bilsot - AMATEUR PHOTOGRAPHER - ...Λείπει μια Καρυάτιδα! Μα εμείς θα την φέρουμε πίσω!

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Δεν θέλω να σταθείτε με κομματικά κριτήρια μπροστά  στην φωνή  του Ελληνα πολιτικού!
Θέλω να περιοριστείτε σ'αυτά που ρωτά τον Επίτροπο Οικονομίας της ΕΕ  Όλι Ρεν, που επισκέφθηκε χθές την χώρα μας.


                                                                              η
ΣΤΑΣΗ του

ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ

υπήρξε η φωνή όλων μας!


Προσωπικά νοιώθω την ανάγκη να τον ευχαριστήσω, αναδημοσιεύοντας τις ερωτήσεις του:


«Κύριε Επίτροπε, μπορείτε να μας εξηγήσετε, γιατί η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δάνεισε την Ελλάδα με επιτόκιο υψηλότερο και από το επιτόκιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παρότι ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη είναι πολύ χαμηλός;

Χθες ο κ. Γιούνκερ είπε για την κυρία Μέρκελ ότι ενεργεί με τρόπο μη ευρωπαϊκό. Μπορείτε να μου πείτε γιατί η Κομισιόν και εσείς προσωπικά, ως αρμόδιος επίτροπος, σιωπάτε και ουσιαστικά υποτάσσεστε στο γερμανικό οικονομικό εθνικισμό που διαλύει τη συνοχή της Ευρώπης και απειλεί και την ίδια την Ευρωζώνη;

Μιλήσατε για ανισότητες και ανισορροπίες, που μεγάλωσαν τα τελευταία χρόνια, μέσα στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη. Μπορεί αυτές τις ανισότητες και τις ανισορροπίες να τις αντιμετωπίσει με πολιτικές επενδύσεων και αναδιανομής υπέρ των ασθενέστερων ένας κοινοτικός προϋπολογισμός, που βρίσκεται κάτω από το 1% του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π.;

Τι απαντάτε σε αυτούς που λένε ότι κάνετε όχι μόνο λάθη, αλλά κάνετε και πολύ αργά, πολύ λίγα για να αντιμετωπίσετε την κρίση;

Γιατί αρνείστε να αποκτήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τη δύναμη και τις αρμοδιότητες που έχει η Αμερικάνικη Κεντρική Τράπεζα, η Κινέζικη Κεντρική Τράπεζα, να μπορεί να τυπώνει νόμισμα, να μπορεί να εκδίδει ευρωομόλογα είτε για να αγοράσει μέρος του χρέους, είτε για να στηρίξει επενδυτικά προγράμματα, που θα τονώσουν την ανάπτυξη και την απασχόληση, για να μπορεί να δανείζει το ίδιο τα κράτη-μέλη, όπως δανείζει ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες; Και να σταματήσει ο παραλογισμός μία ιδιωτική τράπεζα στην Ελλάδα του κ. Βαρδινογιάννη ή του κ. Λάτση να δανείζεται από την Φραγκφούρτη με 1%, αλλά το ελληνικό κράτος να δανείζεται με έξι φορές περισσότερο.

Ακόμη, τι σημαίνει «κατά περίπτωση συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό», που θα συζητηθεί στη σύνοδο κορυφής, επειδή εμείς θα είμαστε «η περίπτωση»; Τι σημαίνει αυτό; Μήπως κάνετε το χατίρι της κυρίας Μέρκελ και εδώ με μία λεξούλα;

Τέλος, για να μη χρησιμοποιήσω τα τρία λεπτά, κύριε Επίτροπε, καθυστερήσατε σαράντα λεπτά στο ραντεβού σας με τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού. Θα τολμούσατε να το κάνετε αυτό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;»

Το πρώτο ευχαριστώ το άκουσα στην: http://taspa-taspan-taspa.blogspot.com/2010/12/blog-post_10.html


Υ.Γ. Αν θελήσετε να ακούσετε τa τραγούδια που επέλεξε το Μαμούνι για σήμερα, δεν έχετε παρά να πατήσετε το κουμπάκι του mixpod

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

O EΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ....συνέχεια Νο3

Αθήναι 20 Νοεμβρίου 1895

Αγαπητόν ημερολόγιον,
Σε παραμέλησα ολίγον,αλλά αυτό το διάστημα συνέβησαν τόσα ώστε χρειάζομαι σελίδας επί σελίδων δια να τα γράψω. Αι οποίαι ουαί και αλοίμονον ανα διαβαστούν απο κάποιον άλλον. Λοιπόν, αγαπητόν ημερολόγιον, θ'αρχίσω με μίαν εξομολόγησιν! Είμαι ερωτευμένη. Ήλθεν επιτέλους εις την ζωήν μου ο έρωτας! Ωστόσο απο την μίαν αισθάνομαι μεγάλην χαράν κι απο την άλλην με καταλαμβάνει βαθυτάτη απελπισία. Διότι πώς είναι δυνατόν να είμαι ερωτευμένη μ'έναν ΝΕΡΟΥΛΑ;
Μ'έναν άνδρα τόσον κοινωνικώς υποδέεστερόν μου; To γεγονός βεβαίως ότι είμαι ύπανδρος με προφυλάσσει απο απροβλέπτους κινδύνους. Αλλά, και πάλιν, ποίος ημπορεί να προβλέψη τα απρόβλεπτα; Τι να πράξω τώρα μ'αυτόν τον άξεστον Αμαρουσιώτην; Η αλήθεια είναι πως δεν είναι τόσον άξεστος. Ερώτησα και έμαθα δι'αυτόν πως έχει λάβει κάποιαν μόρφωσιν, γεγονός το οποίο φαίνεται εις τους ευγενικούς του τρόπους. Έμαθα ακόμη πως ουδείς δεν τον παραβγαίνει εις το τρέξιμον." Φτερωτόν φουστανελλά", έτσι τον ονόμαζαν, με είπανε, εις το στρατόν,όπου διετέλεσεν ορντινάντσα του ταγματάρχη Παπαδιαμαντοπούλου, μακρινού συγγενούς μας. Να φαντασθής, λένε, πως τον έστελνε απο τους Αμπελοκήπους, όπου ήτο το στρατόπεδον, εις την Πλατείαν του Συντάγματος να του ψωνίση την εφημερίδαν του και δεν έκαμεν περισσότερον απο είκοσι λεπτά να πάη και να επιστρέψη! Ομολογώ πως εντυπωσιάσθην και ησθάνθην περισσότερον ερωτευμένη. Και, σαν να μην έφθανεν αυτό, εκείνος με την παραμικράν ευκαιρίαν έρχεται εις το σπίτι μας. Ανοίγω και αντικρύζω εκείνο το θανάσιμον βλέμμα του. Προχθές με έφερεν το νερόν εις εν ωραίον πήλινον κανάτι, λέγων πως ειναι ειδικώς δι' εμέ. Με επαρατήρη δε τόσον εντόνως ώστε έχασα την ισορροπίαν και τότε,...τότε, αγαπητόν μου ημερόλογιον, με εκράτησεν απο τον βραχίονα δια να μην πέσω. Και αναρρίγησα απο τους πόδας έως τας ρίζας της κεφαλής μου.
 Αι δε παρειαί μου είχον τόσον φλογιστεί, ώστε ενόμισα πως θα καώ. Κι εκείνος με είπεν: " Μη φοβάστε κυρία, είμαι εγώ εδώ!" Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, χθές έλαβον νέαν επιστολήν απο τον σύζυγό μου, ο οποίος με πληροφορεί πως δεν θα επιστρέψη πριν την 20ην Δεκεμβρίου. Ω αγαπητόν μου ημερολόγιον, τι θα απογίνω;


