Ω! Είχε τόσα ενδιαφέροντα να δει ο επισκέπτης της Αρχαίας Ολυμπίας!
Βγαίνοντας κανείς απο τον ναό του Δία, προς την δυτική πλευρά του, θα συναντούσε το βωμό των νυμφών και δίπλα του θ'άβλεπε την ιερή αγριελιά όπου απο τα κλωνάρια της στεφάνωναν τους νικητές των αγώνων.
Τα κλωνάρια της αγριελιάς τάκοβε ένα παιδί απο την Ηλεία, (που θάπρεπε νάχει και τους δύο γονείς του), με χρυσό ψαλίδι και τα έδινες στην ιέρειεα της Δήμητρας.
Στα βόρεια του ναού βρισκόταν ο βωμός του Δία, μεγαλοπρεπέστατος, ο μεγαλύτερο βωμός της Ολυμπίας, στο οποίο γίνονταν οι πιο επίσημες θυσίες.
Στην νοτιοδυτική πλευρά του ναού, υπήρχε επιβλητικό και καλαίσθητο το άγαλμα της Νίκης του Παιωνίου, στημένο πάνω σε τριγωνικό βάθρο, το οποίο βρέθηκε στις ανασκαφές του 1875, αρκετά κατεστραμμένο και υπάρχει στο μουσείο της Ολυμπίας.
Η Νίκη παριστάνεται μ' ανοιχτά φτερά και δίνει την εντύπωση ότι πετάει ανάλαφρα στον ουρανό.
Τα μαλλιά της τα συγκρατεί μια ταινία και ο χιτώνας της είναι σχιστός.
Το άγαλμα με εντολή των Μεσσηνίων το έφτιαξε ο γλύπτης Παιώνιος απο την Μένδη της Θράκης, γι'αυτό και ονομάζεται Νίκη του Παιωνίου.
Αλλά θα χρειαζόταν κανείς τόμους για να περιγράψει όλους τους βωμούς και τα αγάλματα που υπήρχαν στην ιερή Άλτι. Δεκάδες αγάλματα Θεών, ηρώων, διασήμων ανδρών και γυναικών, καθώς και πολλών δεκάδων αθλητών οι οποίοι είχαν νικήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κάθε ένας αθλητής που νικούσε, αποκτούσε το δικαίωμα, αν μπορούσε, να στήσει το άγαλμά του στην Ολυμπία.
Εκτός απο τους δύο μεγάλους ναούς που περιέγραψα, υπήρχαν στην Άλτι και άλλοι ναοί και κτίρια, όπως:
To Iπποδάμειο: Ήταν ναός αφιεωρωμένος στην Ιπποδάμεια, όπου οι γυναίκες της Ηλείας της πρόσφεραν θυσίες μια φορά το χρόνο.
Το Πελόπιο: Nαός χτισμένος απο τους Ηλείους και αφιερωμένος στον Πέλοπα
Το Φιλιππείο:To κτίριο αυτό ήταν κυκλικό, με κολώνες Ιωνικού ρυθμού και το έχτισαν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β΄ μετά την νίκη του στην Χαιρώνεια το 338Π.Χ. Στην μάχη αυτή νίκησε τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την κατάκτηση όλης της Ελλάδας. Το κτίριο το αποτελείωσε ο γιος του Αλέξανδρος ο Μέγας και έστησε στο εσωτερικό του χρυσελεφάντινα τα αγάλματα του πατέρα του, της μητέρας του Ολυμπιάδας αλλά και του ίδιου.
Το Πρυτανείο: Το κτίριο ήταν χωρισμένο στα δύο. Στο νότιο τμήμα του υπήρχε το άσβεστο φως! Η Ολυμπιακή φλόγα που δεν έσβηνε ποτέ. Και στο βόρειο υπήρχε το εστιατόρο για τους νικητές των Αγώνων.
