bilsot - AMATEUR PHOTOGRAPHER - ...Λείπει μια Καρυάτιδα! Μα εμείς θα την φέρουμε πίσω!

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

O EΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ....συνέχεια Νο5

Μαμούνι σε 6 ημέρες έχουμε Χριστούγεννα! Κάρυ: Είδες πόσο γρήγορα περνά ο καιρός;
Mαμούνι: Πώς τα βλέπεις τα πράγματα, θα μάθουμε τι θα απογίνει η Αικατερίνη με τον Σπύρο αυτή την χρονιά?
Κάρυ: Δεν ξέρω αν θα προλάβουμε να διαβάσουμε όλη την ιστορία των νέων μέχρι τέλους της χρονιάς αυτής αλλά μια και το θυμήθηκες φέρε το ημερολόγιο να την προχωρήσουμε...



Αθήναι 30 Ιανουαρίου 1896




Αγαπητόν ημερολόγιον,
Αισθάνομαι βαθείαν συγκίνησιν αλλά και μεγάλην ταραχήν. Ο Σπύρος με ανακοίνωσεν χθες  ό,τι εδήλωσεν συμμετοχήν εις τους Ολυμπιακούς Αγώνας. Κατ'αρχάς εξεπλάγην. "Μα", του είπα,"πώς εις ποίον αγώνισμα, εσύ δεν είσαι αθλητής!" Ευθύς εξανέστη και σχεδόν προσβεβλημένος με απήντησεν:
Ποίον αγώνισμα; Μα όταν εγώ τρέχω, δεν με παραβγαίνει κανείς. Θα πάρω μέρος στον Μαραθώνιο και να ξεύρης ότι θα νικήσω και τότε θα είμαι ισάξιος με τον σύζυγόν σου. Τότε δεν θα αρνηθής να ζήσης μαζί μου! Όλοι θα ομιλούν για μένα. Και εσύ θα ημπορής να στέκεσαι υπερήφανη εις το πλάι μου. Σύζυγος του Σπύρου Λούη, του Ολυμπιονίκη!" Τον άκουγα να παραληρή άναυδη, αλλά μετ'ολίγον εννόησα το πάθος και την πίστιν των λόγων του. Τόσον ώστε παρεσύρθην και σχεδόν του έδωκα την υπόσχεσιν πως, ναι, εάν νικήση, εάν έλθη πρώτος εις τον Μαραθώνιον, τότε θα ζητήσω διαζύγιον απο τον Κωνσταντίνον δια να τον παντρευτώ.


Αλλά μόλις επέστρεψα εις το σπίτι κα τα ελογάριασα όλα αυτά, εταράχθην σφόδρα, ενώ δεν ημπορούσα να συγκρατήσω και την συγκίνησίν μου. Αποτελεί, τω όντι, υπέροχον απόδειξιν της αγάπης του να λάβη μέρος εις τους Ολυμπιακούς Αγώνας δια να με κερδίση απο τον σύζυγόν μου, αλλά και εάν ακόμη νικήση, πώς είναι δυνατόν να πραγματοποιήσω την υπόσχεσιν την οποίαν έδωκα εις αυτόν; Όσο και εάν τον αγαπώ και τον αγαπώ, αυτό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, δεν θα ηδυνάμην να διαζευχθώ τον Κωνσταντίνον δια να παντρευτώ εκείνον. Πρώτον, θα ήτο ως να εσκότωνα τους γονείς μου,οι οποίοι δεν θα άντεχαν η μονάκριβη των θυγατέρα να διαζευχθή έναν Αδαμόπουλον δια έναν νερουλάν, έστω και αν εστέφετο Ολυμπιονίκης. Και, δεύτερον, πώς θα εζούσαμεν; Με τι χρήματα; 
Α, καλέ μου Σπύρο, δεν αναλογίζεσαι πως η δόξα αυτή δεν αποφέρει ούτε χρήματα ούτε άνοδο της κοινωνικής σου τάξεως! Αν νικήσης θα σε επευφημήσουν δια κάμποσον χρόνον και έπειτα θα σε ξεχάσουν, όπως συνήθως συμβαίνει. Θα περάσης πιθανότατα εις την ιστορίαν, αλλά αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα του παρόντος.

Μαμούνι: Δεν το πιστεύω!!! Θα εγκαταλείψει η Αικατερίνη τον Σπύρο μας; Θα προδώσει την αγάπη του, για έναν ξεπεσμένο και διεφθαρμένο αριστοκράτη;
Kάρυ: Aς δούμε την συνέχεια Μαμούνι, μη βιάζεσαι...

Αθήναι 10 Φεβρουαρίου 1896


Αγαπητόν ημερολόγιον, 
Επήγαμεν χθες με την Νιόβην βόλταν δια να παρακολουθήσωμεν τας ετοιμασίας δια τους Ολυμπιακούς Αγώνας. Α, δεν ημπορείς να φαντασθής τι συμβαίνει.. Αι Αθήναι είναι ένα εργοτάξιον. Παντού πραγματοποιούνται έργα. Πυρετός έχει καταλάβει τους πάντας. Ακούω ότι κατασκευάζεται σκοπευτήριον εις την Καισαριανήν και ποδηλατοδρόμιον εις το Νέον Φάληρον.