Αθήναι 26 Νοεμβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Χθες, της Αγίας Αικατερίνης, ημέρα της ονομαστικής μου εορτής  αλλά και ημέρα των γενεθλίων του απόντος συζύγου μου, επέρασα μίαν οδυνηρήν δοκιμασίαν. Είναι αλήθεια ότι εξύπνησα το πρωί με κακήν διάθεσιν  Εσκεπτόμην πως αντί να εορτάσωμεν τα εικοστά έβδομα γενέθλια του Κωνσταντίνου με μίαν λαμπρήν εορτήν, ανοίγοντες δια πρώτην φοράν το σπίτι μας, ήμουν μόνη, αναγκασμένη να υπάγω εις την εκκλησίαν με την μητέρα μου και την Νιόβην. Τέλος πάντων, κατά τας εννέα επήγαμε με την άμαξαν εις την εκκλησίαν της Αγίας Αικατερίνης εις την Πλάκαν, η οποία συντόμως εγέμισεν κόσμον και μάλιστα εκλεκτόν. Το μαρτύριόν μου ήρχισεν όταν ετελείωσεν η Θεία Λειτουργία και όσοι γνωστοί μας ήτο εκεί εξήλθαν εις το προαύλιον. Όπως ήτο αναμενόμενον, η απουσία του συζύγου μου εκίνησεν την περιέργειά των. Δυστυχώς ο κόσμος είναι κακός και πικρόχολος και αυτό το επιβεβαίωσα χθες δια μίαν εισέτι φοράν. Ορισμένα σχόλια ήτο τουλάχιστον φαρμακερά, αλλά εκείνο το οποίον με έκαμεν να αισθανθώ φοβεράν εντροπήν ήτο του Γεωργίου Σκούντζου, του οποίου τας προτάσεις γάμου είχον επανειλημμένως απορρίψει. " Τι μαθαίνετε, κύριε Σκούντζο;" αντερώτησα εγώ. Και τι μ'απήντησεν το κτήνος: " Διασκεδάζει μαθαίνω, δεόντως εις τας Ευρώπας, με πολλούς και εκλεκτούς φίλους.  Αλήθεια, υμείς πώς διασκεδάζετε εν τη απουσία του;  Και μάλιστα ανήμερα της ονομαστικής σας εορτής; Eίσθε καλά; Σας βλέπω ελαφρώς χλωμή" Με ήλθε κάτι σαν λιγοθυμία. Τι εννοούσεν ο κακούργος αυτός; Ποτέ άλλωστε δεν επέρασα τόσον άσχημα την ονομαστικήν μου εορτήν. Πάει ετελείωσεν, απεφάσισα να γράψω επιστολή προς τον σύζυγόν μου  απαιτούσα να επιστρέψει πάραυτα!



Αθήναι 10 Δεκεμβρίου 1895

Αγαπητόν μου ημερολόγιον
Αισθάνομαι ως χαμένη. Δεν είμαι πλέον η αθώα κόρη την οποία ήξευρες. Εις τα χείλη μου έχω ακόμη ζωντανήν την αίσθησιν των φιλιών Εκείνου . Αχ, αγαπητόν ημερολόγιον, τι να πρωτογράψω και τι να πρωτοδιηγηθώ! Ο νούς μου είναι τόσον ταραγμένος, ώστε δεν δύναμαι να βάλω εις τάξιν τίποτε. Γράφω λοιπόν όπως έρχονται. Ήτο μία ήπια χειμωνιάτικη Κυριακή, η πρώτη του Δεκεμβρίου. Επήγαμεν εις το Αμαρούσιον, εις το εξοχικόν μας. Εβγήκα να κάμω έναν περίπατον εις το κτήμα. Και τότε καθώς στρίβω εις την οπίσω πλευράν του σπιτιού, κοντά εις το κιόσκι, επετάχθη εμπρός μου. Ναι, βεβαίως ξεχνώ να είπω πως τον είχα συναντήσει και την Πλατείαν Μοναστηρακίου, όπου είχα μεταβεί δια κάποιαν εργασίαν. Ήτο εκεί εις το στέκι του. Με εκάλεσεν, με εκέρασεν ζεστόν σαλέπι απο πλανόδιον σαλεπιτζήν, με είπεν τα σχέδιά του, τα όνειρά του, α τόσα είπαμε, δεν ενθυμούμαι τώρα επακριβώς, αλλά κάποιαν στιγμήν με εκοίταξεν εντόνως και ερώτησεν." Κι εσείς κυρία, γιατί είστε πάντα μοναχή; Πού είναι ο σύζυγός σας;" Kαι όταν απήντησα πως λείπει εις την Ευρώπην δια τις δουλειές του, ανεφώνησεν: " Για τις δουλειές του; Μα τι δουλειές είναι αυτές που βαστούν τόσον καιρόν καί αφήνουν μια τόσον νέα και εύμορφην γυναίκα μόνη; Aν ήμουν εγώ εις την θέσιν του, δεν θα σας άφηνα ούτε στιγμή μόνη σας κυρία." Και ευθύς σκύβει και ασπάζεται το χέρι μου. Πώς έφυγα απο εκεί, πώς έφτασα εις το σπίτι μου ; Δύο ημέρας είχα πυρετόν. Ο κύριος Ευγένιος ο οικογενειακός μας ιατρός, διέγνωσεν εξάντλησιν. " Χρειάζεται καθαρόν αέρα και καλήν διατροφήν", συνέστησεν. Και έτσι επήγαμεν εις το Αμαρούσιον όπου ....εκείνος αίφνης ενεφανίσθη εμπρός μου. Είχεν πληροφορηθεί περί της ασθενείας μου, καθώς και ότι θα επηγαίναμεν εις το κτήμα και ώ δεν δύναμαι να συνεχίσω , διότι δεν γνωρίζω πως ηυρέθην εις την αγκαλιάν του, πως εδέχθην τα φιλιά του, ω αγαπητόν ημερόλογιον, τι θα απογίνω; Tον αγαπώ!

-Αντε Μαμούνι πάμε για ύπνο, είναι αργά, το συνεχίζουμε αύριο!
- Τι λες βρε Κάρυ! Στο καλύτερο θα το σταματήσουμε; Tώρα παρακάτω θα συντελεστεί το μοιραίο...
Δεν μπορώ τώρα να πάω για ύπνο! Φούντωσα! Φούντωσα!...Έλα διάβασε ακόμη ένα επεισόδιο!
-Μαμούνι χαχαχα! Θα σου διαβάσω ένα ακόμη και μετά ένα ντουζάκι για τα ξεφουντώματα και κατ'ευθείαν για ύπνο! Σύμφωνοι;
-Eλα, έλα Κάρυ, σύμφωνοι, συνέχισε να διαβάζεις...



Αθήναι 20 Δεκεμβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Η ζωή μου έχει αλλάξει εκ βάθρων. Δεν είμαι πλέον εκείνη η οποία ήμουν. Δεν ανήκω πια εις το εαυτόν μου. Ανήκω εις εκείνον! Είμαι δική του! Έγινα δική του!




