ΕΔΩ ΚΕΡΑΤΕΑ - ΕΔΩ ΚΕΡΑΤΕΑ!!!

ΕΔΩ ΚΕΡΕΑΤΕΑ- ΕΔΩ ΟΒΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΕΡΑΤΕΑΣ!

ΣΑΣ ΟΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ!!!

TO MAMOYNI TΡΑΓΟΥΔΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ...

ΤΑ ΝΕΑ ...που έγιναν ΠΑΛΙΑ!

-Mαμούνι έλα να ξεφυλλίσουμε τις φυλλάδες της προηγούμενης εβδομάδας και να διαβάσουμε τα νέα που πάλιωσαν.
Μα τι κάνεις εκεί?
- Τίποτα, Κάρυ ένας ψύλλος πήδηξε απο το κεφάλι μου στον ώμο μου!
-Ε!! τι περιμένεις? Διώξτον αμέσως, πριν μας μολύνει όλο το σπίτι!
-Για κάνε μας την χάρη Κάρυ! Δεν θα διώξω τον φίλο μου για ψύλλου πήδημα!...(του Αρκά)

ΑΝΟΙΚΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
Στο openbook γράφεις την λέξη που σ'ενδιαφέρει και αμέσως εμφανίζονται όλα τα σχετικά σχόλια και στάτους των χρηστών του facebook.
Οι δημιουργοί του το έφτιαξαν για να μην ξεχνάμε πόσο εκτεθειμένοι είμαστε, πόσο βαθιά (και προσβάσιμα απο οποιονδήποτε)είναι τα ηλεκτρονικά μας ίχνη!
Στο youroopenbook.org. οι τρείς σωματοφύλακες-προγραμματιστές δίνουν συμβουλές και προτείνουν τρόπους προστασίας των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων μας.
 Δεν είναι χάκερ, απλούστατα παίρνουν κωδικοποιημένα δεδομένα απο τα αρχεία του facebook και τα αποκωδικοποιούν σε μορφή κειμένου.  Μεταφράζουν, δηλαδή την ακαταλαβίστικη γλώσσα των υπολογιστών στην γλώσσα που καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.
 Ούτε είναι πολέμιοι του δικτύου. Ήθελαν μόνο να επισημάνουν ότι εκτός απο τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ, τον άνθρωπο της χρονιάς, σύμφωνα με το περιοδικό "ΤIME" μπορεί  ο οιοσδήποτε να πάρει μάτι την ζωή μας...

THE MOLE PEOPLE: Aνθρωποι-τυφλοπόντικες:
Λίγα χρόνια πριν θ'έμοιαζε με εύρημα απο ταινία επιστημονικής φαντασίας!
Αλλά πλέον η καθημερινότητα των σύγχρονων μεγαλουπόλεων φαίνεται να ξεπερνά ακόμη και το Απόδραση απο την Νέα Υόρκη ή το Μπλέιντ Ράνερ.
Ετσι η αποκάλυψη ολόκληρων κοινοτήτων που ζούν στα έγκατα της Νέας Υόρκης και άλλων τερατουπόλεων δεν μας εκπλήσσει. Μας αφήνει άναυδους, όμως η οργάνωση της ζωής αυτών των απόκληρων και των ...φευγάτων, που αποφεύγουν τον ήλιο.

ΕΡΩΤΙΚΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΜΒΑ:

 Nάρκισσοι, αλλά ερωτύλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες. Σπάνια είναι εύκολοι άνθρωποι για τους κοντινούς τους και ιδιαίτερα για τα αντικείμενα του έρωτά τους.
Άστατοι, νάρκισσοι, εγωπαθείς, μονομανείς, επικεντρωμένοι και βυθισμένοι στην τέχνη τους, ταλαιπωρούν τους γύρω τους και ταλαιπωρούνται εξίσου. Ένας ψυχίατρος και συγγραφέας κάθισε στο ντιβάνι πέντε απο τους μεγαλύτερους ζωγράφους της ανθρωπότητας κα ανέλυσε την ερωτική πλευρά της τέχνης τους.
Ο συγγραφέας επέλεξε να ερευνήσει στο βιβλίο του τους ΜΠΑΛΤΙΣ, ΓΚΟΓΙΑ, ΣΙΛΕ, ΝΤΑΛΙ και ΠΙΚΑΣΟ  με δύο κριτήρια: ένα παιδαγωγικό(αναγνωρισιμότητα, εξοικίωση, και αναγνωσιμότητα) και ένα εννοιολογικό (πλούτο και αναγλυφή των φαινομένων που εικονογραφούν) Φυσικά επειδή μας αρέσουν, συγκινούν και ανοίγουν ορίζοντες...

ΓΛΥΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ:
150 Χρόνια Σοκολάτα Παυλίδη! Της "Υγείας" μας νάχουμε!
Γνωστή και τυπική Ελληνίδα, που έθρεψε γενιές και γενιές Ελλήνων και  μας άφηνε πάντοτε μια γλυκόπικρη γεύση.
 ΄Ενα απο τα πιο γνωστά προιόντα της ελληνικής σοκολατοβιομηχανίας, συμπλήρωσε αισίως ενάμιση  αιώνα ζωής!
Για την σοκολάτα "Υγείας"Παυλίδη ο λόγος, που εορτάζει με κάθε επισημότητα τα 150 χρόνια-γευσικής-ζωής. Για τον σκοπό αυτόν ένα πρωτότυπο μουσείο σοκολάτας στήθηκε πίσω απο το εργοστάσιο της εταιρείας στην οδό Πειραιώς και θα είναι ανοιχτό στους επισκέπτες!

ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ:

Πανέμορφες αεροσυνοδοί της παλιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας, μετατάχθηκαν στο ΓΕΝ και στο ΓΕΣ, βάζοντας φωτιά σε Πεζικό και Ναυτικό.
Εντυπωσιακές παρουσίες ομόρφυναν το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και το Γενικό Επιτελείο Στρατού και έδωσαν μια άλλη εσάνς στο μουντό και ανδροκρατούμενο περιβάλλον των γραφείων.
Οι πρώην "αμαζόνες των αιθέρων" έδρασαν καταλυτικά στο αυστηρό ύφος των υψηλόβαθμων στρατιωτικών, αλλάζοντας προς το καλύτερο τις συνθήκες εργασίας στον χώρο των γραφείων τους!

ΚΟΡΔΕΛΕΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ,ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οργή στην Ξάνθη απο τους 1500 πρώην εργαζόμενους του εργοστασίου Μιχαηλίδη, την ώρα που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θόδωρος Πάγκαλος απολάμβανε τον πλούσιο μπουφέ των εγκαινίων του νέου εργοστασίου της Καπνικής Α.Ε. Μιχαηλίδης στο Σαντάνσκι της Βουλγαρίας.
Περισσότεροι απο 1500 καπνεργάτες της μονάδας, που λειτουργούσε έως το 2006 στην Ξάνθη, συνεχίζουν να βλέπουν με τα κιάλια το μεροκάματο, ζώντας στο φάσμα της ανεργίας.
Ο κ. Πάγκαλος χαμογελαστός δίπλα στον υπουργό Οικονομίας κ. Τράικο  Τράικοβ, εξέτασε με ύφος ειδικού τα καπνά μετά τα εγκαίνια του νέου εργοστασίου.

ΕΝΑΣ ΛΟΓΙΟΣ, ΕΤΩΝ 105, ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ
Στους σκοτεινούς καιρούς, μια συμβουλή του «θαλερού γέροντα  Εμμανουήλ Κριαρά, που αποκλείει τον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία προς όφελος του δήμου και της δημοτικής», όπως έγραψε γι’ αυτόν ο Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης, συμβουλεύει:

«Να γίνουμε σοβαρότεροι. Ο Ελληνας είναι έξυπνος αλλά πολύ βιαστικός. Κι αυτό τον οδηγεί στην επιπολαιότητα και στην προχειρότητα. Εναντίον της προχειρότητας πρέπει να αγωνιστούμε και υπέρ της σοβαρότητας. Οι πολιτικοί που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση και με τη δική μας ευθύνη να δουν τα πράγματα ρεαλιστικότερα, να επέλθει συμφωνία, να αλλάξουμε νοοτροπία για να προχωρήσουμε».
Oλόκληρη η συνέντευξη  εδώ!

