Στο ξέσπασμα του Φεγγαριού με την γαληνότητά της..!

Tην Παναγιά την Θαλασσινή την ξέρετε?

                            Στο νησάκι μας  γιορτάζουμε τα εννιάμερα κάθε 22 Αυγούστου

                                          εκεί στην ακροθαλασσιά με το μαγιώ και την ψάθα

                                                     Την πάμε μια  βαρκάδα...

                                          Την τραγουδάμε...

                                             Την λαμπραίνουμε....

                                                 Βάζουμε φωτιά στην παραλία....

                                    και βάφουμε κόκκινα τα νερά της....

                                   Τέλος την αποθεώνουμε...!

                         Και επειδή είναι Θαλασσινή 100%, την νύχτα  στην Αυλή της Ερμούπολης

                                 της ψιθυρίζουμε  στίχους
                                του Καββαδία μελοποιημένους  από τον Θάνο Μικρούτσικο!

 Σε μια αυλή σκεπασμένη με μπουκαμβίλιες  και στρωμένη με  κάτασπρο χαλίκι για να χώνεται η σαγιονάρα και ν'ασπρίζουν τα ακροδάχτυλα...

Στολισμένη με ντενεκέδες που μοσχοβολούν βασιλικό

                                              Και κείνη μας κοιτά από ψηλά και χαμογελά.

                                     Σε λίγες μέρες μας στέλνει και μια Μπλε Πανσέληνο

             για να  φωτίσει με την γαληνότητα της  νύχτας και ν' αγκαλιάσει κάθε μοναχική ψυχή

                                         να  την ξελαφρώσει απο τα βάρητα της μέρας....

                                       Κάποιες άλλες στιγμές τραβά τα νερά μέσα για να...

                                             αποκαλύψει τους θησαυρούς της θάλασσας της

                                                  Απλώνει γενναιόδωρα το αλάτι της

                                         στα κορμιά ν'αντέξουν τον δύσκολο Χειμώνα

                                        Αντίο Θαλασσινή μας, αντίο Καλοκαιράκι μας...

                        να πας με το καλό και να μας ξανάρθεις πάλι του  χρόνου καλύτερο!!!

Οι φωτό είναι με την σειρά της εμφάνισής τους απο τον Μέγα Γιαλό της Σύρου, την Ν.Αρτάκη Ευβοίας, την Κάτω Γατζέα Πηλίου και την Δροσιά Ευβοίας.

Στο νησί των ανέμων...

Το βαρκάκι απο την Δήλο, πετάει κάτασπρα!

 Ίσα που ισορροπώ στέκομαι  ολόρθα μπροστά στην πλώρη με το στήθος χαρούμενο δοσμένο στο πιτσίλισμα των αφρών των κυμάτων!

 Κλείνω μάτια και γίνομαι ταξίδι, ήλιος κι'άνεμος, γίνομαι κομματάκι απ'την ευλογία του Αιγαίου!
Βαφτίζομαι ξανά στην κολυμπήθρα του Ελληνισμού.

Στην άκρη λαμπυρίζουν τα κατάλευκα Μυκονιάτικα σπιτάκια.
΄Ολα μα όλα οδηγούν σε μια κατάφαση σε μια διαφορετική ειδική φυσική ευφορία

Το σύμβολο του νησιού οι κατάλευκοι μύλοι, που ορισμένοι απ'αυτούς έχουν γίνει ξενώνες.

Η Χώρα μας υποδέχεται!

Η Βενετιά της

 Είναι" η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή" που ξυπνά αφτιασίδωτη και μ'έντονα τα σημάδια στις γωνιές του προσώπου της απο τις χθεσινές καταχρήσεις των τουριστών της.

Είναι όμως τόσο βασανιστικά  όμορφη και σιγά-σιγά μας αποκαλύπτει ένα-ένα τις φυσικές της καλλονές που στην στιγμή ξεχνάς τον σωρό σκουπιδιών και τις δυσοσμίες που οι ορδές των βαρβάρων έχουν αφήσει πίσω τους.

Οι οικονομικά αποδυναμωμένες  υπηρεσίες του Δήμου με τα πρωτόγνωρα σκουπιδιάρικα-τρίκυκλα αδυνατούν να μαζέψουν στην καρδιά του Καλοκαιριού, τα ασυμμάζευτα και η κυρά της εδώ που στέκεται αγέρωχη  μας εκμυστηρεύεται τα παράπονά της...

Μαντώ Μαυρογένους 

Όλα τα μαγικά, όλα τα θεικά κάποιοι δεν θέλουν

 να τα σεβαστούν...

 να τα χαρούν...

 να τ'απολαύσουν ...όπως είναι!

                    Λευκά!

               και Αμόλυντα!!!

Την αναζωογονητική ανάσα  θα μας την χαρίσει σε λίγο όταν θα πάρουμε την δρόμο μακριά απο τα ασπρογάλαζα στενοσόκκακα που άρχισαν κιόλας ν'ασφυκτιούν απ'τις καινούργιες ορδές των ξένων!

 Θα την βρούμε σε μια παραδεισένια ακρογιαλιά, στο νότιο μέρος του νησιού, δίπλα απο το εκπληκτικό Καλό Λειβάδι, στην ερωτεύσιμη αγκαλιά του Λούλου!

 που μας κράτησε κοντά του τέσσερις ολόκληρες ώρες,

 μας χάρισε τα δώρα του

Το μάτι της θάλασσας!

και μετά μας σφύριξε στο αυτί πως πρέπει όπωσδήποτε να πάμε να βρούμε το κονάκι της Μargo...που μας περίμενε  με τα δικά της πεσκέσια:Ζυμωτό ψωμάκι,  Μυκονιάτικη κοπανιστή και ξυνοτύρι πάνω στην φίλη της την λιαστή ντομάτα με κρύα μπυρίτσα!!!
Και ένα σωρό άλλα γλυκίσματα φτιαγμένα όλα απο τα χεράκια της που έξαφανίστηκαν απο το Μαμούνι στο λεπτό!

Κυρίως όμως με ένα πλατύ φιλικότατο χαμόγελο που άγγιξε τα μέσα της καρδιάς μας!
Σ'ευχαριστούμε πολύ καλή μας Μargo!
Να χαίρεστε πάντα με υγεία την  ευτυχία που έχεις τόσο όμορφα στήσει με τον άνθρωπό σου και τα αγγελουδάκια σας,  στα βουνά του νησιού σας..!

Μια τελευταία ακόμα βόλτα μεγάλης διαρκείας στην Χώρα που στολίστηκε για  μια ακόμη μία "οργιώδη" Αυγουστιάτικη  νύχτα μας έφερε κοντά στα χταπόδια του Μερακλή Μπαμπούλα
στα μπαράκια της που σχεδόν τα παίρνει το κύμα  και στα τουριστικά καταστήματα που ξελογιάζουν γυναικείες αδυναμίες...

Η Μύκονος είναι ένα νησί με πολλές κρυφές υποσχέσεις  στο οποίο σίγουρα θα επιστρέψουμε κάποια στιγμή, ίσως κάποιον άλλο μήνα, για να τις ανακαλύψουμε με περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας!