bilsot - AMATEUR PHOTOGRAPHER - ...Λείπει μια Καρυάτιδα! Μα εμείς θα την φέρουμε πίσω!

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΑΣ

Γεύσεις... απο βιβλία που μπορείτε να πάρετε μαζί σας στην παραλία:
TO ANTIKEIMENO-NIKOΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ (Το κύκνειο άσμα του Φρεντυ Γερμανού)
ΣΟΡΓΚΟΥΤ 1973

 Ο Γερο-Εξόριστος με τα μακριά μαλλιά  και την μεγάλη τριγωνική γενειάδα, που τον έκαναν να  μοιάζει με Ρώσσο ιερομόναχο, έγραφε απ'το πρωί. Τώρα είχε νυχτώσει και συνέχιζε να γράφει.
Ήταν Ιούλιος, δηλαδή ο μόνος μήνας που έκανε καλοκαίρι στο Σοργκούτ το μακρινό εκείνο μέρος της Σιβηρίας όπου τον είχαν αμπαρώσει οι Σοβιετικοί απ' το 1962.  Κάποτε ήταν ο αρχηγός του μισού σχεδόν ελληνικού λαού, αλλά είχε κάνει μια λάθος επανάσταση και δεν είχε καταφέρει να κυβερνήσει τον άλλον μισό. Αυτός ήταν ο λόγος που τον είχαν κλοτσήσει σ'εκείνη την στενάχωρη μικρή πόλη, όπου η θερμοκρασία έφτανε καμμιά φορά τον Χειμώνα τους -50 και- 55 βαθμούς Κελσίου.
"Φωλιά της αρκούδας" έλεγε ο γέρος την πόλη αυτή, αλλά στους 50 βαθμούς ψόφαγαν ακόμα και οι αρκούδες! Πώς είχε καταφέρει ν'αντέξει εκείνος?
..Στο Σοργκούτ τον φώναζαν Νικολάι Νικολάε, αλλά το πραγματικό του όνομα ήταν Νίκος Ζαχαριάδης.
Το πρωί που είχε αρχίσει να γράφει, ήταν πολύ αγριεμένος, όπως ήταν κι όλα αυτά τα 11 χρόνια που τον είχαν χωμένο στη φωλιά της αρκούδας.
"Απαιτώ να με αποκαταστήσετε!" ούρλιαζε κάθε τόσο απ'την άκρη της στέπας η γριά αρκούδα."Απαιτώ να μου δώσετε πίσω την κομμουνιστική  μου τιμή!" Του ήταν αδύνατον να πεθάνει χωρίς αυτήν...
Άφησε κάτω την πένα και πήρε απ'΄το τραπέζι τη θηλιά, που την έπλεκε προσεκτικά όλη την προηγούμενη μέρα και θα την περνούσε στο λαιμό του λίγο μετά τα μεσάνυχτα, δηλαδή την 1η Αυγούστου του 1973. Ήταν η μέρα που είχε γεννηθεί-θα γινόταν 70 χρονών! Ήταν μια καλή μέρα για ν'αυτοκτονήσει, γιατί θα'χε να θυμηθεί ένα σωρό πράγματα. Θα θυμόταν τα γενέθλιά του, που τα γιόρταζε όταν ήταν παιδάκι στην Νικομήδεια και την ταυτότητα που τούφτιαχνε η μάνα του η Ερατώ.  Ήταν μια γυναίκα με σφιγμένο πρόσωπο και ήρεμα μάτια , που δεν μιλούσε πολύ. Ο Ζαχαριάδης σκέφτηκε τώρα πως η μάνα του ήταν αυτό που είχε αγαπήσει περισσότερο απο κάθε τι άλλο στον κόσμο-ίσως πιο πολύ κι απ'τον Στάλιν.
Η Ερατώ είχε περάσει δύσκολες ώρες μαζί του, στη δεκαετία του '20 και στη δεκαετία του '30, όταν τον έβλεπε να μπαινοβγαίνει στις φυλακές. Ύστερα όμως το 1945, όταν είχε γυρίσει απ' το Νταχάου  και του χαν κάνει εκείνη τη γιορτή στο Στάδιο, το πρόσωπο της Ερατώς, έλαμπε! Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε τον γιό της να δοξάζεται σαν Θεός.  Πόσος κόσμος είχε μαζευτεί άραγε εκείνη τη μέρα; αναρωτήθηκε.
Βέβαια πάνω στο στριμωξίδι εκείνης της μέρας τούχαν κλέψει και το πορτοφόλι. Τά'χε αυτά η λαική δόξα!
...Ήθελε να δηλώσει το Κόμμα ανοιχτά και ξεκάθαρα πως δεν ήταν χαφιές και πράκτορας της Ιντέλλιτζενς Σέρβις, όπως τον είχαν κατηγορήσει. Ήθελε επίσης το Κόμμα να τον αφήσει ελεύθερο, να γυρίσει και να δικαστεί στην Ελλάδα! Του είχαν απαντήσει-καλά θα το σκεφτούμε-αλλά ήξερε πως δεν θα γινόταν τίποτε. Τους είχε δώσει διορία ως απόψε  τα μεσάνυχτα, ήταν  όμως  σίγουρο πως  δεν  θα'ρχόταν κανείς. Το λάθος μου ήταν πως δεν γύρισα στην Ελλάδα όταν ήταν ακόμα καιρός σκέφτηκε. Έπρεπε να τοχε κάνει μόλις τέλειωσε ο Εμφύλιος-αντί να πάει στην Ρουμανία πρόσφυγας, έπρεπε να περάσει κρυφά τα αλβανικά σύνορα και να γυρίσει στην Αθήνα. Θα προλάβαινε και την μάνα του ζωντανή και θα ξανάβλεπε την Πάρνηθα...ήταν αστείο αλλά η γριά Ερατώ και η Πάρνηθα ήταν τα μόνα όμορφα πράγματα που θυμόταν απ'την Ελλάδα...
Ο Εξόριστος βγήκε απο την καλύβα του και κοίταξε απέναντι, την παράγκα με τη φρουρά που τον φύλαγε και τον προβολέα που έπεφτε πάνω στο κερεββάτι του όλη την νύχτα. Είχε μάθει να κοιμάται με τον προβολέα, όπως είχε μάθει στη Σιβηρία κι ένα σωρό άλλα πράγματα. Ήταν ωραίο να κοιμάσαι με προβολέα-έκανες πιο φωτεινό ύπνο! Η φρουρά ήταν βέβαια πάντα άντρες της ΚΑ-ΓΚΕ-ΜΠΕ, που έδιναν κάθε δώδεκα ώρες υπόμνημα για τις κινήσεις του. "Αντικείμενο" τον αποκαλούσαν στις αναφορές τους. Τους ήξερε όλους με τ'όνομά τους, ήταν οι σύντροφοι μιας ολόκληρης ζωής-και τώρα ήταν οι σύντροφοι της τελευταίας του νύχτας.
