Iamaticus o Mεγαλοπρεπής: 'Ανδρας στην νεανική ηλικία των 56 χρόνων, μετρίου αναστήματος που φέρει ευτραφή κοιλίτσα πολλά υποσχομένη, πλούσια κόμη πέντε τριχών,βλέπει ήχους και ακούει τα χρώματα, χιουμοριστικός, αυθόρμητα αθυρόστομος έως παρεξηγήσιμος, αυτοσαρκαστικός, ανυπόμονος και απροκάλυπτος, περίεργος σ'όλα!
Παραμυθητικός έως καθαρτήριος και για τον λόγο τούτο ιαματικός!
Χρησιμοποιει μία εγκυμονούσα γαιδούρα για τις μετακινήσεις του και διατηρεί μουσικό κανάλι στο ηλεκτρονικό μουσικό κατάστημα youtube!
Tα ίχνη του εχάθησαν πάνω απο μία εβδομάδα.
Τον αναζητούν: H Καρυάτιδα 62 μετά του Μαμουνίου της, ο παλιόφιλος Μαχαίρης,ο στρατηγός Τελευταίος, ο δόΧτωρ απαράδεΧτος, η ΙΛΥΣ του ΧΡΟΝΟΥ,οι λοιποί συγγενείς και φίλοι!
Ιonnkorr ο υπερσεξουαλικός ή ερωτικός:Άνδρας μισού και βάλε... περίπου αιώνα,φέρει γκριζωπή κόμη και γενειάδα(ο Ρίτσαρντ Γκιρ της Ελλάδας-πέρασε και δεν ακούμπησε),
φυσικός στο επάγγελμα αλλά και μέγας εγκυκλοπαιδιστής, διατηρεί μια ιδιαίτερη κοσμοφιλοσοφία, είναι ένθερμος οπαδός της υψηλής τεχνολογίας και έχει τα συνηθισμένα ενδιαφέροντα ενός απλού-απλούστατου ανθρώπου όπως την κοσμολογία,σχετικότητα,το ενοποιημένο πεδίο,την Βρανική Κοσμολογία,τις πρόσθετες διαστάσεις,το Σύμπαν,την θεωρία των χορδών και των κατηγοριών,την κβαντομηχανική,τον επικουρισμό, τον μετανθρωπισμό και τέλος τα virtual reality travels ή ελληνιστί τα ταξίδια στον ύπνο μας....
Πληροφορίες μη έγκυρες αναφέρουν ότι εθεάθη στην Λευκωσία της Κύπρου και την επομένη στο Brampton του Tορόντο στον Καναδά! (Εντελώς όμορες περιοχές)
Τα ίχνη του εχάθησαν προ πέντε εβδομάδων.
Τον αναζητούν: H Kαρυάτιδα 62 μετά του Μαμουνίου της, η Κούλα με τα κουλά της και ο μισός γυναικείος blogoπληθυσμός συμπεριλαμβανομένου και εκείνου του φατσοβιβλίου!
GIP ο γομολάστιχας: Γνωστός ως μέγας καρδιοκατακτητής των μπλογκς και μεγαλοσυγγραφέας των εκδόσεων Ψυχογιός!
Γράφει, ότι θέλει και όπως τα θέλει, μπορεί μετά να τα σβήνει(εξ'ου και η γομολάστιχα που πάντα κρατά μαζί του) και φτου απο την αρχή να τα ξαναγράφει!(Συνήθεια όλων των μεγάλων συγγραφέων!)
Εμείς πάντως τον έχουμε απολαύσει σε αστυνομικά διηγήματα και επιστημονικής φαντασίας σενάρια, τόσο μεγάλης φαντασίας που τύφλα νάχει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ στις ταινίες του, εφ'όσον η κινηματογραφική λεπτομέρεια αποτυπωμένη στις σελίδες του, σε οδηγεί στις αίθουσες της 7ης τέχνης!
