bilsot - AMATEUR PHOTOGRAPHER - ...Λείπει μια Καρυάτιδα! Μα εμείς θα την φέρουμε πίσω!

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου! Κοιμήθηκα με μερικούς απ'αυτούς...

Αν με ρωτούσε κάποτε ο Θεός τι έκανα κάτω στη γη, θα του απαντούσα: Tόλμησα!
 Έτσι λακωνικά φαντάζομαι ότι θα έδινε η Τερέζα Δαμαλά στον Υψιστο την αυτοβιογραφία της-μιάς και δεν ήθελε να μιλά για τις ευρωπαικές αμαρτίες της, που θα την έφερναν, πάντως, κάποια στιγμή στο κατώφλι της αγιότητας:" "  Τ ό λ μ η σ α" 


  Είχε ξεκινήσει την ζωή της σαν ξεριζωμένο αγριολούλουδο της Ανατολικής Θράκης, για να παντρευτεί το 1916 στην Αθήνα, να εξοριστεί το 1917 στην Κορσική και να παρατήσει τον άντρα της το 1918, στο Μιλάνο.
Ήταν η πρώτη φορά που τολμούσε.

Στα επόμενα πέντε χρόνια η Τερέζα θα γνώριζε τον Πικάσσο, τον ΄Ιωνα Δραγούμη, τον ντ'Αννούτσιο,

τον Κοκτώ, τον Βενιζέλο, τον Μουσσολίνι, τον Κεμάλ- και βέβαια τον Έρνεστ Χέμινγουαιη.

Αν ήταν πιο φλύαρη, θα μπορούσε να προσθέσει στην βιογραφία της:" Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου και κοιμήθηκα με μερικούς απο αυτούς!"
"Είμαστε οι τελευταίοι εραστές του Βυζαντίου!" λένε ότι την είπε κάποια στιγμή ο Χέμινγουαιη στην Πόλη.
Ο συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος Φρέντυ Γερμανός λέει στο Υστερόγραφό του:
H Tερέζα Δαμαλά, είναι υπαρκτό πρόσωπο-βιάζομαι να κάνω αμέσεως την δήλωση αυτή, κυρίως για τον δύσπιστο αναγνώστη, που θ'αναρωτιέται πώς μια τέτοια ιστορία δεν γλίστρησε ποτέ στα επίσημα κατάστιχα της ελληνικής κοινωνίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ίδιο υπαρκτός ήταν κι ο έρωτας της Πηνελόπης Δέλτα με τον Ιωνα Δραγούμη-μια ιστορία σίγουρα ακόμα πιο συγκλονιστική, τουλάχιστον για την Αθήνα της εποχής. Ούτε κι'αυτό όμως πέρασε στα επίσημα κατάστιχα.( Όπως και ένα σωρό άλλα) Ευτυχώς οι συγγραφείς έχουν τα δικά τους κατάστιχα...
Η Μελίνα, εντελώς αναπάντεχα, ενώ ηχογραφούσαμε την ζωή της(μια ηχογράφηση που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ) μου μίλησε γι'αυτήν!
Της Μελίνας άρεσε να μιλά πολύ για τον παππού της, εκείνο τον γοητευτικό άντρα που λεγόταν Σπύρος Μερκούρης και είχε κάνει εξόριστος στην Κορσική. Της είχε μιλήσει ποτέ για την Τερέζα;
" Φυσικά και μίλησε", απάντησε με καμάρι η Μελίνα-πάντα έβλεπε τον παππού της σαν προσωπική της ιδιοκτησία! " Νομίζω ότι απ' όλη την οικογένεια Μερκούρη είχε διαλέξει εμένα για να μοιραστεί το μυστικό της Τερέζας. Ήταν μια συναρπαστική γυναίκα." μου είπε. " Και μια συναρπαστική Ελληνίδα βέβαια"
"Δεν γράφτηκε όμως τίποτα γι'αυτήν"
"Οχι"είπε η Μελίνα. " Εμείς στην Ελλάδα έχουμε το ταλέντο να θάβουμε όλες τις αλήθειες-ιδίως τις όμορφες αλήθειες.

Οταν η Μελίνα παθιαζόταν με κάτι, σ'έκανε να παθιάζεσαι κι εσύ-αυτό ήταν ένα απο τα πολλά μαγικά της χαρίσματα!
"Πρέπει να γράψεις την ιστορία της" μου είπε ορμητικά. " Για μένα είναι απο τις πιο συναρπαστικές Ελληνίδες του αιώνα μας. Σκέψου πόσα τόλμησε να κάνει. Σκέψου ότι έσπρωξε τον Χέμινγουαιη νά'ρθει στην Ελλάδα. Ακόμα και οι αμαρτίες της είχαν μια αγιότητα. Και βέβαια η αγάπη της για την Θράκη και η ιστορία της με τον Κεμάλ είναι πράγματα που δεν μπορεί να τ'αψηφήσει ένας συγγραφέας"
" Αν γράψω την ιστορία της, πρέπει να γράψω και τ'όνομά της" είπα
"Αυτό είναι στην κρίση σου. Για μένα δεν είναι τ'όνομα που έχει σημασία, όσο η ίδια η γυναίκα!
Ο παππούς μου είπε τ'όνομά της λίγο πριν πεθάνει γιατί μου΄χε εμπιστοσύνη."
Η Μελίνα χαμογέλασε παράξενα:
"Για τον ίδιο λόγο σ'το είπα κι εγώ"
Για τον ίδιο λόγο. Επειδή δηλαδή θα πέθαινε κι εκείνη; Ή επειδή μου'χε εμπιστοσύνη; Αυτό ήταν κάτι που δεν το ξεκαθαρίσαμε βέβαια στην κουβέντα μας.
"Γράψε το βιβλίο και μετά, αν θες, βάλε το πραγματικό της όνομα. Αλλά ξέρω ότι γράφοντάς το θα την αγαπήσεις τόσο πολύ, ώστε θα σεβαστείς το μυστικό της"
Η Μελίνα μου'κλεισε το μάτι- όπως μόνο εκείνη ήξερε να το κλείνει: "Θά'ναι σαν ν'ακουμπάς ένα λουλούδι στο τάφο της"
 Η Μελίνα είχε, όπως πάντα, δίκιο. Όταν τέλειωσα το γράψιμο, ένιωσα την ανάγκη ν'ακουμπήσω κι εγώ ένα λουλούδι στο μάρμαρο που σκέπαζε την Τερέζα. Όπως είχε επιλέξει εκείνη την ζωή της, έτσι είχε και το δικαίωμα να επιλέξει εκείνη κα τ'όνομά της. Τουλάχιστον στις σελίδες του βιβλίου που έγραψα γι'αυτήν.
Τοβιβλίο λοιπόν "ΤΕΡΕΖΑ" κλείνει μ'ένα τριαντάφυλλο. Ή μάλλον με δύο.
Το ένα είναι για την Τερέζα και το άλλο για την Μελίνα.
Την καλύτερη φίλη που είχα ποτέ στην ζωή μου...

46 σχόλια:

iamaticus είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΚΑΡΥ ΜΟΥ...

ΠΙΣΩ ΑΠ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ...

ΖΗΤΑ ΤΗΝ...."ΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ"!!!!...
ΖΗΤΑ ΤΗΝ....."ΜΟΙΡΑ"!!!!...

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ (ανδρες-γυναικες)...δεν ζουμε τετοια ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΖΩΗ....

ΓΙΑΤΙ:

Απο ΔΕΙΛΙΑ!!!!...ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ Η ΙΔΙΑ Η ΡΟΗ ΤΗΣ (μοιρα)...
επιλεγει...
ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ!!!

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ (σχεδον)...
διδεται ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!!!

ΑΛΛΑ ΤΗ "ΜΑΓΚΙΑ"....
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!!!!!

ακου:

edo magia

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

kariatida62 είπε...

@iamaticus: Ω γύρισες Ιαματικέ του έρωτα της ψυχής και της φωτιάς?
Μη φοβάσαι λεν την φωτιά...
Πως να μη την φοβηθεί ο αδύναμος άνθρωπος αφού ξέρει πως όταν την πλησιάσει θα καεί...
Γενναίος όποιος προσπεράσει τον φόβο και πει είιμαι "Λεύτερος και θα ζήσω.."
Η Τερέζα τόλμησε, έζησε λεύτερη πέρασε μέσα απο τις φλόγες και βγήκε νικήτρια...
Σωστά τα τραγουδά ο Φίλιππος και η Ευσταθία...χρειάζεται μαγκιά που οι περισσότεροι δεν την διαθέτουμε!
Καλή μέρα νάχεις...

magda είπε...