-Καλησπέρα, σύντροφε Σεργκέι είπε
-Καλησπέρα σύντροφε Νικολάι του χαμογέλασε ο δεσμοφύλακας.
-Γέννησε η γυναίκα σου? ΄
-Γεννάει όπου νάναι και ο γιατρός μου είπε πως είναι αγόρι.
- Μπράβο είπε ο Ζαχαριάδης, έχω κι εγώ γιο όπως ξέρεις. Είναι σπουδαίο πράγμα νάχεις γιό.
Στην πραγματικότητα είχε δύο γιούς,αλλά τον μεγαλύτερο τον Κύρο είχε να τον δει κάμποσο καιρό. Είχαν τσακωθεί άγρια για τον Στάλιν πριν μερικά χρόνια και δεν είχαν ξαναμιλήσει απο τότε. Ο γερο-εξόριστος όμως ήξερε ότι κάθε φορά που έκανε απεργία πείνας ο Κύρος ήταν αυτός που έτρεχε στο Κρεμλίνο και φώναζε" Σώστε τον πατέρα μου-πεθαίνει!" Κι αργότερα όταν είχαν αρχίσει στη Σιβηρία να σαπίζουν τα ούλα του και να του πέφτουν τα δόντια, ο Κύρος ήταν αυτός που του είχε στείλει εκείνη την γιατρίνα την Νίνα, σκέφτηκε και χαμογέλασε μέσα στην καλοκαιρινή νύχτα.
-Εσύ δεν έχεις γυναίκα σύντροφε Νικολάι;
-Πέθανε!
Ο Σεργκέι κούνησε θλιμμένα το κεφάλι του.
-Τόχα καταλάβει είπε. Γι'αυτό δεν σε ρωτούσα τόσο καιρό. Πάνε πολλά χρόνια?
-Πολλά!
Ήταν το 1957 που είχε κυκλοφορήσει εκείνη η ανακοίνωση του Κόμματος που τον έλεγε προδότη, κι η γυναίκα του, σαν αφοσιωμένο μέλος, είχε βάλει την υπογραφή της φαρδιά πλατιά, μαζί με τ'άλλα αφοσιωμένα μέλη!
-Καληνύχτα σύντροφε Σεργκέι
-Καληνύχτα τούπε ο φρουρός.
-Μη δουλέψεις άλλο απόψε, του φώναξε Κοιμήσου τώρα και δουλεύεις αύριο πάλι
-Αύριο έχω τα γενέθλιά μου...του χαμογέλασε ανοιχτόκαρδα
-Ξέρεις εσύ κανένα που να δουλεύει στα γενέθλιά του? και μπήκε στην καλύβα.
Ήταν μια απλή καλύβα με 3 κρεβάτια ένα τραπέζι με καρέκλες και βιβλιοθήκη. Να γράψω ή να διαβάσω τώρα? αναρωτήθηκε ο γέρος. Δεν του έμεναν πολλές ώρες-καλύτερα να τις ξόδευε στη σκέψη. Τί θα σκεφτόταν όμως? Κάτι που αγαπούσε ίσως πολύ. Το Κόμμα? Μα το Κόμμα ήταν ένα σκοτεινό γραφείο με μια σφραγίδα που εξόντωνε συντρόφους και τους έστελνε σε φυλακές και εξορίες. Όπως έκανες κι εσύ! τούπε μια φωνή μέσα του. Όπως έκανα κι εγώ παραδέχτηκε. Όμως ήταν ακόμα 8000 εκεί στην μακρινή Τασκένδη , που εξακολουθούσαν να τον βλέπουν σαν Θεό. Τούς ήξερε έναν-έναν με τ'όνομά τους. Αυτοί είναι οι σύντροφοί μου. Κι' ύστερα σκέφτηκε με θλίψη: O Bλαντάς, ο Γούσιας, ο Μπαρτζώτας, ήταν οι πιο πιστοί του μέσα στο Κόμμα, αλλά και οι πιο ασήμαντοι. Όλοι οι άλλοι ήταν χαφιέδες και προδότες. Ο Άρης ήταν προδότης, είπε τώρα γεμάτος πείσμα. Ο Πλουμπίδης ήταν προδότης. Ο Μάρκος ήταν προδότης. Προδότες  λοιπόν...χάρηκε που κρατούσε μέσα του ζωντανό αυτό το άγριο πείσμα. Εκείνος θα πέθαινε, αλλά το πείσμα θα'μενε στον αέρα, θα ταξίδευε μες στον χρόνο και θα κρατούσε όρθιο τον μύθο του Μεγάλου Αρχηγού...
....-Τώρα γίνεσαι σαν τον παλιό Ζαχαριάδη, που δεν παραδεχόταν ποτέ τα λάθη του! τούπε ο Θάνατος.
Τα ρίχνεις όλα στους άλλους και δεν παραδέχεσαι ότι κλότσησες μια ολόκληρη χώρα σ'ένα ποτάμι απο αίμα!
- Έκανα μια επανάσταση είπε ο γέρος. Για τον Λαό και για το Κόμμα.
-Τρίχες είπε ο Θάνατος. του χαμογέλασε σκληρά μέσα στο μισοσκόταδο της καλύβας...
Υστερα ο Θάνατος ξανάπε
-Θυμήσου
-Προτιμώ να θυμηθώ κάτι όμορφο, ΄ψιθύρισε ο εξόριστος κι ένιωσε πως έχανε σιγά-σιγά όλη την δύναμή του.Εμείς οι Κομμουνιστές δεν πιστεύουμε στον Θεό ούτε φέρνουμε παπάδες να μας ξομολογήσουν. Προτιμώ αντί να 'ξομολογηθώ να θυμηθώ κάτι όμορφο.
Ο Θάνατος χαμογέλασε πάλι κι ήταν σαν να του χαμογέλασε ένας σκύλος.
-Εντάξει είπε, τότε θυμήσου τα νιάτα σου,θυμήσου την Σοβιετική Ένωση του 1924. Θυμήσου την ΚΟΥΤΒ. Θυμήσου εκείνη την Ρωσσίδα σκύλα που σ'έριξε στο κρεββάτι της και σου άνοιξε τον μεγάλο δρόμο. Πάλι  ο σκύλος χαμογέλασε μέσα στο σκοτάδι ...
"Ευτυχώς αυτά τα πράγματα μένουν στο σκοτάδι και το Κόμμα δεν τόμαθε ποτέ! Αλλιώς θα σ'είχε διαγράψει απ'τα είκοσι ένα σου χρόνια..."
ΜΑΘΗΜΑ ΠΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΤΒ

 Η Λουντμίλλα Μυλόβα, λοχαγός του Σοβιετικού Στρατού, που ήταν στα 1924η γυμνάστρια της ΚΟΥΤΒ(Το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής) κοίταζε προσεκτικά το άτριχο μπράτσο του νεαρού άντρα που κοιμόταν ολόγυμνος πλάι της στο κρεβάτι.
Ειναι σαν αρχαίο ελληνικό άγαλμα, σκέφτηκε κι ένιωσε έναν ερεθισμό στη σκέψη πως είχε βιάσει για πρώτη φορά στην κομμουνιστική της πορεία ένα αρχαίο ελληνικό άγαλμα.
Όλα είχαν αρχίσει το προηγούμενο βράδυ μετά το μάθημα της πάλης.
Η Λουντμίλλα είχε καρφώσει το βλέμμα της στον νεαρό Έλληνα, που όλοι έλεγαν ότι είχε το πιο γρήγορο μυαλό σ'όλη την Κουτβ και ρουφούσε σαν σφουγγάρι τις μαρξιστικές αναλύσεις.
"Μια μέρα ο Ζαχαριάδης θα κουμαντάρει το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα" είχε πει φωναχτά ένας δάσκαλος που έκανε Ιστορικό υλισμό αλλά η Λουντμίλλα είχε  όπως πάντα τις αντιρρήσεις της.
"Είναι πεισματάρης και δεν παλεύει καλά!" "Δεν μου γεμίζει το μάτι"
 Η αλήθεια ήταν ότι της είχε γεμίσει το μάτι απ'την πρώτη μερα που τον είδε να βγάζει το πουκάμισό του και το παντελόνι του."Αυτό το κορμί σκέφτηκε θα'πρεπε να πελεκηθεί πάνω σε μάρματο και να στηθεί στη μέση της Κόκκινης πλατείας. Είναι το κορμί ενός κομμουνιστή!"
 Η Λουντμίλλα ένιωσε την ανάγκη να πιει λίγη βότκα ακόμα.
-Τελειώσαμε!
Τα κορμιά που μέχρι εκείνη την ώρα πάλευαν μανιασμένα στο παγωμένο τσιμέντο έμειναν ξαφνικά ασάλευτα σαν νάχε σταματήσει η μηχανή που πρόβαλλε την ταινία.
Ένας Πολωνός της δεύτερης τάξης ρώτησε
-Από τώρα? η Λουντμίλλα είπε ξερά
-Είδα ότι είχα να δω. Ο Ελληνας θα μείνει είπε
Στην αίθουσα απλώθηκε απόλυτη ησυχία.
-Εκανες στο μάθημα τρία λάθη. είπε η παγερή Μογγόλα στον Έλληνα
-Οι άλλοι να φύγουν
-Δεν έκανα κανένα λάθος απάντησε ήρεμα ο νέος άντρας. Ενα παγωμένο ρεύμα διαπέρασε τώρα τον θάλαμο γυμναστικής της ΚΟΥΤΒ.
-Γδύσου ! τον διέταξε
Ο Ζαχαριάδης έβγαλε ήρεμα το πουκάμισό του. Δεν έκανα λάθος ξανάπε
Η Λουντμίλλα δάγκωσε τα χείλια της. Και το παντελόνι! είπε
Τώρα ο Έλληνας ήταν γυμνός μπροστά της. Ατάραχος σαν Θεός.
-Θες να σου δείξω ποια ήταν τα λάθη σου?
-Με ποιο τρόπο?
Η Λουντμίλλα έβγαλε την μπλούζα της κι ύστερα τη φούστα της.
-Παλεύοντας είπε
Έβγαλε το σουτιέν της κι ύστερα την κυλότα της. Όλα αυτά βέβαια ήταν περιττά για ένα μάθημα πάλης αλλά ύστερα απο 6 βότκες μπορούσε να κάνει πράγματα που δεν είχε ξανακάνει στην σχολή.
-Πιάσε με κι εσύ! Ξέχνα ότι είμαι γυναίκα, πες ότι παλεύεις μ'άντρα!.......το μόνο που ήθελε ήταν να τον δεχτεί μέσα της, να ξαπλώσει ανάσκελα και να καλωσορίσει τρυφερά εκείνο το αρσενικό έμβολο που θα την ξαλάφρωνε απ'τους χυμούς μιας κουραστικής μέρας. Ο νεαρός όμως σταμάτησε ξαφνικά σαν ένα μοτέρ  που του είχαν γυρίσει απότομα τον διακόπτη. Δεν είναι δυνατόν! σκέφτηκε η Λουντμίλλα. Κανένας άντρας δεν μπορεί να το κάνει αυτό! Γύρισε να τον κοιτάξει, αλλά ο νεαρός έκανε μια λάθος λαβή και βρέθηκε ξαφνικά ανάσκελα, έχοντας τώρα την γυναίκα απο πάνω του. Τα πρόσωπά τους είχαν κοκκινίσει αλλά εκείνος την κοίταζε ήρεμα.
-Κέρδισες συντρόφισσα της είπε, έκανα Λάθος στην τελευταία λαβή.
-Κέρδισες, τελικά είχες δίκιο αυτή τη λαβή την κάνω πάντω λάθος!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....

45 σχόλια:

CsLaKoNaS είπε...

απαπαπαπα....

kariatida62 είπε...

@CS: Τι έπαθες ξινούλη??? Δεν σου αρέσουν τα βιβλία στην παραλία ή η θεματολογία?

ξωτικό είπε...

ωωχ ωχωχ ....

CsLaKoNaS είπε...

@kariatida62

Πρώτον, σου έχω πει ότι το 'ξυνούλης' δε μου αρέσει. Είναι ατυχές και δε θα στο ξαναπώ.

Δεύτερον, ότι η θεματολογία είναι εκτός τόπου (παραλία) και χρόνου (καλοκαίρι 2010).

kariatida62 είπε...

@ CS,ΞΩΤΙΚΌ:Βρε διαβάσατε τι γράφω ή μείνατε στον τίτλο??? Έχετε υπ'όψιν το περιεχόμενο του βιβλίου?? Πάρτε μια γεύση...γι'αυτό καθόμουν και έγραφα....έγραφα και αύριο το ίδιο θα κάνω για να καταλάβετε πάνω κάτω το ύφος του βιβλίου!
CS:Τώρα αφού αυτόν μου θυμίζεις τι να κάνω??? Και όχι μόνο σ'εμένα αλλά και σ'άλλους και σ'άλλους!

CsLaKoNaS είπε...

@kariatida62

Όχι μείναμε στον τίτλο και τις πρώτες 3 παραγράφους. Ποιος να διαβάσει για τη χαμμένη τιμή του Ζαχαριάδη κατα-καλόκαιρο του 2010;

Ποια τιμή; Ποιανού Ζαχαριάδη;

Έλεος.

Υ.Γ. Ποιος είναι ο ξυνούλης; Σε ποιους άλλους τον θυμίζω;

kariatida62 είπε...

@ cs:Nομίζω ότι κατακαλόκαιρο 2010 με τα λιμάνια κλειστά απο τα κόκκινα λάβαρα είναι επίκαιρο παρά ποτέ να διαβάσεις πώς οι στρατευμένοι του Κόμματος διέλυσαν μια χώρα και την οδήγησαν στην τραγωδία αλλά διέλυσαν και την ζωή την δική τους την προσωπική και των δικών τους ανθρώπων!
Πού συχνάζεις??? Στου Ιωνα δεν πας? Ε σ'αυτόν κάτι απο ξινούλη θυμίζεις...
Σου είπα έτσι φωνάζω τον μεγάλο μου γιο γιατί το ένα του ξινίζει και το άλλο του βρωμάει έτσι ακριβώς όπως και σ'εσένα...μη τσιτώνεσαι βρε κοκκοράκι αμέσως!!!

CsLaKoNaS είπε...

@kariatida62

Τα λιμάνια είναι κλειστά γιατί στη χώρα που ζεις η έννοια της εφαρμογής της νομιμότητας επαφίεται στον αυνανισμό των Ελλήνων και όχι σε ένα κράτος δικαίου που εφαρμόζει οριζόντια και όχι κάθετα το νόμο.

Σε ένα σοβαρό κράτος ο εισαγγελέας θα είχε διατάξει την άμεση σύλληψη των συνδικαλιστών που αναλαμβάνουν από μόνοι χωρίς καμία απόφαση να μας "σώσουν" μπλοκάροντας την εισροή συναλλάγματος πάνω στην κρίση. Έτσι τους είπε η Αλέκα και τόσο μυαλό έχουν...

Υ.Γ. Το παρατσούκλι είναι καλοπροαίρετο...Συνεχίζει όμως να μου ακούγεται ξυνό. "Μου αρέσουν τα ξυνά" η αλήθεια είναι :))) χαχαχαχα

Artanis είπε...

Φρέντυ Γερμανός; Καταπληκτικό κείμενο...
καλημέρα (γραφε εσύ και μην σε νοιάζουν οι αντιδράσεις :)

kariatida62 είπε...

Cs: Δεν διαφωνούμε παιδάκι μου χρυσό! Απλά εγώ προσπάθησα να αναδείξω τα μοιραία λάθη που μπορεί να κάνουν κάποιοι που είναι στρατευμένοι στο Κόμμα...μέσα απο αυτό το υπέροχο βιβλίο του Φρέντυ...
Υ.γ. Πάντα καλοπροαίρετα βρε τα παρατσούκλια που σας δίνω, αφού ξέρεις πόσο σ'αγαπώ και σε καμαρώνω..!

kariatida62 είπε...

@Αρτανις: Μα βρε Αρτάνις όταν βλέπω προκατάληψη ενώ δεν τόχεις διαβάσει ακόμα στεναχωριέμαι...ο Φρέντυ προσπαθεί να αναδείξει τον άνθρωπο Ζαχαριάδη αυτόν τον άγνωστο ακόμα και για τους συντρόφους του και τα ίδια του τα παιδιά, χαρακτήρα και να στιλιτεύσει την τυφλή υπακοή στο Κόμμα!
Η ιδιαίτερη περιγραφή του λόγου του, συνεπαίρνει τον αναγνώστη στις σελίδες του το οποίο απολαμβάνει με περισσή ευκολία ακόμα και στην παραλία!

CsLaKoNaS είπε...

@kariatida62

Συγνώμη που παρεμβαίνω στη συζήτησή σου με τoν/την Artanis αλλά σε ό,τι με αφορά ομολογώ ότι δεν το διάβασα όλο, αλλά μόνο τις 3 πρώτες παραγράφους. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτό το βιβλίο εμένα δε με εντυπωσιάζει. Ούτε για παραλία ούτε για βουνό ούτε για παιδική χαρά... Οι πολιτικές προεκτάσεις είναι δευτερεύουσες.

kariatida62 είπε...

Cs:BΡΕ Λακωνάκο μου, εσύ διαβάζεις και ρουφάς βιβλία και βιβλία και βαρέθηκες δυο αράδες παραπάνω γραμμένες απο μένα???
Όλα βέβαια είναι προτιμήσεις αλλά αφού μπήκες στον κόπο αγόρι μου να ξεκινήσεις να με διαβάσεις διάβασέ με μέχρι το τέλος τουλάχιστον...

Κάκια Παυλίδου είπε...

Είπα του Θανατου, ότι δεν απολογούμαι..
με κόιταξε και ζήλεψε το βλεμμα μου, που ακομη ατενιζε μακριά...
σαν να ήταν το κορμι ετοιμο για την επομενη επανασταση..
Δε χαριστηκα στον εχθρο..
δε χαριστηκα στην Πλειοψηφία..
δε χαριζομαι κανενός...

κι ο θανατος, θελησε να τον παρω μαζί μου στο Ταξιδι μου..
εστω μεχρι την πρωτη Πύλη της αφθαρσιας...


φιλια.... ανεξαρτητα... που δεν επλίζουν και δε φοβουνται τιποτε..
αρα.. Ελευθερα!!!

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Κοίτα, σε αυτές τις περιπτώσεις όπου υπάρχουν πολιτικές χροιές, είναι χρήσιμο να τις προσπερνάει κανείς αν θέλει να μένει στην αφήγηση της ιστορίας. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείς με τις τοποθετήσεις που διαβάζεις. Είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι ιστορίες αυτές έστω και αν τις δεις σαν μυθιστόρημα. Έχουν άλλωστε περάσει τόσα χρόνια πια που κοντεύουν να περάσουν στην περιοχή του μύθου.
Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσες τις προτάσεις σου και ας μην έχω καμιά σχέση με τον πολιτικό χώρο. Κάτι θα μάθω πάντως που ίσως να μπορεί και να εξηγήσει μερικά σημερινά.
Και πάλι σε συγχαίρω για την παρουσίαση σου...
Καλή, ευχάριστη και ενδιαφέρουσα μέρα.

kariatida62 είπε...

@Kάκια: Kρατώ τα φρέσκα, τα ολόδροσα, ελεύθερα φιλιά σου...τι το καλύτερο!!!

kariatida62 είπε...

@Χριστόφορος:Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!
Εξ'άλλου όπως έχεις καταλάβει είμαι του μυθιστορήματος ...της σχολής ΦΡΕΝΤΥ"ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙ" που λεει και ο φίλος μου ο Δημητράκης και έτσι το συστήνω ως ένα καλό βιβλίο για τις Καλοκαιρινές διακοπές μας.
Κοίτα να δημοσιεύσεις και τα δικά σου μυθιστορήματα νάχω να τα διαβάζω ακόμα και στην παραλία...:)
Φιλιά

ΞΗΜΕΡΑΚΗΣ ΦΑΝΗΣ είπε...

...Την τελευταία τη λαβή
την κάνω πάντα λάθος...
τα δυό κορμιά παλέψανε
στο πάτωμα με πάθος.....

Η νοστιμάδα της ζωής
" Αλάτι και Πιπέρι"
Ο Φρέντυ είναι απόλαυση
πάντα και Καλοκαίρι.

kariatida62 είπε...

@Φάνης: Γειά σου βρε Φάνη!!! Άλλος ένας που μπήκε στον κόπο να διαβάσει το απόσπασμα του βιβλίου μέχρι το τέλος...ελπίζω να το συνεχίσεις και αύριο που θάχω το δεύτερο απόσπασμα!

Saq είπε...

Για καλοκαιρινό βιβλίο και εμένα δεν μου κάνει και βασικά αυτοί οι συνδικαλιστές εργατοπατέρες όλο το χρόνο κάτι θα έχουν υπό κατάληψη, το χειμώνα είχαμε τους αγρότες αν θυμάσαι.

Πάντως για να πω την αλήθεια το διάβασα άνετα και δεν με χάλασε και άλλο τόσο να ήταν, χαρά στο κουράγιο σου να γράψεις όλο αυτό το κατεβατό.

α Κενταύρου είπε...

Η ζωή φάνηκε γενναιόδωρη στο Ζαχαριάδη συνάντησε τη Λουντμίλλα!!!!
Ψιλή ξανθιά καλογυμνασμένη γαζέλα και το κυριότερο τολμηρή!!!!

kariatida62 είπε...

@Saq: Aν το διαβάσεις όλο θα δεις οτι είναι και Καλοκαιρινό...φαντάζομαι οτι εσύ δεν θα ξεχνιέσαι με ένα ΄Αρλεκιν...ζητάς κάτι παραπάνω!
Περίμενε αύριο το δεύτερο απόσπασμα να δεις τι ενδιαφέρον έχει...

kariatida62 είπε...

@α-Κentavrou:H Zωή του έδειξε πολλά πρόσωπα γιατί ήταν χαρισματικός! Εκείνος επέλεξε ορισμένα! Νομίζω ότι έφυγε δυστυχής και μόνος! Ότι τραγικότερο μπορεί να συμβεί σε άνθρωπο πιστεύω!
Αστέρι μου εσύ το διάβασες το κατεβατό...
Αντε αύριο η συνέχεια θάναι μικρότερη να μη σας κουράσω! Εξ'άλλου κάτι πρέπει να μείνει να διαβάσετε μόνοι σας απο το βιβλίο!

melv@ki είπε...

Tην αγανάκτησή μου μέσα...
Βιβλιπωλείο της προκοπής υπάρχει σε 30 ναυτικά μίλια απόσταση. Παραγγελία από ίντερνετ και περίμενε....

dimitris είπε...

melv@ki 36 ειναι τα μιλια, απο φαναρι σε φαναρι,αν θελεις στο στελνω.

kariatida62 είπε...

@ ΔΗΜΗΤΡΗΣ: ΜΜΜΜ!!!Το διάβασες το αλάτι και πιπέρι μου ε΄??? Είδες το τρέιλερ και το χάζεψες αλλά κουβέντα δεν μ'άφησες! Στο Μελβάκι μιλάς μόνο ε΄??

Frezia είπε...

Οσοι θέλουν να διαβάσουν το βιβλίο του Γερμανού
ΝΙΚΟς ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ υπάρχει στη δημοτική βιβλιοθήκη,εγώ από κει το πήρα και το διάβασα πρόσφατα.
Αυτό που μας συστήνεις...

to alataki είπε...

To έχω το βιβλίο, αλλά το συγκλονιστικό για μένα είναι πως έχω μαρτυρίες από ανθρώπους που εκείνα τα χρόνια έζησαν δίπλα του, οι δύο ήταν οπαδοί του και τρεις εναντίον του.
Για την παραλία, γιατί όχι; Για όσους αρέσουν οι μυθιστορηματικές βιογραφίες σε συνδυασμό με τις ψυχογραφικές αναλύσεις του Φρέντυ.

kariatida62 είπε...