H Δράση σ'αυτά κυριαρχεί τόσο πολύ, που μετά απο ανάγνωση δέκα σελίδων το πολύ, νιώθεις Θάνου ή Κεντέρης στο στάδιο, ν'αποθεώνεσαι..!
Τα ίχνη του εχάθησαν προ μηνός, αφού πρώτα μας άφησε σημείωμα στο τραπέζι, μετά απο γενική ανακαίνιση του μπλογκ και αμπαρώνοντας πόρτες και παράθυρα!
Έκτοτε αγνοείται η μπλογκοτύχη του!
Τον αναζητούν: H Καρυάτιδα 62 μετά του Μαμουνίου της, ο αδελφικός του φίλος Χριστόφορος, οι αναγνώστριες του, οι λοιποί συγγενείς και φίλοι!
ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ?
ΠΕΡΑΣΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ, ΕΣΤΩ ,ΑΠΛΟ, ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΩΡΕ!!!
Μου λείπετε!!!
Aυτό το Καλοκαίρι που έχει φτάσει σχεδόν στο τέλος του, δεν ήταν τουλάχιστον για μένα όμοιο μ'όλα τα προηγούμενα!
Ήρθε και φεύγει μ'αναστάτωση, αγωνία για το αύριο, και συνεχή απογοήτευση.
Ως και και κείνες οι συνήθειές μου να διαβάσω βιβλία στις διακοπές άλλαξαν!
Τα βιβλία ξεχάστηκαν ν'αγοραστούν και έμεινα άπραγη στις αμμουδερές παραλίες να ψάχνω για το"ωραίο" μονότονα, στο πήγαινε έλα των κυμμάτων.
Κάθε χρόνο επιστρέφοντας, όλο και κάποιο ογκώδες βιβλίο δεν είχε τελέψει στις αμμουδιές και επέστρεφε μέσα στα μπαγκάζια κρατώντας λάφυρα...
Ανοίγοντάς το στην περίοδο της προσαρμογής στην καθημερινότητα, οι ξεχασμένοι κόκκοι χρυσού της άμμου, εμφανίζονταν εκεί στην άκρη της σελίδας, που κλείνει το βιβλίο και αιχμαλωτίζει στιγμές απόλυτης ευφορίας και ξεγνιασιάς...
Μα φέτος ούτε λάφυρα, ούτε θησαυροί!
Αποφάσισα λοιπόν ν'ανοίξω παλιά διαβασμένα βιβλία απο τα ράφια της μικρής βιβλιοθήκης, να τα επαναφέρω στην φτωχή μου μνήμη.
Πολλά απ'αυτά έχω την εντύπωση πως δεν τάχω διαβάσει ποτέ!
Τόσο βαθειά ξεχασμένα βρίσκονται στους λαβύρινθους του εγκεφάλου μου.
Τι άλλο λοιπόν θα διάλεγα παρά ένα βιβλίο του αγαπημένου μου Νίκου Καζαντζάκη?
Το χέρι, χωρίς να σταματήσει απο μια έστω δεύτερη σκέψη πήγε αμέσως και τράβηξε τον Τελευταίο Πειρασμό.
Δεν ξέρω αν ήταν τυχαία η επιλογή ή ασυνείδητα έψαξα για την ανακούφιση στην ασθένεια που τον τελευταίο καιρό μ'έχει χτυπήσει και με βασανίζει και δεν είναι άλλη απο την ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ!
Μην κοιτάτε που προσπαθώ να μη δίνω σημασία στην ασθένειά μου, μη κοιτάτε που μιλώ περί ανέμων και υδάτων μόνο και μόνο για να την πολεμήσω, στην πραγματικότητα είμαι και αισθάνομαι βαρύτατα απογοητευμένη και ως εκ τούτου ασθενής!