...Και όλα  τα  ΝΈΑ έγιναν Παλιά ..! κάτω απο έναν Επίμονο Αττικό Ήλιο που πασχίζει να  ζεστάνει την παγωνιά...μας!

ΨΕΥΤΗ!!!

Κάρυ: Mαμούνι, χαμήλωσε λίγο την ένταση της μουσικής!!! Εχεις σηκώσει όρθια όλη την γειτονιά! Στίχοι: Γιάννης Καραλής Μουσική: Γιάννης Καραλής Πρώτη εκτέλεση: Πωλίνα Μου’ λεγες, πόσα πράγματα μου’ λεγες, μου’ λεγες, τόσα όνειρα κάναμε αγκαλιά μα με δούλευες και ό,τι μου’ λεγες δεν θυμάσαι πια Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, όποιος σε πιστεύει έξω πέφτει Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς Φαίνεσαι, απ’ τον τρόπο που φέρεσαι, Φαίνεσαι, θες να φύγεις και πες το καθαρά Μην κουράζεσαι, αν μοιράζεσαι, δεν σε θέλω πια Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, όποιος σε πιστεύει έξω πέφτει Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, όποιος σε πιστεύει έξω πέφτει Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη Ψεύτη, ψεύτη, ψεύτη, ψεύτικα, ψεύτικα αγαπάς

Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου! Κοιμήθηκα με μερικούς απ'αυτούς...

Αν με ρωτούσε κάποτε ο Θεός τι έκανα κάτω στη γη, θα του απαντούσα: Tόλμησα!
 Έτσι λακωνικά φαντάζομαι ότι θα έδινε η Τερέζα Δαμαλά στον Υψιστο την αυτοβιογραφία της-μιάς και δεν ήθελε να μιλά για τις ευρωπαικές αμαρτίες της, που θα την έφερναν, πάντως, κάποια στιγμή στο κατώφλι της αγιότητας:" "  Τ ό λ μ η σ α" 

  Είχε ξεκινήσει την ζωή της σαν ξεριζωμένο αγριολούλουδο της Ανατολικής Θράκης, για να παντρευτεί το 1916 στην Αθήνα, να εξοριστεί το 1917 στην Κορσική και να παρατήσει τον άντρα της το 1918, στο Μιλάνο.
Ήταν η πρώτη φορά που τολμούσε.

Στα επόμενα πέντε χρόνια η Τερέζα θα γνώριζε τον Πικάσσο, τον ΄Ιωνα Δραγούμη, τον ντ'Αννούτσιο,

τον Κοκτώ, τον Βενιζέλο, τον Μουσσολίνι, τον Κεμάλ- και βέβαια τον Έρνεστ Χέμινγουαιη.

Αν ήταν πιο φλύαρη, θα μπορούσε να προσθέσει στην βιογραφία της:" Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου και κοιμήθηκα με μερικούς απο αυτούς!"
"Είμαστε οι τελευταίοι εραστές του Βυζαντίου!" λένε ότι την είπε κάποια στιγμή ο Χέμινγουαιη στην Πόλη.

Ο συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος Φρέντυ Γερμανός λέει στο Υστερόγραφό του:
H Tερέζα Δαμαλά, είναι υπαρκτό πρόσωπο-βιάζομαι να κάνω αμέσεως την δήλωση αυτή, κυρίως για τον δύσπιστο αναγνώστη, που θ'αναρωτιέται πώς μια τέτοια ιστορία δεν γλίστρησε ποτέ στα επίσημα κατάστιχα της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ίδιο υπαρκτός ήταν κι ο έρωτας της Πηνελόπης Δέλτα με τον Ιωνα Δραγούμη-μια ιστορία σίγουρα ακόμα πιο συγκλονιστική, τουλάχιστον για την Αθήνα της εποχής. Ούτε κι'αυτό όμως πέρασε στα επίσημα κατάστιχα.( Όπως και ένα σωρό άλλα) Ευτυχώς οι συγγραφείς έχουν τα δικά τους κατάστιχα...