Ωραίο αφιέρωμα και στον αξέχαστο Φρέντυ και στις δύο εκλεκτές κυρίες !!
Φιλιά

kariatida62 είπε...

@magda: O αγαπημένος Φρέντυ είχε ένα μοναδικό τρόπο να παρουσιάζει τις προσωπικότητες!
Λατρεύω το τρόπο γραφής του,λατρεύω το συναίσθημα που έβγαζε με τον λόγο,την έκφαση και την γραφή του...
Είμαι Φρεντική μέχρι κόκκαλο....
Εχω σχεδόν διαβάσει όλα τα βιβλία του!

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Με έβαλες σε πειρασμό τώρα, θα το πάρω το βιβλίο! (μπαίνω εν τω μεταξύ στο μπλόγκ ακούω το πιανάκι με τη Μαρινέλλα και λέω "Μα που είμαι, σε έκθεση βιβλίου στο Π.Άρεως;!" :p (σιγά μη δεν έκραζα χαχα!).

kariatida62 είπε...

@Μάγισσα Κίρκη:
Μαμούνι: Ήρθε!!!!! Ήρθε Κάρυυυυ, η Κίρκη μας, ήρθε!!!
Kάρυ: Ήρθε???? Είναι που άκουσε για κρεββάτια και άντρες... πώς ν'αντισταθεί????χαχαχαχαχαχαχαχαχα!

ღ oneiremataღ είπε...

τολμώ κι εγώ...να καταθέσω όσα με εντυπωσίασαν...

τί κι αν δεν πέρασαν στα επίσημα κατάστιχα...ήταν υπαρκτά γεγονότα, πρόσωπα...ευτυχώς οι συγγραφείς έχουν τα δικά τους κατάστιχα

Όταν η Μελίνα παθιαζόταν με κάτι, σ'έκανε να παθιάζεσαι κι εσύ-αυτό ήταν ένα από τα πολλά μαγικά της χαρίσματα!...γι΄αυτό και εμείς ακόμα παθιαζόμαστε με το όνομά της και την προσωπικότητάς της...

Φρέντυ Γερμανός, το αλάτι και το πιπέρι...έχω δει αποσπάσματα εκπομπών του, έχω διαβάσει κάποια βιβλία του, το Τερέζα όχι... μ΄ άρεσε όμως πολύ σαν άνθρωπος, σα συγγραφέας, σα δημοσιογράφος και πιο πολύ μου αρέσει όταν το Ναταλάκι μιλάει γι' αυτόν με κείνη τη λατρεία στο βλέμμα...
πολύ ωραία ανάρτηση Κάρυ, είσαι φοβερή!!...φιλάκια

ξωτικό είπε...

Αν με ρωτούσε κάποτε ο Θεός τι έκανα κάτω στη γη, θα του απαντούσα: Tόλμησα

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Πολύ ,μα πάρα πολύ,
μα πάρα πάρα πολύ ,μ'αρέσουν οι άνθρωποι που ΤΟΛΜΗΣΑΝ
ν'ακολουθήσουν την ψυχή τους !!!!

kariatida62 είπε...

@ονειρεματα: Oνειρεμάτα μου!
Μεγάλωσα με το Αλάτι και Πιπέρι!
Οι νεανικές αναζητήσεις μου στην λογοτεχνία ανοίχτηκαν μέσα απο τα μονοπάτια των καθημερινών άρθρων του Ψαθα και του Γερμανού στα "Νέα"
---
Η Ναταλίτσα, δυστυχώς κάπου έχασε στου δρόμου τα μισά τα ίχνη του αξεπέραστου πατέρα της...
----
Χαίρομαι που βλέπω πως σου αρέσει ο τρόπος αναφοράς μου σ'αυτούς τους μεγάλους και τα έργα τους!
Καλό απόγευμα φίλη μου!

ξωτικό είπε...

Kαι μένα με πονάει η...Ναταλίτσα...

zoyzoy είπε...

Αγαπημένος ο Φρέντυ με δυνατή πένα!
Ενδιαφέρουσες γυναίκες εκρηκτικές και οι δύο αφού τόλμησαν και έζησαν!
Οι περισσότεροι μένουμε στο βάλτο της ρουτινιασμένης μας ζωής χωρίς άλματα χωρίς χρώμα και ήχους δυνατούς.

Κατά βάθος τους ζηλεύω αυτούς τους ανθρώπους που τολμούν!