Θέλω λοιπόν, σήμερα να σας αντιγράψω λίγα αποσπασματικά λόγια απο τον πρόλογο του Ελληνα Γκουρού της Φιλοσοφίας, έτσι σαν να συστήνω ένα αποτελεσματικό ανακουφιστικό φάρμακο για όσους τυχόν, ταλαιπωρούνται απο την δική μου ασθένεια...
Κάθε άνθρωπος είναι θεάνθρωπος, σάρκα και πνέμα. Να γιατί το μυστήριο του Χριστού δεν είναι μονάχα μυστήριο μιας ορισμένης θρησκείας. Είναι πανανθρώπινο..σε κάθε άνθρωπο ξεσπάει η πάλη Θεού και ανθρώπου, και συνάμα η λαχτάρα της φίλιωσης. Τις περισσότερες φορές η πάλη αυτή είναι ασύνειδη, βαστάει λίγο, δεν αντέχει μια αδύνατη ψυχή ν'αντιστέκεται καιρό πολύ στην σαάρκα. Βαραίνει, γίνεται κι'αυτή σάρκα κι ο αγώνας παίρνει τέλος. Μα στους υπεύθυνους ανθρώπους, που έχουν μερόνυχτα καρφωμένα τα μάτια τους στο ανώτατο Χρέος, η πάλη ανάμεσα στην σάρκα και στο πνέμα ξεσπάει χωρίς έλεος και μπορεί να βαστάξει ως τον θάνατο! Όσο πιο δυνατή η ψυχή κι η σάρκα, τόσο κι η πάλη πιο γόνιμη κι η τελική αρμονία πιο πλούσια. Δεν αγαπάει ο Θεός τις αδύνατες ψυχές και τις πλαδαρές σάρκες! Το πνέμα θέλει νά'χει να παλέψει με δυνατή γεμάτη αντίσταση σάρκα, είναι πουλί σαρκοβόρο που ακατάπαυστα πεινάει, τρώει σάρκα και την εξαφανίζει αφομοιώνοντάς την! Πάλη ανάμεσα στην σάρκα και στο πνέμα, ανταρσία κι αντίσταση, φίλιωση κι υποταγή, και τέλος, ανώτατος σκοπός της πάλης, η ένωση με τον Θεό-να ο ανήφορος που πήρε ο Χριστός και μας καλεί να πάρουμε και μεις ακολουθώντας τα αιματωμένα του αχνάρια. .......
Για να δώσω ένα ανώτατο πρότυπο στον αγωνιζόμενο άνθρωπο,για να δείξω πως δεν πρέπει να φοβάται τον πόνο,τον πειρασμό και τον θάνατο, γιατί όλα αυτά μπορούν να νικηθούν, νικήθηκαν κιόλα, γράφτηκε ο "Τελευταίος Πειρασμός" Ο Χριστός πόνεσε, κι απο τότε ο πόνος άγιασε...πολέμησε, ως την τελευταία στιγμή, ο Πειρασμός να τον πλανέψει κι ο Πειρασμός νικήθηκε..σταυρώθηκε ο Χριστός κι απο τότε νικήθηκε ο θάνατος. Κάθε εμπόδιο στην πορεία του γίνουνταν αφορμή κι ορόσημο νίκης! Εχουμε πια ένα πρότυπο μπροστά μας, που μας ανοίγει τον δρόμο και μας δίνει κουράγιο...!
Μέσα απ'αυτούς γνωρίζουμε πως ο πρώτος της βασιλιάς ήταν ο Κέκροπας.
Ο Κέκροπας ήταν γέννημα της Αττικής γης μια χθόνια θεότητα γιατί ήταν απο την μέση και πάνω άνθρωπος, ενώ απο την μέση και κάτω φίδι.
Σαν πρώτος βασιλιάς της πόλης χάρισε και το όνομά του και την ονόμασε Κεκροπία.
Μιά άλλη εκδοχή λέει πως ο Κέκροπας ήρθε απο την Κρήτη ή την Κύπρο.