Η Μελίνα, εντελώς αναπάντεχα, ενώ ηχογραφούσαμε την ζωή της(μια ηχογράφηση που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ) μου μίλησε γι'αυτήν!

Της Μελίνας άρεσε να μιλά πολύ για τον παππού της, εκείνο τον γοητευτικό άντρα που λεγόταν Σπύρος Μερκούρης και είχε κάνει εξόριστος στην Κορσική. Της είχε μιλήσει ποτέ για την Τερέζα;

" Φυσικά και μίλησε", απάντησε με καμάρι η Μελίνα-πάντα έβλεπε τον παππού της σαν προσωπική της ιδιοκτησία! " Νομίζω ότι απ' όλη την οικογένεια Μερκούρη είχε διαλέξει εμένα για να μοιραστεί το μυστικό της Τερέζας. Ήταν μια συναρπαστική γυναίκα." μου είπε. " Και μια συναρπαστική Ελληνίδα βέβαια"
"Δεν γράφτηκε όμως τίποτα γι'αυτήν"
"Οχι"είπε η Μελίνα. " Εμείς στην Ελλάδα έχουμε το ταλέντο να θάβουμε όλες τις αλήθειες-ιδίως τις όμορφες αλήθειες.

Οταν η Μελίνα παθιαζόταν με κάτι, σ'έκανε να παθιάζεσαι κι εσύ-αυτό ήταν ένα απο τα πολλά μαγικά της χαρίσματα!
"Πρέπει να γράψεις την ιστορία της" μου είπε ορμητικά. " Για μένα είναι απο τις πιο συναρπαστικές Ελληνίδες του αιώνα μας. Σκέψου πόσα τόλμησε να κάνει. Σκέψου ότι έσπρωξε τον Χέμινγουαιη νά'ρθει στην Ελλάδα. Ακόμα και οι αμαρτίες της είχαν μια αγιότητα. Και βέβαια η αγάπη της για την Θράκη και η ιστορία της με τον Κεμάλ είναι πράγματα που δεν μπορεί να τ'αψηφήσει ένας συγγραφέας"
" Αν γράψω την ιστορία της, πρέπει να γράψω και τ'όνομά της" είπα
"Αυτό είναι στην κρίση σου. Για μένα δεν είναι τ'όνομα που έχει σημασία, όσο η ίδια η γυναίκα!
Ο παππούς μου είπε τ'όνομά της λίγο πριν πεθάνει γιατί μου΄χε εμπιστοσύνη."
Η Μελίνα χαμογέλασε παράξενα:
"Για τον ίδιο λόγο σ'το είπα κι εγώ"
Για τον ίδιο λόγο. Επειδή δηλαδή θα πέθαινε κι εκείνη; Ή επειδή μου'χε εμπιστοσύνη; Αυτό ήταν κάτι που δεν το ξεκαθαρίσαμε βέβαια στην κουβέντα μας.
"Γράψε το βιβλίο και μετά, αν θες, βάλε το πραγματικό της όνομα. Αλλά ξέρω ότι γράφοντάς το θα την αγαπήσεις τόσο πολύ, ώστε θα σεβαστείς το μυστικό της"
Η Μελίνα μου'κλεισε το μάτι- όπως μόνο εκείνη ήξερε να το κλείνει: "Θά'ναι σαν ν'ακουμπάς ένα λουλούδι στο τάφο της"
 Η Μελίνα είχε, όπως πάντα, δίκιο. Όταν τέλειωσα το γράψιμο, ένιωσα την ανάγκη ν'ακουμπήσω κι εγώ ένα λουλούδι στο μάρμαρο που σκέπαζε την Τερέζα. Όπως είχε επιλέξει εκείνη την ζωή της, έτσι είχε και το δικαίωμα να επιλέξει εκείνη κα τ'όνομά της. Τουλάχιστον στις σελίδες του βιβλίου που έγραψα γι'αυτήν.

Τοβιβλίο λοιπόν "ΤΕΡΕΖΑ" κλείνει μ'ένα τριαντάφυλλο. Ή μάλλον με δύο.
Το ένα είναι για την Τερέζα και το άλλο για την Μελίνα.
Την καλύτερη φίλη που είχα ποτέ στην ζωή μου...

Βαριέμαιιιιιιιι!