Καλό ΣΒΚ Κάρυ μου
με φιλιά θαλασσινά!

kariatida62 είπε...

@Ξωτικό: Eίναι ίδιος ο θαυμασμός που έχουμε για τους υπεραθλητές, για τους υπερκαλλιτέχνες!
Τους τοποθετούμε ψηλά και τους θαυμάζουμε γιατί δεν μπορούμε να τους φτάσουμε...
--
Αν ο Φρέντυ ήταν εν ζωή θα τον πόναγε και τον ίδιο όσο εμάς η Ναταλίτσα...όσο και αδυναμία και να έτρεφε στην μοναχοκόρη του... θα έβλεπε το ξεστράτισμά της!

kariatida62 είπε...

@Ζοyzoy:Nαι Ζουζού μου, καταλαβαίνω...μα εμείς όπως είπε και ο Ιαματικός έχουμε γεννηθεί απο άλλο κράμα...
Αλλα υλικά αυτοί άλλα εμείς!
Θα θέλαμε να μπορούσαμε μα δεν μπορούμε...
Ας απολαύσουμε τουλάχιστον την ευτυχία της "μικρής" ζωής μας!
Καλό Σαββατόβραδο!
Εφτιαξε ο καιρός!

Καπετάνισσα είπε...

Πραγματικό στολίδι είναι η Τερέζα...καλογραμμένο από την αρχή ως το τέλος....

Το συστήνω και γω.... θα σας ταξιδέψει....

Κάρυ στολίδι αυτες οι αναρτήσεις σου...

Τα φιλιά μας....

kariatida62 είπε...

@Kαπετάνισσα: Tην έχεις διαβάσει ε???
Όταν την διάβαζα μ'είχε συνεπάρει τόσο πολύ, που δεν σηκωνόμουν ούτε νερό να πιώ!
Παθιάστηκα και γω με την Τερέζα...
Η Μελίνα, πάθιασε τον Φρέντυ κι'αυτός εμένα...
Μ'αρέσει το πάθος Καπετάνισσα..μ'αρέσει γιατί έχει υπερβολή που με σαγηνεύει...με απελευθερώνει απο τα δεσμά της λογικής, η οποία βέβαια καλό είναι να μην αφήνουμε να μας εγκαταλείπει! Γιατί πλέον μένουμε εντελώς απροστάτευτοι, έρμαιοι στα χέρια της τύχης μας...
Καλό βράδυ!

AnD είπε...

Πράγματι πολύ ωραίο βιβλίο.
Από κείνα που δεν τα αφήνεις αν δεν τα διαβάσεις μονομιάς.
Όπως και να 'χει, είναι-δεν είναι αληθινή η ιστορία της η ουσία είναι όλα αυτά που σου περνάει.
Νομίζω έχει λίγη σημασία αν είναι αλήθεια και αυτός είναι ο λόγος που το όνομά της αποσιωπάται. Όταν τελειώνει, μαγεμένος από την προσωπικότητά της, μπορεί για λίγο να αναρωτηθείς αν είναι υπαρκτό πρόσωπο αλλά μόνο για λίγο.

kariatida62 είπε...

@AnD:Σε μένα δεν γεννήθηκε καμμιά αμφιβολία για την υπαρκτότητα του προσώπου γιατί γνωρίζω πως μπορούν να γεννηθούν τόσο ελέυθερα και σαγηνευτικά όντα όπως η Τερέζα!
---
Τι απέκανες τελικά με τους υδραυλικούς?
Να τους προσέχεις γιατί έχω σοβαρές πληροφορίες πως έχουν ξαμοληθεί καμουφλαρισμένοι,επιθεωτές της ΣΔΟΕ!χαχαχαχαχαχαχαχαχα!

GiP είπε...

<< Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου! Κοιμήθηκα με μερικούς απ'αυτούς... >>

Ρε Κάρυ... Το είχα υποψιαστεί... Τόσο ταξιδεμένη... Ώστε αυτά που έλεγαν για σένα και τον Περικλή
είναι αλήθεια ? (φήμες λένε ότι σας έκανε παρέα και η Ασπασία !) ? Και τον Αρχιμήδη ? (προικισμένος όπως λένε ? ) Και τον Μέγα Αλέξανδρο ?

ΌΛΟΥΣ βρε Θηρίο ? Για αυτό δεν μας γυρίζουν τα μάρμαρα ? Τσαντίστηκαν που έμειναν στην απέξω ?