Ο παράξενος λοιπόν αυτός βασιλιάς θέσπισε τους πρώτους νόμους, που σύμφωνα με τον μύθο ήταν και ο εφευρέτης της γραφής.
Υποστήριξε την μονογαμία και έπεισε τους κατοίκους να μην παντρεύονται πολλές γυναίκες όπως συνηθιζόταν μέχρι τότε.
Ο Ποσειδώνας και η Αθηνά, είχαν εμπλακεί για τα καλά στην φιλονοικία ποιος απο τους δύο θα γινόταν ο προστάτης της πόλης αυτής, οπότε παρρουσιάστηκαν μπροστά στον Κέκροπα και του ζήτησαν να διαλέξει αυτός ποιον απο τους δύο προτιμά.
Ο Ποσειδώνας για να τον δελεάσει κτύπησε με την τρίαινά του τον βράχο της Ακρόπολης και αυτόματα ανέβλυσε μια πηγή πάνω της, ενώ η Αθηνά έδωσε μία με το δόρυ της και μια ελιά αμέσως φύτρωσε!
Ο Κέκροπας προτίμησε το δώρο της Αθηνάς και έτσι η όμορφη και σοφή Θεά απο τότε έγινε η προστάτιδα της, που αργότερα πήρε και το όνομά της.
Ο Ποσειδώνας χολωμένος για να τιμωρήσει την πόλη, την έκανε να υποφέρει πάντα απο έλλειψη του νερού.
Ο Κέκροπας ήρθε ο καιρός και παντρεύτηκε την Άγραυλο, κόρη του πρώτου βασιλιά της Αττικής Ακταίου. Εκείνη του χάρισε τέσσερα παιδιά: Τον Ερυσίχθονα, την Άγλαυρο, την Έρση και την Πάνδροσο.
Ο πρίγκηπας Ερυσίχθονας διαδέχτηκε τον πατέρα του Κέκροπα στην βασιλεία αλλά δυστυχώς παρέμεινε άτεκνος. Ετσι μετά τον θάνατό του στην βασιλεία ανέβηκε ο Κραναός. Ο Κραναός με την γυναίκα του την Πεδιάδα απέκτησαν τρείς όμορφες κόρες: Tην Κρανάη, Κραναίχμη, και Ατθίδα.
Το όνομα Ατθίς έχει σωθεί ως τις μέρες μας και γι'αυτό όλες οι Αθηναίες αποκαλούνται και Ατθίδες!
Επόμενος βασιλιάς της Αθήνας, έγινε ο Εριχθόνιος.
Για τον Εριχθόνιο ο μύθος λέει πως ήταν παιδί του Ήφαιστου και της Αθηνάς.
Η Αθηνά, που ήθελε να κρύψει την γέννησή του απο τους άλλους Θεούς(για να μη ξεσπάσει σκάνδαλο)τον έκλεισε σ'ένα κάνιστρο και το τοποθέτησε σ'ένα ναό της Ακρόπολης.
Σκοπό είχε να το αναθρέψει η ίδια και να τον κάνει αθάνατο. Μέσα στο κάνιστρο είχε βάλει και δυο μεγάλα φίδια για να τον προστατεύουν.
Στις κόρες του Κραναού απαγόρεψε ν'ανοίξουν το κάνιστρο και τις προειδοποίησε πως αν το κάνουν θα πάθουν μεγάλο κακό.
Μια μέρα η Αθηνά, πετάχτηκε μέχρι την Παλλήνη για να φέρει ένα μεγάλο βράχο και να τον τοποθετήσει στα τείχη της Ακρόπολης.
Στην απουσία της οι Κρανάη, Κραναίχμη και Ατθίδα, δεν άντεξαν στην περιέργειά τους και αποφάσισαν να παρακούσουν την διαταγή της Θεάς τους και ν'ανοίξουν το κάνιστρο για να δούν τι κρύβει μέσα. Όταν όμως αντίκρισαν τα δύο φίδια να έχουν τυλίξει το κορμάκι του μωρού για περισσότερη προστασία, τρελλάθηκαν απο το φόβο τους κι 'επεσαν απο τα ψηλά τείχη της Ακρόπολης, για να βρούν τραγικό θάνατο.