Mαμούνι: Kάρυ!!!! Δεν μπορώ άλλο! Βαριέεεεεεεεεμαι! Βαριέεεεεεεεεμααααι, σου λέω!
Κάρυ: E, βέβαια πώς να μη βαριέσαι? Απο το πρωί μέχρι το βράδυ ξαπλωμένο σαν το τεμπελόσκυλο μου είσαι!
Απο τον ένα καναπέ στον άλλον! Αφού ανησυχώ μερικές φορές και θέλω να σε γυρίσω μπας και μου ανοίξεις απο την ξάπλα!
Πιάσε να καθαρίσεις λίγο το δωματιό σου, που είναι λες και έχουν ρίξει μέσα βόμβα οι Πυρήνες της Φωτιάς!
Mαμούνι: Aσε μας ρε Κάρυ! Όλη την ώρα με το ξεσκονόπανο στο χέρι μου τριγυρίζεις...τι έχει το δωματιάκι μου? Μια χαρά είναι! Ό,τι αναζητήσω, κάνω μία φραααατσ....έτσι, βρίσκω την άκρη του που προεξέχει και το πιάνω στο λεπτό! Τι να συγυρίσω, αφού αύριο θάρθει η Πολωνέζα να μας καθαρίσει.
Εσύ καθαρίζεις κάθε μέρα για νάρθει μετά η Αγκνίεσκα να μας το ξανακαθαρίσει... η τρέλα σου στο αποκορύφωμα! Ξεπερνάς και το ΚοκκινοΦούστανο που λέει και ο θείος!
Η διαφορά σας είναι μόνο στο ότι εσύ ακόμα δεν ταχεις βάλει με τις ατελείς γωνίες του σπιτιού μας!
Κάρυ: Nα σου αστράψω μια γλωσσάδικο, να σου πω εγώ γωνίες που θα κάνουν τα ματάκια σου!
Βρε συ αύριο, μεθ'αύριο θ'ανοίξεις δικό σου σπίτι! Κατσαρίδες θα βγούν και θα σε φάνε, έτσι ανοικοκύρευτο που έχεις μάθει να είσαι!
Μαμούνι: Mμμμμ! Να μην έρθεις τότε ποτέ στο σπίτι μου! Εγώ δεν έχω σκοπό να περάσω την ζωή μου αγκαλιά με την σφουγγαρίστρα και την χύτρα στο κεφάλι μου! Εγώ είμαι γεννημένο για άλλα πράγματα!
Κάρυ: Δηλαδή για ποια πράγματα είσαι εσύ γεννημένο?
Μαμούνι: Eγώ θα γίνω ένα μαμούνι "καριέρας"  Τις οικιακές εργασίες θα τις αναθέτω σε επαγγελματίες "οικονόμους" που θα έχω στην υπηρεσία μου!
Κάρυ: Kαι με τι βρε ονειροπαρμένο θα τους πληρώνεις τους επαγγελματίες οικονόμους που θα προσλαμβάνεις, με  τα τραγουδάκια που θα λες?
Μαμούνι: Ακου, Κάρυ για να καταλάβεις...θα ασχοληθώ με την ηχοληψία!
Βέβαια, αφού τελειώσω τις σπουδές μου εδώ, (-Κάρυ: Nα το δω πότε θα γίνει αυτό και θα φέρω σπονδές στην Παλλάδα!) θα φύγω για μεταπτυχιακό στην Αγγλία!
Κάρυ: Kαι με τι χρήματα θα κάνεις μεταπτυχιακό στην Αγγλία, βρε χαντακωμένο!?
Σε μένα μην υπολογίζεις, δεν μπορώ να σε βοηθήσω...ίσα-ίσα τα βγάζω πέρα και τα  κουτσοπερνάμε  οι δυό μας!
Μαμούνι: Mα θα μαζέψω χρήματα! Απο την δουλειά που ήδη έπιασα!
Κάρυ: ΄Επιασες δουλειά? Τι δουλειά?
Μαμούνι: Nαι δεν πρόλαβα να σoυ πω, τα νέα μου. Τα ΠΣΚ θα δουλεύω ως dj σε διάφορα καφέ-μπαρ και μουσικά στέκια της πόλης μας, αρχίζοντας απο αύριο βράδυ κιόλας,  σ'ένα καφέ-μπαρ στο Βύρωνα. Στο La Ronda
Το La Ronda αύριο φιλοξενεί τους Swing-Shoes!!! Ω είναι υπέροχοι! Κάτσε να σου βάλω ένα cdάκι τους να τους ακούσεις και συ!