Πολλές φορές εις το παρελθόν είχα αναρωτηθεί πώς αισθάνεται μία γυναίκα όταν παραδίδεται εις έναν άνδρα... Πώς είναι δυνατόν να είναι πηγή ευτυχίας και όχι δυστυχίας η παράδοσις του εαυτού σου. Φύσις ανυπάκουος και απείθαρχος, ησθανόμην εναντίωσιν εις μίαν παρόμοιαν πιθανότηταν. Δεν σε κρύβω μάλιστα πως αφ'ενός με εδυσαρέστη η στάσις του συζύγου μου, διότι προσέβαλλεν την γυναικείαν μου φιλαυτίαν, αλλά αφ'ετέρου με ανεκούφιζεν, διότι εδυνάμην να είμαι κυρία του εαυτού μου. Έπιπτα όμως εις εν ολέθριαν σφάλμα. Η δυστυχία και το συναίσθημα της δουλείας προκαλούνται όταν δεν επιθυμής να προσφερθής, διότι ναι, περί προσφοράς πρόκειται.
Προσφέρεσαι δια να λάβης με την σειράν σου υπερτάτην ευχαρίστησιν, υπερτάτην απόλαυσιν και υπερτάτην αγάπην! Τώρα πλέον οπού είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ, γνωρίζω τι σημαίνει ΕΡΩΤΑΣ και ουδόλως εντρέπομαι. Όσον δια τον σύζυγό μου , ο οποίος καταφθάνει αύριο, θα ιδώ πως θα τον αντιμετωπίσω !


Της Έλενας Χουζούρη

ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΕΧΘΕΙΟ

Μαμούνι: Kάρυ, έλα να μου διαβάσεις την συνέχεια του Ερωτα του Σπύρου!
Κάρυ: Δεν έχω όρεξη, Μαμούνι άλλη μέρα!
Μαμούνι: Γιατί δεν έχεις όρεξη? Εγώ θέλω να μάθω την συνέχεια...
Κάρυ: Aύριο σου λέω δεν έχω όρεξη!
Μαμούνι: Eγώ όμως θέλω τώραααααααα!
Κάρυ:-------------
Mαμούνι:Α! Για να σου πω κυρά-Κάρυ, ως εδώ και μη παρέκει! Επειδή εσύ θέλεις όλη την ώρα να διαφωνείς με ορισμένους για την Ιστορία , την Γεωγραφία, τα μουσεία, τις θετικές και θεωρητικές επιστήμες,την παραδοσιακή και ξένη μουσική,την πολιτική, θα κάνεις κι' εμένα να μη μιλώ σ'άνθρωπο?
Να μην έρχεται πια κανείς εδώ μέσα να του τραγουδώ? Δεν μπορείς και συ πια γρια γυναίκα να το κλείσεις λίγο και να διαβάζεις μόνο ιστορίες για ανεκπλήρωτους έρωτες και πάθη?
Τον Σπύρο γιατί δεν τον συνεχίζεις μου λες? ε? ε?
Κάρυ: Mα και τον Σπύρο να πιάσω θάρθει ο Δημητράκης και θα μου πει ότι για τον μασκαρά Ολυμπιονίκη μας μιλάς, που ήξερε κρυφά μονοπάτια και έκοψε δρόμο και στην συνέχεια θα μου πει, πήγε και χαιρέτισε τον Χίτλερ?
Μαμούνι:Σοβαρά πήγε και χαιρέτισε τον Χίτλερ?
Κάρυ: Aντε παράτε με και συ χαζοχαρούμενο!
Μαμούνι: Kαλά τώρα εσύ δεν μου είπες ότι πήγε και χαιρέτισε τον Χίτλερ?
Κάρυ:Πήγε, βεβαίως και πήγε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου το 1936, ως σημαιοφόρος της πατρίδας του, αλλά φορώντας την ελληνική φουστανέλλα του και χαιρετώντας τον ως αρχηγό ενός κράτους.
Δεν τον χαιρέτησε φασιστικά όπως του υπέδειξαν,και  όπως πιέζονταν όλοι να τον χαιρετήσουν λες και ήταν αυτοκράτορας!
Τον χαιρέτισε ως Έλληνας-Ολυμπιονίκης σημαιοφόρος και στάθηκε μπροστά του αγέρωχος δίνοντας το παρών της χώρας του στους αγώνες! Του πρόσφερε μάλιστα κλάδο ελαίας και λέγεται ότι κατά την ώρα της προσφοράς του, απλοικός άνθρωπος  όπως  ήταν τον ρώτησε: «πως είσαστε κυρ Χίτλερ μου, τί κάνει η οικογένεια?" Αργότερα λένε, πως ο  μαραθωνοδρόμος Στέλιος Κυριακίδης,  ρώτησε τον Λούη, τί είπε στον Χίτλερ κι΄εκείνος απάντησε: “Τα συνηθισμένα.Τί χαμπάρια κυρ Χίτλερ μου, τον ρώτησα και για την υγεία της οικογένειάς του…”.
 Έτσι το ένοιωσε τότε ο άνθρωπος έτσι έπραξε ο φτωχός και αγράμματος νερουλάς!
Τώρα έρχονται οι νεότεροι και του προσάπτουν ό,τι κατηγορία τους κατέβει στο κεφάλι!
Να μη μιλήσω λοιπόν για τον Σπύρο, να μη μιλήσω για τους αρχαιολογικούς μας θησαυρούς, να μη μιλήσω για την γλώσσσα μας, την ιστορία μας, την μουσική μας, να μη μιλήσω για ξένους πολιτισμούς και χορούς γιατί θάρθει ο ένας να μου πει οτι είμαι μια αφελής Ελληνοκεντρίστρια, μια χαζοβιόλα θεούσα, θάρθει ο άλλος να μου δώσει κοντάρι και ασπίδα να πάω να πολεμήσω για την πατρίδα, θάρθει ο τρίτος να μου ζητήσει τα ρέστα γιατί θολώνω φωτογραφίες με  σημαίες ιστορικών κομμάτων, ο τέταρτος θα με πει γιαλαντζί επαναστάτρια, ο πέμπτος θα αναρωτηθεί γιατί αγανακτώ κραυγάζοντας λες και κάποιος την αγανάκτηση του την εκδηλώνει  μουρμουρώντας και ο τελευταίος και καλύτερος θα ζωντανέψει τον " Φιλοποίμενα ΦΙΝΟ" να γυρίσει καινούργιο ελληνικό έργο και να με ντύσει Γκεσταπίτισα γιατί τόλμησα λέει, άκουσον! άκουσον! να πω ότι κάποια, μου θυμίζει μια φίλη μου!
Μαμούνι: Eμ κλείστο και συ το ρημάδι,σούπα μη μιλάς!!! Ασε με μόνο εμένα να τραγουδώ...
Κάρυ:E!!! μα να μη μιλώ για το ένα, να μη μιλώ για τ'άλλο, τότε τι στο κόρακα με ζωντανέψατε???? Στόμα έχω και την μιλιά,που (δόξα νάχει η Αθηνά Πολιάδα και ο Ποσειδώνας-Ερεχθέας), μου χάρισαν για να κατέβω στην μπλογκογειτονιά και να μιλήσω επιτέλους και γω η καυμένη που αιώνες στέκομαι ακίνητη και μαρμαρωμένη εκεί ψηλά και βλέπω ακούω και κάθε τόσο αναρριγώ!
Μαμούνι: Mα έτσι βρε Κάρυ θα μου διώξεις όλους τους φίλους! Ασε που θάρθει και η Νονά μου να με πάρει σπίτι της, γιατί λέει πως μπαινοβγαίνουν διάφοροι εδω μέσα και θα πάρω τον κακό τον δρόμο!
Κάρυ: Eτσι είπε η Νονά σου? ΄Οτι θα σε πάρει απο κοντά μου? Και συ θα φύγεις, θα μ'αφήσεις?
Μαμούνι: E..ε...ε!Δεν αντέχω τους καβγάδες, δεν το καταλαβαίνεις? Εγώ θέλω μόνο να τραγουδάμε,να γελάμε και να χορεύουμε!
Κάρυ:......καλά τότε φέρε το βιβλίο, να ξεκινήσουμε την συνέχεια!
Δεν θα ξαναμιλήσω, και όποιος έρχεται απο τους φίλους να τους υποδέχεσαι εσύ με τα τραγουδάκια σου!
Μαμούνι: Nαι άσε εμένα να τραγουδώ με το μπουζουκάκι μου, μέχρι νάρθει και ο θείος να το αρπάξει να μου το κοπανήσει στο κεφάλι, να βγάλω και γω το σκασμό! χιχιχιχιχιχι!
Ελα ηρέμησε τώρα και ξεκίνα το βιβλίο...
Κάρυ: Aλήθεια το είπες ότι μπορεί και να φύγεις και να μ'αφήσεις? Να πας στην Νονά σου?
Μαμούνι: Έλα βρε Κάρυ, που παίρνεις όλα τα λόγια μου τοις μετρητοίς! Σ'αφήνω εγώ μονάχη σου?
Εμείς είμαστε ντουέτο ομοούσιο αδιαχώριστο, θα μιλάμε, θα τραγουδάμε και θα χορεύουμε και σ'όποιους αρέσουμε! Για τους άλλους .....δεν θα