Το δυσάρεστο αυτό νέο το ανακοίνωσαν στην Αθηνά, καθώς εκείνη γύριζε απο την Παλλήνη φορτωμένη με τον βράχο, τρία κοράκια. Ταράχτηκε τότε η Θεά και της ξέφυγε απο τα χέρια ο βράχος που κύλλησε και στήθηκε έτσι ένας ακόμη λόφος. Είναι ο λόφος του Λυκαβηττού!
Η Αθηνά, επειδή τα κοράκια της έφεραν το άσχημο νέο, τα καταράστηκε και τους απαγόρεψε να ξαναπετάξουν στους αιώνες των αιώνων πάνω απο την Ακρόπολη. Και έτσι απο τότε κανείς δεν είδε να πετά κοράκι πάνω απο την Ακρόπολη!
Ο Εριχθόνιος δεν έγινε μεν αθάνατος, όπως σκόπευε να τον κάνει η μητέρα του, έγινε όμως βασιλιάς της Αθήνας.
Παντρεύτηκε την πεντάμορφη νύμφη Πραξιθέα και απόκτησε μαζί της τρία παιδιά: Tον Πανδίωνα, την Πρόκνη και την Φιλομήλα.
Γιος του Πανδίωνα, που τον διαδέχτηκε στον θρόνο ήταν ο Ερεχθέας.
Αυτός άλλαξε το όνομα της πόλης και απο Κεκροπία την ονόμασε Αθήνα για να τιμήσει την θεά Αθηνά.
Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ερεχθέα άρχισαν τα Ελευσίνια Μυστήρια.
O Eρεχθέας είχε τρείς κόρες, που ήταν πολύ αγαπημένες μεταξύ τους και είχαν ορκισθεί πως αν πέθαινε η μία, οι άλλες θα την ακολουθούσαν αμέσως στον Άδη.
Κάποτε, ο βασιλιάς της Θράκης Εύμολπος, εκστράτευσε για να κατακτήσει την Αθήνα.
Στην αρχή οι Θράκες νικούσαν τους Αθηναίους. Ο Ερεχθέας ρώτησε τότε το μαντείο των Δελφών να τον συμβουλέψει τι έπρεπε να κάνει για να νικήσει τον Εύμολπο.
Η Πυθία τον συμβούλεψε να θυσιάσει τη μια του κόρη. Μόνο μ'αυτόν τον τρόπο θα μπορουσε να νικήσει και να σώσει έτσι την πόλη.
Ο φιλόπατρις Ερεχθέας αναγκάστηκε να υπακούσει στο χρησμό, και θυσίασε την μία κόρη. Δεν φανταζόταν όμως πως μαζί με την μία θάχανε και τις υπόλοιπες δύο, οι οποίες τήρησαν τον όρκο τους και ακολούθησαν στον τάφο την αδελφή τους.
Οι Αθηναίοι συμπόνεσαν πολύ τον αγαπημένο τους βασιλιά και η μνήμη του έμεινε ζωντανή στους αιώνες που ακολούθησαν.
Αργότερα στην εποχή του Περικλή, μαζί με τον Παρθενώνα και τους άλλους λαμπρούς ναούς, χτίστηκε πάνω στην Ακρόπολη κι ένας ναός προς τιμήν του Ερεχθέα το Ερέχθειον.
Είναι αυτό που εγώ και οι αδελφές μου Καρυάτιδες βαστούμε την οροφή του στο κεφάλι.
Μετά τον Ερεχθέα, βασιλιάς της Αθήνας έγινε ο Κέκροπας ο Β!. Παντρεύτηκε την Μητιάδουσα και απόκτησαν ένα γιο, τον Πανδίωνα τον Β΄
Οι Αθηναίοι όμως, που δεν ήταν ευχαριστημένοι μαζί του, τον έδιωξαν απο την πόλη τους.