Το Μητρώο: Ήταν ένας μικρός ναός, αφιερωμένος στην μητέρα των Θεών τη Ρέα. Κοντά στο Μητρώο και προς την ανατολική πλευρά το, υπήρχαν βάσεις όπου πάνω τους βρίσκονταν στημένα ομοιόμορφα χάλκινα αγάλματα του Δία, που ονομάζονταν Ζάνες. Τα αγάλματα αυτά γίνονταν με τα πρόστιμα που πλήρωναν όσοι απο τους αθλητές έπεφταν σε διάφορα παραπτώματα. Οσημερινός επισκέπτης της Ολυμπίας μπορεί να ξεχωρίσει 16 απ'αυτές τις βάσεις των αγαλμάτων του Δία
Η Στοά της Ηχούς: Βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του Άλσους και συνόρευε με το στάδιο. Ήταν ένα μακρόστενο κτίριο με δύο σειρές απο κολώνες. Το μήκος του ήταν 98 μέτρα. Πρώτα λεγόταν Ποικίλη Στοά, γιατί ήταν κοσμημένο με πολλές τοιχογραφίες. Στοά της Ηχούς ονομάστηκε γιατί αν φώναζε κανείς εκεί ο αντίλαλος της φωνής του ακουγόταν επτά φορές.
Eξω απο τον περίβολο υπήρχαν και άλλα μικρότερα κτίρια όπως:
Το βουλετήριο: Στο κτίριο αυτό συνεδρίαζε η Ολυμπιακή Βουλή, δηλαδή οι αντιπρόσωποι της Ηλείας που είχαν την εποπτεία των τελετών και των αγώνων της Ολυμπίας.
ο θηκολεων: Eδώ έμεναν οι ιερείς της Ολυμπίας
Το Ηρώον: Σ'αυτό θυσίαζαν οι κάτοικοι της Ηλείας στους τοπικούς τους ήρωες.
Η Παλαίστρα: Hταν ένα τετράγωνο κτίριο και στην μέση είχε αυλή. Σ'αυτό το κτίριο γυμνάζονταν τα παιδιά. Γιατί, όπως είναι γνωστό, στους Ολυμπιακούς αγώνες έπαιρναν μέρος και τα παιδιά, όχι όμως σ'όλα τα αγωνίσματα.
Το Γυμνάσιο: Hταν ένας υπαίθριος χώρος, κλεισμένος με διπλή σειρά απο κολώνες και υπόστεγα. Στον χώρο αυτό έκαναν προπόνηση οι άνδρες αθλητές που θα έπαιρναν μέρος στους αγώνες δρόμου.
Η Εξέδρα του Ηρώδη: Hταν το κτίριο του υδραγωγείου που έχτισε το 160Μ.Χ.ο Ρωμαίος Ηρώδης ο Αττικός
Οι Θησαυροί: Ήταν μικρά κτίρια σε σχήμα ναού όπου μέσα φυλάγονταν οι θησαυροί που χάριζαν στην Ολυμπία διάφορες πόλεις.
Αυτά ήταν τα κυριότερα κτίρια στην Αρχαία Ολυμπία. Φυσικά υπήρχαν και άλλα, λιγότερο εντυπωσιακά. Ο Παυσανίας περιέγραψε με πολλές αλλά κουραστικές λεπτομέρειες όλα όσα είδε στην Ολυμπία και προπαντός το πλήθος των αγαλμάτων που υπήρχαν εκεί. Μπορούμε να πούμε ότι στην Ολυμπία ήταν συγκεντρωμένος ένας αμύθητος θησαυρός απο λαμπρά οικοδομήματα, σπουδαία έργα τέχνης απο χρυσάφι και ελαφοντοστούν και πολύτιμους λίθους!
Μαμούνι, αυτές οι πληροφορίες που σου έδωσα για τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, ελπίζω να σου φανούν χρήσιμες, ώστε όταν την επισκεφθείς να γνωρίζεις ακριβώς τι βλέπεις στα ερείπια που θα συναντήσεις.
Εύχομαι να περάσεις ευχάριστα τις διακοπές σου μαζί με την παρέα σου..!
Το μεγαλοπρεπέστατο οικοδόμημα μέσα στην Άλτι, ήταν ο ναός του Δία.