Y.Γ.:Παρακαλώ τον διάλογο Κάρυς-Μαμουνιού να τον δείτε ως ένα φανταστικό διάλογο που σε όλα τα σημεία του, είναι ένας διάλογος της Κόρης -Πόλης με τους πολίτες της....

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΜΕ ΑΙΤΙΑ...

Μαμούνι:Κάρυ, τι σημαίνει επαναστάτης και  πόσο επαναστάτης μπορεί να είναι σήμερα κάποιος στην ζωή του?


Kάρυ:Καλό μου Μαμούνι,
Το να περνάς τον μήνα με τον βασικό μισθό, νάχεις οικογενειακές υποχρεώσεις και να εξακολουθείς να είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ ευγενής, δίκαιος,φιλότιμος, ευαίσθητος  τότε είσαι ένας  επαναστάτης!
Το να είσαι νέος-πιτσιρίκι σαν κι'εσένα και να απορρίπτεις το κακοστημένο περιβάλλον που έχουν ήδη χτίσει οι άλλοι για σένα, καταργώντας τις τάσεις του συρμού είναι επανάσταση!
To να συνεχίζεις να ερωτεύεσαι την ομορφιά που υπάρχει ακόμα στο κόσμο είναι επανάσταση!.
Το ν'αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να προσπαθείς να επανορθώσεις δείχνοντας αγάπη ακόμα σ'αυτό που είσαι με τις αδυναμίες σου είναι επανάσταση!
Το να ξέρεις ότι υπάρχουν κι'άλλοι άνθρωποι εκεί έξω, εκτός απ'αυτούς που γνωρίζεις στην τηλεόραση και να τους ψάχνεις ....είναι επανάσταση.!
Το να μην επιλέγεις το εύκολο και το αστραφτερό είναι επανάσταση.!
Το να χαμογελάς στον φίλο σου, τον γείτονα σου, τον συνάδελφό σου, τον ξένο που ήρθε στην πατρίδα σου ξεριζωμένος απο τη δική του γιατί κάποιοι άλλοι τον ανάγκασαν είναι επανάσταση!.
Το να συνεχίζεις να ελπίζεις  σ'ένα καλύτερο αύριο, ενώ η χώρα σου αυτή την περίοδο βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, δίνοντας εμπιστοσύνη στις νέες αντιλήψεις που συγκρούονται με το κατεστημένο και τα ψέμματα είναι επανάσταση!.


Το να πιστεύεις ακόμα ότι μπορείς ν'αλλάξεις τον κόσμο, μέσα απο τις πράξεις σου, εμποδίζοντας εκείνους που πάντα υπάρχουν για να τον καταστρέφουν, είναι επανάσταση.!
Μαμούνι: Aν κατάλαβα καλά Κάρυ τις αλλαγές όλες τις περιμένεις απο μένα;
Kάρυ: Mαμούνι τι να περιμένω απο σένα και πως να σου ζητήσω ν'αλλάξεις τον κόσμο αφού δεν έκανα εγώ πρώτα την αρχή..."
Μαμούνι: Mήπως Κάρυ, ήρθε ίσως η ώρα να κάνουμε όλοι μας μια νέα αρχή;

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Η ΒΙΛΑ ΜΕ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΡΟ

Μαμούνι: Kάρυ, κοίτα μία εκπληκτική βίλα εδω πάνω!

Κάρυ: Για ποια ακριβώς μιλάς, εδώ στο Λαγονήσι, βίλες βρίσκεις πολλές.
Μαμούνι: Aυτή με τον  ψηλό πέτρινο μαντρότοιχο και το άλμπουρο μπροστά σ'αυτόν!
Κάρυ: A! γι'αυτή λες...έχει την ιστορία της!
Μαμούνι: Tην ιστορία της; Δηλαδή ποια ιστορία της; Γνωρίζεις τον ιδιοκτήτη της;
Κάρυ: Προσωπικά βέβαια όχι δεν τον γνωρίζω, γνωρίζω όμως τα καράβια του γιατί είχα πάμπολες φορές ταξιδέψει μ'αυτά!
Μαμούνι: Θέλεις να πεις πως η βίλα ανήκει σε εφοπλιστή;