Αλλά το μέγα έργον βεβαίως είναι η αναμόρφωσις του Παναθηναικού Σταδίου, την οποίαν όπως 

έλεγεν τις προάλλες ο πατήρ μου, έχει αναλάβει ένας νέος κα ταλαντούχος αρχιτέκτων, Αναστάσιον Μεταξάν, νομίζω τον είπεν. 


Βεβαίως δεν θα πρέπη να ξεχνούμε πως, αν δεν έδιδεν τα χρήματά των  ο Γεώργιος Αβέρωφ και ο Ευάγγελος Ζάππας, 

δεν θα ημπορούσαμεν να πραγματοποιήσωμεν την αναμόρφωσιν του Σταδίου.
Θα πρέπη να τους είμεθα δια παντός ευγνώμονες. Πάντως, παρά τα δυσχερή οικονομικά μας, όλοι επιθυμούν να μην θεωρηθώμεν καθυστερημένοι και απολίτιστοι. Διότι, βεβαίως, δεν αρκούν μόνον τα αρχαία κλέη, αν παρουσιάσωμεν, έν έτει 1896, μίαν εικόναν ζοφεράν και αναχρονιστικήν. Έτσι όλοι κάμνουν ό,τι μπορούν. Πάντως επείγει να δοθή τέλος εις την ρυπαρότηταν των δρόμων, γεγονός το οποίον καθημερινώς και δικαίως καυτηριάζουν αι εφημερίδες. Ελπίζω αι δημοτικαί  Αρχαί να πράξουν τάχιστα τα αυτονόητα και να καθαρίσουν τους αθηναικούς δρόμους. Αυτά εσκεπτόμην, αγαπητόν ημερολόγιον, καθώς επαίρναμεν την βόλταν μας με την Νιόβην, όταν πλησίον της Αίγλης του Ζαππείου ησθάνθην μίαν αδιαθεσίαν. Με ήλθεν δηλαδή κάπως ωσάν λιγοθυμίαν και είπα της Νιόβης να καθίσωμεν. Με επέρασεν ταχέως, αλλά με εχάλασεν την διάθεσιν.  Αφού ήπιαμεν εν ζεστόν αφέψημα, επιστρέψαμεν εις το σπίτι, διότι και ο καιρός είχεν αρχίσει να κρυώνη. Μετάνοιωσα που δεν επήραμε το λαντώ. Η επιστροφή με εφάνη βουνό.


Aθήναι 20 Φεβρουαρίου 1896


Αγαπητόν ημερολόγιον,
Μήπως πρέπει να αυτοχειριασθώ; Μήπως πρέπει να αποκαλύψω τα πάντα εις τον Κωνσταντίνον και να ακολουθήσω τον μοναχικόν βίον, όπως έπρατταν παλαιότερα αι αμαρτωλαί γυναίκες; Διότι, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς του συζύγου μου, εγώ, αντί να περιμένω με υπομονήν, όπως ακούω ότι πράττουν αι σύζυγοι, ακολούθησα τον δαίμονα του έρωτος και μάλιστα τον σαρκικόν, ούτε καν επεριορίσθην εις τον πλατωνικόν. Το αποτέλεσμα, αγαπητόν ημερολόγιον , είναι να :
είμαι έγκυος!
Το φοβερόν νέον το έμαθα χθες το απόγευμα από τον οικογενειακόν μας ιατρόν, τον κύριον Ευγένιον. Πώς έγινε; Τον εκάλεσα διότι τας τελευταίας ημέρας δεν ησθανόμην καθόλου καλά. Κάθε λίγο και λιγάκι εζαλιζόμην, είχα τάσεις προς έμετον και εκουραζόμην με το παραμικρόν. Χθες το πρωί διεπίστωσα και ολίγας σταγόνας αίματος εις το εσώρουχόν μου χωρίς να έχω τα έμμηνα.  Ως ήτο φυσικόν, εθορυβήθην και έστειλα την Αννίτσαν να καλέση τον ιατρόν. 
Αχ, αγαπητόν ημερολόγιον, μόνον που δεν ελιποθύμησα όταν εκείνος, αφού με εξήτασεν, ανέκραξεν περιχαρής:" Ta συγχαρητήριά μου και εις υμάς και εις τον σύζυγόν σας, Αικατερινη παιδί μου. Περιμένετε τέκνον".
Περιμένω τέκνον, ναι , κύριε Ευγένιε, αλλά όχι του συζύγου μου. Το τέκνον είναι του Σπύρου, του Σπύρου Λούη.

Λοιπόν πώς να μην θέλω να αυτοχειριασθώ;


Της Έλενας Χουζούρη

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

ΑΠΟΨΕ BLUES KAI... BB KING!