χαχαχαχα

Και στα σοβαρά.

Το βιβλιο το έχω διαβάσει πριν από χρόνια. Πολύ καλό.

Για τη Ναταλία συμφωνω... Δεν πήρε το ταλέντο του μπαμπά της.

a-kentavrou είπε...

Σκέτη τόλμη χωρίς προσφορά τι είναι ?Θράσος?
Αυτό έκανε στη ζωή της η Τερέζα κοιμήθηκε με διάσημους άντρες ?
Δεν καταλαβαίνω.
Η Mελίνα πράγματι ήταν παθιασμένη γυναίκα σε όλα τα επίπεδα ερωτικά ,καλλιτεχνικά ,πολιτικά αυτή γιατί ήταν παθιασμένη,γιατί ήταν απλά μια ερωμένη,μα και οι γυναίκες του δρόμου αυτό προσφέρουν.

AnD είπε...

Αν το ΣΔΟΕ είχε τέτοια κορμιά δε θα με χαλούσε καθόλου μια πιο "στενή" επαφή. :)))

kariatida62 είπε...

@Α-Κενταύρου: Bρε Αστέρι μου!!!
Πώς βγαίνεις έτσι αυστηρός με την "ηθικολογία σου"
Σου προτείνω να διαβάσεις το βιβλίο..δεν μπορώ να σας μεταφέρω εδώ την υπόθεση.
Θα σου πω μόνο τούτο:
Mια αόρατη Ελληνίδα είχε μπει στην ζωή του Έρνεστ το 1922.
Ο Χεμινγουαιη είχε έρθει τότε στην Ελλάδα για τον πόλεμό μας με τους Τούρκους. Απο την επίσκεψή του αυτή ο Χεμινγουαιη άφησε μια συλλογή διηγημάτων. Το ένα ήταν μια περιγραφή της εκτέλεσης των Έξι στο Γουδί. Και το άλλο ένα χιουμοριστικό κομμάτι για τον Γιώργο Β΄που ήταν στα 1922 μια μαριονέτα στα χέρια του Πλαστήρα.
Ο Χεμινγουαίη είχε δουλέψει και στην Τορόντο Σταρ, του Καναδά.
Έγραψε κατι καταπληκτικά κομμάτια για τους Έλληνες τότε...
Όλοι γνώριζαν πως τα κείμενα του αυτά οφείλονταν σ'εκείνη την μυστηριώδη Ελληνίδα της Θράκης!
Πάρτο διάβασε την ζωή της.
Οι ζωές όλων μας αν μπορούσαν να προστεθούν δεν θα ισοφάριζαν την δική της...

kariatida62 είπε...

@ΑnD:"Αν το ΣΔΟΕ είχε τέτοια κορμιά δε θα με χαλούσε καθόλου μια πιο "στενή" επαφή."
Τι εννοείς το κορμί του ΙONNA????
A!!!XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXXAXAXA!
Αυτό θα πει ο καθένας με τα βίτσια του!....χαχαχαχαχαχα!

kariatida62 είπε...

@GIP: Χαχαχαχαχαχχα!!! Οπως τα λες!!!
Για το τρίγωνο Παρθενώνα-Δελφών-Δήλου έχεις ακούσει???
Εμείς οι Αρχαίοι όλο σε τρίγωνα μπλεκόμασταν...και την περνάγαμε φίνα!χαχαχαχαχαχα!
Και γω πριν χρόνια τόχα διαβάσει..αλλά σήμερα το θυμήθηκα για να απαντήσω σε μια άλλη ανάρτηση με ανάρτηση!(Δεν ξέρω αν το καταλάβατε)
Η Ναταλίτσα πρέπει νάχει ταλέντο, απλά το διοχετεύει σε λάθος χώρους...
Φιλιά!

Frezia είπε...

Διάβασα το βιβλίο "Τερέζα"όπως και
πολλά άλλα του Γερμανού,ας είναι καλά
η δημοτική βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου.
Πράγματι η Γυναίκα αυτή τολμούσε...
"Ο τολμών νικά," που λέγανε και οι παλιοί.
Κάνεις πολύ καλά που μας θυμίζεις τα
βιβλία του Γερμανού όπως έκανες και
με την "Κυρά της Ρω" υπάρχουν ακόμη
το "Γυναίκα από βελούδο"το ένα
"Γελαστό απόγευμα"κ.τ.λ.
Να περάσεις όμορφα την Κυριακάτικη αργία.

kariatida62 είπε...