Kάρυ: Ανήκε σ'έναν πρώην Έλληνα εφοπλιστή. Πρόσφατα επωλήθη σ'αλλον εφοπλιστή αντι 15 εκατομμύριων ευρώ ο οποίος ακόμα δεν έχει προλάβει να εγκατασταθεί..
Μαμούνι: Πουλήθηκε ; Γιατί ; Πες μου  την ιστορία του...
Κάρυ: To 1942 ίσως στο ομορφότερο επτανησιακό νησί την Κεφαλονιά, γεννήθηκε ο μικρός Γεράσιμος, ο οποίος μεγάλωσε στον Πειραιά.
Τα πρώτα  θρανία που τον φιλοξένησαν ανήκαν στο σχολείο του Αγίου Βασιλείου.
 Τα αρχικά δείγματα του επιθετικού και απότομου  χαρακτήρα του πρωτοβγήκαν  στο δάσκαλό του, που δεν δίστασε, διαμαρτυρόμενος για την βαθμολογία που του έβαλε να του ζητήσει πίσω τα πουκάμισα που του είχε κάνει δώρο ο πατέρας του στην γιορτή του!
Τις ίδιες διαμαρτυρίες -περισσότερο υβριστικές και απότομες- συχνά θα σκόρπιζε αργότερα και θ'αναστάτωνε την Ακτή Μιαούλη, όπου έστησε το στρατηγείο του!
Ξεκίνησε ως ναυτικός και σ'ενα απο τα ταξίδια του στην Αίγυπτο θα γνωρίσει την Ροδάνθη Κωσταρά την οποία παντρεύτηκε και μαζί της απέκτησε πέντε παιδιά τον Αλέξανδρο, την Αλκμήνη, την Θάλεια, την Δήμητρα και τον Νίκο.
Είχε δαιμόνιο επιχειρηματικό. Το ενεργοποιεί το 1967 αγοράζοντας μικρά φορτηγά πλοία.
Η είσοδός του στην Ακτοπλοία  και στην συνέχεια το χτίσιμο του ναυτιλιακού του κολοσσού συνέπεσε με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.
 Φίλος του στενός, ο τότε υπουργός Ναυτιλίας ,ο Γιώργος Κατσιφάρας. Το 1986 ιδρύει την εταιρεία " G.A. Ferries" όπου υπουργός Ναυτιλίας ήταν τότε ο συγχωρεμένος Ευάγγελος Γιαννόπουλος.
Εκείνη την περίοδο, επί υπουργίας Γιαννόπουλου θα πετύχει ν'αποκτήσει δύο άδειες σκοπιμότητας. Αποκτά δύο πλοία και μέσα σ'άλλα δύο χρόνια αποκτά άλλα τέσσερα που τα βαφτίζει με τα ονόματα της συζύγου του και των θυγατέρων του.
 Τα 250 πλοία που θα περάσουν κάτω απο την δική του ιδιοκτησία θα του χαρίσουν δύναμη ανάμεσα στα ονόματα των Ελλήνων εφοπλιστών.
Φροντίζει έξυπνα να αποκτήσει ισχυρές πολιτικές φιλίες, ενώ ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είναι το πολιτικό του ίνδαλμα. Μάλιστα ένα Καλοκαίρι κλείνει  το πλοίο του  "Δημητρούλα" για  να μεταφέρει τον Ανδρέα με την Μιμή στην Τήνο, μ'όλη την συνοδεία τους, προκειμένου εκείνη να εκπληρώσει  τις  θρησκευτικές της υποχρεώσεις -τάματα στην Μεγαλόχαρη.
Ο καπετάν Μάκης λοιπόν είχε τρεις αδυναμίες! Τα πούρα, τα μπουζούκια και την θάλασσα!
Η ζωή του έδωσε την ευκαιρία να τα χορτάσει και τα τρία!
Η γαλαντομία και η πληθωρικότητα του χαρακτήρα του όπως επίσης και η κυκλοθυμική του διάθεση είναι καθρεπτισμένες στην διακόσμηση αυτής της βίλας που βλέπεις . 
Στους κήπους της εκτός απο τις πισίνες , συναντάς και το εκκλησάκι του Άγιου Νικολάου, προστάτη, λένε, των Ναυτικών.
Μαμούνι: Kαι τι έγινε μετά; Γιατί έφτασε η στιγμή να πουλήσει αυτή την βίλα;
Kάρυ: Μαμούνι μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες....όταν  θέλεις μόνο να αυξάνεις  τα κέρδη  εις βάρος άλλοτε του προσωπικού που δουλεύει στις επιχειρήσεις σου και άλλοτε εις βάρος της ασφάλειας του επιβατικού κοινού, μοιραία θάρθει η καταστροφή σου γιατί κάποια μέρα και οι "μεγάλοι φίλοι" θα σταματήσουν να σε στηρίζουν!
Τα πλοία δεν αντικαταστάθηκαν, πάλιωσαν και αγκομαχούσαν μέχρι να φτάσουν στους προορισμούς τους που ήσαν ελληνικά νησιά άγονης γραμμής.
 Όποιοι τολμηροί ταξιδιώτες το Καλοκαίρι αποφάσιζαν να επισκεφθούν τα νησιά  αυτά βλαστημούσαν την ώρα και την στιγμή που το αποφάσιζαν εφ'όσον το ταξείδι τους διαρκούσε΄όσο και ένα ταξείδι στην Αυστραλία!
Ετσι λοιπόν κάποια στιγμή κόπηκαν οι επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές στην G.A. Ferries, ο καινούργιος υπουργός Ναυτιλίας, για άγνωστο λόγο, ανοίγει μια αγνώστου αιτίας (ανεξήγητη για τους χώρους αυτούς, πολιτικών - εφοπλιστών) κόντρα που οδηγεί τον ναυτιλιακό κολοσσό του Μάκη Αγούδημου σε οικονομικά αδιέξοδα, με αποτέλεσμα την απόπειρα αυτοκτονίας του Κεφαλλονίτη μας.


 Η κατρακύλα έφερε πολύ γρήγορα την εταιρία εκτός του διαγωνισμού για την εκτέλεση των δρομολογίων άγονης γραμμής.  Οι  άλλοτε διάσημες  βεντέτες του Αιγαίου "Δημητρούλα", "Ροδάνθη","Ρομίλντα" "Μαρίνα" "Μιλένα"και "Νταλιάνα"  ξεπεσμένες γερασμένες πια με χίλια δύο λειτουργικά προβλήματα βγήκαν στο σφυρί!
Ο οργανισμός Λιμένος Πειραιώς έβγαλε σε ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό τα 7 επιβατηγά - οχηματογωγά πλοία που τώρα στέκονται αμίλητα, ασάλευτα,  απομεινάρια της ένδοξης ιστορίας τους!
Τα βλέπω και θυμάμαι τις όμορφες στιγμές που είχα περάσει κοπέλλα και γω ταξιδεύοντας μαζί τους ως την άκρη της Γής!
Μαμούνι:Δηλαδή Κάρυ μου έκαναν και ταξίδια στο εξωτερικό? Πώς λες ως την άκρη της γής?
Κάρυ:Όχι βρε Μαμούνι μου,στην Σαντορίνη μας ας πούμε πήγαινα και γω νόμιζα πως είχα φτάσει στην Αυστραλία μετά απο 24 ώρες ταξίδι που την προσεγγίζαμε!Ήταν ταξίδια αλλιώτικα εκείνα, αλλιώτικα ....μακρινά ως την Τζαμάϊκα!χαχαχα!
Μαμούνι: Kαι ο εφοπλιστής Κάρυ με την οικογένειά του πού βρίσκεται τώρα;
Κάρυ: Στο Λουγκάνο της Ελβετίας, Μαμούνι μου,στο σπίτι που είχε φροντίσει ν'αγοράσει πριν απο 20 χρόνια την εποχή της παντοδυναμίας του.
Μεγάλα θύματα  βέβαια αυτής της οικονομικής καταστροφής, όπως καταλαβαίνεις, ήσαν οι ναυτικοί της εταιρίας του, στους οποίους οι οφειλές έφταναν τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ . Το  ΝΑΤ το ασφαλιστικό τους ταμείο ήταν εκείνο που κλήθηκε  να πληρώσει την νύφη και κατέβαλε τα δεδουλευμένα! Την τύχη όμως των ναυτικών δεν είχαν οι εργαζόμενοι στα γραφεία της εταιρίας του Πειραιά,οι οποίοι μέχρι σήμερα παραμένουν απλήρωτοι και περιμένουν τον καπετάν- Μάκη απο το Λουγκάνο!
Μαμούνι: Κακώς, πολύ κακώς Κάρυ μου! Έπρεπε να είχε κατασχεθεί η βίλα πριν την πώλησή της απο το δημόσιο για να αποζημιωθούν πρώτα οι εργαζόμενοι και όχι να πληρώνουν τα σπασμένα οι ασφαλιστικοί φορείς...μετά λέμε πώς αδειάζουν τα ταμεία!
Κάρυ: Τώρα μόλις  είπες ένα πετυχημένο ανέκδοτο Μαμούνι..!