ΚΑΡΥ:   Μαμούνι ακούγοντας την ΕTTA JAMES που μου έχεις βάλει, με παρακίνησες και  θέλω να με ταξιδέψεις ως στο δέλτα του ΜΙΣΣΙ ΣΣΙΠΗ  στις  μπαλάντες και  τους ρυθμικούς χορούς των μπλουζ! 
ΜΑΜΟΥΝΙ: Τα μπλουζ, Κάρυ όπως ξέρεις έχουν Αφρικανικές ρίζες!
 Εξελίχθηκαν  σταδιακά σε μουσική για έναν τραγουδιστή, που δημιουργούσε διάλογο ανάμεσα στη φωνή και την κιθάρα του, τραγουδώντας έναν στίχο και απαντώντας οργανικά!
Εδώ σου έχω έναν θρύλο κιθαρίστα Αφροαμερικανό τον:

 Ράιλι Κινγκ:γεννήθηκε σε ένα χωριό του Μισσισσίππι και από μικρός βρέθηκε με μια κιθάρα στα χέρια. Επηρρεάστηκε βαθιά από την παράδοση του blues και πολύ γρήγορα άρχισε να παίζει σε μπάντες της περιοχής του. Το 1947 πήγε στο Μέμφις και δυο χρόνια αργότερα έκανε τις πρώτες ηχογραφήσεις του.
Κατάφερε να ενώσει τα διαφορετικά είδη του blues, από τους αυθεντικούς ήχους της Νέας Ορλεάνης στο Νότο και του Σικάγο στο Βορρά μέχρι τις πιο σοφιστικέ σκηνές της Ανατολικής και της Δυτικής ακτής, έχοντας για όπλα την χαρακτηριστική φωνή του και την αγαπημένη του κιθάρα με το παρατσούκλι Lucille,μιας ειδικής κατασκευής Gibson που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί την δεκαετία του 1950.


Με το πέρασμα των χρόνων πέρασαν διάφορες Lucille απο τα χέρια του, αλλά ήταν πάντα το ίδιο μοντέλο κιθάρας προσπαρμοσμένο στις ανάγκες του.
Η ιδιαίτερη τεχνοτροπία του B. B. King στο παίξιμο της κιθάρας, έφερε δίπλα στις κλίμακες του blues μουσικές φόρμες από την jazz, τη soul και το swing, δημιουργώντας έναν προσωπικό ήχο που επηρρέασε αναρίθμητους κιθαρίστες του ροκ, όπως ο Clapton, ο Bloomfield και ο Gilmour. Η καθολική αναγνώριση ήρθε το 1969 με την κυκλοφορία του «The thrill is gone», την ίδια χρονιά που ο B. B. King άνοιγε τις συναυλίες των Rolling Stones.
 Μια αχανής δισκογραφική δουλειά, ατελείωτες τουρνέ και συναυλίες σε όλο τον κόσμο, κινηματογραφικές ταινίες και άπειρες συνεργασίες με όλη την αφρόκρεμα του ροκ και του blues σφραγίζουν την καριέρα του μεγαλύτερου εν ζωή μπλουζίστα.
Ο B. B. King είναι ένας ζωντανός μουσικός θρύλος!
Στα 85 του πλέον συνεχίζει να εμπνέει και να συγκινεί. Πριν 4  περίπου χρόνια πραγματοποίησε την τελευταία του παγκόσμια τουρνέ, αποχαιρετώντας το κοινό που τόσο τον αγάπησε και τον θαύμασε για 60 περίπου χρόνια!
 Ο B.B.King (Ο μεγάλος Blues Boy (από όπου προέρχονται τα αρχικά Β. Β.)  έχει ζήσει μια γεμάτη ζωή!
Απέκτησε άδεια πιλότου, ήταν γνωστός τζογαδόρος και χορτοφάγος. Δεν έπινε αλκοολ, ούτε κάπνισε. Έχει δώσει διάφορες ομιλίες γύρω απο την ασθένεια του διαβήτη απο την οποία και πάσχει! Απόλαυσέ τον!









Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010

ΕΓΩ ΚΑΛΕΣΑ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΟΥΣ!!!

 

 Εγώ τους κάλεσα επίτηδες  νάρθουν, για να πει ο Υπουργός Εξωτερικών τα παρακάτω:

Ενώ η Τουρκική φρεγάτα έπλεε ανενόχλητη στα Ελληνικά ύδατα κόβοντας βόλτες, φωτογραφίζοντας οτι γούσταρε , ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών, ευρισκόμενος στην άνεση των διπλωματικών γραφείων στας Ευρώπας δήλωνε με πυγμή οτι καμία έκπληξη δεν αποτελεί αυτό το συμβάν και είναι ευκαιρία να αποδείξουμε στους εταίρους μας την προκλητικότητα των γειτόνων!!!!!
Δηλαδή έτσι απλά όταν θα κάνουν παρέλαση στην Κομοτηνή οι γείτονες κανένα πρόβλημα !!! Ευκαιρία μάλιστα να καταδείξουμε τι κακοί που είναι οι απέναντι στους Ευρωπαίους!

Ζουμπουρλούδικα ναυτάκια του Αιγαίου, περάστε και απο το σπίτι να σας κεράσω λίγο κέικ... να μας πείτε και τι θ'απογίνει η Σεχραζάτ με τον Ονούρ!


Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ .... συνέχεια Νο4

Κάρυ: To ημερολόγιο Μαμούνι, φέρε το ημερολόγιο να συνεχίσουμε την ιστορία μας, τώρα που μ'έχει πιάσει διάθεση ανάγνωσης... Μαμούνι:  Τι δεν θα κατέβουμε κάτω στην Αθήνα να διαδηλώσουμε?
Κάρυ: Θα κατέβουμε και ας μας τα χαλάει ο καιρός...Ας συνεχίσουμε λίγο  την ιστορία μας και μετά φεύγουμε...