Χτίστηκε απο τους κατοίκους της Ηλείας απο το 460 έως το 457 π.χ απο τα λάφυρα που πήραν νικώντας την Πίσα, ή την Τριφιλία. Αρχιτέκτονας του ναού ήταν ο Λίβωνας, απο την Ηλεία.
Βρισκόταν όπως μαρτυρούν τα ερείπιά του και όπως περιγράφει ο Παυσανίας, στην νοτιαδυτική πλευρά του ιερού άλσους.
Ηταν δωρικού ρυθμού, όπως ο ναός της Ήρας. Στην πλευρά του μήκους του υπήρχαν 13 κολώνες και του πλάτους 6. Ήταν πελώριες, με είκοσι ραβδώσεις η κάθε μία και είχαν κατασκευαστεί απο πωρώδη σκλήρή πέτρα που αφθονούσε στην Ηλεία, επιχρισμένες με μάρμαρο.
Το ύψος του Ναού έφθανε τα 16 μέτρα.
Τα αετώματα και οι μετόπες του ήταν φτιαγμένα απο καθαρό μάρμαρο.
Στο ανατολικό αέτωμα μπορούσε κανείς να θαυμάσει την περίφημη σκηνή της προετοιμασίας της αρματοδρομίας, ανάμεσα στον Οινόμαο και τον Πέλοπα. Το δυτικό αέτωμα παρίστανε την μάχη των Λαπιθών και των Κενταύρων, στην οποία είχε πάρει μέρος και ο Θησέας.
Οι μετόπες του ναού ήταν στολισμένες με παραστάσεις απο τους άθλους του Ηρακλή.
Ο ναός του Δία και της Ήρας, όπως και οι περισσότεροι ναοί στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν περίπτερος, δηλαδή είχε γύρω-γύρω κολώνες και στην μέση βρισκόταν ο κυρίως ναός.
Στον κύριο ναό του Δία, στην Ολυμπία, υπήρχαν τρία μέρη. Μετά την είσοδο, που βρισκόταν στην ανατολική πλευρά, υπήρχε ο πρόναος.
Στο δυτικό μέρος υπήρχε ο οπισθόδομος και στην μέση ήταν ο σηκός, ή το άδυτο όπως διαφορετικά λεγόταν.
Στον πρόναο υπήρχαν πολλά αγάλματα αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν εκείνο που παρίστανε τον Ίφιτο, τον θεμελιωτή των Ολυμπιακών αγώνων, καθώς τον στεφάνωνε με στεφάνι αγριελιάς μια γυναίκα.
Ενα άλλο σύμπλεγμα ήταν και τα άλογα της Κυνίσκας, σε φυσικό μέγεθος.
Τ'άλογα αυτά είχαν κερδίσει μια Ολυμπιακή νίκη στο αγώνισμα της αρματοδρομίας.
Η Κυνίσκα ήταν η κόρη του βασιλιά της Σπάρτης Αρχίδαμου και αδελφή του Αγησίλαου.
Απο μικρή είχε τη μεγάλη φιλοδοξία να κερδίσει μια νίκη στους Ολυμπιακούς αγώνες.
Επειδή στην Ολυμπία απαγορεύονταν στους Αγώνες να πάρουν μέρος οι γυναίκες, ούτε και σαν θεατές, η Κυνίσκα αποφάσισε να θρέψει και να εκπαιδεύσει άλογα για τις αρματοδρομίες.
Όταν ένας αθλητής κέρδιζε σε αρματοδρομία, η νίκη ανήκε στον ιδιοκτήτη των αλόγων.
Εκείνος στεφανωνόταν με το κλαδί της Αγριελιάς. Ετσι η Κυνίσκα κατάφερε να κερδίσει μια Ολυμπιακή νίκη και να πραγματοποιήσει το μεγάλος της όνειρο.
Στον οπισθόδομο, που όπως είπαμε βρισκόταν στο δυτικό μέρος του κυρίως ναού, υπήρχε ένας μακρύς πέτρινος πάγκος. Στο μέρος αυτό γίνονταν διάφορες διαλέξεις απο ρήτορες και φιλοσόφους.