Kάρυ: Kαλέ Μαμούνι, κάτι μου θύμιζε αυτός ο σκοπός!!! Σταμάτα βρε να χορεύεις έτσι σαν παλαβό...
Μαμούνι: Bρέστο, βρέστο...απο ποιό τραγούδι σκοπός είναι Καααααάρυ????
Κάρυ: Bρε θεοπάλαβο, ηρέμησε....μη με στριφογυρίζεις!
Μαμούνι: H Kαραγκούνα είναι Κάρυ, η Καραγκούνα είναι άκου..!

 Κάτσε να σου πω την ιστορία τους:
Οι Άδωνις Γουλιέλμος (κιθάρα) και Γιώργος Κούτρας (κιθάρα) συναντήθηκαν το 2006 και ξεκίνησαν να παίζουν στους δρόμους της Αθήνας ως πλανόδιοι μουσικοί στο Θησείο και στην περιοχή γύρω από την Ακρόπολη συνεχίζοντας ακόμα και σήμερα να κάνουν το ίδιο, απλά «επειδή τους αρέσει». Το διπλό μπάσσο προστέθηκε λίγο αργότερα με τη συμμετοχή του Χρήστου Ζώη και από το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ο Πάνος Τομάρας είναι ο μόνιμος μπασσίστας των Swing Shoes, ενώ πρόσφατα προστέθηκε ως σταθερό μέλος και ο βιολιστής Ανδρέας Σιγαλός.
Με επιρροές από Django Reinhardt, Romane, Duke Ellington και Μανώλη Χιώτη αλλά και το σύνολο της swing και παραδοσιακής jazz σκηνής, οι Swing Shoes παρουσιάζουν ένα πρώτο άλμπουμ-έκπληξη με δικής τους έμπνευσης προσαρμογές σε μερικά από τα πιο αγαπημένα τους.
Και αν διαβάζοντας το tracklist η πρώτη εντύπωση είναι σοκαριστική από τις ετερόκλητες επιλογές τους και το πολυσύνθετο καλλιτεχνικό τους ταμπεραμέντο, η ακρόαση του “Ladies & Gents, Here’s The Swing Shoes” συναρπάζει με την υπεροχή του σε αμεσότητα, ειλικρίνεια, αυθορμητισμό και φαντασία!

Άκου το παραπάνω και απο την φωνή του Μάνου μας:

Εδώ όπως μου τόστειλε ο μεγαλος  GIP, με την φωνή του Bruce Springsteen
 Θαυμάστε, απογειωθείτε με τους ήχους της  ορχήστρας..!

Ποιητική βραδυά με τον Οδυσσέα Ελύτη

 ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Εδώ στου δρόμου τα μισά

έφτασε η ώρα να το πω

Άλλα είν'εκείνα που αγαπώ

γι'αλλού γι'αλλού ξεκίνησα

Στ'αληθινά στα ψεύτικα

το λέω και τ'ομολογώ

Σαν νά'μουν άλλος κι όχι εγώ

μες την ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει

όσο κι αν τα κυνηγά

Πάντα, πάντα θάναι αργά

δεύτερη ζωή δεν έχει...

 (Τα ρω του έρωτα)

ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ

Επεσα για να κολυμπήσω

κι άφησα την καρδιά μου πίσω

Άφησα την καρδιά μου χάμω

σαν το κοχύλι μες την άμμο.