Αθήναι,23 Δεκεμβρίου 1895
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Ετρόμαξα να γνωρίσω τον Κωνσταντίνον. Πώς ήλλαξεν έτσι εντός τριών μηνών; Αδυνάτισεν, εχλώμιασεν,ως και ρυτίδαι ενεφανίσθησαν εις το μέτωπόν του! Μοιάζει κατά δέκα έτη μεγαλύτερος. Τι του έχει συμβεί; Δεν ομιλεί όμως καθόλου και εις τα ερωτήσεις μου απαντά με υπεκφυγάς.
Με έφερε βεβαίως υπέροχα δώρα.



Υφάσματα μεταξωτά, καπέλλα απο το Παρίσι, κασμίρια απο το Λονδίνο, κρύσταλλα αυθεντικά Βοημίας, θαυμασίας πορσελάνας απο την Πολωνία, έως συγκινήσεως είναι αλήθεια.




Τι να το κάμης όμως; Είναι ακόμη πιο απόμακρος και κλειστός απο όταν έφυγεν. Απο την μίαν ανησυχώ δι'αυτόν και απο την άλλην η στάσις του αυτή με εξυπηρετεί. Χθες εσυνάντησα τον Σπύρον εις το εξοχικόν μας εις το Αμαρούσιον. Θεέ μου, τον λατρεύω!!!
-----

Αθήναι 2 Ιανουαρίου 1896
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Ευτυχισμένον το νέον έτος 1896! Ευτυχέστερον του 1895. Βεβαίως, εις το 1895 χρωστώ τον έρωτά μου με τον Σπύρο, αλλά επίσης χρωστώ και τον κακόν μου γάμον με τον Κωνσταντίνον.
Δια το 1896 είμαι περισσότερον αισιόδοξος και αυτή η αισιοδοξία ενδυναμώθηκεν την παραμονήν της Πρωτοχρονιάς, την οποίαν επεράσαμεν εις την μεγάλην δεξίωσιν την οποίαν έδωσεν το ζεύγος Σκουλούδη εις την "Μεγάλην Βρεττανίαν"


 Ήτο εκεί ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ο αγαπητότατος κύριος Δημήτριος Βικέλας , ο φιλέλλην  Γάλλος βαρώνος Πιερ ντε Κουμπερτέν,

μέλος της Επιτροπής, ο οποίος και επρότεινε να τελεσθούν  οι Ολυμπιακοί Αγώνες εις τας Αθήνας, ο αξιότιμος κύριος Τιμολέων Φιλήμων,

τέως δήμαρχος των Αθηνών και νυν γενικός γραμματεύς της Επιτροπής, η οποία εσυστάθη εις την Ελλάδα δια να φέρη εις αίσιον πέρας τους Ολυμπιακούς Αγώνας, οι οποίοι θα εγκαινιασθούν, Θεού  θέλοντος, την 25η Μαρτίου, την ημέραν της Εθνικής Παλιγγενεσίας.


Παρόντες εις την δεξίωσιν ήσαν και ο κύριος Μελάς μετά της κομψής συζύγου του, ο κύριος Μάνος και ο κύριος και η κυρία Στρέιτ, όλοι μέλη της εν Ελλάδι Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων.
 Α!!! ήτο μία θαυμασία συντροφιά! Τι πνεύμα! Τι γούστον ευρωπαικόν! 
Και εσυζητούσαν, διατί άλλο; Δια τους Ολυμπιακούς Αγώνας. ΄Ελεγαν λοιπόν πόσον ενθουσίασεν όλους η επιστροφή του κυρίου Βικέλα απο την Ευρώπην και πώς, σχεδόν συγχρόνως με την άφιξίν του, ήρχισαν να καταφθάνουν εις τον Τύπον τηλεγραφήματα τα οποία ανακοινώνουν γενναίας δωρέας υπέρ των Αγώνων. Ιδιαιτέρως  συγκινητική μάλιστα, αγαπητόν ημερολόγιον, είναι η περίπτωσις ενός φοιτητού, ο οποίος έσπευσε να δηλώση πως θα καταβάλη απο το υστέρημά του συνδρομήν των δέκα δραχμών υπέρ της διεξαγωγής των Αγώνων , αρχής γενομένης απο την 1ην Ιανουαρίου έως την 25η Μαρτίου! Ωστόσο η οικονομική κατάστασις της χώρας είναι ακόμα δεινή και έρριπτον τας ευθύνας εις την προηγούμενην κυβέρνησιν του Χαριλάου Τρικούπη.
Εγώ δεν ηξεύρω την πολιτικήν, αν και θα έπρεπε, όπως παροτρύνει τας γυναίκας η κυρία Καλλιρρόη Παρρέν απο την στήλην του περιοδικού της, το οποίον παρακολουθώ ανελλιπώς, παρά τις αντιρρήσεις των γονέων μου. Πάντως τον Χαρίλαον Τρικούπην τον εσυμπαθούσα περισσότερον απο τον Δηλιγιάννη. Ήτο μοντερνιστής και ήθελεν να ομοιάση η Ελλάς ολίγον της Ευρώπης. Τελικώς δεν γνωρίζω  κατά πόσον το εκατόρθωσεν, αν και έκαμε πολλά καινούργια πράγματα. Η αλήθεια όμως είναι πως ο Δηλιγιάννης υποστηρίζει ενθέρμως τους Ολυμπιακούς Αγώνας. Έλεγον μάλιστα χθες ότι εδέχθη την πρότασιν του Συλλόγου Γραμματοσημοφίλων Αθηνών να εκδοθούν  δώδεκα αναμνηστικά γραμματόσημα, παραχωρών εις την Επιτροπήν Ολυμπιακών Αγώνων το πενήντα τοις εκατό των καθαρών εσόδων.
------
Αθήναι 15 Ιανουαρίου 1896
Αγαπητόν ημερολόγιον,
Συμβαίνουν ανήκουστα πράγματα εις τον σύζυγόν μου. Προχθές κατά την ώραν του δείπνου, εχτύπησεν το ρόπτρον της εξωτερικής θύρας και η Αννίτσα επήγεν να ανοίξη....Δεν επρόλαβεν όμως καλά καλά ν'αναγγείλη τον νυκτερινόν μας επισκέπτην και εκείνος ώρμησεν εις την τραπεζαρίαν.
Ήταν ένας ασκεπής, πολύ νέος άνδρας, έως το πολύ είκοσι δύο ετών, με αγριωπόν βλέμμα και με την ενδυμασίαν την οποίαν φέρουν οι κουτσαβάκηδες οι οποίοι συχνάζουν εις την Πλάκα. 