Εκεί ο ρήτορας Λυσίας, που έμενε στην Αθήνα μα καταγόταν απο τις Συρακούσες της Σικελίας, εκφώνησε τον περίφημο "Ολυμπιακό Λόγο" του, όπως ονομάστηκε, πο το περιεχόμενό του ήταν μια σκληρή πολεμική εναντίον του τυράννου της Σικελίας Διονυσίου.
Στο λόγο του εκείνο, που έμεινε στην Ιστορία, ο Λυσίας απαιτούσε απο τις αρχές της Ολυμπίας να διώξουν απο το ιερό αυτό χώρο τους αντιπροσώπους του Διονυσίου, ώστε να μην πάρουν μέρος στους αγώνες και ζητούσε απο τους Έλληνες να ελευθερώσουν την Σικελία απο τον Τύραννο.
Στον οπισθόδομο του ναού του Δία διάβασε και ο Ηρόδοτος, νέος ακόμα, ένα μέρος απο την ιστορία του!
Αλλά η μεγάλη έκπληξη της Ολυμπίας βρισκόταν στο σηκό του ναού.
Στην μέση του χώρου του σηκού , που δεξιά και αριστερά του υπήρχαν δύο σειρές απο εφτά κολώνες, βρισκόταν ένα υπερυψωμένο βάθρο. Πάνω στο βάθρο είχε στηθεί ένας θρόνος φτιαγμένος απο χρυσάφι και ελαφαντοστούν και στολισμένος με πολλούς πολύτιμους λίθους .
Και πάνω σ'αυτόν καθόταν ο πατέρας των Θεών και των Ανθρώπων ο Δίας!
Ενας Δίας φτιαγμένος απο το μαγικό χέρι του μεγαλύτερου γλύπτη των αιώνων, του Φειδία!
Ενας Δίας πελώριος, μεγαλοπρεπής ολοζώντανος θαρρείς, έτοιμος να μιλήσει!
Στο δεξί του χέρι κρατούσε την Νίκη και στο αριστερό ένα σκήπτρο όπου στην κορυφή το υπήρχε ένας αετός. Τα μαλλιά και τα γένεια του χρυσελεφάντινου αυτού αριστουργήματος, που θεωρείται απο τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ήταν φτιαγμένα απο ατόφιο χρυσάφι. Χρυσός ήταν και ο μανδύας του, τα πέδιλά του, το άγαλμα της Νίκης και το σκήπτρο με τον αετό.
Τα ακάλυπτα μέρη του σώματός του και του προσώπου του ήταν απο ολοκάθαρο ελεφαντοστούν.
Ο μανδύας ήταν κεντημένος με διάφορα ζώα και κρινάκια κι ήταν στεφανωμένα τα μαλλιά με κλαρί ελιάς.
Ωραιότερο άγαλμα δεν έχει βγει ποτέ απο ανθρώπου χέρια! Όταν κάποτε ένας Μακεδόνας ποιητής, ο Φίλιππος, επισκέφθηκε την Ολυμπία και στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Δία,αφού το κοίταξε έκθαμβος για αρκετά λεπτά, στο τέλος φώναξε με θαυμασμό:"Φειδία, ή ο Δίας κατέβηκε απο τον Όλυμπο και σου έδειξε το Θεικό του πρόσωπο, ή εσύ ανέβηκες στον Όλυμπο και τον είδες!"
Ο Φειδίας, που οι αρχές της Ηλείας τον είχαν καλέσει στην Ολυμπία να φτιάξει το άγαλμα του Δία, είχε φέρει μαζί του δύο βοηθούς και συνεργάτες του, τον Πάναινο και τον Κωλώτη.
Το εργαστήριό του βρισκόταν λίγο πιο έξω απο τον περίβολο του Άλσους, προς την δυτική πλευρά και η αρχαιολογική σκαπάνη κατάφερε να το εντοπίσει.
Βρέθηκε μάλιστα κι ένα κύπελο που πανω του έγραφε "Ανήκω στον Φειδία".