Σήμερα το Μαμούνι φιλοξενεί την φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου (παραγγελιά του Επιχειρηματία)

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

KIZOMBAρικο Μαμούνι

Kάρυ: Kάτσε Μαμούνι, επιτέλους σε μια μεριά !
Σήμερα με ζάλισες....μ'αυτά τα βήματα μπρος-πίσω δεξιά αριστερά! Άσε αυτό το κούνημα στο κ@λ@ρ@κι σου πέρα -δώθε! Τι παριστάνεις απο το πρωϊ!?
Μαμούνι: Xορεύω!
Κάρυ: Tι σόι χορός είναι τούτος?
Μαμούνι: O καινούργιος χορός!  ΚΙΖΟΜΒΑ λέγεται!
Κάρυ: KIZOMBA??? Δεν τον έχω ξανακούσει ούτε το έχω ξαναδεί να τον χορεύουν.
Μαμούνι: Eμ πού να τον δεις εσύ αυτόν τον χορό, Κάρυ, στα μουσεία που πηγαίνεις?
Αυτόν τον χορό θα τον δεις μέσα σε αίθουσες που φιλοξενούν κι'άλλες μουσικές και χορούς του Κόσμου!
Οπως ας πούμε στο folie club κοντά στην Λ.Αλεξάνδρας, στους Αμπελόκηπους.
Και τι εθνικότητος χορός είναι αυτός Μαμούνι?
Μαμούνι: Eίναι ένας συνδυασμός Αφρολάτιν, παραδοσιακό της ευρύτερης πορτογαλο-αγκολέζικης κουλτούρας.
 Η κιζόμπα παρουσιάζει ομοιότητες με τη βραζιλιάνικη σάμπα! Ξέρεις να χορεύεις σάμπα Κάρυ?
Κάρυ: Eσύ Μαμούνι ξέρεις κατα πού πέφτει η Αγκόλα?
Μαμούνι: A!!! Tα μασάω εγώ αυτά! Στην Λατινινική Αμερική κοντά στην Βραζιλία! Γι'αυτό και η ΚΙΖΟΜΒΑ μοιάζει με την Σάμπα!
Κάρυ: Η γεωγραφία  σου και του μπογιατζή ο κόπανος Μαμούνι! 
Στο χορό πρώτο μου είσαι, μα στην γεωγραφία μετακομίζεις  τα Καλάβρυτα στον Ν.Ροδόπης!
Γρήγορα στον χάρτη!!! Φέρε αμέσως τον χάρτη! 
Μαμούνι: (οφού!!! τι έπαθα πάλι το κακόμοιρο,με την μουρλέγκω στο τέλος θα με βάλει να τον καταπιώ αυτόν τον ρημαδοχάρτη) Μα Κάρυ ...άσε με πια μ'αυτή την Γεωγραφία ! Την ξέρω...
Κάρυ: Mαμούνι, τον χάρτη τώρα αμέσως! Χωρίς γνώσεις γεωγραφίας, πουλάκι μου θάσαι σαν τυφλό. Βέβαια δεν φταις εσύ έτσι όπως σου την μαθαίνουν στο σχολείο. Η γεωγραφία μαθαίνεται με χάρτη, όπως την μαθαίναμε παλιά εμείς! Ήπειρος-ήπειρος, χώρα-χώρα,νομός-νομός,επαρχία-επαρχία ξεχωριστά! Μόνο έτσι καταφέρνεις να την μάθεις! Ντροπή Μαμούνι μου, να γνωρίσεις αύριο μεθ'αύριο έναν ιμπρεσσάριο που θα  σε καλέσει να πας σε μια πόλη της Αμερικής, ας πούμε, και συ να μη γνωρίζεις το αεροπλάνο πού θα σε πάει...
Μαζί  καρδούλα μου θα τα μάθουμε όλα τα κράτη με τις πρωτεύουσές τους! 
Εύκολα... και χορεύοντας!

Η Αγκόλα λοιπόν είναι  

χώρα στη νοτιοκεντρική Αφρική, με έκταση 1.246.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009, 12.799.293 κατοίκους 
 Η πρωτεύουσά της είναι η Λουάντα. Η Αγκόλα είναι πρώην πορτογαλική αποικία και κέρδισε την ανεξαρτησία της στις 11 Νοεμβρίου του 1975.
Η Αγκόλα υπήρξε επί 500 χρόνια πορτογαλική αποικία.
 Συνορεύει στην ξηρά βόρεια και βορειοανατολικά με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, νοτιοανατολικά με τη Ζάμπια και νότια με τη Ναμίμπια ενώ βρέχεται δυτικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό επί 1.650 χμ. Ο πληθυσμός της Αγκόλας αποτελείται κατά μέγιστη πλειοψηφία κυρίως από τρεις ομάδες, οι οποίες υπάγονται στην οικογένεια των Μπαντού. Στα νότια παράλια ζουν Βουσμάνοι νομάδες. Οι ομάδες των Μπαντού ξεχωρίζουν λόγω των διαφορετικών τους διάλεκτους.
Η πρωτεύουσα Λουάντα ιδρύθηκε το 1575. Στις αρχές του 17ου αιώνα συγκρούστηκαν οι Πορτογάλοι με τους Ολλανδούς και έγιναν εξεγέρσεις από τους αυτόχθονες. Στα μέσα του 18ου αιώνα οι ανταρτοπόλεμοι έλαβαν τέλος και στα μέσα του 19ου αιώνα άρχισαν να συρρέουν κύματα μεταναστών από τη Βραζιλία και τη Μαδέρα, όπως επίσης και Μπόερς της Νότιας Αφρικής. Στα τέλη του 19ου αιώνα καθορίστηκαν τα σύνορα με διεθνείς συνθήκες, Το 1935 η Αγκόλα ανακηρύχθηκε αναπόσπαστο τμήμα της Πορτογαλίας το 1935 και το 1951 έγινε υπερπόντια επαρχία της Πορτογαλίας.
Τελικά η Αγκόλα ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος στις 11 Νοεμβρίου του 1975, με την ονομασία Λαϊκή Δημοκρατία της Αγκόλας, από το Λαϊκό Κίνημα Απελευθέρωσης της Αγκόλας (ΛΚΑΑ, γνήσια ονομασία: Movimiento Popular de Libertação de Angola (MPLA)), μια από τις τρεις ανταρτικές οργανώσεις που είχαν αρχίσει τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ηγέτης της εν λόγω οργάνωσης ήταν ο Αγκοστίνιο Νέτο
Το κράτος είναι αραιοκατοικημένο, με μέση πυκνότητα γύρω στους 10 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η αστικοποίηση είναι περιορισμένη εξαιτίας και του ανθυγιεινού κλίματος της ακτής. Ωστόσο το 57% του συνολικού πληθυσμού ζει στα αστικά κέντρα
Η οικονομία των μεγάλων πόλεων, που είναι λιγοστές, επλήγη λόγω του εμφυλίου πολέμου. Οι πέντε μεγαλύτερες πόλεις είναι:
  • Λουάντα (2.800.000 κάτοικοι)
  • Χουάμπο (203.000 κάτοικοι)
  • Μπεγκουέλα (155.000 κάτοικοι, λιμάνι με βιομηχανίες)
  • Λομπίτο (150.000 κάτοικοι, το μεγαλύτερο λιμάνι στο κράτος, με επαρκή υποδομή)
  • Λουμπάγκο (105.000 κάτοικοι, εμπορικό κέντρο, με αεροδρόμιο, έδρα πανεπιστημίου)
Τα πορτογαλικά είναι η επίσημη γλώσσα της χώρας αλλά και η περισσότερο διαδεδομένη. Άλλες γλώσσες της Αγκόλας είναι οι τοπικοί διάλεκτοι των γηγενών λαών, όπως π.χ. τα Ουμπουντού, Κιμπουντού, Νγκαγκέλα, Κικόνγκο και Οσιβάμπο.
To 53% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί (Ρωμαιοκαθολικοί 38%, Προτεστάντες 15%). Οι υπόλοιποι (47%) ανήκουν σε ντόπιες παραδοσιακές θρησκείες
Οι φυσικοί πόροι της Αγκόλας είναι σημαντικοί, σε σύγκριση με τις περισσότερες από τις άλλες αφρικανικές χώρες, που προσφέρονται ιδιαίτερα για την ανάπτυξη βιομηχανικής οικονομίας. Υπάρχουν μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, συγκεντρωμένα στις παράκτιες θαλάσσιες ζώνες, κοντά στην Καμπίντα και στον ποταμόκολπο του Κονγκό
Ο αγκολέζικος πολιτισμός είναι κατακερματισμένος σε μυριάδες κομμάτια, που καθένα έχει έντονα τοπικά χαρακτήρα, αλλά οι ρίζες του ανάγονται στην ευρύτερη κεντροαφρικανική παράδοση των Μπαντού, την οποία μοιράζονται και οι γειτονικές χώρες. Οι λαοί που ζουν στην Αγκόλα είναι γενικά μητρογραμμικοί ενώ οι γενεαλογικές γραμμές ή οι εκτεταμένες οικογένειες είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην κοινωνική ζωή των ατόμων. Οι άνθρωποι δηλώνουν συχνά πίστη σε προαποικιακούς βασιλιάδες ή πολεμάρχους, ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν έχει καμία πλέον σχέση με τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα.
Σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν έντονα σημάδια από ένα εκτεταμένο προαποικιακό σύστημα δουλοκτησίας, το οποίο οι αποικιακές αρχές καθυστέρησαν πολύ να καταργήσουν.
Η πολυγαμία, η προγονολατρεία και η μαγγανεία αποτελούν πρακτικές που ακολουθούνται ακόμη και από πολλούς προσηλυτισμένους στον χριστιανισμό
Οι παραδοσιακοί πολιτισμοί βρίσκονται υπό τη συνεχή πίεση των Δυτικών πολιτισμικών επιρροών, οι οποίες τείνουν να κυριαρχήσουν στις πόλεις.