Πέρασαν όλες οι κοπέλες

με τα μαγιό και τις ομπρέλες

Υστερα πέρασαν οι φίλοι 

κανείς εεν βρήκε το κοχύλι

Χρόνους και χρόνους κολυμπάω

πούνάν' η αγάπη για να πάω

Εφαγε η θάλασσα το βράχο 

κι έμεινε το νησί μονάχο.(τα ρω του έρωτα)

ΤΟ ΤΡΙΖΟΝΙ

Κοιμήθηκα κοιμήθηκα

στου γιασεμιού την ευωδιά 

Στων φύλλων το μουρμουρητό

στων άστρων το χρυσό γιαλό

Οι άνθρωποι μ'αρνήθηκαν

κανείς δεν μου σιμώνει

Μόνο μου κάνει συντροφιά 

της νύχτας το τριζόνι:

-Eννοια σου λέει έννοια σου 

κι εγώ είμαι δω κοντά σου

Για συντροφιά στην έγνοια σου 

και για παρηγοριά σου.

Τρι και τρι Τρι και τρι

τι πικρή πούναι η ζωή 

Τι γλυκειά και τι πικρή

τρι και τρι και τρι και τρι

Κοιμήθηκα, κοιμήθηκα 

στων Αρχαγγέλων τη σκιά 

Στην ερημιά του φεγγαριού

στο κυμματάκι του γιαλού

Τι νά'φταιξα της μοίρας μου

κι έτσι με φαρμακώνει 

Μονάχα μου αποκρίνεται της νύχτας το τριζόνι:

- Eίμαι μικρό πολύ μικρό

μα'ναι ο Θεός μεγάλος

Αυτό ποτέ δε θα στο πω

μήτε κανένας άλλος

Τρι και τρι και τρι και τρι

τι πικρή πο'ναι η ζωή 

Τι γλυκειά και τι πικρή 

τρι και τρι και τρι και τρι. (τα ρω του έρωτα)

ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ

Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται

Χωρίς εμάς και τραγουδώ τ'άλλα που πέρασαν

Εαν είναι αλήθεια

Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά

Οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω απο τα νερά

Τα "πίστεψέ με" και τα "μη"

Μια στον αέρα, μια στη μουσική

Τα δυό μικρά ζώα, τα χέρια μας

που γύρευαν ν'ανέβουνε κρυφά το ένα στο άλλο

ή γλάστρα με το δροσαχί στις ανοιχτές αυλόπορτες

Και τα κομμάτια οι θάλασσες που ερχόντουσαν μαζί 

Πανω απ' τις ξερολιθιές, πίσω απ' τους φράχτες

Την ανεμώνα που κάθισε στο χέρι σου

Κι έτρεμε τρείς φορές το μωβ τρείς μέρες πάνω απο τους καταρράχτες

Εάν αυτά είνα αλήθεια τραγουδώ 

Το ξύλινο δοκάρι και το τετράγωνο φαντό

Στο τοίχο, τη Γοργόνα με τα ξέπλεκα μαλλιά

Τη γάτα που μας κοίταζε μέσα στα σκοτεινά

Παιδί με το λιβάνι και με τον κόκκινο σταυρό

Την ώρα που βραδιάζει στων βράχων το απλησίαστο

Πενθώ το ρούχο που άγγιξα και μου ήρθε ο κόσμος.

---------

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί

Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή

Έχω ρίξει μες στ'άπατα μιαν ηχώ

Να κοιτάζομαι κάθε πρωί  που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνά στο νερό

Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

(ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ)

Πρώτη φορά σ'ενός νησιού τα χώματα

δύο του Νοεομβρίου ξημερώματα

βγήκα να δω  τον κόσμο και μετάνιωσα

τα "ζόρικα" που λεν αμέσως τά'νιωσα

Μήνες εννέα πρι την πρώτη μέρα μου

δούλευα για το σπέρμα  του πατέρα μου

και πεντακόσιες τρεις κατά συνέχεια

μετά -για την ψευτιά και την ανέχεια

Δύσκολο δύσκολο της γης το πέρασμα

και να μη βγαίνει καν ένα συμπέρασμα

Μεσα στον εαυτό μου τόσο κρύφθηκα

που μήτε ο ίδιος δεν τον αντελήφθηκα

Ωσπου μια μέρα το'φερε η περίσαταση 

κι αγάπησα χωρίς καμιάν αντίσταση

αλλά και στην προσπάθεια την ελάσσονα

πάντοτε βρε παιδιά μου τα θαλάσσωνα

Πρώτον διότι κυνηγούσα το Άπιαστο

και δεύτερον γιατ'ήμουν είδος Άμοιαστο

Εφ'ώ και αφού την τύχη μου σιχτίρισα

πίσω στον εαυτό μου ξαναγύρισα.