Πρώτη φοράν τον έβλεπα, αλλά, ως φαίνεται, όχι και ο σύζυγός μου, ο οποίος μόλις τον αντίκρυσεν, επετάχθη απο το κάθισμά του και έτεινεν προς αυτόν λέγων: " Aρίστο, τι γυρεύεις εδώ;" O άλλος ως να μην έδωκεν καμμίαν σημασίαν εις την ερώτησιν, είπεν αγρίως: " Na  με δώκης τα συμφωνημένα,αλλιώς δεν φεύγω" Έκπληκτη ήκουσα τον σύζυγόν μου να συναινή και να οδηγή αμέσως τον κουτσαβάκην αυτόν εις το γραφείον του, όπου και απεμονώθη μετ'αυτού κάποιαν ώραν.
Κάθε λίγον όμως και λιγάκι ηκούοντο αι φωναί του απερίγραπτου επισκέπτου, καθώς και απειλαί κατά του συζύγου μου.
Ήκουσα δε να λέγη:" Όταν τα έκανες ήταν καλά; Τώρα να πληρώσης! Αλλιώς θα σε κάμω ρεζίλι, αριστοκράτη της πεντάρας".  Έτρεξα εις την κάμαράν μας και όταν ήλθεν ο Κωνσταντίνος, εζήτησα να μάθω τι επιτέλους συνέβαινεν εις την ζωήν του το οποίον, ήτο φανερόν πια, εδηλητηρίαζεν και την ζωήν μας. Εκείνος, πιο χλωμός απο ποτέ, πιο γερασμένος απο ποτέ, εκάθισεν πλησίον μου, μου έπιασεν το χέρι και σχεδόν βουρκωμένος με είπεν:
" Έχεις δίκαιο, Αικατερίνη, ό,τι και αν με προσάπτης,  έχεις απόλυτον δίκαιον. Είμαι φταίχτης. Όμως δεν δύναμαι ακόμη να σε είπω τίποτε. Ωστόσο η ώρα πλησιάζει. Κάμε ολίγην υπομονήν. Σου το ζητώ ως μεγάλην χάριν"

------
Αθήναι 26 Ιανουαρίου 1896

Αγαπητόν ημερολόγιον,
Νομίζω πως θα ταραχθή ο νους μου! Σαν να μην έφθαναν τα καμώματα του συζύγου μου, ο Σπύρος με είπεν χθες να χωρίσω και να παντρευτώ εκείνον!

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕLLY'S

Κάρυ: Mαμούνι σ'αρέσει να βγάζεις φωτογραφίες?
Μαμούνι: Πολύ Κάρυ μου πολύ! Αλλά μου έχουν πει πως δεν έχω ωραίο προφίλ και φωτογένεια οπότε αποφεύγω να φωτογραφίζομαι...
Κάρυ: Bρε συφοριασμένο, δεν εννοώ αν σου αρέσει να φωτογραφίζεσαι, ρωτώ αν σε ελκύει η τέχνη της φωτογραφίας? Ξέρεις ότι τις καλές φωτογραφίες μόνο καλλιτέχνες μπορούν να τις βγάλουν και μέσα απ'αυτές να εκφραστούν οι ίδιοι?
Μαμούνι: Mμμ! δεν έχω, να σου πω την αλήθεια, ασχοληθεί ιδιαίτερα αλλά ναι μπορώ να εκτιμήσω και να θαυμάσω μια όμορφη φωτογραφία.
Κάρυ: Έλα να σου δείξω μερικές ωραίες καλλιτεχνικές φωτογραφίες απο μία καταπληκτική φωτογράφο Ελληνίδα, η οποία αναστάτωσε την κοινωνία της εποχής της με τις λήψεις της!
Ηταν και κείνη σαν κι'εσένα ανυπάκουη και έψαχνε πάντα το πρωτοποριακό και διαφορετικό...
Tο όνομά της ήταν Έλλη Σουγιουλτζόγλου – Σεραϊδάρη, έμεινε όμως γνωστή με την αγγλική εκδοχή του ψευδωνύμου της, με το οποίο επέμενε να υπογράφει όλες της τις δημιουργίες.
Ο λόγος για την παγκοσμίου φήμης Ελληνίδα φωτογράφο «Nelly’s».

Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1899. Πέθανε ενα χρόνο πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής στις 17 Αυγούστου 1998!
Ήταν μια  Μικρασιάτισσα από το Αϊδίνι με  καλλιεργημένη προσωπικότητα και  ανήσυχο χαρακτήρα κατάφερε να  καθιερωθεί στο παγκόσμιο πάνθεον της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, ως ξεχωριστό όνομα στο είδος της.!
Προερχόταν  από εύπορη οικογένεια, έφυγε μετά την καταστροφή του Αϊδινίου από τα τουρκικά στρατεύματα για τη Σμύρνη κι από εκεί για τη Δρέσδη, όπου και σπούδασε αρχικά μουσική και ζωγραφική και στη συνέχεια φωτογραφία όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές της.
Εκεί βρισκόταν όταν άκουσε για την καταστροφή της Σμύρνης και τη σφαγή των Ελλήνων Μικρασιατών από τους Τούρκους. Οι γονείς της (εύποροι) ανήκαν στους τυχερούς που κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελλάδα.
Στην Αθήνα η Έλλη – Nelly’s εγκαταστάθηκε το 1924, όπου και άνοιξε ένα φωτογραφικό εργαστήρι στην οδό Ερμού.
Γερμανικής, αρχικά, επιρροής, σύντομα η τέχνη της στράφηκε προς μια ελληνοκεντρική θεματογραφία για να φτάσει τελικά να συνδεθεί άρρηκτα με την αποτύπωση της αθηναϊκής κοινωνίας του Μεσοπολέμου, της ελληνικής ομογένειας, αλλά κυρίως  την ανάδειξη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

 Γεννημένη σε μια εποχή που το γυναικείο φύλο βρισκόταν ακόμη στην αναζήτηση της ταυτότητάς του, η Nelly’s προχωρούσε ακάθεκτη χαράσσοντας έναν δικό της δρόμο, ακολουθώντας πάντα τα ευρωπαϊκά δεδομένα, τα οποία δεν μιμήθηκε αλλά αφομοίωσε και προσάρμοσε με επιτυχία στα δεδομένα του ελληνικού σκηνικού.
Διατήρησε την ιδεολογία του νεοκλασσικισμού, η σκηνοθεσία παρέμεινε στητή και επιτηδευμένη, όμως χειραγώγησε το μέσον της σχεδόν ζωγραφικά (η συγκεκριμένη τεχνική είναι γνωστή ως τεχνική bromoil, σύμφωνα με την οποία: "...ο φωτογράφος παίρνει σημείωση, απλούν καμβά του τοπίου, επάνω στο οποίο πρέπει να ξαναφτιάξει με το πινέλο. Kι έτσι μπαίνει κι αυτός στη ζωγραφική... ώστε καλές μοντέρνες φωτογραφίες από καλλιτέχνες φωτογράφους, να είναι απείρως καλύτερες από πλήθος κακότεχνων ζωγραφικών πινάκων...

Τα μνημεία και οι αρχαιολογικοί θησαυροί της χώρας ζωντάνευαν μέσα από τον φακό της δυναμικής αυτής Ελληνίδας, η οποία πειραματιζόταν συνεχώς με το φυσικό φως.
  Έφτασε  μέχρι την τελική ρήξη με την συντηρητική κοινωνία των αρχών του 20ου αιώνα, όταν με  μια σειρά των γυμνών πορτραίτων της στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, για να καθιερωθεί τελικά και να θεωρηθεί  ένα  παγκόσμιο αστέρι μια  κορυφαία φωτογράφος του μεσοπολέμου!


Οι φωτογραφίες των χορευτριών Πάϊβα και Νικόλσκα με φόντο την Ακρόπολη, θεωρούνται μέχρι και σήμερα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή καλλιτεχνικά δείγματα της ελληνικής φωτογραφίας.
Η αρμονία, ο ερωτισμός, το κάλλος, η χάρη, η κίνηση της αρχαίας κόρης, πίσω από αραχνοΰφαντα πέπλα μπροστά στο κύρος ενός παγκόσμιου μνημείου για σκηνικό μέχρι τις μέρες μας σαγηνεύουν τους πάντες...




 Tην κατηγόρησαν πως  πλαστογράφησε την εικόνα μιας μη πραγματικής Ελλάδας.
Κάποιοι έφτασαν και στη σκέψη πως τελικά, μέσα από τη δική της ματιά και, κατ’ επέκταση, την δυτικο-ευρωπαϊκή, όριζε συνειδητά τι άξίζε και τι δεν άξίζε να φωτογραφηθεί, ποια Ελλάδα δηλαδή άξιζε προβολής ή όχι.