Ο Πανδίωνας ζήτησε καταφύγιο στα Μέγαρα, όπου τον δέχτηκαν πρόθυμα και τον ανακήρυξαν βασιλιά τους. Αργότερα, ο γιος του Πανδίωνα, ο Αιγέας γύρισε στην Αθήνα και πήρε τον θρόνο του πατέρα του.
Ο Αιγέας ήταν ο πατέρας του θρυλικού Θησέα, που τον απόκτησε με την όμορφη Αίθρα, την κόρη του βασιλιά της Τροιζήνας.
Η ιστορία του Θησέα είναι σ'όλους γνωστή. Όταν μεγάλωσε, ξεκίνησε να έρθει στην Αθήνα για να γνωρίσει τον πατέρα του, κάνοντας κατά την διαδρομή αξιοζήλευτα κατορθώματα.
Γνωστός επίσης και ο τραγικός και άδικος θάνατος του πατέρα Αιγέα, που έπεσε και πνίγηκε στην θάλασσα, νομίζοντας ότι ο Θησέας έπεσε θύμα του τρομερού Μινώταυρου της Κρήτης.
Μετά τον θάνατο του Αιγέα, ο θρόνος έμεινε στον Θησέα.
Ο Θησέας, που ήταν ο πιο θρυλικός απο τους ήρωες της Αρχαίας Ελλάδας, μετά βέβαια τον Ηρακλή, αναμόρφωσε κυριολεκτικά την Αθήνα.
Ενωσε όλους τους δήμους της Αττικής και τους περιέλαβε στην πόλη της Αθήνας, χωρίζοντας τους κατοίκους της σε τέσσερις φυλές. Κατάφερε μάλιστα να ενώσει τους δήμους, εγχείρημα δύσκολο, χωρίς να χρησιμοποιήσει βία, αλλά μόνο με την πειθώ!
Αργότερα, η ένωση αυτή γιορτάζονταν κάθε χρόνο μετο όνομα Παναθήναια ή Συνοίκια!
Με τον τρόπο αυτό ο Θησέας συμφιλίωσε όλους τους κατοίκους της Αττικής και έκανε την Αθήνα μια μεγάλη και ισχυρή πόλη!
Βασίλεψε με πολύ δημοκρατικό τρόπο και ήταν ο πρώτος απο τους βασιλιάδες που πλησίασε τον φτωχό λαό και προσπάθησε να λύσει τα προβλήματά του.
Ετσι όλοι οι κατοπινοί άρχοντες της πόλης, που εφάρμοσαν το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα, είχαν σαν πρότυπο τον Θησέα!
Περίλαμπρος ναός χτίστηκε προς τιμήν του,για να σκεπάσει τα οστά του, όταν αυτός δολοφονήθηκε απο τον βασιλιά της Σκύρου Λυκομήδη , ο οποίος σώζεται έως σήμερα το γνωστό σ'όλους μας μνημείο ΘΗΣΕΙΟ.
Ο Τελευταίος βασιλιάς που έζησε ανάμεσα στον μύθο και την ιστορία ήταν ο Κόδρος, ο οποίος αυτοθυσιάστηκε προκειμένου να σώσει την πόλη απο την πολιορκεία των Δωριέων της Πελοποννήσου.
Μετά τον Κόδρο, η ζωή της Αθήνας μπαίνει σε καινούργια εποχή. Δεν την αγγίζει πια ο μύθος, που δεν είσαι σίγουρος αν καταγράφει την πραγματικότητα ή την αλλοιώνει.
Όλα τα γεγονότα και τα πρόσωπα που ακολούθησαν μετά τον Κόδρο, τα φωτίζει και τα περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια η ΙΣΤΟΡΙΑ.