Αυτά ...τα ολίγα χρειάζεται να γνωρίζεις για να καταλάβεις καλύτερα και τον χορό που αμέσως τώρα θα μου δείξεις και σε μένα να χορεύω!
Γιατί θα πρέπει να ξέρεις Μαμούνι μου, ότι ο χορός πολύ μου αρέσει! Ενώνει μαζί με το τραγούδι τους λαούς του Κόσμου μας!
Μαμούνι: Σωστά Κάρυ μου, ο χορός ενώνει τους ανθρώπους! Έλα πιάσε με λοιπόν και παρακολούθησε το ζευγάρι αυτό και προσπάθησε κι'εσύ να με χορέψεις με τα ίδια βήματα:




Kάρυ: Yπέροχο Μαμούνι μου, το ΚΙΖΟΜΒΑ  σε ξεσηκώνει!!!
Μαμούνι: Nαι μόνο κούνα και λίγο τα γοφάκια σου Κάρυ, μη στέκεσαι λες και έχεις καταπιεί καλάμι!
Χορεύεις έναν ερωτικό αισθησιακό χορό και ακολουθείς τα βήματα του παρτενερ που επέλεξες να λικνιστείς.... να κοίτα εδώ:  



KIZOMBA-ΡIKO Μαμουνάκι μου εσύ!!!
ΚΙΖΟΜΒΑ-ΚΙΖΟΜΒΑ!!!

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

O EΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ...συνέχεια Νο 2

-Ελα Κάρυ, στρώθηκα για την συνέχεια του ημερολογίου της Αθηναίας κόρης.
-Μμμ! Μαμουνάκι μου μυρίστηκες ανεκπλήρωτους έρωτες και πάθη ασυγκράτητα και δείχνεις ενδιαφέρον για την συνέχεια της Ιστορίας μας...μα εγώ σήμερα δεν είμαι και σε μεγάλη διάθεση για ανάγνωση! Δεν βάζεις λίγο Τ.V. να δούμε να περάσει η ώρα μας?
-Μπα δεν έχει τίποτα το αξιόλογο,ως συνήθως το πρόγραμμα των τηλεοπτικών σταθμών και η βραδιά δεν θα βγει εύκολα...έλα να! σου τόφερα το βιβλίο δώσε κλώτσο να γυρίσει και η ιστορία μας ν'αρχίσει...

Αθήναι 14 Οκτωβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Εξύπνησα με κακίστην διάθεσιν. Όλα τ'εχω, αλλά ευχαριστημένη δεν είμαι. Συντόμως εννόησα τι με λείπει!
 Με λείπει ο έρως. Ο Ερως με ύψιλον κεφαλαίον.
Δεν έπρεπε να υποκύψω εις τας πιέσεις ουδενός,ούτε του πατρός μου ούτε του ιδίου του Κωνσταντίνου,ειδικά αυτού του υποκριτή. Δεν έπρεπε να νυμφευθώ. Διότι τώρα είμαι τίποτε. Ούτε ύπανδρος- αλλά φευ,- ούτε ελεύθερη!


Αθήναι 18 Οκτωβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Αν και προχωρημένος ο Οκτώβριος, δεν έχει βρέξει καθόλου. Αυτό δημιουργεί πολλά κακά. Και δι'ημάς, οι οποίοι έχομεν την τύχην αλλά και την ατυχίαν να διαμένωμεν εις τας Αθήνας, το πρόβλημα της λειψυδρίας γίνεται εντονώτερον. Προσπαθώ να φαντασθώ τι θα γίνει κατά την διάρκειαν των Ολυμπαικών Αγώνων. Ελπίζω ότι δεν θα γίνωμεν διεθνώς ρεζίλι. Η λύσις των νερουλάδων εις την οποίαν καταφεύγομεν οι Αθηναίοι μάλλον απάδει της εκόνος την οποίαν πρέπει να παρουσιάση η ελληνική μας πρωτεύουσα κατά την διάρκειαν των Αγώνων. Αλλά δεν λέγεις οπού υπάρχουν και οι νερουλάδες...; Ειδάλλως θα έπρεπε να αποξηρανθώμεν όπως τα άνθη. Εμάς μας προμηθεύει το νερό ο κυρ Θανάσης Λούης όπου έχει το σκέκι του εις την Πλατείαν του Μοναστηρακίου, κάθε Τετάρτην και Κυριακήν. Φέρνει, λέγει ο πατέρας, το νερό απο το Αμαρούσιον, το χωρίον του, διότι εκεί έχει πολλά και καλά νερά. Είναι καλός και πρόθυμος άνθρωπος και πάντοτε μας εξυπηρετεί. Αν έχωμεν μεγάλην χρείαν νερού και άλλην ημέραν πλην της Τετάρτης και της Κυριακής, μας φέρνει.
 Όπως σήμερον, όπου έχομεν πολλά πλυσίματα λόγω της αυριανής χοροεσπερίδας εις τον Μέγαρον του Βούρου. Α! να, ακούω να χτυπούν την θύραν, μάλλον ο κυρ-Θανάσης θα είναι. Προς το παρόν σταματώ. Θα επανέλθω αργότερον....