Την κατέκριναν γι’ αυτό, για το ότι κατασκεύασε μια άλλη κοινωνία, μια ελληνική πραγματικότητα με επιλεκτικά στοιχεία, που δεν ζωγράφιζαν το πραγματικό, αλλά ένα άλλο, εξιδανικευμένο πρόσωπο, εκείνο που ήθελε να βλέπει η Ευρώπη!
H Nelly's περιδιαβαίνει την ελληνική ύπαιθρο, μέσα απο τις φωτογραφίες επιμένει να σκηνοθετεί και να  προσαρμόζει την Ελλάδα σε μια εικόνα που η Δύση ήθελε να έχει γι'αυτήν.
Ο "πατριωτισμός της" αμφισβητείται, ενοχοποιείται έντονα,  εφ'όσον διακρίνει κάποιος στην δουλειά της το βλέμμα και τα ιδεολογήματά της .
Εικονογραφεί λοιπον μια ιδεατή Ελλάδα περισσότερο ως μια Ελληνίδα περιηγήτρια στην ελληνική ύπαιθρο. Πολλοί  θεωρούν ότι υπηρέτησε την θεωρία της Αρείας Φυλής όπου ισχυρίζεται ότι τα άρεια χαρακτηριστικά μένουν αναλλοίωτα χιλιάδες χρόνια μέσα στο χωνευτήρι των Βαλκανίων και της Μεσογείου. Η θεωρία έλεγε:
"Οι Γερμανοί συγγενεύουν με τους Αρχαίους Ελληνες και εμείς με τους σύγχρονους Γερμανούς"
 Η προσπάθεια της θεωρίας  αυτής βέβαια, εκείνη την εποχή οδήγησε κάποια εκατομμύρια διαφορετικά προφίλ και ζυγωματικά στην φυσική εξόντωση...

Γνώρισα Έλληνα, Μαμούνι, που την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή σώθηκε απο  βέβαιη μεταφορά του σε στατόπεδα συγκέντρωσης στην Γερμανία κατά την Γερμανική κατοχή, διότι για καλή του τύχη ήταν ψηλός, ευθυτενής, με αθλητικά σωματότυπα  και διέθετε πυρόξανθα σγουρά μαλλιά!

Για να είμαστε ιστορικά λοιπόν ακριβείς πρέπει να τονίσουμε ότι η Έλλη Σουγιουτζόγλου-Σεραϊδάρη απο τα μέσα του 1935 εργάζεται για λογαριασμό του Υπουργείου Τουρισμού και συναναστρέφεται με τους κύκλους της κρατικής εξουσίας( αποθανατίζει  όλα τα μέλη της τότε βασιλικής οικογένειας και αυλής) .

 Όμως αυτό το γεγονός δεν θα πρέπει να σταθεί  μομφή και απαξίωση του  πραγματικά πρωτοποριακού της έργου!


 Θαύμασε τις φωτογραφίες της:

Μετά το «σκάνδαλο» της γυμνής φωτογράφισης στον Παρθενώνα, το οποίο ως συνήθως, καθοδήγησε το χριστιανικό ιερατείο της χώρας μας, η Νelly's αναγκάστηκε ν'εγκαταλείψει την Ελλάδα  παρά τη συμπαράσταση που είχε  από τον τότε καλλιτεχνικό κόσμο.


Έφυγε για την Αμερική όπου και έμεινε για τα επόμενα 25 χρόνια, προσανατολίζοντας τη θεματική της δουλειά  στη διαφημιστική και έγχρωμη φωτογραφία, καθώς και στο φωτορεπορτάζ.
 Στην Ελλάδα επέστρεψε στη δύση της ζωής της, όπου και πέθανε, όπως σου είπα και παραπάνω στην Αθήνα το 1998, σε ηλικία 99 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα πολυσύνθετο έργο!


Το ποστ αφιερώνεται στον φίλο μου Δημητράκη που ευγενικά  μου το ζήτησε! (Έκανα... ότι μπορούσα)

Τo αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής, οφείλεται ολοκληρωτικά στην βοήθεια της καλής φίλης Roadartist που μου υπέδειξε όλες τις πηγές στις οποίες ανέτρεξα και την ευχαριστώ θερμά!
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: MAMOYNI
ΠΗΓΕΣ:
Αφιέρωμα στο Μουσείο Μπενάκη : http://www.benaki.gr/index.asp?id=1020102&lang=gr
ttp://evaggelia-p.blogspot.com/2009/08/nellys.html
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=34&artId=85434&dt=30/08/1998
 http://www.aspromavro.net/2010/01/nellys.html

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

TO MAMOYNI TA ΔΙΝΕΙ ΟΛΑ ΜΕ ΕΤΤΑ JAMES !

ΜΑΜΟΥΝΙ: Κάρυ, παρ΄ότι βράδυ Κυριακής εγώ έχω κέφια!  Εξω το κρύο έχει δυναμώσει ξανά γι'αυτό βάλε να πιούμε κάτι, μπουμπούνισε το τζάκι και αφέσου στις επιλογές μου!
ΚΑΡΥ: Τι έχει το πρόγραμμα Μαμούνι απόψε?
ΜΑΜΟΥΝΙ: ETTA JAMES  Κάρυ μου άκου φωνή !

ΚΑΡΥ: Μαμούνι χορεύεις??? Όλα!!! δώστα όλα!!!!!

ΜΑΜΟΥΝΙ: Σήκω Κάρυ, up on your feet and Good Rockin' KΑΑΑΑΡΥ!!!