Στην βάση του αγάλματος του Δία υπήρχε η επιγραφή: "M'έφτιαξε ο Φειδίας, ο γιός του Χαρμίδη, Αθηναίος."
Οι αναλογίες του αγάλματος ήταν εφτά φορές μεγαλύτερες απο έναν κανονικό άνθρωπο και το μέγεθός του προκαλούσε το δέος, έτσι όπως έπρεπε να γίνεται απο τον πατέρα των Θεών.
Οταν στήθηκε το άγαλμα, ο Φειδίας στάθηκε μπροστά του και το περιεργάστηκε αρκετή ώρα.
Μέθυσε κι αυτός απο την ομορφιά και την τελειότητά του και σε μια στιγμή φώναξε:
-Δία, πατέρα των Θεών ! Δείξε μου, φανέρωσέ μου ότι έμεινες ευχαριστημένος και συ απο το δημιούργημά μου!
Αμέσως ένας κεραυνός έσκασε πλάι στο μεγάλο γλύπτη. Ήταν η απάντηση του Δία, πως έμεινε ευχαριστημένος. Λένε μάλιστα πως για να σκεπάσουν το σημάδι που άφησε ο κεραυνός στο δάπεδο, είχαν τοποθετήσει πάνω του μια υδρία.
Το άγαλμα όπως υπολογίζεται, θα πρέπει να φτιάχτηκε κατά την περίοδο της 83ης Ολυμπιάδας, δηλαδή ανάμεσα στο 448 και το 445 Π.Χ.
Ως το 380 Μ.Χ. σύμφωνα με μαρτυρίες ιστορικών, βρισκόταν στην Ολυμπία.
Αργότερα, κάποιος απο τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου, το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί, το 475 Μ.Χ. ύστερα απο μια μεγάλη πυρκαγιά που αποτέφρωσε αρκετά τμήματα της πόλης, το αριστούργημα του Φειδία καταστράφηκε.
Μόνο απο την περιγραφή του Παυσανία μάθαμε πως ακριβώς ήταν και απο μερικά νομίσματα των Ηλείων, όπου στην μια πλευρά τους ήταν χαραγμένο το άγαλμα με τον θρόνο του και στην άλλη το στεφανωμένο κεφάλι του Δία.!
Μαμούνι σε λίγες μέρες θα πας να περάσεις ώρες ξεγνοιασιάς και ξεκούρασης στην δυτική Πελοπόννησο καΙ θ'απολαύσεις τις υπέροχες ακρογιαλιές της.
Μην ξεχάσεις να επισκεφτείτε με την παρέα σου την Αρχαία Ολυμπία!
Μερικές πληροφορίες για το ιερό άλσος της Ολυμπίας, θα ήταν καλό να γνωρίζεις και θα σου τις πω πριν την επισκεφτείτε...
Σ'αυτό το ιερό άλσος βρίσκονταν ναοί, βωμοί, αγάλματα και διάφορα αφιερώματα.
Στα πρώτα χρόνια μέσα στην Άλτι βρισκόταν και το στάδιο όπου γίνονταν οι αγώνες, αργότερα όμως μετατέθηκε έξω απο αυτή , προς τ'ανατολικά.
Υπήρχαν όμως και κτίρια, όπως και διάφοροι χώροι χρήσιμοι για την προετοιμασία και την τελετή των αγώνων, έξω απο την Άλτι.
Ο πρώτος ναός που χτίστηκε στην Άλτι της Ολυμπίας, ήταν της Ήρας. Τα ερείπιά του τα βλέπει ο επισκέπτης σήμερα, στην βορειοδυτική πλευρά του Άλσους.
Το Ηραίο, όπως το έλεγαν οι αρχαίοι, χτίστηκε στο τέλος του έβδομου π.χ.αιώνα, απο τους κατοίκους της Σκιλλούντας, μιας πόλης της Τριφυλίας.
Η Τριφυλία εκτεινόταν προς τα νότια της Ηλείας και τις δύο χώρες τις χώριζε ο Αλφειός.