@melvaki: Πού είσαι, πού μένεις γλυκό μου melvaki??? Σε ξερονήσι??? Ακρίτας μου είσαι???
,

iamaticus είπε...

ΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧ ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ.....

Οι ΒΙΟΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ....

ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΣΕ ΣΑΓΗΝΕΨΕΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΜΕ ΠΑΘΟΣ (και γι αυτο αγιασαν).

Εγω τετοιος ΗΜΟΥΝ (Κομμουνιστης, που βιους Αγιων του Κομμουνισμου...ΔΙΑΒΑΖΑ)....

Τελικα με κερδισε ...Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ!!!
διοτι Η ΑΓΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ!!!!
ευχαριστιες

MINIMARKET είπε...

Ας συμφωνήσω και μια φορά με τον " ξυνούλη " .
Διάβασα μόνο τον τίτλο .
Ποιό Ζαχαριάδη και ποιό κ.κ.ε ?
Ακόμη δεν μάθανε από το πάθημα τους ?
Αιματοκύλησαν την χώρα για το τίποτα όπως αποδείχτηκε τελικά !
Οτι ακριβώς κάνανε και οι κόκκινοι του Λένιν για να επιβληθούν στην Ρωσία !
Νομίζω αν θυμάμαι καλά....σκότωσαν 37.000.000 " λευκούς " για να ριζώσουν το πολιτευμάτος στην χώρα !

kariatida62 είπε...

@frezia:Λουλουδάκι μου καλώς όρισες!!!
Ευχαριστώ για την υπόδειξη που κάνεις στους φίλους που δεν διαθέτουν χρήματα για βιβλία και δικαιολογούνται πως δεν τους περισσεύουν, οπότε μένουν στο χαζοκούτι με Τούρκικες νερόβραστες σειρές (καινούργια μόδα τώρα Τούρκικες σαπουνόπερες)και μπάλα...

kariatida62 είπε...

@iamaticus: Σε σένα τι να ανταπαντήσω???μόνο χάνομαι στα λόγια σου...να μου μιλάς εσύ και γω να ταξιδεύω....

kariatida62 είπε...

@ΜΙΝΙΜΑΡΚΕΤ:Α!!! αυτό δεν το περίμενα απο σένα...αν το διάβαζες μέχρι τέλος το απόσπασμα θα καταλάβαινες τότε ότι δεν πρέπει να συμφωνήσεις με τον ξινούλη...
Καλά ο ξινούλης παιδί είναι διαβάσματα έχει βαρέθηκε να διαβάσει το μακρινάρι της Καρυάτιδας...το απέρριψε απο τον τίτλο!
Εσύ όμως Μίνι δεν δικαιολογείσαι....

MINIMARKET είπε...

Ωραία ! Δεν θα σου χαλάσω το χατήρι !
Αλλά ...ξέρεις όταν ακούω για κατι τέτοια άτομα , κάτι παθαίνω...!

kariatida62 είπε...

@minimarket: Μην είσαι προκατειλημμένος!!!Όλους να τους διαβάζεις όλους να τους ακούς και στο τέλος να βγάζεις την δική σου άποψη!!! Μίνι μου!

kariatida62 είπε...

@to alataki: Εγώ για την βιογραφία που του έκανε ο Φρέντυ,συστήνω το βιβλίο...και θα σου εκμυστηρευτώ το εξής αλατάκι μου:σχεδόν για δύο χρόνια, μετά αρρώστησε και άφησε μάλιστα και το βιβλίο μισοτελειωμένο, ένα δικό μου,στενό, συγγενικό πρόσωπο πήγαινε δύο φορές την εβδομάδα με το ταξί του, έπαιρνε απο την Σόλωνος τον Φρέντυ και τον πήγαινε στο σπίτι της Ρούλας Κουκούλου που έμενε, αν θυμάμαι καλά στου Ζωγράφου...μια μέρα λοιπον ο Φρέντυ ξέχασε το μαγνητοφωνάκι του στο ταξί του δικού μου ανθρώπου. Μου τόφερε λοιπον ο συγγενής μου, ο ταξιτζής δηλαδή, αφού πρώτα προσπάθησε να τον ειδοποιήσει μέσω του κέντρου του ραδιοταξί και να τον καθησυχάσει. Τότε εγώ που θαύμαζα την δουλειά του δημοσιογράφου και ήμουν της σχολής του Φρέντυ άνοιξα το μαγνητοφωνάκι του και άκουσα τον διάλογό του με την Ρούλα...δεν ήταν διάλογος ήταν ένας χείμαρρος αναμνήσεων της γυναίκας αυτής. Ενα μικρό απόσπασμα άκουσα...δεν ήξερα τότε ακριβώς για ποιον έγραφε! ΄Όταν ο συγγενής μου την άλλη μέρα,του το παρέδωσε τότε του εκμηστηρεύτηκε ότι πήγαινε στο σπίτι της γυναίκας του Ζαχαριάδη για να μπορέσει να μαζέψει όλα τα στοιχεία προκειμένου να γράψει για τον άνθρωπο Ζαχαριάδη,γι' αυτή την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα...
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο Φρέντυ δούλεψε πολύ πάνω σ'αυτό το έργο! Πέθανε στο νοσοκομείο έχοντας δίπλα του τις τελευταίες σημειώσεις για το βιβλίο της ζωής του Ζαχαριάδη...