@Frezia:Σε πρωτοπορειακή γειτονιά θα μένεις..αφού διαθέτει και βιβλιοθήκη!!!
Την γυναίκα απο Βελούδο την διάβασα μόλις το Καλοκαίρι.
Τάχω σχεδόν όλα...Υγρές νυχτες,Ακριβή μου Σοφία, Αντικείμενο-Ζαχαριάδης,η Εκτέλεση, την βιογραφία της Λαμπέτη.

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Για να γοητευσει τόσους σπουδαίους δεν μπορεί θα ήταν πολύ ιδιαίτερη γυναίκα εκτός απο τολμηρή!!
Κάπου ο Φρέντυ αφήνει να εννοηθεί ότι ήταν κόρη της Σάρα Μπερνάρ..

Το μαμούνι εξαιρετικες επιλογές!!!
φιλιά!!!

kariatida62 είπε...

@IΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ:Πολύ πιθανόν Πέλα μου γιατί το 1879, λέγεται ότι η Μπερνάρ ήταν μία από τις πολυπληθείς ερωμένες του διαδόχου του βρετανικού θρόνου Πρίγκιπα της Ουαλίας, ο οποίος αργότερα έγινε ο βασιλιάς Εδουάρδος Ζ' του Ηνωμένου Βασιλείου Το 1882 παντρεύτηκε στο Λονδίνο τον Έλληνα ηθοποιό Αριστείδη Δαμαλά, γνωστό στη Γαλλία με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Ζακ Δαμαλά (Jacques Damala), όμως ο γάμος, ο οποίος νομικώς ίσχυε έως τον θάνατο του Δαμαλά το 1889 σε ηλικία 34 ετών, γρήγορα κατέρρευσε, κυρίως εξαιτίας της εξάρτησής του από τη μορφίνη.
Δεν ξέρουμε αν έκαναν παιδί. Η Μπερνάρ είχε ένα μοναχογιό απο προηγούμενο γάμο της!
Η Τερέζα φέρει το όνομα Δαμαλά...ποιος ξέρει την αλήθεια?

Το μαμούνι προσπάθησε το καυμένο, όσο μπορούσε...
Καλό βράδυ!

Υ.γ. Εχω και τον σεβντά του Ιαμου που δεν τον παίζει ο Ιοnnas, τώρα μου έβαλες και υποψίες για την Μπερνάρ...άντε να κοιμηθώ τώρα! χαχα!

Καπετάνιος είπε...

Όμορφα γραμμένο βιβλίο ,όπως όλα του Γερμανού άλλωστε ,που δεν σε αφήνει
να το κατεβάσεις αν δεν τελειώσει κι αυτό επειδή εκτός την ιστορία της Τερέζας ,ζωγραφίζει με υπέροχο τρόπο μια ολόκληρη εποχή....
Από κει και πέρα όμως θα συμφωνήσω με τον a-kentavrou ,δυστυχώς έχουμε χάσει το μέτρο...


(Σταματήστε να τους Ψηφίζεται...Φτύστε τους!!!)

kariatida62 είπε...

@Kαπετάνιος: Kαλώς τον Καπετάνιο μου!
Βρε Καπετάνιε μου, όλοι οι άνθρωποι, δεν γίνονται ερευνητές-επιστήμονες, ούτε απελευθερωτές...ο κάθε ένας έχει την θέση του...δεν εξωμοιώνουμε την Τερέζα,με μια Ελληνίδα ηρωίδα!
Η Τερέζα για την εποχή της έσπασε κατεστημένα,τόλμησε και έζησε μια ζωή συναρπαστική, χωρίς να ξεχάσει την ταυτότητά της...αυτό λέμε!

Για το υστερόγραφο που μου αφήνεις,τι έγινε, έχουμε εκλογές?!

flash είπε...