Ο ναός ήταν χτισμένος στους πρόποδες του Κρόνιου λόφου. Ηταν στενόμακρος, είχε μήκος 50 μέτρων και πλάτος 18,75. Οι κολώνες του, δεκάξη στο μήκος και έξη στο πλάτος ήταν δωρικού ρυθμού και στην αρχή χτίστηκαν με πλίθες, πάνω σε πέτρινη βάση.
Σιγά-σιγά, με το πέρασμα των χρόνων και καθώς φθείρονταν οι πλίθες, τις αντικαταστούσαν με πέτρες. Η σκεπή ήταν με κεραμίδια.
Ο Ναός όπως είπαμε ήταν αφιερωμένος στην θεά Ηρα, αλλά μαζί της λατρευόταν και ο Δίας.
Στο εσωτερικό του υπήρχε ένα μεγάλο άγαλμα της Ήρας καθισμένο σε θρόνο.
Δίπλα της καθόταν ο Δίας, με γενειάδα και με κράνος στο κεφάλι
-Μαμούνι:.Προφανώς για να αποφεύγει τις κατακεφαλιές της Ήρας..!
-Ήταν πέτρινα αγάλματα, απο τα οποία σώζεται μόνο το κεφάλι της Ήρας, που έχει ύψος 50 εικατοστών του μέτρουκαι μπορεί να το δει κανείς στο μουσείο της Ολυμπίας
. Στο ναό υπήρχαν όπως περιγράφει ο περιηγητής Παυσανίας που τον επισέφθηκε, πολλά αγάλματα. Ενα απ'αυτά ήταν και το περίφημο άγαλμα του Πραξιτέλη, ο Ερμής!
Είναι το μόνο άγαλμα του φημισμένου γλύπτη της Αθήνας, που σώθηκε.
Ήταν αφιερωμένο στον ναό της Ήρας και παριστάνει το θεό Ερμή, στηριγμένο με τον αγκώνα του αριστερού του χεριού στον κορμό ενός δένδρου. Με το ίδιο χέρι κρατάει τον μικρό Διόνυσο και στο δεξί του, που βρέθηκε κομμένο πάνω απο τον αγκώνα, θα πρέπει να κρατούσε ένα σταφύλι, γιατί ο μικρός Διόνυσος έχει απλωμένο χέρι για να το πιάσει...
Το περίφημο αυτό άγαλμα, που βρίσκεται στο μουσείο της Ολυμπίας, ανακαλύφθηκε θαμμένο στο δάπεδο του ναού της Ήρας στις ανασκαφές που έγιναν το 1877, στο σημείο ακριβώς που ήταν στημένο.
Κάθε τέσσερα χρόνια γίνονταν μεγάλες γιορτές απο τους κατοίκους της περιοχής για να τιμήσουν την θεά Ήρα. Δεκάξη ηλικιωμένες γυανίκες, απο διάφορες πόλεις της Ηλείας, ύφαιναν το πέπλο της θεάς και το πρόσφεραν μαζί με πολλές θυσίες. Οι δεκάξη αυτές γυναίκες διοργάνωναν στην διάρκεια των θρησκευτικών τελετών και γυναικείους αγώνες δρόμου. Η αθλητική αυτή εκδήλωση των γυναικών γινόταν για να τιμήσουν την Ιπποδάμεια.
Λέγεται μάλιστα πως η πρώτη που διοργάνωσε τους αγώνες των γυναικών ήταν η Ιπποδάμεια, για να δείξει την ευγνωμοσύνη της στην Ήρα, επειδή κατάφερε να παντρευτεί τον Πέλοπα.
Οσο για τις δεκάξη γυναίκες που διοργάνωναν τους αγώνες στο ίδιο το στάδιο, όπου γίνονταν και οι Ολυμπιακοί, έχουν την παρακάτω ιστορία, όπως μας την διηγείται ο Παυσανίας.