ΤΑ ΠΑΘΗ 

(Το άξιον Εστί)

Ιδού εγώ λοιπόν

ο πλασμένος για τις μικρές Κόρες και τα νησιά του Αιγαίου

ο εραστής του σκιρτήματος των ζαρκαδιών

και ο μύστης των φύλλων της ελιάς

ο ηλιοπότης και και ακριδοκτόνος

Ιδού εγώ καταντικρύ

του μελανού φορέματος των αποφασισμένων

και της άδειας των ετών, που τα τέκνα της άμβλωσε,

γαστέρας το άγγρισμα!

Λύνει αέρας τα στοιχεία και βροντή προσβάλλει τα βουνά.

Μοίρα των αθώων, πάλι μόνη, νά σε, στα Στενά!

Στα στενά τα χέρια μου άνοιξα

στα στενά τα χέρια μου άδειασα

κι'άλλα πλούτη δεν είδα, κι'άλλα πλούτη δεν άκουσα

παρά βρύσες κρύες να τρέχουν

Ρόδια ή Ζέφυρο ή φιλιά.

Ο καθείς και τα όπλα του είπα:

Στα στενά τα ρόδια μου θ'ανοίξω 

Στα στενά φρουρούς τους ζέφυρους θα στήσω

τα φιλιά τα παλιά θ'απολύσω που η λαχτάρα μου άγιασε!

Λύνει ο αέρας τα στοιχεία και βροντή προσβάλλει τα βουνά.

Μοίρα των αθώων, είσαι η δική μου Μοίρα!

Με την Μαρίνα Καραγάτση στο Μπατσί της ΄Ανδρου

Η Ποίηση του Ελύτη:

O Oδυσσέας Ελύτης παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα γράμματά μας σε ηλικία είκοσι τριών χρονών, απο το περιοδικό "Τα νέα Γράμματα", τον Νοέμβρη του 1935, με μια σειρά ποιήματα που πολύ εύστοχα ο Γιώργος Θεοτοκάς τα χαρακτήρισε "σα μυστηριακό ξημέρωμα στο Αιγαίο"

Ήταν η πρώτη εκδήλωση ενός ολότελα άγνωστου νέου, που χρόνια γυμνάζονταν κρυφά στα μοντέρνα ποιητικά εργαστήρια. Ο υπερρεαλισμός, που βρισκόταν τότε στην ακμή του, και ποιητές σαν τον Πωλ Ελυάρ, τον Ροβερντύ και Ζουβ, γοήτευαν την παρθένα φαντασία του και θρέφαν με μαγικές ουσίες νέου λυρισμού την έκτακτη ευαισθησία του. 

Τα συρτάρια του ήταν γεμάτα απο τετράδια με λογής ασκήσεις και σχεδιάσματα, με ελεύθερους στιχουργικούς τύπους και τρόπους που τους κατάστρωνε υπομονετικά και μουσικά.

Πληθωρικός και μαζί αυτοελεγχόμενος, σχεδιάζοντας, ονειροπολώντας, καθόλου βιαστικός, καθόλου θορυβώδης, δειλός και παρθενικός, γύρευε μια ώρα ωριμότητας και ιδεώδεις φιλολογικές συνθήκες, για να παρουσιαστεί.

Ποίηση και ζωγραφική στις μοντέρνες του εκδηλώσεις, τα ινδάλματά του. Όμως ήθελε το μοντέρνο αυτό να είναι κάτι το απόλυτα καθαρό και το σαφώς ελληνικό. Γι'αυτό απο όλους τους ποιητές προτιμούσε κατά κύριο λόγο τον Κάλβο.

Η ποιητική του σταδιοδρομία ολοκληρώνεται το 1996. Διαρκεί εξήντα γεμάτα χρόνια.

Η ποιητική βραδυά με τον Οδυσσέα Ελύτη έναν απο τους  σημαντικότερους Έλληνες ποιητές,βραβευθέντα με το Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας θα συνεχιστεί  και σε δεύτερο αφιέρωμα...