Καλημέρα Κάρυ!
την Τερέζα την είχα διαβάσει στο Γυμνάσιο, την είχα δανειστεί από την βιβλιοθήκη του σπιτιού της κολητής μου φίλης :)
ανασύρω, μέσα από την ανάρτησή σου, ό,τι θυμάμαι πια από το βιβλίο και κυρίως το οτι με είχε συναρπάσει!! πιο έντονα θυμάμαι το ειδύλιο με τον Χέμινγουέη και αυτό γιατί μέσα στα χρόνια το επανέφερα στη μνήμη μου καθώς διάβαζα εκείνον.. θα επιδιώξω όμως να ξαναδιαβάσω την Τερέζα του Φρέντυ, είναι πολλά αυτά που δεν θυμάμαι, αν και η αίσθηση του πόσο ενδιαφέροντα είναι μου έχει μείνει!
για την Ναταλία δεν συμφωνώ.. να κρίνεται συγκρινόμενη.. ως μονάδα μόνο μπορώ να την κρίνω.. και οι εποχές, με όλα όσα αυτό σημαίνει, έχουν αλλάξει.
την απόλαυσα την ανάρτησή σου..
την καλημέρα μου! :)

kariatida62 είπε...

@Καπετάνιος: Kαπετάνιε, δεν ξέρω γιατί αλλά το επεξηγηματικό σου σχόλιο έχει καταχωρηθεί στα ανεπιθύμητα σχόλια και δεν μπορώ να το μεταφέρω...αν θέλεις ξαναστείλτο μου, γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό!
Τις καλημέρες μου!

kariatida62 είπε...

@flash: Kαλώς ήρθες Φλασάκι στο σπιτικό μου! Κατ'αρχάς σου ζητώ συγγνώμη αν χθες βράδυ σου φάνηκα λιγο απότομη,αλλά ξέρεις μ'επνιγε το δίκιο του φίλου μου Ιαματικού...Εγώ ξέρω την ιστορία απο την αρχή και δεν αντέχω να σχηματίζεται άδικα μια αρνητική περιρρέουσα ατμόσφαιρα για παλιούς καλούς και ποιοτικούς μπλόγκερς!
Τώρα για την Τερέζα έχω και γω να ομολογήσω πως την έχω διαβάσει πολλά χρόνια πριν και όπως είναι φυσικό δεν την θυμάμαι καλά στις λεπτομέρειες της..
Το ειδύλιο με τιν Χεμινγουαίη έμεινε και σε μένα δυνατότερα στην μνήμη!
Για την Ναταλίτσα, όπως δήλωσα και παραπάνω σε σχόλιο μου, πιστεύω πως έχει κληρονομήσει ταλέντο και απο τον πατέρα της και απο την εξαιρετική (για τον χώρο) μητέρα της!
Θεωρώ όμως πως το ταλέντο αυτό το διοχετεύει λανθασμένα...Αδικεί τον εαυτό της!
Πραγματικά χάρηκα πολύ που μ'επισκέφτηκες...θα ανταποδώσω την επίσκεψή μου το συντομώτερο δυνατόν!

Magia da Inês είπε...

Olá, amiga!
Passei para uma visitinha.
Boa semana!
Beijinhos.
Brasil.♥♥ °º
♥♥ °º
° ·.

Nina είπε...

Υπέροχη ιστορία...θέλω να το διαβάσω το βιβλίο..!

dimitris είπε...

Ναταλιτσα????????????????????????????
Αυτο το κοροτσακι δηλαδη ποσο ειναι????????????????????????????????
Ναταλιτσα, οπως λεμε σουβλιτσα????????????????????????????
Οταν εχεις κεφια, εισαι.........................θεα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλησπερα σας καλομιλητη κυρια Kariatida62...

ξωτικό είπε...

Δεν αντέχω να μην πω στον Αστερισμούλι μας ,οτι δεν έχω βέβαια διαβάσει το βιβλίο ,αλλά δεν ξέρω πόση τόλμη χρειάζεται για να γίνεις πόρνη ,μπορώ όμως να φανταστώ πόση τόλμη χρειαζότανε σε γυναίκες ,εκείνης της εποχής ειδικά,με ψυχή και πνεύμα που φλεγόταν ,για να ζήσουν έξω απο τις συμβάσεις ,ακολουθώντας την αλήθεια της ψυχής τους ,μη βλάπτοντας κανέναν άλλον πέρα απ'τη δική τους κοινωνική εικόνα,
προσφέροντας τον ίδιο τον εαυτό τους παρανάλωμα στη φωτιά του έρωτα της αναζήτησης αληθινής και πνευματικά πλήρους ζωής.

Έχεις ένα δίκιο βέβαια μένοντας στο "γαργαλιστικό" του τίτλου,αλλά δεν νομίζω οτι έτσι άγγιξε την αγιότητα.......