MINIMARKET είπε...

Δεν είμαι προκατειλημμένος απλά έχω βγάλει τα συμπεράσματα μου προ πολλού !
Οταν στην συμφωνία της Γιάλτας μοιράστηκε ο κόσμος , την ελλάδα την κατατάξαν στην δύση !
Μπορε'ις να μου πείς τότε γιατί έγινε ο εμφύλιος , αφού ηταν χαμένη υπόθεση από την αρχή ?
Έστω και ξεκίνησε , το δεύτερο αντάρτικο τι το ήθελε ο ζαχαριαδής ?
Πού αποσκοπουσε πέρα απο την μαζική εξόντωση του ελληνικου λαού και από τις δύο πλευρές βέβαια !

kariatida62 είπε...

@ΜΙΝΙΜΑΡΚΕΤ: Βρε το διάβασες το απόσπασμα??? Γιατί σε λίγο θάχω την συνέχεια και δεν θα καταλαβαίνεις Χριστό...

a-kentavrou είπε...

Γιατί απολογείσαι για την ανάρτηση σου τι αμφισβητείται?
Δεν γράφεις ιστορία ,δημοσιογραφική αναφορά κάνεις στο Ζαχαριάδη,με τη ματιά ενός δημοσιογράφου όπως ο Γερμανός .
Τα χαρακτηριστικά του Γερμανού είναι η τηλεοπτική ματιά των γεγονότων ώστε το κείμενο να διαβάζεται με ευχαρίστηση.
Θεωρείται σοβαρός και επομένως ήλεγχε τις πηγές του.
Το κομμάτι αυτό αν και μεγάλο διαβάζεται με ενδιαφέρον γιατί δίνει σημασία στον ανθρώπινο παράγοντα.
Ο Δημήτρης μιλάει για άλλο πράγμα μιλάει για ιστορία όπου αναλύονται ,αίτια ,περιβάλλον ,συνθήκες ,λάθη πολιτικής,αποτελέσματα της πολιτικής θέσης του Ζαχαριάδη,η επίδραση του προσώπου στην ιστορία κλπ.
Ακόμη και η εσπρέσο είναι απαραίτητη για τη πολυφωνία ,αν η εσπρέσο είναι βλαπτική εξίσου βλαπτική είναι η αποτύπωση της ιστορίας μονολιθικά από μια οπτική γωνία.

kariatida62 είπε...

@Α-Κentavrou: Δεν απολογούμαι...απλά προσπαθώ να σας πω ότι αυτό το βιβλίο δεν είναι ιστορικό, είναι μια βιογραφία ενός ανθρώπου, που αμφισβητήθηκε τόσο πολύ, πρώτα πρώτα απο το ίδιο το κόμμα στο οποίο ανήκε.
Άλλοι το διαβάζουν και στην ουσία δεν το διαβάζουν γιατί κολλημένοι είναι στα δόγματά τους και άλλοι δεν μπαίνουν καν στην διαδικασία να το διαβάσουν γιατί είναι και αυτοί κολλημένοι στα δικά τους!!!
Επιτέλους πότε θα μπορέσουμε να ξεβουλώσουμε τα αυτιά μας και ν'ανοίξουμε τα μάτια μας ???
Πότε βρε Αστέρι??? Βαρέθηκα πια ...
Ξεκολλάτε ρεεεεεεεεεεεεε!!! Όλοι σας!

MINIMARKET είπε...

Γιατί φωνάζεις βρε !
Και βέβαια το διάβασα !
Είναι μία όμορφη δημοσιογραφική ανάρτηση !
Εγώ φταίω αν βγάζω σπυράκια όταν ακούω αυτό το όνομα ?
Ξέρεις 'οτι έχω ανοιχτά μάτια και αυτιά , αλλά σαν άνθρωπος έχω και αδυναμίες !!!!
Όταν ακούω το όνομα ζαχαριάδης κολλάωωωωω , τι θες να κάνω ?

kariatida62 είπε...

@ΜΙΝΙΜΑΡΚΕΤ:Αντε καλά το δέχομαι άν έχεις παιδικά τραύματα...
Μόνο διάβασέ το όλο μέχρι το τέλος και το 2ο κομμάτι!

ξωτικό είπε...

Kαριατιδάκι (!!!)
σε μένα τόπες αυτό βρε;;;;;;;
αυτό το ωχ ήταν ότι πιο ουσιαστικό και βαθύ μπορούσα να πω.Αυτό το ωχ κλείνει μέσα του όλη την σύγχρονη ιστορία ΟΛΩΝ μας (τώρα σιγα σιγά νομίζω γίνεται φανερό το πως).Αλήθεια εκείνα τα αρχεία της Ελλης Παπά τι έγιναν;;;
την επόμενη ανάρτηση θα την ΔΙΑΒΑΣΩ απο...Δευτέρα μάλλον
ΦΙΛΊ !!

kariatida62 είπε...

@Ξωτικό: To διαδίκτυο μόνο αυτό δεν μπορεί να μεταφέρει...την έκφραση! Μπερδεύτηκα με τα φτωχά επιφωνήματα και πήρε και σένα η μπάλα!!!
Φιλιά καλό μου ξωτικούλι, σ'αγαπώ πολύ!