 Αθήναι 19 Οκτωβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Μόλις έχει χαράξει, αλλά εγώ δεν δύναμαι να παραμείνω εις το κρεββάτι. Έτσι κι'αλλιώς έκαμα έναν ταραγμένον ύπνον και η ανησυχία δεν μ'εχει αφήσει καθόλου. Τι είναι αυτό το οποίον έπαθα;
Πώς είναι δυνατόν έτσι μέσα σε μια στιγμή; Θεέμου, βοήθησέ με!!!
Αλλά προτιμώ να τα γράψω όλα καταλεπτώς. Πώς το λέγει εκείνος το φίλος του πατρός μου, ο ποιητής; Δια της γραφής, δια της γραφής όλα θεραπεύονται! Ας γράψω λοιπόν και εγώ μήπως και θεραπευθώ απο αυτό το οποίο με συνέβη εις τα καλά των καθουμένων.
Αναμέναμεν λοιπόν, όπως έγραφα εχθές, τον κυρ-Θανάση να μας φέρη νερό. Ακούω την θύραν να χτυπάη και κατεβαίνω ν'ανοίξω. Αλλά αντί της γνώριμης φιγούρας του κυρ Θανάση τι αντικρύζουν οι οφθαλμοί μου;  Έναν υψηλόκορμον άνδρα, περίπου εις την ηλικίαν του Κωνσταντίνου, ενδεδυμένον την παραδοσιακήν φουστανέλλαν. Εις την κεφαλήν έφερεν το επίσης παραδοσιακόν φέσι με την φούνταν να πίπτη ελαφρώς εις την δεξιάν πλευράν. Αλλά εκείνο το οποίον με έκαμεν να οπισθοχωρήσω, αγαπητόν ημερολόγιον ήτο το βλέμμα του! Ω δεν δύναμαι να το περιγράψω. Βλέμμα καστανόν, βαθύ, ονειροπόλον και δυναμικόν μαζί, τολμηρόν αλλά και ευγενικόν, ελαφρώς παιγνιώδες αλλά και σοβαρόν, διεισδυτικόν και φιλοπερίεργον, τρυφερόν και αρρενωπόν, σεμνόν και συγχρόνως προκλητικόν και αναμφιβόλως άφοβον! Όλαι αι αντιθέσεις συνοικούσαν εις αυτό το ανδρικόν βλέμμα!


 - (Το Μαμούνι διακόπτει) Τόχω δει και γω αυτό το βλέμα Κάρυ..τόχω δει αναμφιβόλως αλλά δεν ενθυμούμαι σε ποιον ακριβώς!
-Μαμούνι, μη διακόπτεις την αφήγησή μου και σταμάτα να μου μιλάς στην καθαρεύουσα γιατί ακούγεσαι γελοίο!!!
-Αμάν βρε Κάρυ, μια κουβέντα είπα κι'εγώ κόλλησα απο την κόρη!
 Τώρα μου ακούγεται όμορφη στα αυτάκια μου λες και μιλά μια ξένη γλώσσα! ΄Ελα συνέχισε δεν θα σε ξαναδιακόψω!
  
΄Αθελά μου το συνέκρινα με το βλέμμα του συζύγου μου. Ω Θεέ μου, ήμαρτον, μόνον δύναμιν και αρρενωπότητα δεν διέκρινον ποτέ εις αυτό. Αντιθέτως φόβον, ναι, τώρα που το σκέπτομαι, φόβον, καχυποψίαν και σκοτεινότητα. Ιδιαιτέρως την στιγμήν κατά την οποίαν ανακοινώνει ότι πρόκειται να εξέλθη. Αλλά τι σημασίαν έχει πλέον δι'εμέ το βλέμμα του συζύγου μου, όταν το βλέμμα αυτού του ανδρός με συνετάραξεν τόσον; Ήκουσα λοιπόν τότε, αγαπητόν ημερολόγιον, την φωνήν μου σχεδόν αγνώριστον να ερωτά ποίος ήτο ο νέος άνδρας." Είμαι ο γιος του κυρ-Θανάση του Λούη, ο Σπύρος" με απεκρίθη, "αρρώστησε και έφερα εγώ το νερό" Και την ίδια στιγμή με ατένισεν εντόνως.
Ω !!1δεν δύναμαι να περιγράψω πώς ένοιωσα.!
Ουδέποτε άλλοτε έχω αισθανθεί τοιουτοτρόπως!
Ενθυμούμαι ότι επαραμέρισα δια να περάση, να τον οδηγήσω εις την αποθήκην όπου είχαμεν τα δοχεία με το νερόν. Εκρατούσε τα υπερπλήρη νερού γκιούμια λες και ήσαν απο πούπουλο, γεγονός το οποίον με έκαμε να αναρριγήσω, σκεπτόμενη την δύναμιν των χεριών του. Αλλά ολόκληρος έτσι καθώς εβάδιζεν, υψηλόκορμος, στητός με την λευκήν φουστανέλλαν, έφερεν εις τον νουν μου τους γενναίους οπλαρχηγούς της Επαναστάσεως και, αγαπητόν ημερολόγιον, ....αναρρίγησα εκ νέου. Και χωρίς να το θέλω τον συνέκρινον, και πάλιν, με τον λεπτεπίλεπτον, τον μυγιάγγιχτον σύζυγό μου, ο οποίος δεν δύναται ούτε μίαν καρέκλαν να σηκώση και φωνάζη τους υπηρέτας. Αφού κι εμένα δεν μ'έχει σηκώσει ούτε μίαν φοράν εις τας χείρας του, όπως ακούω πως κάμνουν άλλοι νεόνυμφοι. Αλλά τι λέγω;
Εδώ δεν έχει κατορθώσει να κάμη άλλα, σπουδαιότερα...
Όταν λοιπόν αγαπητόν μου ημερολόγιον, ετελείωσεν με το νερόν, εγύρισεν προς το μέρος μου, με εκοίταξεν με το ίδιο βλέμμα και με είπεν:"Απο δω και ύστερα θα σας φέρνω εγώ το νερό, αγαπητή κυρία. Κάθε Τετάρτη και Κυριακή, αλλά και κάθε ημέραν, αν το έχετε χρείαν. Αρκεί να στείλετε μίαν ειδοποίησιν και εγώ θα έλθω αμέσως" Τι εσήμαινεν αυτή η διαβεβαίωσις;  
Ω αγαπητόν ημερολόγιον, τι θα συμβή εαν αρχίση να έρχεται συχνά πυκνά; Πώς θα αντέξω η άμοιρη το βλέμμα του; Μήπως πρέπει να προτείνω εις τον πατέρα μου να αλλάξωμεν νερουλά; Αλλά πάλι, είναι δυνατόν να διατρέχω κίνδυνον απο έναν νερουλά;  Δεν είναι υπερβολή; Αχ, δι'όλα αυτά πταίει  ο σύζυγός μου και μόνον αυτός! Δεν παρατούν έτσι μία νέαν γυναίκα κύριε, όχι δεν την παρατούν εις το έλεος κάθε πειρασμού!





Tης Έλενας Χουζούρη

Η επιλογή των τραγουδιών απο το Μαμούνι, δεν έγινε σύμφωνα με το χρώμα της εποχής της ηρωίδας μας, αλλά εμπνευσμένη απο σημεία του ημερολογίου κατά την προσφιλή συνήθειά του!
Τα τραγούδια εξ'άλλου μένουν διαχρονικά για να εκφράζουν τα συναισθήματα των ανθρώπων που παραμένουν όμοια για όλες τις εποχές...