη άνθρωποι που δεν την γνωρίζουν και να σιωπούν εντελώς εκείνοι που νιώθουν την ψυχή τους να πνίγεται σε κάθε πόντο της..." Και λίγες μέρες αργότερα: "Μου εδόθη η ευκαιρία σήμερα να εκφράσω έτσι, με ζωντανά λόγια, τη μυστική αγάπη που φωλιάζει μέσα μου..."

Στα στήθια της μαζί με την αγάπη φώλιαζε κι ο θάνατος...
Η φυματίωση σημάδεψε τα χρόνια της νιότης, της ξενοιασιάς, του έρωτα. Μαράζωνε και το ήξερε. Αποπειράθηκε να ξεχάσει και να γλιτώσει με την φυγή της. Στο Παρίσι σφράγισε το εισιτήριο του θάνατου. Το είπε στην αδελφή της μόλις επέστρεψε στην Ελλάδα. Αντίθετα με την Πολυδούρη, ο Καρυωτάκης είχε στο νου του το θάνατο και αυτό το επιβεβαίωσε η αυτοκτονία. Όπως στο νου του στροβιλιζόταν και ο ανικανοποίητος έρωτας με την Καλαματιανή ποιήτρια.
Και οι δυό τους αποτύπωσαν το πάθος και τον πόθο στην ποιήσή τους.
Αγαπήθηκαν μέσα απο αυτό που αγάπησαν μοναδικά: την ποίηση. Μιλώ για την αγάπη σου...ομολογεί σε κάποιο ποίημά της η Μαρία Πολυδούρη.

Ογδόντα τόσα χρόνια μετά το θάνατό τους, ακόμα ψάχνουμε μέσα στις λέξεις, στους στίχους, στις στροφές ν'ανακαλύψουμε τους κώδικες της αγάπης τους!

Η Μαρία Πολυδούρη δεν πέθανε παραδομένη στο σαράκι που πρωτοεμφανίστηκε το 1923. Το τέρμα ήταν γνωστό και δεν ήθελε να διαβεί όλη τη διαδρομή μέσα απο έναν απρόσωπο και μίζερο δρόμο. Η διαδρομή προς το μοιραίο ξημέρωμα του Απρίλη του 1930 είχε πολύ χρώμα.
Τα μοιρολόγια του Γυθείου είχαν εξορκίσει ή είχαν κρύψει καλά το φόβο του θανάτου.

΄Αλλωστε, η Μαρία Πολυδούρη πίστευε πως ο έρωτας είναι αυτός που μένει και μετά τον θάνατο:

 Mα τώρα σιώπησε η καρδιά του

και μόνον ο έρωτάς του μένει

και περπατεί.

Και όλοι μας λέμε είναι η σκιά του 

που τριγυρίζει, είναι η θλιμμένη 

σκιά του ποιητή. 

(απο το βιβλίο: MAΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΙΜΟΥΡΤΑΣ- εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί)

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ...ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑΧΟΥΜΕ!

ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΑΝΔΡΩΝ ...ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!

ΓΟΥΝΤΙ ΑΛΕΝ: Δεν πιστεύω ότι γίνεσαι σοφότερος όσο μεγαλώνεις!
Πονάει η πλάτη σου, αυτό γίνεται. Προσωπικά δεν βρίσκω κανένα πλεονέκτημα στο γήρας.
Κάνω όλα τα ηλίθια πράγματα που έκανα νεότερος, με την διαφορά ότι τώρα δεν τα βλέπω τόσο καλά όσο τα έβλεπα παλιότερα...

 Απάντηση Γυναικός: Kαι τι ακριβώς χρειάζεσαι για να καταλάβεις ότι δεν γίνεσαι σοφότερος?

ΑΡΗΣ ΠΑΤΡΙΝΟΣ(Συνεργάτης του Κρεγκ Βέντερ που δημιούργησε τεχνητή ζωή): Θα χρειαστούν χρόνια για να πάρουν άδεια τα νέα-βασισμένα στα γονίδια-φάρμακα. Αλλά η επανάσταση έχει ήδη αρχίσει...

Απάντηση Γυναικός: Eίναι πράγματι μια συγκλονιστική επανάσταση και σαν συγκλονιστική που είναι, άραγε τι θα φέρει?

ΜΑΡΚΟΥΣ ΤΡΕΣΕΛ(Γερμανός Βουλευτής πρασίνων): H χαρά της ζωής που αποπνέουν οι Έλληνες άρεσε πάντα στους Γερμανούς.

Απάντηση Γυναικός: Δεν είναι σίγουρο ότι θα συνεχίζουμε να σας διασκεδάζουμε φέτος το καλοκαίρι, γιατί μ'όλα όσα έγιναν και γίνονται χάσαμε ακόμα και αυτή την χαρά!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Κανένας δεν είχε αντιληφθεί το μέγεθος της κρίσης, ξέραμε ότι το έλλειμμα ήταν μεγαλύτερο, δεν γνωρίζαμε όμως την έκταση του προβλήματος ή την αντίδραση των αγορών.