ΜΑΜΟΥΝΙ: Η ETTA JAMES( το πραγματικό της όνομα είναι JAMESETTA HAWKINS) γεννήθηκε πριν απο 62 χρόνια στο Λος Άντζελες της Καλλιφόρνια και είναι τραγουδίστρια των blues,soul, R&B και rock&roll μουσικής!
Γεννήθηκε απο ένα ανύπαντρο 14χρονο κορίτσι την Αφροαμερικάνα Dorothy Hawkins. H μητέρα της ισχυρίστηκε πως ο πατέρας της JAMESETTA ήταν ένας λευκός παίκτης του μπιλιάρδου.
Στις αρχές της δεκαετία του '90 άρχισε να λαμβάνει σημαντικά βραβεία GRAMMYS και BLUES  FOUNDATION οπότε έγινε ευρέως γνωστή!
Εχει επηρρεάσει ένα μεγάλο αριθμό Αμερικανών και Εγγλέζων τραγουδιστών όπως:Diana Ross, Janis Joplin, Bonnie Raitt, Shemekia Copeland, Alex Mills, Rod Stewart, Christina Aguilera ακόμα λένε και τους Rolling Stones,Elkie Brooks,Paloma Faith και  Adele.
Αντιμετώπισε την δεκαετία του '70 προβλήματα με τον Νόμο εφ'όσον δυστυχώς έπεσε στην  ηρωίνη. Κατηγορήθηκε για ακάλυπτες επιταγές και εξέτισε ποινή φυλάκισης 10 χρόνων! Το 1982 απεφυλακίσθη και έζησε με τον άντρα της ARTIS MILLS, τον οποίο είχε παντρευτεί απο το 1969.
Για 17 μήνες νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική.Αργότερα ανέφερε στην αυτοβιογραφία της ότι ο χρόνος που πέρασε στο νοσοκομείο άλλαξε τη ζωή της.
Ωστόσο, μετά την έξοδό της απο το κέντρο απεξάρτησης, συνέχισε την κατάχρηση ουσιών, τη δεκαετία του 1980, αφού ανέπτυξε μια σχέση με έναν άνθρωπο ο οποίος επίσης έκανε χρήση  ναρκωτικών
Το 1988, στην ηλικία των 50 ετών, μπήκε στο Betty Ford Center, στο Παλμ Σπρινγκς, στην Καλιφόρνια, για καινούργια απεξάρτηση.
Το 2010, έλαβε θεραπεία για εξάρτηση από παυσίπονα.
Τον Ιανουάριο του 2010 νοσηλεύτηκε απο λοίμωξη που προκαλείται απο MRSA.O γιός της Donto της αποκάλυψε και ενώ ακόμα αυτή νοσηλευόταν όταν έχει χτυπηθεί απο την νόσο Αλτσχάιμερ.



Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

ΠΕΣ ΜΟΥ... ΠΑΠΠΟΥ

Στο σπίτι του πατριώτη μου http://lithovolos.blogspot.com/2010/12/blog-post_1789.html θαύμασα ένα λειτουργικό αντίγραφο του μηχανισμού των Αντικυθήρων με κομμάτια απο lego!
 Eνας σχεδιαστής -μηχανικός της Apple ονόματι Andrew Carol προσπάθησε με κομμάτια lego  να μας δείξει την λειτουργία του τεχνολογικού επιτεύγματος  της αρχαιότητας!
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων πιστεύεται ότι ήταν ένας μηχανικός υπολογιστής ένα όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, ένας ηλιακός ωρολογιακός μηχανισμός!

Ανακαλύφθηκε σε ναυάγιο ανοικτά του Ελληνικού νησιού Αντικύθηρα μεταξύ των Κυθήρων  και της Κρήτης.

 Με βάση τη μορφή των ελληνικών επιγραφών που φέρει χρονολογείται μεταξύ του 150 π.Χ. και του 100 π.Χ.
Στην αρχή πιστεύαμε ότι είχε κατασκευαστεί γύρω στο 90 π.Χ. αλλά μετά απο ανάλυση του, με ένα αξονικό τομογράφο βάρους 8 τόνων από την Αγγλία, βρήκαμε ότι φτιάχτηκε μερικές δεκαετίες νωρίτερα, δηλαδή κοντά στο 125 π.Χ.
Εκείνη την εποχή  ζούσε ένας μεγάλος αστρονόμος στον ελλαδικό χώρο ο Ίππαρχος, ο οποίος εκτός από αστρονόμος ήταν και μαθηματικός, γεωγράφος και μετεωρολόγος.
Ο Ίπαρχος έζησε μετά τον Αρχιμήδη, τον Αρίσταρχο, τον Απολλώνιο και τον Ερατοσθένη.

  Την εποχή,εκείνη λένε οι Ιστορικοί δηλαδή από το 161 π.Χ. μέχρι και το 126 π.Χ., ο Ίππαρχος έκανε πολλές παρατηρήσεις στη Βιθυνία, τη Ρόδο και την Αλεξάνδρεια. Στο έργο του αυτό βοηθήθηκε από μια σειρά οργάνων που φαίνεται ότι ο ίδιος τα κατασκεύασε και αυτά ήταν ο γνώμων, το ηλιωρολόγιον, το υδρολόγιον, η στερεά σφαίρα, η διόπτρα και ο αστρολάβος.
Έτσι, ο Ίππαρχος κατόπιν των ανακαλύψεών του θεωρείται  ο κατεξοχήν δημιουργός της επιστήμης της Αστρονομίας και  ο μεγαλύτερος αστρονόμος παρατηρητής όλων των εποχών!

ΘΑΥΜΑΣΤΕ  ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ:

Lego Antikythera Mechanism
Ανέβηκε από marina2984. - Bίντεο από τις τελευταίες τεχνολογικές καινοτομίες.