Ενας απο τους βασιλιάδες της Πίσας που ονομαζόταν Δαμοφώντας, έτρεφε βαθύ και τρομερό μίσος για τους κατοίκους της Ηλείας και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τους καταστρέψει. Το ίδιο μίσος έτρεφαν και οι κάτοικοι της Ηλείας για τους κατοίκους της Πίσας.
Όταν κάποτε πέθανε ο Δαμοφώντας, οι κάτοικοι της Πίσας κατάλαβαν ότι το μίσος τους ήταν παράλογο και καταστροφικό και πως έπρεπε ν'έχουν καλές σχέσεις με τους γείτονές τους.
Στην ίδια απόφαση κατέληξαν και οι κάτοικοι της Ηλείας. Για να μπορέσουν μάλιστα να καλμάρουν τους κατοίκους της Πίσας, διάλεξαν απο κάθε πόλη τους μια παντρεμένη και σοφή γυναίκα και όλες μαζί που ήταν δέκαξη, τις έστειλαν στην Πίσα να συζητήσουν με τον καινούργιο βασιλιά της. Εκείνος όταν είδε τις γυναίκες, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ και χωρίς δυσκολία ήρθε σε συνεννόηση μαζί τους και υπογράφτηκε ανάμεσα στην Πίσα και την Ηλεία συνθήκη ειρήνης.
Τον θεσμό αυτών των γυναικών οι κάτοικοι της Ηλείας τον διατήρησαν για τις τελετές που γίνονταν προς τιμή της Ηρας.
Οι γυναίκες που έπαιρναν μέρος στους αγώνες, που όπως είπαμε ονομάζονταν Ηραία, έπρεπε να είναι ανύπαντρες.
Ηταν μόνο απλοί αγώνες δρόμου και ξεχώριζαν τις γυναίκες σε τρείς κατηγορίες:
Πρώτον έτρεχαν οι μικρές κοπέλλες, έπειτα οι μεγαλύτερες και στο τέλος εκείνες που είχαν περάσει την εφηβεία. Είχαν τα μαλλιά ελεύθερα και μακριά, που τα συγκρατούσε στο μέτωπο μια κορδέλα.
Ντύνονταν όλες τους ομοιόμορφα, μ'ένα χιτώνα που έφθανε πάνω απο τα γόνατα και είχαν το δεξί τους ώμο και το δεξί τους στήθος ακάλυπτα.
Δεν έτρεχαν σ'όλο το μήκος του σταδίου. Αφαιρούσαν το ένα έκτο της διαδρομής. Το μήκος του σταδίου ήταν 192 μέτρα και 27 εκατοστά. Δηλαδή οι γυναίκες έτρεχαν περίπου 160 μετρα. Τους αγώνες παρακολουθούσαν πλήθη απο θεατές που επευφημούσαν ζωηρά τις νικήτριες.
Μετά τον αγώνα τις τρεις νικήτριες(μία απο κάθε κατηγορία) τις στεφάνωναν όπως και τους άνδρες με στεφάνι αφριελιάς και τους πρόσφεραν ένα κομμάτι κρέας απο την αγελάδα που είχαν θυσιάσει προς τιμήν της Ήρας. Τους παραχωρούσαν μάλιστα και το δικαίωμα να χαράζουν σε μαρμάρινη πλάκα, που στηνόταν στην Ολυμπία, την μορφή και το όνομά τους.
Τα Ηραία, φυσικά δεν είχαν καμιά σχέση με τους Ολυμπιακούς αγώνες.
Στο ναό της Ήρας ήταν τοποθετημένος ο περίφημος δίσκος του Ιφίτου, όπου πάνω του υπήρχαν γραμμένοι σε σχήμα κύκλου, οι όροι της εκεχειρίας.
Υπήρχε επίσης ένα χρυσελεφάντινο μικρό τραπέζι , πάνω στο οποίο τοποθετούσαν τα στεφάνια με τα κλωνάρια της Αγριελιάς, με τα οποία στεφάνωναν τους νικητές. Λέγεται μάλιστα ότι αυτό το τραπέζι το είχε χαρίσει στην Ιπποδάμεια ο πατέρας της, όταν ήταν μικρή για να παίζει.