Απάντηση Γυναικός:  Έλεος!!! Σπίτι θέλω ν'αγοράσω και βάζω δικηγόρους, συμβολαιογράφους, μηχανικούς και φίλους στην εφορία για να το εξετάσουν αν είναι καθαρό!!! Εσύ τι έκανες???

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ(Tέως Υπουργός Παιδείας): Ο Καραμανλής οφείλει να βγει και να μιλήσει. Νομίζω ότι θα το κάνει...

Απάντηση Γυναικός: Δεν προλαβαίνει τώρα, γιατί έχει αρχίσει τα μπάνια του Λαού!

ΤΖΟΝ ΜΠΑΝΒΙΛ(Συγγραφέας, επισκέπτης των Δελφών): Είναι αυτή η αρχέγονη σχέση του ανθρώπου με το ιερό, ανεξάρτητα απο το αν πιστεύεις ή όχι. Η ανάγκη να νιώσεις το δέος!

Απάντηση Γυναικός: Tα λες όλα αυτά γιατί δεν έχεις διαβάσει τον μπλόγκερ "ΑΘΕΟΣ"

Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Σίγουρα θα διαβάσατε ή θα σας ήρθε κάποιο e-mail που θα σας ενημέρωνε ότι ο ΖΑΝ ΛΙΚ ΓΚΟΝΤΑΡ αρνήθηκε γενναία να πάει στο Φεβισταλ των Καννών, προκειμένου να παρευρεθεί στην προβολή της ταινίας του "Φιλμ Σοσιαλίσμ", με την δήλωση πως όταν υπάρχει πρόβλημα σαν αυτό που περνάει σήμερα η Ελλάδα "τα πανηγύρια και τα κόκκινα χαλιά"περιττεύουν!" 
Πρόσθεσε ακόμη πως ότι όλοι μας χρωστάμε στην Ελλάδα και πρέπει να την ευγνωμονούμε για το οξυγόνο που μας έδωσε και πρέπει σαν χρέος ν'εξοφληθεί και ότι οι Έλληνες θα μπορούσαν ν'απαιτήσουν απο το σύγχρονο κόσμο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα, χωρίς να τρέχουμε σαν ψωμοζήτουλες φιλώντας κατουρημένες ποδιές της Ευρώπης για να δώσουν τα οφειλόμενα...
Μόνο ένας άνθρωπος που διαθέτει σθένος και θάρρος σαν τον Γκοτάρ θα μπορούσε να κάνει μια παρόμοια δήλωση και να κρατήσει την θέση αυτή!
Αμέσως λοιπόν η υπόθεση Γκοτάρ έπρεπε να αναλυθεί απο ορισμένους που έσπευσαν να θολώσουν την εικόνα της φιλικής στάσης του για την Ελλάδα και να την χαρακτηρίσουν" κίνηση τσαμπουκά" που κρύβει διαφημιστικούς στόχους, προκειμένου να βοηθήσει την ταινία όταν θα βγει στους κινηματογράφους!
Βλέπετε όλη η ταινία είναι γυρισμένη σ'ένα κρουαζιερόπλοιο που πιάνει σε μεσογειακά λιμάνια, μέσα στα οποία και ο Πειραιάς, σχολιάζει με τον δικό του τρόπο τον ουσιαστικά σημερινό ανύπαρκτο σοσιαλισμό και είναι προγραμματισμένη να παιχτεί στην Ελλάδα τον Νοέμβριο.
Ογδοντάρης σήμερα ο Γκοντάρ παραμένει ασυμβίβαστος και αιρετικός! ΄Ιδιος παραμένει σ'όλη την επαγγελματική του καριέρα σκηνοθετικά ανατρεπτικός, φιλοσοφικά αυτόνομος, με μια εντελώς προσωπική κινηματογραφική σκέψη, ξεκίνησε ως σχολιαστής και κριτικός με χιλιάδες δημοσιεύματα στα "Κινηματογραφικά τετράδια"

Επανειλημμένως έχει δηλώσει ότι ο  έρωτας είναι πάντα πηγή ενέργειας για να κάνεις ένα έργο!
Ερωτευμένος με τις περισσότερες πρωταγωνίστριες των ταινιών του, όπως π.χ. την Μπριζίτ Μπαρντό  που στον καιρό της συνεργασίας τους οι γυμνές σκηνές της,  στάθηκαν οι ωραιότερες της σταδιοδρομίας της, προιόν ερωτικού πάθους για την πρωταγωνίστριά του....!

Χρόνια τώρα ο  Ζαν Λικ είναι περισσότερο "δικός μας" έχοντας πέσει στα δίχτυα του έρωτα μιας Ελληνίδας, η οποία είναι κόρη του διάσημου διευθυντή φωτογραφίας Αλέξη Γρίβα που ήταν και ο οπερατέρ της ταινίας: " Με κομμένη την ανάσα"