(έπειδή έχω δηλώσει δημοσίως πάρα πολλές φορές οτι συμφωνώ μαζί σου ,θεώρησα υποχρέωσή μου να δηλώσω και την διαφωνία)

ουφ τα είπα

kariatida62 είπε...

@ΜΑGIA DA INES: Οla amiga!
Kαλή εβδομάδα νάχεις! Ευχαριστώ που πέρασες απο το σπίτι μου!

kariatida62 είπε...

@ΝΙΝΑ: Καλώς μας ήρθες φίλη Νίνα!
Να το διαβάσεις είναι υπέροχο!

kariatida62 είπε...

@dimitris: XAXAXAXAXAXAXA!
Μου φαίνεται πως είμαστε συνομήλικες...δεν ξέρω κιόλας!χαχαχαχαχαχαχαχαχα!
Αλλά καυμένε Δημητράκη κι'εμένα που είμαι μεγάλη όσο και ο Παρθενώνας Καρυατιδουλίνι πολλοί με φωνάζουν!
Ναι αυτές τις ημέρες έχω κέφια!χαχαχα!

kariatida62 είπε...

@ξωτικό: Ρίξτου τα Ξωτικούλι μου..ρίξτου τα γιατί συνεχώς μαλώνει το Μαμούνι μου! χαχαχα!
----
Ο τίτλος για ένα "αρχισυντάκτη΄" είναι το ήμισυ της επιτυχίας του θέματός του!
Αν δεν πιστεύεις εμένα ρώτα και τον Δημητράκη...χαχα!

Καπετάνιος είπε...

Αγαπητή Κάρυ δεν ξέρω γιατί στο έβγαλε στα ανεπιθύμητα ,αλλά αυτό που έστειλα ήταν από το Ζούγκλα.gr
για να πω πως σαν κοινωνία έχουμε χάσει το μέτρο...
Εννοώ αυτό http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&cid=0&aid=252079


(Σταματήστε να τους Ψηφίζεται...Φτύστε τους!!!)

kariatida62 είπε...

@Καπετάνιος: Φαίνεται πως το πήρα ως spam γι'αυτό...
Κρίμα που άλλαξα ανάρτηση και δεν θα το δουν πολλοί!
Εχεις απόλυτο δίκιο...

Frezia είπε...

Πια πρωτοποριακή γειτονιά καλέ?
Σιγά να μη μένω και στο Κολονάκι σας.
Στη Χαριλάου, της Θεσσαλονίκης μένω.
Τα βιβλία που αναφέρεις τα έχω διαβάσει,εκτός από το "Υγρές νύχτες".
Κρίμα πού ο Γερμανός ...έφυγε νωρίς,
Αν ζούσε, θα συνέχιζε το έργο του, κι
εμείς θα απολαμβάναμε τους καρπούς του.

kariatida62 είπε...

@Frezia: Mα το Κολωνάκι δεν είναι πρωτοποριακό! Αυτό είναι οπισθοδρομικό!!!
Η πρωτοπορία έρχεται απο τον Νύμφη του Βορρά!
Πάντα το έλεγα πως η Θεσσαλονίκη μας κρατά την κουλτούρα...γι'αυτό και είστε άλλοι άνθρωποι εκεί πάνω!
Ανοικτοί και φιλόξενοι ακόμα!
----
Για τον Γερμανό ναι, και γω λυπάμαι πολύ...τον αναζητώ πολλές φορές ανάμεσα στις χαζές τηλεπερσόνες που μας έχουν κάνει τον εγκέφαλο κουρκούτι!
Θα περάσω απο το σπίτι σου το συντομώτερο δυνατόν!
Καληνύχτα

Frezia είπε...

Δεν έχω "σπίτι"!!!

kariatida62 είπε...

@ Frezia: Aμ'γι'αυτό δεν τόβρισκα!
Και νόμιζα πως χάθηκα μέσα στα στενά της μπλογκογειτονιάς...
Άστεγη??? Όπως ήταν παλιά το Μαμούνι μου?
Εδώ, εδώ στέγη θα βρεις αν θελήσεις στο σπίτι μου!
Όλοι οι άστεγοι και κατατρεγμένοι κάτω απο την στέγη του Ερεχθείου μου!
Αυτό θα αγκαλιάσει όλες τις μοναχικές ψυχούλες...
Μα γιατί δεν περνάς στο σαλόνι?
Ελα μέσα που έχω κόσμο...έλα στην παρέα μας! :)